Załączniki

green_23428ae4-ac13-4074-b753-8e574992f548.png
pismo_Prezesa_Sądu_Rejonowego_w_Płocku_-_odpowiedź_na_wniosek_z_4_kwi_PKh5zPf.pdf	Płock, dnia 22-05-2025 PREZES SĄDU REJONOWEGO w Płocku ul. 8 Pułku Artylerii Lekkiej 6 09-402 Płock administracja@plock.sr.gov.pl Znak sprawy: OA.0123.19.2025 Pani Marzena Błaszczyk Pan Szymon Osowski Sieć Obywatelska Watchdog Polska ul. Ursynowska 22/2 02-605 Warszawa W odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej z 4 kwietnia 2025r. z godz. 9:51, w nawiązaniu do pisma z 8 kwietnia 2025r. OA.0123.19.2025, przedstawiam dane przygotowane przez: II Wydział Karny: 1. Łączna liczba wyroków – 4 2. Liczba wyroków prawomocnych w dniu otrzymania niniejszego wniosku – 4 3. Liczba wyroków sporządzonych wraz z uzasadnieniami – 3 4. Liczba wyroków dot. sytuacji, w których oskarżony był dziennikarzem lub redakcja medium – 0 5. Liczba spraw, w którym oskarżony był dziennikarzem lub redakcja dowolnego medium zakończonych: a. Wyrokiem umarzającym postępowanie – 0 b. Wyrokiem warunkowo umarzającym postępowanie – 0 c. Wyrokiem uniewinniającym – 0 d. Wyrokiem skazującym - 0 e. Ugodą – 0 6. Liczba wyroków dot. sytuacji, w której oskarżycielem była osoba pełniąca funkcję publiczną – 1. W załączeniu zanonimizowane orzeczenia uprawomocnione w 2024r. wraz z uzasadnieniami w sprawach: II K 634/22, II K 398/21, II K 349/21 oraz II K213/23 z tym, że w sprawie II K 213/23 uzasadnienie nie było sporządzane- VII Wydział Karny: 1. Łączna liczba wyroków – 1 2. Liczba wyroków prawomocnych w dniu otrzymania niniejszego wniosku – 1 3. Liczba wyroków sporządzonych wraz z uzasadnieniami – 1 4. Liczba wyroków dot. sytuacji, w których oskarżony był dziennikarzem lub redakcja medium – 0 5. Liczba spraw, w którym oskarżony był dziennikarzem lub redakcja dowolnego medium zakończonych: a. Wyrokiem umarzającym postępowanie – 0 b. Wyrokiem warunkowo umarzającym postępowanie – 0 c. Wyrokiem uniewinniającym – 0 d. Wyrokiem skazującym - 0 e. Ugodą – 0 6. Liczba wyroków dot. sytuacji, w której oskarżycielem była osoba pełniąca funkcję publiczną – 0 W załączeniu zanonimizowane orzeczenie wraz z uzasadnieniem - w sprawie VII K 553/23. Z poważaniem Prezes Sądu Rejonowego w Płocku Jacek Leśniak /dokument podpisany elektronicznie/
1._Wyrok_II_K_634.22.pdf	Sygn. akt II K 634/22 Ź Ę AW A PE >» WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 listopada 2023 roku Sąd Rejonowy w Płocku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia Monika Dymek Protokolant: Agnieszka Wróblewska- Wojnarowska przy udziale oskarżyciela prywatnego Y. Y. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 listopada 2023 roku sprawy X. X. urodzonego [...] roku w R. syna J.iJ.z domuL. oskarżonego o to, że: w okresie od dnia 19 maja 2022 roku do dnia 04 września 2022 roku działając w krótkich odstępach czasu i w podobny sposób tj. w warunkach ciągu przestępstw, poprzez dokonywanie wpisów na portalu społecznościowy (...) pomówił Y. Y. o to, że jest bohaterem seksafery, o udział w romansie pozamałżeńskim, o ojcostwo dziecka pozamałżeńskiego oraz o obietnicę stanowiska w zamian za korzyść osobista w postaci usługi seksualnej, przez co poniżył go w oczach opinii publicznej oraz naraził na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska i rodzaju działalności, przy czym czynu tego dokonał za pomocą środków masowego komunikowania tj. o czyn z 21281 i2 k.k. w zw. z art.9181 k.k. orzeka: 1. oskarżonego X. X. w ramach czynu zarzucanego mu uznaje za winnego tego, że w dniach : 19 maja 2022r., 25 maja 2022r., 01 czerwca 2022r., 02 czerwca 2022r., 12 czerwca 2022r., 17 czerwca 2023r., 28 czerwca 2022r., 04 września 2022r. w R. , woj. (…) działając w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności tj. za pośrednictwem środka masowego komunikowania tj. Internetu na portalu społecznościowym (…) na swoim profilu o nazwie „X. X.” zamieścił wpisy załączając do nich również w formie załączników pisma , w których to pomówił Y. Y. o to, że : jest bohaterem seksafery , że miał romans pozamałżeński, że jest ojcem dziecka pozamałżeńskiego ,jak również że obiecał stanowisko w zamian za korzyść osobistą w postaci usługi seksualnej tj. pomówił go o takie postępowanie , które mogło poniżyć Y. Y. w opinii publicznej lub narazić go na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania funkcji (...) tj. uznaje za winnego popełnienia czynów zabronionych wyczerpujących znamiona występku z 212§1i2 k.k. w zw. z 91§1 k.k. i za to na podstawie 212§1i2 k.k. w zw. z 91§1 k.k. skazuje go na karę 100 ( sto) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej za równowartość 20 (dwadzieścia) złotych; 2. na podstawie art. 212§3 k.k. orzeka wobec oskarżonego nawiązkę na rzecz Polskiego Czerwonego Krzyża - Oddział w P. ul. [...] w kwocie 1000 ( jeden tysiąc) złotych; 3. na podstawie 215 k.k. orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci podania wyroku do publicznej wiadomości poprzez wywieszenie treści wyroku na tablicy ogłoszeń w Sądzie Rejonowym w P. przez okres 14 (czternastu) dni; 4. zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela prywatnego Y. Y. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu zryczałtowanych kosztów postępowania; 5. zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela prywatnego Y. Y. kwotę 1008 zł (jeden tysiąc osiem złotych) tytułem zwrotu poniesionych przez niego wydatków związanych z ustanowieniem jednego pełnomocnika z wyboru; 6. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 100 ( sto) złotych.
2._Uzasadnienie_II_K_634._22.pdf	UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 634/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. X. X. czyny z art. 212 1i2 k.k. w zw. z art. 91 §1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty X. X. jest mieszkańcem gminy (…), gdzie Y. Y. w latach 2014- 2021 pełnił funkcję (…). Od września 2021 roku pełni natomiast funkcję (…) X. X. na portalu społecznościowym (…) posiada dwa konta o nazwie „ X. X.” , przy czym jedno z nich zawiera zdjęcie profilowe. Wyjaśnienia oskarżonego Zeznania świadka Y. Y 147-154 154-158 Na jednym z ww. kont ( nie zawierającym zdjęcia profilowego) w okresie od 19 maja 2022 roku do 04 września 2022 roku X. X. zamieszczał wpisy dotyczące osoby m.in. Y. Y. i tak : zeznania świadka Y. Y. 154-158 częściowo wyjaśnienia X. X. 147-154 w dniu 19 maja 2022 roku zamieścił wpis zatytułowany " (…) " (…)” , w którym to nazwał Y. Y. obłudnikiem i hipokrytą . Do wpisu tego załączył fotokopię anonimu niejakiej A. W. sugerującej jej romans z Y. Y i obietnice jej zatrudnienia. wpis z dnia 19 maja 2021 r wraz załącznikiem 9-10 zeznania świadka Y. Y. 154-158 częściowo wyjaśnienia oskarżonego 147-154 wpis z dnia 25 maja 2021 roku wraz z załącznikiem 11-12 - w dniu 25 maja 2022 roku zamieścił wpis w treści którego sugerował jakoby Y. Y. obiecał "(…)" stanowiska za "(…)" . zeznania świadka Y. Y. 154-158 częściowo wyjaśnienia oskarżonego 147-154 - w dniu 01 czerwca 2022 roku zamieścił wpis zatytułowany "(…)" w którym oczekuje od Y. Y. wydania oświadczenia typu: „(…)” Do ww. wpisu załączył swojego autorstwa pismo kierowane do Urzędu Gminy w (…) z dnia 01.06.2022r. wpis wraz z załącznikiem 12-13 zeznania świadka Y. Y. 154-158 częściowo wyjaśnienia oskarżonego 147-154 w dniu 02 czerwca 2022 roku zamieścił wpis pomawiając Y. Y. o to że jest „ (…)” . Załączył do wpis odpis postanowienia o wyłączeniu sędziów Sadu Rejonowego w P. od rozpoznawania jednej ze spraw toczących się na skutek zażalenie X. X. wpis wraz z załącznikiem 15 zeznania świadka Y. Y. 154-158 częściowo wyjaśnienia oskarżonego 147-154 w dniu 12 czerwca 2022 roku – „ (…)” umieszcza wpis „ (…)” wpis z dnia 12 czerwca 2021 roku 16 w dniu 17 czerwca 2022 roku- „ (…)” zamieścił wpis „ (…)”, załączając ponadto pismo kierowane do Prokuratury Okręgowej w P. w którym to „ (…).” wpis z załącznikiem 17-18 zeznania świadka Y. Y. 154-158 - w dniu 28 czerwca 2022 roku zamieścił dwa wpisy : a) jeden zatytułowany „ (..)” załączając i publikując pismo kierowane do Komendanta Miejskiej Policji, w którym to piśmie pomówił Y. Y. o „ (…) „ b) drugi dedykowany M. K., Y. Y. i innym „ (…)” załączając i publikując pismo kierowane do Prokuratury Okręgowej w P. „ (…)” wpisy z dnia 28 czerwca 2021 19-20 21 - 04 września 2022 roku we wpisie zatytułowanym „ (…)” pomówił ww. o romans z A. W. pisząc „ (…)” wpis z dnia 04 września 2021 roku 24 W dniu 30 maja 2022 roku Y. Y. zawiadomił Prokuraturę Rejonową w P. o możliwości popełnienia przestępstwa Postanowienie o umorzeniu dochodzenia z 25-28 znieważenia przez nieustaloną osobę posługującą się podpisem „ A. W.” poprzez wysyłanie do różnych instytucji listu zawierającego twierdzenia dotyczącego rzekomego romansu Y. Y. z ww. kobietą i sugestie obietnicy zatrudnienia. W dniu 07 czerwca 2022 roku Prokuratura w P. wszczęła postępowanie z 212§1 k.k. W dniu 27 czerwca 2022 roku Prokurator umorzył postepowanie w sprawie: - zaistniałego w dniu 12 maja 2022 roku w S. ze skutkiem w P. pomówienia S. Z. za pomocą anonimowych listów wysłanych do Starostwa Powiatowego w (…) , Urzędu Miasta w (…) i Urzędu Gminy (…) podpisanych przez osobę posługującą się nazwiskiem A. W. o romans z kobietą oraz o składanie obietnic zatrudnienia wymienionej kobiety, co może poniżyć pokrzywdzonego w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego do zajmowanego stanowiska (…) - na podstawie art. 322§1 k.p.k. wobec niewykrycia sprawcy przestępstwa - zaistniałego w maju 2022 roku w nieustalonym miejsku ze skutkiem w P. pomówienia Y. Y. za pomocą środków masowego komunikowania się w postaci zamieszczenia na publicznie dostępnej stronie portalu społecznościowego (…) przez nieustaloną osobę anonimowego listu podpisanego przez osobę posługująca się nazwiskiem A. W. o romans z kobietą oraz o składanie obietnic zatrudnienia wymienionej kobiety, co stanowi rozgłaszanie zniesławiających zarzutów dotyczących życia prywatnego, co może poniżyć pokrzywdzonego w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla zajmowanego stanowiska (…) tj. o czyn z art. 212§1i2 k.k. – na podstawie art. 322§1 k.pk. wobec braku interesu publicznego w kontynuowaniu ścigania z urzędu przestępstwa prywatnoskargowego. dnia 27 czerwca 2022 roku w sprawie (…) W dniu 10 listopada 2022 roku pokrzywdzony złożył w Sądzie Rejonowy w P. prywatny akt oskarżenia z art. 212§1i2 k.k. Prywatny akt oskarżenia 3-6 X. X. nie był dotychczas karany sądownie Karta karna 108 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. X. X. Czyny z art. 212§1i2 k.k. w zw. z 91§1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty X. X. nie jest autorem ww. wpisów na jego koncie utworzonym na portalu społecznościowym (…) Częściowo wyjaśnienia oskarżonego 147-154 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 częściowo wyjaśnienia X. X. Sąd przyznał walor wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego częściowo tj. w części w której nie kwestionował posiadania przez siebie konta na portalu społecznościowym (…), nie kwestionował zamieszczenia listu ( anonimu) niejakiej A. W., jak i zamieszczenia innych dokumentów kierowanych do różnych instytucji których autorstwa się nie wypierał. Oskarżony również odnosząc się do poszczególnych wpisów objętych niniejszym postępowaniem nie odżegnywał się od ich autorstwa, przy czym próbował przekonać sąd iż część z nich została zmanipulowana przez nieznane mu osoby, czemu sąd nie dal wiary. Zdaniem sądu oskarżony w ten sposób realizował przyjęta przez siebie linię obrony. wpis wraz z załącznikiem Zdaniem sądu wpisy których dotyczy niniejsze postępowanie zamieszczone na profilu oskarżonego na portalu społecznościowym (…) niewątpliwie są autorstwa oskarżonego, albowiem oskarżony nie kwestionował iż dokumenty które stanowiły załączniki do wpisów są jego autorstwa i dokumentów tych nikomu nie udostępniał, natomiast nie sposób przyjąć za wiarygodne by komukolwiek innemu niż oskarżony zależało na opublikowaniu tychże dokumentów . Oskarżony zresztą w dużej mierze nie kwestionował iż to on jest autorem wpisów objętych niniejszym postępowaniem. Część z wpisów miała zostać jak to określił oskarżony „ zmanipulowana” jednakże nie potrafił sprecyzować na czym konkretnie ta manipulacja miałaby polegać. zeznania świadka Y. Y. Sąd przyznał walor wiarygodności zeznaniom świadka, albowiem w toku postepowania nie ujawniły się okoliczności które by nakazywały odmienną ocenę jego depozycji. Y. Y. jest wprawdzie zarazem osobą pokrzywdzoną w niniejszym postępowaniu, jednak okoliczność ta sama w sobie w żadnym razie nie stanowi wystarczającej podstawy do wyprowadzenia wniosku, że jego zeznania są nieszczere bądź nieprawdziwe. W sprawie niniejszej nie doszukał się sąd żadnych okoliczności, które uprawniałyby do konkluzji, że pokrzywdzony mógłby składać zeznania obciążające oskarżonego w jakimkolwiek innym celu aniżeli wola szczerego zrelacjonowania przebiegu zdarzeń z udziałem oskarżonego oraz w celu poszukiwania ochrony własnych dóbr prawnych naruszonych przez X. X.. Świadek zeznał „ X. X. od wielu lat w mojej ocenie pomawiał mnie formułując takie stwierdzenia że jestem w grupie przestępczej, teksty dotyczące moich działań samorządowych przetargów itp. w związku z pełnioną przez siebie funkcją ja rozumiem, że jako osoba publiczna spotykam się z krytyką i dlatego na to nie reagowałem. Natomiast ponad rok temu pan K. zaczął poruszać kwestie dotyczące mojego życia prywatnego.” Karta karna Dane dotyczące karalności oskarżonego zostały sporządzone przez Krajowy Rejestr Karny Ministerstwa Sprawiedliwości, 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.2.1 Częściowo wyjaśnienia oskarżonego Sąd uznał za niewiarygodne wyjaśnienia oskarżonego w części w której negował iż wpisy objęte niniejszym postępowaniem są jego autorstwa lub zostały przez nieustalone osoby zmanipulowane, albowiem nie koreluje to z wyjaśnieniami jakie złożył na rozprawie w których przecież odnosząc się do poszczególnych wpisów nie negował iż wpis o treści : „ (…)”, „(…)”, „ …)?; „ (…)” – zostały napisane przez niego. A zatem próbując zakwestionować wiarygodność i swoje autorstwo niektórych wpisów popadł sam w wewnętrzną sprzeczność. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1. X. X. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Prawidłowe rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało przede wszystkim poczynienia miarodajnego ustalenia, czy oskarżony wypełnił swoim zachowaniem znamię określające czynność sprawczą przestępstwa określonego w art. 212 k.k. - „pomawia”. Analizując to zagadnienie należało przede wszystkim pamiętać, że termin „pomówić” oznacza „niesłusznie przypisać co komu, zarzucić co, posądzić, oskarżyć o co” (Mały słownik języka polskiego pod red. S. Skorupki i in., PWN, wyd. VIII, s. 599). Tak też należy go rozumieć na gruncie art. 212 k.k. Pomówienie sprowadza się zatem do wyartykułowania przez jego sprawcę zarzutu (pochodzącego od niego lub innej osoby) pod adresem pomawianego. Przestępstwo określone przez art. 212 k.k. polega na pomówieniu innej osoby, grupy osób o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności. Polega ono zatem na stawianiu zarzutów we własnym imieniu przez sprawcę, niezależnie od tego, w jaki sposób uzyskał o nich informację. Przestępstwo zniesławienia ma charakter umyślny, może być popełnione zarówno w zamiarze bezpośrednim, jak i ewentualnym. Sprawca czynu musi mieć zatem świadomość tego, że jego wypowiedź zawiera zarzut zniesławiający pod adresem innej osoby, grupy osób, instytucji, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, nadto musi sobie zdawać sprawę z tego, że podniesienie lub rozgłoszenie takiego zarzutu może narazić podmiot, którego dotyczy, na poniżenie w opinii publicznej lub utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności. Sprawca winien chcieć podmiot pomawiany poniżyć lub spowodować utratę przez niego zaufania, bądź też na to się godzić. Przestępstwo zniesławienia należy zaliczyć do kategorii przestępstw formalnych (bezskutkowych); tak m.in. W. Kulesza, Zniesławienie i zniewaga..., s. 35; A. Zoll (w:) Kodeks karny..., s. 647; M. Kalitowski (w:) Kodeks karny. Komentarz, s. 701. Oznacza to, że dla jego dokonania nie jest wymagane zaistnienie skutku w postaci poniżenia pomawianego podmiotu w opinii publicznej bądź też utraty przez niego zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności. Konieczne jest jedynie to, by zniesławiająca wypowiedź zdatna była obiektywnie do wywołania takiego skutku. Zniesławienie należy zaliczyć zatem do kategorii przestępstw abstrakcyjnego narażenia na niebezpieczeństwo. Określony natomiast w art. 212 § 2 kk typ kwalifikowany przestępstwa zniesławienia wynika ze szczególnej formy działania sprawcy, a mianowicie podnoszenia bądź rozgłaszania zarzutów zniesławiających za pomocą środków masowego komunikowania. Takie uformowanie typu kwalifikowanego przestępstwa zniesławienia podyktowane było przekonaniem o szczególnej roli środków masowego komunikowania w demokratycznym państwie prawa, ich rolą w kształtowaniu opinii publicznej oraz założeniem, że posłużenie się takimi środkami łączy się z wyższym stopniem szkodliwości społecznej, gdyż obszar "rażenia" takim przestępstwem jest znacznie bardziej obszerny. Zdaniem sądu po dogłębnej analizie materiału dowodowego bezspornym jest iż oskarżony X. X. w dniach : 19 maja 2022r., 25 maja 2022r., 01 czerwca 2022r., 02 czerwca 2022r., 12 czerwca 2022r., 17 czerwca 2023r., 28 czerwca 2022r., 04 września 2022r. zamieszczając wpisy na swoim koncie profilowym na portalu społecznościowym (…) dopuścił się występków z 212§1 i2 k.k. Sąd nie miał wątpliwości iż wpisy , które były przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu, zostały po pierwsze- dokonane na profilu należącym do oskarżonego, po drugie- sam oskarżony do końca nie wypierał się ich autorstwa, a jedynie próbował umniejszyć swoje zawinienie próbując przekonać sąd że niektóre z wpisów zostały przez kogoś innego częściowo zmanipulowane. Nie mniej jednak potwierdził autentyczność pism stanowiących załączniki do rzeczonych wpisów co tylko utwierdziło sąd w przekonaniu, iż autorem wpisów jest X. X., skoro jak sam twierdzi pism wysyłanych do rożnego rodzaju instytucji nikomu nie udostępniał. Oskarżony próbował sąd przekonać iż swoim zachowaniem nie popełnił żadnego przestępstwa albowiem „ krytykował i krytykować będzie” Y. Y. , który przecież jest osobą publiczną. Należy w tym miejscu podkreślić iż prawo do krytyki nie jest prawem absolutnym i podlega jednak pewnym ograniczeniom , czego wydaje się oskarżony X. X. nie rozumieć. W tym miejscu należy podkreślić iż zgodnie z orzecznictwem dowód prawdy ciąży na oskarżonym o popełnienie przestępstwa zniesławienia. W tym zakresie nie znajduje zastosowania zasada in dubio pro reo. W sytuacji zatem, gdy oskarżony o zniesławienie nie przedstawi dowodu prawdy a istnieją niedające się rozstrzygnąć wątpliwości co do prawdziwości sformułowanych przez niego zarzutów, nie można ich rozstrzygać na jego korzyść. W takiej sytuacji należy uznać że zarzut był nieprawdziwy. Odnośnie do znamienia nieprawdziwości zarzutu występuje domniemanie dobrego imienia pokrzywdzonego tj. domniemanie że zarzut jest nieprawdziwy. To domniemanie oskarżony o zniesławienie może obalić poprzez dowód prawdy. Prawdą jest że osoby publiczne są bardziej narażone na krytykę i powinny być na nią bardziej odporne. Jednakże trudno wypowiedzi oskarżonego traktować jako krytykę i to dozwoloną. W przypadku gdy zarzut zniesławiający dotyczy życia prywatnego lub rodzinnego, dopuszczalność przeprowadzenia dowodu prawdy jest bardzo poważnie ograniczona. Regułą jest bowiem jej brak. Strefa życia prywatnego ( rodzinnego) winna być w zasadzie wyłączona spod publicznej krytyki, z wyjątkiem sytuacji w której ujawnienia faktów jej dotyczących ma zapobiec niebezpieczeństwu godzącemu w życie lub zdrowie człowieka albo demoralizacji małoletniego. Zycie prywatne obejmuje tę strefę każdego człowieka która dotyczy jego spraw osobistych. Chodzi m.in. o życie intymne. Takie przesłanki w niniejszej sprawie nie zachodziły. Nie sposób podzielić stanowiska oskarżonego iż on nikogo nie zniesławił albowiem on tylko pytał. W tym miejscu należy podkreślić iż wypowiedź zniesławiająca może być wyrażona nie tylko w trybie oznajmującym lecz także w trybie przypuszczającym. Pytania nie mogą być ani prawdziwe ani fałszywe, prawidłowe lub nieprawidłowe. Zważywszy na ich rolę w kształtowaniu wolności wypowiedzi zbliżają się do kategorii opinii. Pytanie może zatem zawierać zniesławiającą treść jak w rozpoznawanej sprawie, jeżeli zawiera w sobie zniesławiające fakty. Chodzi bowiem o sytuacje , w których rozsądna interpretacja słów pozwala na stwierdzenie że są one w istocie stawieniem zarzutu niewłaściwego postepowania. Pomawiający zarzut może również przybrać postać pytania, jeżeli z jego treści oraz kontekstu w jakim zostało zadane wynika, że celem sprawcy nie było uzyskanie czy też zweryfikowanie wiedzy na określony temat lecz skompromitowanie podmiotu którego pytanie dotyczy. Twierdzenie oskarżonego X. X., iż zarzuty jego są prawdziwe albowiem dysponował dowodem w postaci listu niejakiej A. W. ( anonimu przesłanego do instytucji ) nie zasługuje na uwzględnienie albowiem jest to dowód ułomny, niewiarygodny. Oskarżony , nie jest autorem tego listu, przynajmniej sam odżegnuje się od jego autorstwa, to jednak publikując ww. treść zniesławiającą pokrzywdzonego ( powtarzając go i odnosząc się do jego treści wielokrotnie ) podniesionego przez inną osobę sam dopuszcza się pomówienia. Mając zatem powyższe rozważania na względzie sąd uznał iż oskarżony X. X. w dniach : 19 maja 2022r., 25 maja 2022r., 01 czerwca 2022r., 02 czerwca 2022r., 12 czerwca 2022r., 17 czerwca 2023r., 28 czerwca 2022r., 04 września 2022r. w R. , woj. (…) działając w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności tj. za pośrednictwem środka masowego komunikowania tj. Internetu na portalu społecznościowym (…) na swoim profilu o nazwie „X. X.” zamieścił wpisy załączając do nich również w formie załączników pisma , w których to pomówił Y. Y. o to, że : jest bohaterem seksafery , że miał romans pozamałżeński, że jest ojcem dziecka pozamałżeńskiego ,jak również że obiecał stanowisko w zamian za korzyść osobistą w postaci usługi seksualnej tj. pomówił go o takie postępowanie , które mogło poniżyć Y. Y. w opinii publicznej lub narazić go na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania funkcji (…) tj. uznaje za winnego popełnienia czynów zabronionych wyczerpujących znamiona występku z [...]§1i2 k.k. uznając iż czynów tych odpuścił się w ramach ciągu przestępstw określonych w 91§1 k.k. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżo ny Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1. 1. Wymierzając oskarżonemu X. X. karę, Sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary określonymi w art. 53 k.k. Za okoliczności obciążające Sąd uznał: - bezrefleksyjność działania oskarżonego; - chęć poniżenia i zdyskredytowania oskarżyciela prywatnego; - działanie z premedytacją, w sposób przemyślany i zaplanowany. - brak skruchy. - ilość wpisów opublikowanych na profilu społecznościowym. Do okoliczności łagodzących sąd poczytał uprzednią niekaralność oskarżonego. Sąd uznał, że karą adekwatną do omówionych wyżej okoliczności popełnienia przestępstw oraz do stopnia zawinienia oskarżonego przy zastosowaniu 91§1 k.k. będzie kara 100 (stu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki za równowartość kwoty 20 ( dwadzieścia) złotych. 1 2 Sąd na podstawie art. 212§3 k.k. – na wniosek pokrzywdzonego -orzekł wobec oskarżonego nawiązkę na rzecz Polskiego Czerwonego Krzyża - Oddział w P. ul. [...] w kwocie 1000 ( jeden tysiąc) złotych. 1 3 Orzeczenie środka karnego w postaci podania wyroku do publicznej wiadomości w trybie przepisu art. 215 KK leży w kompetencji sądu i jest obligatoryjne w razie wystąpienia pokrzywdzonego przestępstwem zniesławienia ze stosownym wnioskiem. Wyłącznie od woli pokrzywdzonego zatem zależy, czy rozgłoszenie treści wyroku skazującego za zniesławienie będzie miało miejsce w trybie art. 215 KK. Jeżeli pokrzywdzony ma interes w opublikowaniu wyroku i wystąpi do sądu z wnioskiem o to, wówczas sąd ma obowiązek orzec o zastosowaniu tego środka. Określenia , jaka część wyroku ma zostać podana do publicznej wiadomości oraz w jaki sposób (np. w jakim publikatorze) ma to nastąpić, dokonuje sąd na podstawie własnych ustaleń. Może przy tym uwzględnić wyrażone we wniosku żądania pokrzywdzonego, aczkolwiek – z uwagi na brak stosownej podstawy normatywnej – w tym zakresie sąd nie jest związany wnioskiem pokrzywdzonego. Biorąc powyższe na względzie na podstawie 215 k.k. – biorąc pod uwagę brak stanowiska pokrzywdzonego co do sposobu podania wyroku do publicznej wiadomości - sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci podania wyroku do publicznej wiadomości poprzez wywieszenie treści wyroku na tablicy ogłoszeń w Sądzie Rejonowym w P. przez okres 14 (czternastu) dni; 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżo ny Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzy gnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 4. Sąd zasądził na podstawie art. 628§1 pkt 1 k.p.k. od oskarżonego na rzecz oskarżyciela prywatnego Y. Y. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu zryczałtowanych kosztów postępowania, które to koszty oskarżyciel prywtany uiścił wnosząc prywatni akt oskarżenia do Sądu. 5. Sąd zasądził na podstawie art. 628 pkt 1 k.p.k. od oskarżonego na rzecz oskarżyciela prywatnego Y. Y. kwotę 1008 zł (jeden tysiąc osiem złotych) tytułem zwrotu poniesionych przez niego wydatków związanych z ustanowieniem jednego pełnomocnika z wyboru; 6. Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 100 ( sto ) złotych. 8. PODPIS Sędzia M. D. Zarządzenie z dnia 01 grudnia 2023 roku Odpis wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem doręczyć oskarżonemu z pouczeniem o apelacji . Sędzia Monika Dymek
3._Wyrok_II_K_398.21.pdf	Płock, dnia 16 marca 2023 roku Sygn. akt IIK 398/21 ZEE JAR 4 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Rejonowy w Płocku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący sędzia Monika Dymek Protokolant Patrycja Patora- Stepkow, Małgorzata Krzeszewska , Agnieszka Wróblewska- Wojnarowska, / Monika Sieklucka przy udziale oskarżyciela prywatnego M. J. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26.09. 2022 roku 25.11.2022r. 17.01.2023r., 03.03.2023 sprawy: I. P. J. Córki K. i E. zdomu T. urodz. [...] w R. oskarżonej o to, że: 1. w dniach 16 czerwca 2021 roku oraz 22 czerwca 2021 roku w materiałach pisemnych opublikowanych na stronie internetowej |[...| jak również w materiale audio video opublikowanym na ww. stronie oraz w materiale opublikowanym na (...) działając wspólnie i w porozumieniu z R. R. umyślnie i z premedytacją pomówiła, znieważyła i zniesławiła pokrzywdzonego M. J. o to że: „ (...)”, że znęca się nad dziećmi jak i P.]. , jak również o więzienie dzieci , której postepowanie ww. miało wyłącznie na celu bezprawne znieważenie, zniesławienie i pomówienie pokrzywdzonego M. J. w celu utraty zaufania do wykonywanej przez niego działalności gospodarczej i tym samym uzyskania bezprawnej przewagi procesowej w toczącej się przed Sądem Okręgowym w P. pod sygn. akt (…) sprawie rozwodowej - tj. o czyn z art. 18§1i2,3 k.k. w zw. z art. 212§2 k.k. w zb. z art 216§2 k.k. w zw. z art.12§1 k.k. 2. w dniach 15 i 16 maja 2021 roku działając umyślnie i z premedytacją pomówiła, zniesławiła i znieważyła pokrzywdzonego zarzucając mu stosowanie przemocy fizycznej wobec małoletniej L. J. oraz wobec P. J., przy czym przedmiotowe emaile z dnia 15 i 16 maja 2021 roku wysłała również do wiadomości innych osób pomawiając pokrzywdzonego o czyn z 207§1a k.k. w celu znieważenia , zniesławienie i pomówienie pokrzywdzonego w celu utraty zaufania do wykonywanej przez niego działalności gospodarczej i tym samym pozbawienia możliwości zarobkowania oraz w celu uzyskania bezprawnej przewagi procesowej w toczącej się przed Sądem Okręgowym w P. pod sygn. akt (…) sprawie rozwodowej, - tj. o czyn z art. 212§2 k.k. w zb. z 216§2 k.k. w zw. z 12§1 k.k. 3. w dniu 22 maja 2021 roku w P. na ul. [...] działając umyślnie i z premedytacją zniesławiła, znieważyła pokrzywdzonego M. J. zarzucając mu przy klientach prowadzonej firmy przetrzymywanie dzieci, bicie młodszej córki L. oraz stosowanie przemocy wobec obu córek jak tez pomówiła go o czyn z art.207§1a k.k. a postepowanie jej miało wyłącznie na celu bezprawne znieważenie zniesławienie i pomówienie pokrzywdzonego w celu utraty zaufania do wykonywanej przez niego działalności gospodarczej i tym samym pozbawienia go możliwości zarobkowania - tj. o czyn z 212§1 k.k. w zb. z art.216§1 k.k. 4. w dniu 15 czerwca 2021 roku w Sądzie Okręgowym w P. na rozprawie (…) działając wspólnie i w porozumieniu z R. R. oraz z góry powziętym zamiarem w celu utraty zaufania potrzebnego do sprawowania roli rodzica pierwszoplanowego pomówiła, zniesławiła znieważyła pokrzywdzonego M. J. o to że (…) - tj. o czyn z 212§1 k.k. w zw. z art. 216§1 k.k. w zw. z art. 18§1i2 k.k. 5. w miesiącu grudniu 2021 roku na portalu społecznościowym (…) przesłała informacje do administratora strony (...) w treści której pomówiła pokrzywdzonego M. J. o stosowanie przemocy wobec dzieci, pobicie młodszej córki , przekupywani innych osób tym samym podważając kompetencje rodzicielskie pokrzywdzonego tj. o czyn z art. 212§2 k.k. II. R. R. syna G. i D. z domu N. urodz. [...] w Ż. O to, że: 1. w dniach 16 czerwca 2021 roku oraz 22 czerwca 2021 roku w materiałach pisemnych opublikowanych na stronie internetowej [...] jak również w materiale audio video opublikowanym na ww. stronie oraz w materiale opublikowanym na (…) działając wspólnie i w porozumieniu z P. J. umyślnie i z premedytacją pomówił, znieważy i zniesławił pokrzywdzonego M. J. o to że : „ (…)” jak również o więzienie dzieci dla których Sąd Okręgowy w P. w sprawie (…) zabezpieczył miejsce pobytu przy ojcu, jak również że ma psychopatyczne skłonności, również o wprowadzenie w błąd urzędników państwowych o szaleńcze roszczenia, bezpośrednio wskazując na szaleństwo pokrzywdzonego jak również że pokrzywdzony w wychowaniu dzieci kieruje się zemstą nienawiścią tj. pomówił go przestępstwo z art. 35 ust. 1a ustawy o ochronie zwierząt, o przestępstwo z art. 207§1 i 1a k.k., art. 189§ 2 k.k. wiedząc że wygłaszane przez niego twierdzenia są fałszywe a postepowanie ww. miało wyłącznie na celu bezprawne znieważenie, zniesławienie i pomówienie pokrzywdzonego M. J. w celu utraty zaufania do wykonywanej przez niego działalności gospodarczej i tym samym uzyskania bezprawnej przewagi procesowej w toczącej się przed Sądem Okręgowym w P. pod sygn. akt (…) sprawie rozwodowej - tj. o czyn z art. 18§1i2,3 k.k. w zw. z art. 212§2 k.k. w zb. z ar.216 §2 k.k. w zw. z art. 12§1 k.k. 2. w dniu 15 czerwca 2021 roku w Sądzie Okręgowym w P. na rozprawie (...) działając wspólnie i w porozumieniu z P. J. oraz z góry powziętym zamiarem w celu utraty zaufania potrzebnego do sprawowania roli rodzica pierwszoplanowego pomówił, zniesławił znieważył pokrzywdzonego M. J. o to że „( …)”, nadto próbował wymóc na sądzie wystąpienie do Prokuratury Okręgowej w P. z wnioskiem o przystąpienie do sprawy rozwodowej - tj. o czyn z art. 212§1 k.k. w zw. z art. 216§1 k.k. w zw. z art. 18§1i2 k.k. orzeka: 1. oskarżoną P. J. uniewinnia od popełnienia zarzucanych jej czynów: 2. oskarżonego R. R. w ramach czynów zarzucanych mu w akcie oskarżenia uznaje za winnego tego, że w dniu 15 czerwca 2021 roku w P. na Sali rozpraw w Sądzie Okręgowym w P. w trakcie trwającej sprawy o sygn .akt (...) pomówił M. J. o znęcanie się nad zwierzętami oddanymi mu przez klientów w dobrej wierze , a następnie w dniu 16 czerwca 2021 roku i 22 czerwca 2023 roku w artykule „(…)” Ministra Sprawiedliwości i jego chęć ratowania zdrowia i życia dzieci ma za nic sędzia (…) z Sadu Okręgowego w P.” jak i artykule (…): (…)” opublikowanych na stronie internetowej [...] jak również w materiale audio video z zarejestrowanej części ww. rozprawy opublikowanym na ww. stronie w treści ww. artykułów oraz w materiale opublikowanym na (…) pomówił M. J. o znęcanie się nad zwierzętami oddanymi mu przez właścicieli w ramach prowadzonego przez niego zakładu strzyżenia psów pisząc iż „ (…)” jak również iż „ (…)” czym naraził M. J. na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania tego typu działalności gospodarczej tj. uznaje za winnego popełnienia występku z art. 212§1i2 k.k. w zw. z art. 12§1 k.k. i za to na podstawie art. 212§1i2 k.k. w zw. z art. 12§1 k.k. skazuje go zaś na podstawie 212§1 i2 k.k. wymierza mu karę 100 (sto) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki za równowartość 20 ( dwudziestu) złotych; 3. zasądza od oskarżonego R. R. na rzecz oskarżyciela prywatnego M. J. kwotę 150 zł ( sto pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu połowy uiszczonych przy wnoszeniu aktu oskarżenia zryczałtowanej równowartości wydatków; 4. zasądza od oskarżyciela prywatnego M. J. na rzecz oskarżonej P. J. kwotę 840 (osiemset czterdzieści) złote tytułem zwrotu poniesionych przez nią wydatków związanych z ustanowieniem obrońcy z wyboru; 5. zasądza od oskarżyciela prywatnego M. J. na rzecz Skarbu Państwa opłatę w kwocie 120 (sto dwadzieścia) złotych.
4._Uzasadnienie_II_K_398.21.pdf	UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 398/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. P. J. Oskarżyciel prywatny M. J. oskarżył P. J. to , że: 1. w dniach 16 czerwca 2021 roku oraz 22 czerwca 2021 roku w materiałach pisemnych opublikowanych na stronie internetowej [...] jak również w materiale audio video opublikowanym na ww. stronie oraz w materiale opublikowanym na (…) działając wspólnie i w porozumieniu z R. R. umyślnie i z premedytacją pomówiła, znieważyła i zniesławiła pokrzywdzonego M. J. o to że : „ (…)”, że znęca się nad dziećmi jak i P. J. , jak również o więzienie dzieci , której postepowanie ww. miało wyłącznie na celu bezprawne znieważenie, zniesławienie i pomówienie pokrzywdzonego M. J. w celu utraty zaufania do wykonywanej przez niego działalności gospodarczej i tym samym uzyskania bezprawnej przewagi procesowej w toczącej się przed Sądem Okręgowym w P. pod sygn. akt (...) sprawie rozwodowej - tj. o czyn z art. 18§1i2,3 k.k. w zw. z art. 212§2 k.k. w zb. z art. 216 §2 k.k. w zw. z 12§1 k.k. 2. w dniach 15 i 16 maja 2021 roku działając umyślnie i z premedytacją pomówiła, zniesławiła i znieważyła pokrzywdzonego zarzucając mu stosowanie przemocy fizycznej wobec małoletniej L. J. oraz wobec P. J., przy czym przedmiotowe emaile z dnia 15 i 16 maja 2021 roku wysłała również do wiadomości innych osób pomawiając pokrzywdzonego o czyn z art. 207§1a k.k. w celu znieważenia , zniesławienie i pomówienie pokrzywdzonego w celu utraty zaufania do wykonywanej przez niego działalności gospodarczej i tym samym pozbawienia możliwości zarobkowania oraz w celu uzyskania bezprawnej przewagi procesowej w toczącej się przed Sądem Okręgowym w P. pod sygn. akt (...) sprawie rozwodowej, - tj. o czyn z art. 212§2 k.k. w zb. z art. 216§2 k.k. w zw. z 12§1 k.k. 3. w dniu 22 maja 2021 roku w P. na ul. [...] działając umyślnie i z premedytacją zniesławiła, znieważyła pokrzywdzonego M. J. zarzucając mu przy klientach prowadzonej firmy przetrzymywanie dzieci, bicie młodszej córki L. oraz stosowanie przemocy wobec obu córek jak tez pomówiła go o czyn z art. 207§1a k.k. a postepowanie jej miało wyłącznie na celu bezprawne znieważenie zniesławienie i pomówienie pokrzywdzonego w celu utraty zaufania do wykonywanej przez niego działalności gospodarczej i tym samym pozbawienia go możliwości zarobkowania - tj. o czyn z art. 212§1 k.k. w zb. z art.216§1 k.k. 4. w dniu 15 czerwca 2021 roku w Sądzie Okręgowym w P. na rozprawie (...) działając wspólnie i w porozumieniu z R. R. oraz z góry powziętym zamiarem w celu utraty zaufania potrzebnego do sprawowania roli rodzica pierwszoplanowego pomówiła, zniesławiła znieważyła pokrzywdzonego M. J. o to że leje on po mordach psy, znęca się nad zwierzętami, znęca się nad dziećmi i P. J., - tj. o czyn z art. 212§1 k.k. w zw. z art. 216§1 k.k. w zw. z art. 18§1i2 k.k. 5. w miesiącu grudniu 2021 roku na portalu społecznościowym (…) przesłała informacje do administratora strony (...) w treści której pomówiła pokrzywdzonego M. J. o stosowanie przemocy wobec dzieci, pobicie młodszej córki , przekupywani innych osób tym samym podważając kompetencje rodzicielskie pokrzywdzonego tj. o czyn z art. 212§2 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. P. J. i M. J. byli małżeństwem od 2009 roku . Ze związku tego mają dwoje małoletnich dzieci: L. i A. Pozwem z dnia 22 sierpnia 2019 r. P. J. wystąpiła do Sądu Okręgowego w P. o rozwiązanie małżeństwa przez rozwód. Na czas trwania procesu sąd w dniu 01 października 2019 roku ustalił iż miejsce zamieszkania małoletnich L. i A. wyrok SO w P. z dnia 28.09.2021r. sygn akt (...) wraz z uzasadnieniem 378- 393 częściowo zeznania M. J. 281-287 rodzeństwa J. będzie każdorazowe miejsce zamieszkanie ojca. Jak również sąd określił sposób kontaktowania się P. J. z dziećmi, które to kontakty w trakcie trwania postępowania były korygowane. Wyrokiem z dnia 28 września 2021 r. Sąd Okręgowy w P. w sprawie sygn. akt (…) rozwiązał małżeństwo przez rozwód z winy obojga stron. ( wyrok jest nieprawomocny) 2. Zarówno M. J., jak i P. J. wielokrotnie zawiadamiali organy ścigania o możliwości popełnienia przestępstwa. Postępowania te były umarzane bądź z uwagi na brak znamion czynu zabronionego bądź z uwagi na brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu zabronionego. częściowo wyjaśnienia P. J. 269-277 Postanowienie SO w P. z dnia 01.10.2019r. 392 Postanowienie SO w P. z dnia 19.11.2019r. Postanowienie SO w P. z dnia 14 maja 2020r. 399 400 postanowienia o wszczęciu śledztwa 424 postanowienia o umorzeniu śledztwa /d ochodzenia postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa/dochodzenia 402-404 410 413-415 422,423, Postanowienia Sądu rejonowego w P. utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienia 405-409 411-412 417-421 3. Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2021 roku Sąd Okręgowy w P. nakazał P. J. by zaprzestała rozpowszechniania i upubliczniania ,w tym za pośrednictwem prasy i mediów społecznościowych, informacji na temat przebiegu toczącej się sprawy rozwodowej , opinii o M. J., małoletnich dzieciach oraz nakazał jej natychmiastowego zamknięcia bloga osobistego „ (…)” oraz „ (…).” Postanowienie SO z dnia 12 kwietnia 2021 roku wraz z uzasadnieniem 425-429 4. W maju 2021 r. P. J. podczas kontaktu z córką L. ujawniła na ciele dziecka siniaki. wyjaśnienia oskarżonej P. J. 269-277 P. J. , po tym jak na ciele córki L. zauważyła siniaka , nie odprowadziła dziecka do ojca . W dniu 15 maja 2021 roku wysłała do M. J. wiadomości smsowe w których to powiadomiła ww. o swoim odkryciu jak i o tym iż córka pozostaje u niej na noc . W dniu 16 maja 2021 roku poinformowała ww. o tym jak przebiegła noc dziecka. W dniu 16 maja 2021 roku w P. na ul. [...] doszło do odebrania małoletniej L. przez M. J. z rąk matki. Wiadomości SMS-owe - pouczona przez pracowników różnego rodzaju instytucji przesłała do A. D., T. S. - prawników, biura poselskiego P. Z., sekretariatu ministra R. W., kuratorów rodzinnych SR w P. oraz fundacji (…) oraz na adres (…).pl, W dniu 21 maja 2021 roku złożyła zawiadomienie do Prokuratury o popełnienie czynu z art. 207§1 i1 a k.k., art. 217§1 k.k. Na skutek zawiadomienia P. J Prokuratura Rejonowa w P. postanowieniem z dnia 02 czerwca 2021 r. wszczęła śledztwo w sprawie: a) zaistniałego w okresie od 11 września 2020 roku do 20 maja 2021 roku w P. przy ul. [...] znęcania się psychicznego i fizycznego przez M. J. nad żoną P. J. polegającym na wszczynaniu awantur, wyzywaniu, szarpaniu, popychaniu oraz w okresie od nieustalonego roku do 20 maja 2021 roku nad nieporadnymi ze względu na wiek małoletnią L. J. i A. J. poprzez bicie, krzyczenie, popychanie i szarpanie, zastraszanie uderzeniem ręką, tj. o czyn z art. 207 § 1 i 1a k.k. oraz b) zaistniałego w dniu 16 maja 2021 roku w P. na ul. [...] naruszenia nietykalności cielesnej P. J., tj. o czyn z art. 217 § 1 k.k. Postanowieniem z dnia 27 września 2021 r. zatwierdzonym przez Prokuratora w dniu 30 września 2021 r. w sprawie (…) umorzono śledztwo wobec braku znamion czynu zabronionego – wskazując na istnienie konfliktu okołorozwodowego. częściowo zeznania M. J. dokumentacja fotograficzna Wiadomości SMS-owe Postanowienie o wszczęciu śledztwa z dnia 02 czerwca 2021 roku 281-287 394-397 31-35 424 5. Kontakty P. J. w małoletnią córką L. wykonywane są przez ojca dziecka M. J. wybiórczo. Czasami zdarzają się sytuację że P. J. wraz z kuratorem, policją stoją pod domem M. J. , jednakże do kontaktów matki z dzieckiem nie dochodzi, M. J. nie przywozi również córki na wyznaczone przez sąd terminy spotkań. Kontakty te nie zostały zrealizowane m.in. w dniach 18, 20 maja 2021 roku . W dniu 22 maja 2021 roku ok. 10:00 P. J. udała się do miejsca zamieszkania dzieci tj. P. ul. [...] , które jest również miejsce wykonywania działalności gospodarczej M. J. , by dowiedzieć się dlaczego nie realizuje on postanowień sądu odnośnie kontaktów z córka L., jednakże M. J. , wykonując cały czas usługi , nie chciał rozmawiać z P. J., jak również nie wydał córki na widzenie z matką. Takie zachowanie M. J. skutkowało tym iż w dniu 24 maja 2021 roku P. J. wystąpiła do Sądu o zagrożenie ojcu dziecka karą porządkową za niewykonywanie kontaktów wyjaśnienia oskarżonej 269-280 częściowo zeznania M. j. 281-287 postanowienie SO w P. z dnia 09 września 2022 roku wraz z uzasadnieniem 489-495 wniosek o nałożenie kwot pieniężnych za niewykonywanie kontaktów częściowo zeznania M. J. wyjaśnienia oskarżonej P. J. 501502 497-500 281-287 269-280 6. w dniu 15 czerwca 2021 roku przed Sądem Okręgowym w P. został wyznaczony termin rozprawy rozwodowej w sprawie sygn. akt (...) Po wywołaniu rozprawy na salę rozpraw weszła P. J. ze swoim pełnomocnikiem oraz M. J.. Na salę wszedł również R. R.- który po przedstawieniu się jako dziennikarz z portalu [...] wraz z włączoną kamerą chciał zostać dopuszczony przez sąd jako uczestnik postępowania z uwagi na istotny interes społeczny. Został wówczas poinformowany przez Przewodniczącą składu orzekającego iż sprawa toczy się z wyłączeniem jawności a zatem musi opuścić salę rozpraw, co tez uczynił. częściowo zeznania M. J. 281-287 wyjaśnienia oskarżonej P. J. 269-280 Płyta Cd Wyjaśniania oskarżonego R. R. 314 279-281 P. J. nie zabierała na Sali rozpraw głosu. 7. w miesiącu grudniu 2021 roku , szukając pomocy jak i próbując zainteresować swoją sytuacją różne instytucje i osoby, P. J. na portalu społecznościowych (…) natrafiła na stronę (...) ( (…)). Chciała aby osoby z ww. organizacji pomogły jej w walce o dzieci z mężem M. J.. W związku z czym otrzymała od administratora szereg pytań związanych z jej sytuacją , które traktowała jako poradę prawną, na które to pytanie odpowiadała . P. J. nie upoważniała osoby z którą w imieniu (...) rozmawiała do rozpowszechniania informacji uzyskanych w rozmowie z nią. Korespondencja ww. trafiła do rąk M. J.. wyjaśnienia P. J. 272-273 częściowo zeznania M. J. 283-284 8. P. J. nie była dotychczas karana sądownie Karta karna 202 1.1.2. R. R. Oskarżyciel prywatny M. J. oskarżył R. R. to , że: 1. w dniach 16 czerwca 2021 roku oraz 22 czerwca 2021 w materiałach pisemnych opublikowanych na stronie internetowej [...] jak również w materiale audio video opublikowanym na ww. stronie oraz w materiale opublikowanym na (…) działając wspólnie i w porozumieniu z P. J. umyślnie i z premedytacją pomówił, znieważy i zniesławił pokrzywdzonego M. J. o to że : „ (…)”, że znęca się nad dziećmi jak i P. J. , jak również o więzienie dzieci dla których Sąd Okręgowy w P. w sprawie (...) zabezpieczył miejsce pobytu przy ojcu, jak również że ma psychopatyczne skłonności, również o wprowadzenie w błąd urzędników państwowych o szaleńcze roszczenia, bezpośrednio wskazując na szaleństwo pokrzywdzonego jak również że pokrzywdzony w wychowaniu dzieci kieruje się zemstą nienawiścią tj. pomówił go przestępstwo z art. 35 ust. 1a ustawy o ochronie zwierząt, o przestępstwo z art. 207§1 i1a k.k. , art. 189§2 k.k. wiedząc że wygłaszane przez niego twierdzenia są fałszywe a postepowanie ww. miało wyłącznie na celu bezprawne znieważenie, zniesławienie i pomówienie pokrzywdzonego M. J. w celu utraty zaufania do wykonywanej przez niego działalności gospodarczej i tym samym uzyskania bezprawnej przewagi procesowej w toczącej się przed Sądem Okręgowym w P. pod sygn. akt (...) sprawie rozwodowej - tj. o czyn z art. 18§1i2,3 k.k. w zw. z art. 212§2 k.k. w zb. z art. 216§2 k.k. w zw. z art. 12§1 k.k. 2. w dniu 15 czerwca 2021 roku w Sądzie Okręgowym w P. na rozprawie (...) działając wspólnie i w porozumieniu z P. J. oraz z góry powziętym zamiarem w celu utraty zaufania potrzebnego do sprawowania roli rodzica pierwszoplanowego pomówił, zniesławił znieważył pokrzywdzonego M. J. o to że „ (…)” , znęca się nad dziećmi i P. J., nadto próbował wymóc na sądzie wystąpienie do Prokuratury Okręgowej w P. z wnioskiem o przystąpienie do sprawy rozwodowej - tj. o czyn z art. 212§1 k.k. w zw. z art. 216§1 k.k. w zw. z art. 18§1i2 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. R. R. jest (…) portalu i telewizji "[...]" Wyjaśnienia oskarżonego R. R. 271-280 2. W dniu 15 czerwca 2021 roku stawił się na rozprawę o rozwód toczącą się przed Sądem Okręgowym w P.. Po wejściu na salę rozpraw przedstawiając się sądowi zwrócił się do ww. aby z uwagi na istotny interes społeczny a mianowicie posiadając informacje iż pozwany znęca się nad zwierzętami " (…)" oraz z uwagi na posiadane przez niego informacje z prokuratury i policji że są zawiadomienia jeśli chodzi o obrażenia dziecka i atak na kobietę ( P. J.) zwrócił się o możliwość uczestniczenia w procesie jak również wezwanie na rozprawę Prokuratora . Po tym wystąpieniu R. R. został poproszony o opuszczenie sali rozpraw co też uczynił. płyta CD wyjaśnienia oskarżonego R. R. 271-280 wyjaśnienia oskarżonego P. J. 269-270 częściowe zeznania świadka M. J. 282-287 3. w dniu 16 czerwca 2021 roku jak i 22 czerwca 2021 roku R. R. jako redaktor (…) opublikował na stronie internetowej [...] artykuł pod tytułem „ (…)” (…)” jak i artykule „(…)”: „(…)” screeny artykułów zamieszonych w Internecie na stronie [...] 23-31 opublikowanych na stronie internetowej [...] jak również w materiale audio video z zarejestrowanej części ww. rozprawy opublikowanym na ww. stronie w treści ww. artykułów oraz w materiale opublikowanym na (…) napisał komentarz dotyczący prowadzonej przez M. J. działalności gospodarczej w postaci strzyżenia psów iż „ (…)” 4. R. R. był karany za czyn z art. 212§2 k.k. Karta karna 203 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. P. J. Czyn I- V Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Popełnienie przez oskarżoną zarzucanych jej czynów polegających na zniesławieniu oskarżyciela bądź znieważeniu jego osoby Z. M. j. 282-287 1.2.2. R. R. Czyn I- II Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Popełnianie przez R. R. zarzucanych mu czynów polegających na zniesławieniu oskarżyciela prywatnego czy tez znieważenia jego osoby polegającego na pomówieniu go o popełnianie przestępstwa z art. 207§1i1a k.k., 189§2 k.k. Zeznania świadka M.J. 282-287 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1-8 Częściowo wyjaśnienia oskarżonej P. J. Oskarżona nie przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów. Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonej za wiarygodne w części w której to: - podnosiła iż to nie ona zamieszczała artykuły na stronach internetowych należących do [...], jak i nie autoryzowała ww. artykułów; - przeprowadzając rozmowę z osobą zarządzającą stroną internetową (...) szukała pomocy dla siebie chcąc by organizacja ta zainteresowała się jej losem i pomogła jej w odzyskaniu dzieci, traktowała tą rozmowę jako poradę prawną, poufną, nie upoważniała nikogo do wykorzystania pozyskanych w ten sposób informacji i przekazywaniu jej osobom trzecim. Bezspornym jest, iż P. J. złożyła zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa po ujawnieniu siniaków na ciele małoletniej L. – a zatem była przekonana o stosowaniu przemocy przez męża , zwłaszcza iż do naruszenia nietykalności w trakcie małżeństwa dochodziło. Wszak również z treści uzasadnienia Sądu Okręgowego w P. wynikało, że dochodziło w ich małżeństwie do naruszenia nietykalności cielesnej. Oskarżona również stała się dla sądu wiarygodna kiedy to opisywała zachowanie oskarżyciela prywatnego w kontekście wykonywanie czy tez bardziej oddającym rzeczywistość byłoby stwierdzenie , wybiórczej realizacji kontaktów matki z małoletnią L., albowiem koresponduje to i z wyjaśnieniami samego oskarżyciela prywatnego niezależnie od powodów przedstawianych jak i dokumentach z postępowania cywilnego ( niekwestyjnych przez strony ) wyjaśnienia oskarżonego R. R. Oskarżony R.R w toku postepowania nie przyznał się do zarzucanych mu czynów, całe zachowanie oskarżyciela prywatnego traktuje jako cenzurę prewencyjną. Jak podniósł żałuje iż w materiale prasowym nie zamieścił pełnych danych oskarżyciela prywatnego i jego wizerunku skoro mimo jak twierdzi zachowania wszelkich standardów i tak zasiadł na ławie oskarżonych. Jak twierdzi oskarżony gdy dowiedział się ( nie ujawniając swojego źródła) o decyzji sądu o nakazie zamknięcia bloga prowadzonego przez P. J., spotkał się z nią celem weryfikacji informacji i wówczas otrzymał od niej kopię dokumentu sądowego potwierdzający ten fakt. Postanowił się przyjrzeć sprawie m.in. izolacji małej dziewczynki od matki i nie stosowania się ojca do postanowień sądu w tym względzie. R. R. od początku nie kwestionował iż to on jest autorem tekstów zamieszczonych na stronie internetowej [...] Jak twierdzi chciał zweryfikować informacje z M. J. ale on na rozmowę się nie zgodził. R. R. opisał swoje uczestnictwo w początkowej fazie rozprawy i jest to zgodne z zapisem audio video częściowo zeznania M. J. Na ocenę wiarygodności zeznań M. J. wpływ miało emocjonalne zaangażowanie w trwający konflikt między małżonkami, który przekładał się również na proces cywilny w przedmiocie rozwiązania małżeństwa przez rozwód i związaną z nim walkę o prawo do opieki nad dziećmi. Oskarżyciel twierdzi, że P. J. pomawiała go i znieważała wspólnie i w porozumieniu z R. R.. Oczywiście częściowo zeznania świadka przyczyniły się do ustalenia stanu faktycznego jednak odrębną kwestią jest jednak obiektywna ocena tych zachowań w sensie prawno-karnym. Bez wątpienia zeznania M. J. tej właśnie cechy (obiektywizmu) są pozbawione i wynika to wprost z ciągle podsycanego między stronami konfliktu okołorozwodowego, w którym strony wzajemnie obwiniają się, inwigilują, składają liczne zawiadomienia i są przekonane o swoich racjach. Nie potrafią racjonalnie oceniać rzeczywistości właśnie poprzez emocjonalne zaangażowanie. 2-3 Zeznania świadka K. G. Sad przyznał walor wiarygodności depozycjom tegoż świadka, mimo iż świadek należy do kręgu osób najbliższych dla oskarżonej to nie sposób przyjąć iż składał w przedmiotowej sprawie, zeznania nieprawdziwe czy też niezgodne z prawdą tylko po to by M. J. przedstawić w jak najgorszym świetle. Wręcz przeciwnie jego zeznania były wyważone, świadek opisał zachowania M. J. wobec oddanych mu do strzyżenia zwierząt jednakże trudno uznać by stanowiły one element znęcania się, a jedynie rutynowe czynności groomera w stosunku do zwierząt które agresywnie reagują na czynności strzyżenia ( uderzenie psa w pysk w momencie kiedy chce ugryźć strzygącego, założenie taśmy w przypadku strzyżenia łba by pies nie miał możliwości ugryzienia strzygącego albowiem czynność tą wykonuje się bez założonego kagańca) 4 Zeznania świadka M. L. i P. W. Sąd przyznał walor wiarygodność ww. świadkom w zakresie w jakim potwierdzili fakt zaistnienia zdarzenia w P. przy ul. [...] tj. odebrania małoletniej L. przez M. J.. Nota bene oskarżyciel prywatny nie kwestionował iż wówczas faktycznie doszło do przejęcia córki od matki jedynie kwestionował okoliczności. 2-3 Zeznania świadka M. M. Sad do zeznań tegoż świadka podszedł z dużą dozą ostrożności albowiem jest siostrą oskarżonej , posiadająca również wiedzę z toczącego się między stronami postępowania rozwodowego jak i postepowań okołorozwodowych. O ile zeznania w części dotyczącej pożycia małżonków cechuje duży subiektywizm, sąd nie miał wątpliwości po której stronie konfliktu świadek się opowiada. To nie mniej jednak o ile chodzi o zeznania świadka w zakresie wykonywania przez M. J. działalności gospodarczej wypowiedzi świadka cechuje obiektywizm, świadek zeznała iż raz była świadkiem gdy w garażu pies będąc przygotowanym do czynności strzyżenia był dość mocno przywiązany co wynikało z czynności jakiej miał zostać poddany. Świadek nigdy nie była świadkiem znęcania się nad oddanymi M. J. zwierzętami , jak również nie dochodziły do niej żadne informacje na temat jakichkolwiek nieprawidłowości w tym zakresie. 1,2,3,4,6, 8,4 Dowody z dokumentów- dane o karalności; Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem; odpisy postanowień; Dokumentacja fotograficzna, Wiadomości smsowe , zrzuty z ekranu, Płyta CD Mapa obrażeń ciała Dokumenty o charakterze urzędowym lub prywatnym. Niekwestionowane przez strony postępowania. Sąd również nie znalazł podstaw by je kwestionować. Poza złożoną przez oskarżyciela mapą obrażeń ciała dziecka odbiegającą od zdjęć złożonych przez oskarżoną – stanowiących przecież podstawę złożenia zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa. Również M. J. przyznał, że siniaki na ciele dziecka mogły powstać w wyniku zabawy – nie kwestionował zatem, że mogły się znaleźć na ciele dziecka wskazując jednocześnie, że ciało dziecka oglądała także kurator zawodowy A. M. i stwierdziła jedno zasinienie na prawym pośladku i niewielkie otarcie poniżej drugiego pośladka (vide uzasadnienie wyroku rozwodowego k. 327). 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 2-3 Częściowo wyjaśnienia P. J. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej co do jej twierdzeń iż oskarżyciel prywatny znęca się nad oddanymi mu przez właścicieli psami albowiem żaden z przeprowadzonych w sprawie dowodów tego nie potwierdził. Nie potwierdził tego również świadek zawnioskowany przez obronę a mianowicie K. G. – ojciec oskarżonej a teść oskarżyciela prywatnego. 2-3 wyjaśnienia oskarżonego R. R. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w których wskazuje iż przy zbieraniu materiału prasowego w zakresie zarzutu dotyczącego znęcania się nad zwierzętami dochował staranności dziennikarskiej. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem R. R. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Z uwagi na fakt iż oskarżonym w niniejszej sprawie jest dziennikarz to nie sposób nie odnieść się do podnoszonego przez niego argumentu mającego usprawiedliwiać jego zachowanie tj. wolności słowa i wolności środków masowego przekazu powołując się przy tym na art. 54 Konstytucji , albowiem jego zdaniem każda próba ingerencji w tę wolność stanowić będzie cenzurę prewencyjną. Wolność słowa, wbrew temu co sądzi R. R., nie jest absolutna i nieograniczona, a niejednokrotnie jest limitowana przedmiotowo i jakościowo ze względu na ochronę praw osób trzecich. (m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 października 2017 r. IV KK 87/17) Co prawda działalność medialna, znajdująca swoje oparcie w konstytucyjnej wolności słowa oraz wolności środków masowego przekazu, to jednak może prowadzić do naruszenia wielu norm prawa karnego, które mają stanowić barierę przed przekraczaniem granic tych wartości. Normy karne, zawarte głównie w Kodeksie karnym chronią przed naruszaniem swobody wypowiedzi i wolności prasy. Jedną z takim norm jest art. 212 k.k Przedmiotem ochrony przepisu art. 212 § 1 k.k. jest cześć i godność osoby pomawianej o postępowanie lub właściwości, które są sprzeczne z prawem, z zasadami etyki, w tym etyki zawodowej oraz np. o brak kompetencji lub zdolności do wykonywania danego zawodu. Prawo do krytyki nie może być utożsamiane z prawem do zniesławiania, a krytyczne oceny powinny być wyrażone w odpowiedniej formie zwłaszcza gdy nie są wyrażane w sposób spontaniczny lub w toku szybkiej wymiany słów, a w sposób zaplanowany i przemyślany. ( vide Uchwala SN z dnia 10 maja 2022 sygn. akt IDI10/22) Przestępstwo zniesławienia ma charakter umyślny, może być popełnione zarówno w zamiarze bezpośrednim, jak i ewentualnym. Sprawca czynu musi mieć zatem świadomość tego, że jego wypowiedź zawiera zarzut zniesławiający pod adresem innej osoby, grupy osób, instytucji, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, nadto musi sobie zdawać sprawę z tego, że podniesienie lub rozgłoszenie takiego zarzutu może narazić podmiot, którego dotyczy, na poniżenie w opinii publicznej lub utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności. Sprawca winien chcieć podmiot pomawiany poniżyć lub spowodować utratę przez niego zaufania, bądź też na to się godzić. Przestępstwo zniesławienia należy zaliczyć do kategorii przestępstw formalnych (bezskutkowych); tak m.in. W. Kulesza, Zniesławienie i zniewaga..., s. 35; A. Zoll (w:) Kodeks karny..., s. 647; M. Kalitowski (w:) Kodeks karny. Komentarz, s. 701. Oznacza to, że dla jego dokonania nie jest wymagane zaistnienie skutku w postaci poniżenia pomawianego podmiotu w opinii publicznej bądź też utraty przez niego zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności. Konieczne jest jedynie to, by zniesławiająca wypowiedź zdatna była obiektywnie do wywołania takiego skutku. Zniesławienie należy zaliczyć zatem do kategorii przestępstw abstrakcyjnego narażenia na niebezpieczeństwo. W tym miejscu podnieść należy iż dziennikarz ma obowiązek działania zgodnie z etyką zawodową i zasadami współżycia społecznego w granicach określonych przepisami prawa ( art. 10 ustawy prawo prasowe). A zatem przepis ten wyraźnie określa granice zadań, praw i obowiązków dziennikarzy. Przekazywanie informacji powinno być oparte na prawdzie , poparte stosowną weryfikacją i udokumentowaniem zebranych materiałów, bezstronnością przekazy zarówno w prezentacji, opisie jak i narracji, a plotka nie może być przekazywana jako informacja. W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy – prawo prasowe dziennikarz jest zobowiązany zachować szczególną staranność i rzetelność przy zbieraniu i wykorzystaniu materiałów prasowych zwłaszcza sprawdzić zgodność z prawdą uzyskanych wiadomości lub podać ich źródło. Ma on także chronić dobra osobiste innych osób. ( vide postanowieni SN z dnia 17 października 20002r sygn. akt IV KKN 634/99). Zdaniem sadu oskarżony R. R. tym standardom nie sprostał zamieszczając w swoich artykułach jak i również w wypowiedzi na rozprawie głównej w Sądzie Okręgowym w P. informacje których prawdziwości nawet nie próbował weryfikować. Publikując materiał zniesławiający oskarżyciela prywatnego zdawał sobie sprawę z tego iż pomawia tym materiałem pokrzywdzonego o tego rodzaju zachowanie ( znęcanie się nad zwierzętami ) które mogą go poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego do danego rodzaju działalności- tj. usług groomerskich. Powtórzył w materiale pogłoski ( nie ujawniając swojego źródła osobowego) – za wyjątkiem zaangażowanej w konflikt P. J.—żaden z dowodów tego nie potwierdził- a informacji tej nie sprawdził. Dołożenie szczególnej staranność, na którą powołuje się oskarżony przy gromadzeniu materiałów prasowych uchyla bezprawność działania dziennikarz w sferze prawa cywilnego. Na gruncie jednak odpowiedzialności karnej SN stwierdził, że obowiązkiem dziennikarza JEST więc weryfikacja informacji pod kątem ich zgodności z prawdą , zwłaszcza zaś w sytuacji gdy informacje te pochodzą od strony konfliktu a więc osoby relacjom trudno a priori nadać walor wiarygodności, czy też oparte są na relacjach osób anonimowych, których wiedza co do określonych okoliczności może być nie tylko niepełna ale tez nieprawdziwa.” Istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia o zgodności z prawem lub też bezprawności krytyki jest to, czy zawiera ona argumenty w postaci obrony uzasadnionego interesu (przede wszystkim społecznego), czy też stwierdzenia wskazujące, iż kierowała się ona głównie chęcią dokuczenia osobie krytykowanej (np. przeciwnikowi politycznemu, urzędnikowi itp.), poniżenia jej lub ośmieszenia w opinii innych osób. Odpowiedzialność karna za niedozwoloną krytykę czy wręcz zniesławienie w polskim prawie jest stosunkowo rozbudowana oraz ściśle określona, a zawarta jest zarówno w przepisach kodeksu karnego, jak i ustawach szczegółowych, tj. prawie prasowym, autorskim czy ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Popełnienie przez dziennikarza przestępstwa za pomocą mediów uzasadnia jego odpowiedzialność karną. Prawo prasowe nie przynosi definicji przestępstwa prasowego, pozostawiając tę kwestię doktrynie i judykaturze. W świetle doktryny „przestępstwem prasowym jest każde przestępstwo popełnione przy użyciu słowa, w szczególności za pośrednictwem publikacji godzących w cześć osoby, prestiż instytucji, prawdę, porządek moralny, wolność słowa”. Warunkiem odpowiedzialności jest udowodnienie istnienia ustawowych znamion przestępstwa, a w szczególności winy. Wina może być umyślna, gdy sprawca, zdając sobie sprawę ze znaczenia i skutków czynu, chce popełnić określony czyn przestępny (zamiar bezpośredni) lub gdy popełnienie czynu przestępnego przewiduje i na to się godzi (zamiar ewentualny) Przede wszystkim wskazać należy iż M. J. nie jest osoba publiczną a prywatną to po pierwsze. Po drugie- o ile zachowanie R. R. dotyczące walki P. J. z M. J. o dzieci, zarzuty znęcania się, przetrzymywanie dzieci ( nie wydawania córki l. na kontakty z matką) wywodził z informacji uzyskanych z Prokuratury czy tez Policji , czy też innego nie ujawnionego przez oskarżonego źródła osobowego, co koreluje z materiałem dowodowym w postaci dokumentów to oczywiście można powiedzieć że zachowanie R. R. miało na celu obronę uzasadnionego interesu społecznego czyli dobra dzieci , zresztą nota bene sam oskarżyciel prywatny przyczynił się do takiego postrzegania jego osoby przez osoby trzecie skoro z jednej strony sam zarzuca P. J. nie stosowanie się do postanowień sądu a sam czyni dokładnie to samo a mianowicie realizuje kontakty małoletniej L. dość wybiórczo czemu sam nie zaprzecza ale co istotniejsze ma to odzwierciedlenie również w dokumentacji z postępowania cywilnego . Jak również wskazać należy iż strony postępowania P. J. i M. J. wzajemnie składali na siebie szereg zawiadomień zarzucając sobie popełniania różnego rodzaju przestępstw. To sąd nie znajduje uzasadnienia do zachowania R. R. , który zarówno na rozprawie rozwodowej jak i w artykułach zamieszczonych w Internecie stawia w złym świetle M. J. jako przedsiębiorcę, pomawiając go o znęcanie się nad zwierzętami oddanymi mu przez ich właścicieli z dobrej woli, tym bardziej iż stwierdzenia te nie znajdują żadnego oparcia w prawdzie . Nie jest również prawdą iż R. R. dochował dziennikarskiej rzetelności co do zanonimizowania osoby M. J., albowiem co prawda przedstawił jego niepełny wizerunek to jednak osoba nieznająca M. J. czytając treść artykułu nie ma żadnych problemów by zidentyfikować osobę o której R. R. napisał. Niewymienienie z nazwiska osoby zniesławionej nie ma znaczenia do przypisania sprawcy odpowiedzialności karnej za pomówienie w sytuacji, jeśli nie ma wątpliwości, jakiej osoby zniesławienie dotyczy. Tak tez jest właśnie w przedmiotowym postępowaniu albowiem z jednej strony R. R. przedstawia oskarżyciela prywatnego jako M. J. , z drugiej jednak strony przedstawia go- jak męża P. J., z trzeciej strony udostępnia adres wykonywania miejsca działalności gospodarczej – P. ul. [...]. Wszystko okraszając komentarzem zniesławiającym M. J. jako przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą z zakresu strzyżenia psów. Sąd nie miał żadnych wątpliwości iż celem takiego zachowania dziennikarza było postawienie M. J. w złym świetle, pomawiając go o postepowanie które mogło niewątpliwie narazić go na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania zawodu groomera. W pozostałym zakresie wypowiedzi R. R. zawarte w internetowym wydaniu [...] jak i na rozprawie sądowej zdaniem sądu korzystają z ochrony prawnej albowiem podnosił zarzuty służące obronie społecznie uzasadnionego interesu tj. dobra małoletniego dziecka i podnosił zarzuty które miały oparcie w dokumentach, dlatego też skutkowało to wyeliminowaniem tychże wypowiedzi z opisu przypisanego R. R. zachowania. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☒ 3.5. Uniewinnienie P. J. Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia Prawidłowe rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało przede wszystkim poczynienia miarodajnego ustalenia, czy oskarżona P. J. wypełniła swoim zachowaniem znamię określające czynność sprawczą przestępstwa określonego w art. 212 k.k. - „pomawia”. Analizując to zagadnienie należało przede wszystkim pamiętać, że termin „pomówić” oznacza „niesłusznie przypisać co komu, zarzucić co, posądzić, oskarżyć o co” (Mały słownik języka polskiego pod red. S. Skorupki i in., PWN, wyd. VIII, s. 599). Tak też należy go rozumieć na gruncie art. 212 k.k. Pomówienie sprowadza się zatem do wyartykułowania przez jego sprawcę zarzutu (pochodzącego od niego lub innej osoby) pod adresem pomawianego. Przestępstwo określone przez art. 212 k.k. polega na pomówieniu innej osoby, grupy osób o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności. Polega ono zatem na stawianiu zarzutów we własnym imieniu przez sprawcę, niezależnie od tego, w jaki sposób uzyskał o nich informację. Przestępstwo zniesławienia ma charakter umyślny, może być popełnione zarówno w zamiarze bezpośrednim, jak i ewentualnym. Sprawca czynu musi mieć zatem świadomość tego, że jego wypowiedź zawiera zarzut zniesławiający pod adresem innej osoby, grupy osób, instytucji, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, nadto musi sobie zdawać sprawę z tego, że podniesienie lub rozgłoszenie takiego zarzutu może narazić podmiot, którego dotyczy, na poniżenie w opinii publicznej lub utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności. Sprawca winien chcieć podmiot pomawiany poniżyć lub spowodować utratę przez niego zaufania, bądź też na to się godzić. Przestępstwo zniesławienia należy zaliczyć do kategorii przestępstw formalnych (bezskutkowych); tak m.in. W. Kulesza, Zniesławienie i zniewaga..., s. 35; A. Zoll (w:) Kodeks karny..., s. 647; M. Kalitowski (w:) Kodeks karny. Komentarz, s. 701. Oznacza to, że dla jego dokonania nie jest wymagane zaistnienie skutku w postaci poniżenia pomawianego podmiotu w opinii publicznej bądź też utraty przez niego zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności. Konieczne jest jedynie to, by zniesławiająca wypowiedź zdatna była obiektywnie do wywołania takiego skutku. Zniesławienie należy zaliczyć zatem do kategorii przestępstw abstrakcyjnego narażenia na niebezpieczeństwo. Odnośnie czynu I Treści o które oskarża oskarżyciel prywatny P. J. pochodzą od autora tychże artykułów R. R. . Z żadnego dowodu przeprowadzonego na rozprawie nie wynika, poza przeświadczeniem oskarżyciela prywatnego, by P. J. miała jakikolwiek wpływ na treść informacji zawartych w tychże artykułach , zwłaszcza iż R. R. powoływał się na informacje z policji i Prokuratury ( co jest prawdą) a na rozprawie głównej R. R. nie ujawnił swojego źródła informacji. Ż żadnego dowodu również nie wynika by R. R. konsultował z ww. treści zawarte w artykule czy też artykuły te były przez nią autoryzowane. Odnośnie czynu II Jak wynika z materiału dowodowego podczas jednego z kontaktów z córka L. oskarżona zauważyła na ciele dziecka siniaki. . Jak wynika z jej wyjaśnień w trosce o dobro dziecka podjęła decyzję by nie oddawać córki z powrotem ojcu , pozostawiła dziecko w swoim miejscu zamieszkania o czym zawiadomiła pokrzywdzonego smsem w dniu 15 maja 2021 roku, a następnie w dniu 16 maja 2021 roku poinformowała go stanie dziecka. To że smsy te przesłała również do wiadomości innych osób nie świadczy o tym iż celem jaki jej przyświecał było zniesławienie pokrzywdzonego . Zdaniem sądu i to wynika z treści tychże smsów ale i wyjaśnień samej oskarżonej było powiadomienie odpowiednich służb o zachowaniu ojca wobec dziecka, jak i jej zachowaniu wobec dziecka i nie oddaniu córki ojcu po zakończonym kontakcie , wtedy będąc o tym przekonaną złożyła również zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa. Z tych tez względów zdaniem sądu zachowanie oskarżonej nie wypełniało znamion art. 212§1i2 k.k. Odnośnie czynu III Nie sposób , zdaniem sądu, uznać iż P. J. udając się w dniu 22 maja 2021 roku do miejsca zamieszkania dzieci t. P. ul. [...] która jest również miejscem wykonywania działalności gospodarczej pokrzywdzonego miała zamiar zniesławić go wobec osób akurat przebywających w ww. miejscu. Jej zamiarem było wyjaśnienie z pokrzywdzonym sytuacji nie wydawania córki L. na kontakt z nią, wbrew postanowieniom sądu. Jedynie postawa pokrzywdzonego, który ignorował całkowicie matkę swoich dzieci i dalej kontynuował obsługę klientów doprowadził do tego iż słowa przeznaczone dla niego, przypadkowo trafiły również do innych osób. Odnośnie czynu IV W pierwszej kolejności wskazać należy, że wypowiedź przypisana oskarżonej w prywatnym akcie oskarżenia została wypowiedziana przez inną osobę tj. R. R., co jest bezsporne. Nie zostało w żaden sposób udowodnione iż P. J. miała jakikolwiek wpływ na słowa wypowiedziane na rozprawie przez R. R., on tez w swojej wypowiedzi nie powołuje się na jej relacje a odnosi się do informacji z policji i prokuratury, jak również nie wykazano by w jakikolwiek sposób ta wypowiedź była z nią konsultowana. Samo przeświadczenie oskarżyciela prywatnego iż taka było jest niewystarczające by w tym zakresie przypisać jej zawinienie. Odnosząc się do przebiegu rozprawy sądowej jaka odbywał się w Sadzie Okręgowym w P. w sprawie (...) w dniu 15 czerwca 2021 roku to należy wskazać iż oskarżona P. J. nie zabierała głosu a zatem nie sposób przypisać jej biernej postawie ( milczącej) postepowania które miało na celu zniesławienie pokrzywdzonego. Odnośnie czynu V P. J. szukając dla siebie pomocy w walce z M. J. o opiekę nad dziećmi trafiła na organizacje społeczną (...) i podzieliła się z administratorem tejże strony odpowiadając na szereg zadawanych jej pytań , informacjami na temat jej sytuacji rodzinnej . Jak wynika z jej wyjaśnień, którym sąd dał wiarę, traktowała to jako rozmowę poufną ( pomoc prawną) nie upoważniała nikogo do wykorzystanie uzyskanej w ten sposób wiedzy w sposób w inny niż zaangażowanie się w jej walkę z ojcem . P. J. nie miała żadnego wpływu na to cała rozmowa ( screen rozmowy) został przesłany w nie do końca jasnych okolicznościach do oskarżyciela prywatnego. Jej działanie podyktowane było troską o dzieci nie zaś celem jej było zniesławienie pokrzywdzonego. W opinii publicznej. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd uniewinnił oskarżoną P. J. od zarzutów popełnienia niniejszego przestępstwa. 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżo ny Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności R. R. 3 1-2 Wymierzając oskarżonemu R. R. karę, Sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary określonymi w art. 53 k.k. Za okoliczności obciążające Sąd uznał: bezrefleksyjność działania oskarżonego , chęć poniżenia oskarżyciela prywatnego, działanie z premedytacją, w sposób przemyślany i zaplanowany, uprzednia karalność, w tym za przestępstwo z art. 212§2 k.k. Sąd nie doszukał się okoliczności łagodzących albowiem oskarżony nie widzi niczego złego w swoim postepowaniu, co więcej w swoich wyjaśnieniach wskazał iż żałuje iż nie ujawnił imienia i nazwiska oskarżyciela prywatnego albowiem i tak zasiadł na ławie oskarżonych. Sąd uznał, że karą adekwatną do omówionych wyżej okoliczności popełnienia przestępstwa oraz do stopnia zawinienia oskarżonego , będzie kara 100 (stu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki za równowartość kwoty 20 ( dwadzieścia) złotych. 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżo ny Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzy gnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3 Sad skazał oskarżonego R. R. dlatego tez na podstawie art. 624§1 pkt 1 k.p.k. zasądził od niego na rzecz oskarżyciela prywatnego M. J. kwotę 150 zł ( stanowiący ½ części) poniesionych przez niego kosztów. 4. Sąd uniewinnił oskarżoną P. J. od popełnienia wszystkich zarzucanych jej prywatnym aktem oskarżenia czynów, koszty procesu w takiej sytuacji w myśl art. 632 ust. 1 k.p.k. ponosi w całości oskarżyciel prywatny. Do kosztów procesu w myśl art. 616 pkt 2 k.p.k. zaliczają się m.in. wydatki z tytułu ustanowienia jednego obrońcy. Z tego względu Sąd zasądził od oskarżyciela prywatnego na rzecz P. J. wydatki w kwocie 840 zł tytułem zwrotu należności z tytułu ustanowienia obrońcy z wyboru. Kwotę tę stanowiła należności w kwocie 840 zł na podstawie § 11 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 265). 5. Sąd uniewinnił oskarżoną P. J. od popełnienia wszystkich zarzucanych jej prywatnym aktem oskarżenia czynów, oraz skazał oskarżonego R. R. dlatego w myśl art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądził od oskarżyciela prywatnego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w kwocie 120 złotych. 8. PODPIS sędzia Monika Dymek Zarządzenie: Odpis wyroku wraz pisemnym uzasadnieniem doręczyć oskarżycielowi prywatnemu z pouczaniem o apelacji oraz obrońcy osk. R. R. sędzia Monika Dymek
5._Wyrok_II_K_349.21.pdf	Sygn. akt II K 349/21 i ZA WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Płock, dnia 14 czerwca 2023 roku Sąd Rejonowy w Płocku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia Monika Ponikiewska - Lisiak Protokolant: Natalia Gorsiak, Agnieszka Wróblewska — Wojnarowska bez udziału Prokuratora przy udziale oskarżyciela prywatnego (...) S.A. z siedzibą w P. po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 4 listopada 2022 roku, 4 stycznia 2023 roku, 15 lutego 2023 roku i 14 czerwca 2023 roku w P. sprawy: J. K., urodzonego w dniu [...]|w K. Z., syna C. i Z. D. oskarżonego o to, że: w dniu 16 maja 2021 roku w P. za pomocą środków masowego komunikowania się pomówił (...) S.A. umieszczając na portalu (...) prowadzonego przez (...) Sp. z 0.0. z/s w W. przy użyciu Nicku (...), nieprawdziwe i zniesławiające informacje pomawiające (...) S.A. o postępowanie i właściwości, które poniżyły ją w opinii publicznej oraz naraziły na utratę zaufania potrzebnego do prowadzonej działalności gospodarczej, to jest o czyn z art. 212$ li2k.k. orzeka: 1. oskarżonego J. K. w ramach zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu uznaje za winnego tego, że w dniu 16 maja 2021 roku w P. poprzez umieszczenie na ogólnodostępnym portalu internetowym (..), a więc za pośrednictwem środków masowego komunikowania, przy użyciu Nicku (...), wpisu o treści: „„(...)', który odnosił się do sposobu funkcjonowania i traktowania pracowników przez (...) S.A. z siedzibą w P., czym pomówił tę osobę prawną o postępowanie, które mogło poniżyć pokrzywdzoną w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla wykonywanej działalności gospodarczej, to jest popełnienia występku zart. 212$1i 2 k.k. i za to na podstawie przywołanych przepisów skazuje go, zaś na podstawie art. 212 § 2 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności; 2. na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k. oraz art. 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 1 (jednego) roku tytułem próby; 3. na podstawie art. 72 § 1 pkt 2 k.k. zobowiązuje oskarżonego J. K. do przeproszenia oskarżyciela prywatnego (…) S.A. z siedzibą w P. poprzez zamieszczenie w terminie 14 (czternastu) dni od uprawomocnienia się wyroku na ogólnodostępnym portalu (…) przeprosin o treści „J. K. przeprasza (…) S.A. z siedzibą w P. za umieszczenie w dniu 16 maja 2021 roku na portalu (…) przy użyciu Nicku (…) nieprawdziwych i zniesławiających informacji, pomawiających (…) S.A. o postępowanie, które mogło ją poniżyć w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla wykonywanej działalności gospodarczej” 4. na podstawie art. 212 § 3 k.k. orzeka od oskarżonego J. K. na rzecz Polskiego Czerwonego Krzyża (PCK) nawiązkę w kwocie 2000 (dwóch tysięcy) złotych; 5. zasądza ze Skarbu Państwa – Kasa Sądu Rejonowego w P. na rzecz adwokata K. D. kwotę 576 (pięćset siedemdziesiąt sześć) złote oraz 23 % od powyższej kwoty podatku od towarów i usług tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną świadczoną z urzędu oskarżonemu; 6. zasądza od oskarżonego J. K. na rzecz oskarżyciela prywatnego (…) S.A. z siedzibą w P. kwotę 1.452,00 ( jeden tysiąc czterysta pięćdziesiąt dwa) złote tytułem zwrotu poniesionych przez niego kosztów procesu; 7. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, które przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.
6._Uzasadnienie_II_K_349.21.pdf	Załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia … 2019 r. (poz. …) WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, W TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1) 1 UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 349/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3– 8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1 J. K. w dniu 16 maja 2021 roku w P. poprzez umieszczenie na ogólnodostępnym portalu internetowym (…), a więc za pośrednictwem środków masowego komunikowania, przy użyciu Nicku (…), wpisu o treści: „(…).”, który odnosił się do sposobu funkcjonowania i traktowania pracowników przez (…) S.A. z siedzibą w P., czym pomówił tę osobę prawną o postępowanie, które mogło poniżyć pokrzywdzoną w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla wykonywanej działalności gospodarczej - czyn z art. 212 § 1 i 2 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. Spółka kapitałowa (…) S.A. z siedzibą w P. prowadzi działalność gospodarczą od 2013 roku, między innymi współpracuje z (…) S.A. Większościowym akcjonariuszem spółki jest spółka giełdowa. (…) S.A. w latach 2019 – 2020 osiągnęła zysk w kwotach odpowiednio [...]złotych i [...]złotych. Spółka zatrudnia około 150 pracowników na umowy o pracę, a w okresach remontowych również na umowy cywilne, odprowadza składki do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz reguluje na bieżąco zobowiązania podatkowe. Realizuje programy motywacyjne dla pracowników, wypłaca pracownikom trzynastą pensję z zysku. Zeznania świadka J. Ż. k. 579-582 Zeznania świadka K. L. k. 583 Zeznania świadka B. K. k. 582-583 Wydruk z KRS dot. spółki (…) S.A. k. 19-25 Kserokopia aktu notarialnego rep. A nr [...] zawierającego protokół ze zwyczajnego walnego k. 37-61 k. 62-89 k. 90 k. 91-114 2 (…) S.A. cały czas prowadzi rekrutację wykwalifikowanych specjalistów (do prac polegających na remontach i budowie kotłów wysokoprężnych dla elektrociepłowni, prac remontowych i modernizacji instalacji produkcyjnych na (…) S.A). W skład zarządu spółki wchodzą J. Ż. – prezes zarządu, K. L. – wiceprezes zarządu i B. K. – wiceprezes zarządu. zgromadzenia akcjonariuszy z dnia 23.06.2020r. z uchwałą nr [...] w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego spółki za 2019 rok; Kserokopia aktu notarialnego rep. A nr [...] zawierający protokół ze zwyczajnego walnego zgromadzenia akcjonariuszy z dnia 31.05.2021r. z uchwałą nr [...] w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego spółki za 2020 rok; Rachunek zysków i strat; Sprawozdanie z działalności spółki (…) S.A. za 2020 roku; Uchwała nr [...] z dnia 19.06.2019 roku; Sprawozdanie finansowe spółki (…) S.A. za okres 2019 roku; Sprawozdanie biegłego rewidenta z badania rocznego sprawozdania finansowego za 2019 rok; Sprawozdanie biegłego rewidenta z badania rocznego sprawozdania finansowego za 2020 rok; Bilans (…) S.A. na dzień 30.06.2021 roku; Rachunek zysków i strat za 2021 roku; k. 228-230 k. 256-275 k. 276-300 k. 301-304 k. 334-337 k. 338-342 [...], 347- 361 k. 386-387 k. 388-433 3 Zaświadczenia o niezaleganiu w opłacaniu składek ZUS i niezaleganiu w podatkach; Opinia bankowa; Arkusz oceny okresowej pracowników 2. J. K. od dnia 09 marca 2020 roku został zatrudniony w spółce (…) S.A. na stanowisku[...]. Umowa została zawarta na trzymiesięczny okres próbny. Pismem z dnia 13 marca 2020 roku spółka wypowiedziała mu umowę o pracę z zachowaniem 2-tygodniowego okresu wypowiedzenia, który upływał z dniem 28 marca 2020 roku i z dniem 13 marca 2020 roku spółka zwolniła oskarżonego ze świadczenia pracy. Powodem takiej decyzji były problemy we współpracy z oskarżonym. J. K. wystąpił przeciwko (…) S.A. z pozwem o odszkodowanie. Wyrokiem Sądu Rejonowego w P. z dnia 16 kwietnia 2021 roku w sprawie (...) powództwo zostało oddalone. Orzeczenie uprawomocniło się w dniu 02 lipca 2021 roku. Zeznania świadków J. Ż., K. L., B. K. k. 579-582, 583, 582- 583 Kserokopia wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 16.04.2021 roku sygn. akt (...) Uzasadnienie wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 16.04.2021 roku sygn. akt (...) k. 200-201 k. 202-211 3. W dniu 16 maja 2021 roku J. K. - posługując się Nickiem (…) - umieścił na ogólnodostępnym portalu internetowym (…) w pozycji „Opinie o (…) S.A. w P.” wpis o treści: „(…),.” Umieszczając ten wpis – odnoszący się do sposobu funkcjonowania i traktowania pracowników przez (…) S.A. z siedzibą w P. - oskarżony pomówił tę osobę prawną o postępowanie, które mogło poniżyć pokrzywdzoną w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla wykonywanej działalności gospodarczej. Zeznania świadka J. Ż. k. 579-582 Zeznania świadka K. L. k. 583 Zeznania świadka B. K. k. 582-583 Wydruk z dokonanym przez J. K. wpisem na (…) k. 26-35 Informacja z (…) k. 140-41 Informacja z (…) Sp. z o.o. k. 179 Wydruk e-maili wymienianych z J. K. k. 571-574 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 4 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1-3 Zeznania świadków J. Ż., K. L. i B. K. Zeznania szczere, konsekwentne, spójne i logiczne, uznane jako wiarygodne w całości i stanowiące podstawę ustaleń faktycznych w sprawie. Świadkowie opisali okoliczności w jakich powzięli informację o dokonanym przez oskarżonego wpisie, opisali współpracę z oskarżonym kiedy był pracownikiem (…) S.A., wskazali na okoliczności związane z funkcjonowaniem spółki na rynku, zatrudnianiem i traktowaniem pracowników, regulowaniem zobowiązań finansowych spółki oraz o wpływie jaki mógł wywrzeć ten wpis na funkcjonowanie spółki (opisali negatywne konsekwencje wpisu). J. Ż. zeznał również na okoliczność kontaktów (e-mailowych) z oskarżonym już po dokonanym wpisie, w których to oskarżony de facto przyznał, że negatywny wpis na temat spółki umieścił. Depozycje świadków korespondują z obiektywni dowodami w postaci wpisu na (…), dokumentami dotyczącymi spółki i jej funkcjonowania na rynku, wydrukami e-mail. Podkreślić wypada, że kiedy pełnomocnik spółki składał prywatny akt oskarżenia, władze (…) S.A. nie miały wiedzy na temat autora przedmiotowego wpisu (informacje takie uzyskał dopiero Sąd od (…) sp. z o.o.) zatem ani uruchomienie postępowania karnego, ani też późniejsze zeznania świadków nie miały na celu bezpodstawnego oskarżenia J. K., czy też jego oczernienia i pogrążenia. 5 1, 2, 3 Wydruk z KRS dot. spółki (…) S.A., Kserokopia aktu notarialnego rep. A nr [...] zawierającego protokół ze zwyczajnego walnego zgromadzenia akcjonariuszy z dnia 23.06.2020r. z uchwałą nr [...] w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego spółki za 2019 rok; Kserokopia aktu notarialnego rep. A nr [...] zawierający protokół ze zwyczajnego walnego zgromadzenia akcjonariuszy z dnia 31.05.2021r. z uchwałą nr [...] w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego spółki za 2020 rok; Rachunek zysków i strat; Sprawozdanie z działalności spółki (…) S.A. za 2020 roku; Uchwała nr [...] z dnia Dowody uznane za w pełni wiarygodne jako obiektywne i nie budzące żadnych wątpliwości. Dokumenty stanowią wierne odzwierciedlenie okoliczności w nich opisanych. Jednocześnie brak jest w sprawie innych dowodów, które mogłyby podważyć ich prawdziwość, bądź też zakwestionować ich autorstwo i treści w nich zawarte. Żadna ze stron dokumentów tych nie kwestionowała. 6 19.06.2019 roku; Sprawozdanie finansowe spółki (…) S.A. za okres 2019 roku; Sprawozdanie biegłego rewidenta z badania rocznego sprawozdania finansowego za 2019 rok; Sprawozdanie biegłego rewidenta z badania rocznego sprawozdania finansowego za 2020 rok; Bilans (…) S.A. na dzień 30.06.2021 roku; Rachunek zysków i strat za 2021 roku; Zaświadczenia o niezaleganiu w opłacaniu składek ZUS i niezaleganiu w podatkach; Opinia bankowa; Arkusz oceny okresowej pracowników; Kserokopia wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 16.04.2021 roku sygn. akt (...); 7 Uzasadnienie wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 16.04.2021 roku sygn. akt (...); Wydruk z dokonanym przez J. K. wpisem na (…) Informacja z (…); Informaccja z (…) Sp. z o.o.; Wydruki e-maili wymienianych z J. K. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 J. K. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Dobrem chronionym przez treść art. 212 § 1 k.k. jest cześć, pojmowana jako godność, dobre imię, dobra sława, świadomość własnej wartości, szacunek dla samego siebie, honor, reputacja i duma. Przy czym przepis art. 212 § 1 k.k. nie definiuje pojęcia pomówienia i zniesławienia. Brak jest takiej legalnej definicji także w jakimkolwiek przepisie Kodeksu karnego. W tej sytuacji bliższe określenie zwrotu " pomawia" spoczęło na doktrynie i judykaturze, według której wystarczające jest zakomunikowanie uwłaczającej wiadomości nawet tylko jednej osobie, wiadomość może być ustna lub pisemna, może być podana ogólnikowo lub w sposób nieskonkretyzowany, może być zastrzeżona jako poufna, może 8 być opatrzona informacją o jej źródle. Zniesławienie może nastąpić w pierwszym rzędzie ustnie, ale także pismem odręcznym, drukiem, wizerunkiem, karykaturą, a więc przy wykorzystaniu rozmaitych środków przekazu informacji (J. Raglewski, w: Zoll, Kodeks karny, t. 2, 2006, s. 773). Przestępstwo zniesławienia może być popełnione jedynie przez pomówienie pokrzywdzonego wobec innej osoby. Konieczne jest więc, aby informacje o postępowaniu lub właściwościach, które mogą poniżyć jakąś osobę w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności, zostały przekazane innym osobom niż ta, której te wiadomości dotyczą. Zniesławienie prowadzi do sytuacji, w której osoba pomówiona (pokrzywdzony) może zostać poniżona w opinii publicznej lub narażona na utratę zaufania, potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności. Poniżenie to w języku potocznym upokorzenie, obrażenie godności, zhańbienie (M. Szymczak (red.), Słownik, t. 2, s. 802; S. Dubisz (red.), Uniwersalny, t. 3, s. 349). Ustawodawca akcentuje, że poniżenie, o jakim mowa w art. 212 § 1 k.k., nie jest poniżeniem subiektywnym, lecz poniżeniem " w opinii publicznej". Tak więc nie ma znaczenia to, jak odbiera określoną wypowiedź konkretny podmiot, w szczególności zaś czy czuje się tą treścią poniżony, lecz to, czy na takie poniżenie został on narażony w opinii publicznej. Przestępstwo z art. 212 § 2 k.k. stanowi kwalifikowany typ zniesławienia. Środkami masowego komunikowania w rozumieniu tegoż właśnie przepisu będą te wszystkie środki, których działanie sprowadza się do masowego przekazywania rozmaitych treści. Czyli do środków tych wypadnie zaliczyć nie tylko prasę drukowaną, przekaz radiowy i telewizyjny, lecz także książkę, plakat, film oraz przekaz przy pomocy Internetu (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia [...] maja 2008 r., III KK 234/07, Biul. PK 2008, Nr 10, poz. 33). Nie ma znaczenia jakość środków masowego komunikowania ani ich charakter, istotne jest jedynie to, aby były zdolne zakomunikować określone informacje szerszej - niż wynika to z pomówienia w typie podstawowym - grupie ludzi. Na sam koniec wskazać należy, iż czyny z art. 212 § 1 i 2 k.k. wchodzące s skład kwalifikowanej odmiany przestępstwa zniesławienia, są (formalne) bezskutkowe. Dla dokonania kwalifikowanego przestępstwa zniesławienia nie jest wymagane zaistnienie skutku w postaci poniżenia pokrzywdzonego w opinii publicznej lub utraty przez niego zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności - wystarczy stwierdzenie, że zniesławiająca wypowiedź mogła taki skutek wywołać (J. Raglewski, w: Zoll, Kodeks karny, t. 2, 2006, s. 785; J. Wojciechowski, w: Wąsek, Kodeks karny, t. 1, 2010, s. 1312). Przenosząc owe szczegółowe rozważania na kanwę niniejszej sprawy, w ocenie Sądu nie ma najmniejszych wątpliwości, iż J. K. publikując w dniu 16 maja 2021 roku w P. na ogólnodostępnym portalu internetowym (…), przy użyciu Nicku (…), wpis o treści: „(…)”- zniesławił spółkę kapitałową (…) S.A. Swoim działaniem pomówił oskarżycielkę prywatną o zachowanie, mogące niechybnie poniżyć ją w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla wykonywanej przez nią działalności gospodarczej. Wszak spółka prowadzi szeroko zakrojoną działalność gospodarczą, współpracuje z poważnymi kontrahentami takimi jak (…) S.A, a jej akcjonariuszem jej spółka notowana na giełdzie. Z pewnością umieszczony przez oskarżonego wpis mógł wywołać wątpliwości co prawidłowości funkcjonowania spółki zwłaszcza w zakresie zatrudniania i traktowania pracowników. Wyrażenie, że spółka traktuje pracowników jak bydło, zatrudnia ich na czarno i nie rejestruje ich w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych, a zatem nie odprowadza od nich składek mogło powstrzymać potencjalne osoby chcące przystąpić do rekrutacji w spółce od podjęcia takiego kroku. Niewątpliwie wpis ten mógł odstraszyć takie osoby przed zatrudnieniem w (…) S.A., zatem spółka mogła stracić szansę na pozyskanie dobrego specjalisty w dziedzinie, którą się zajmuje. Podkreślić należy, że spółka poszukuje wykwalifikowanych pracowników (fachowców) do pracy przy instalacjach produkcyjnych, (…), (…) (budowa, 9 remonty, modernizacje) Określenie spółki „firmą krzak” ma bardzo negatywny wydźwięk i mogło wzbudzić wątpliwości wśród jej kontrahentów (przede wszystkim (…) S.A.) co do rzetelności, profesjonalizmu i legalności działania spółki na rynku. Wpis ten mógł również wywołać nieuzasadnione kontrole organów skarbowych, zusowskich. Nie ma przy tym znaczenia, czy spółce w związku z wpisem dokonanym przez oskarżonego przydarzyła się negatywna sytuacja będąca jego skutkiem. Wszak - jak wskazano wyżej - dla wypełnienia czynu zniesławienia wystarczy ustalenie, iż zniesławiający wpis mógł taki skutek wywołać. W ocenie Sądu nie ma również żadnych wątpliwości, iż wpis ten dokonany został przez oskarżonego, o czym świadczy informacja z (…) Sp. z o.o. dotycząca użytkownika/abonenta nr IP łączącego się przez siec internetową w dniu 16 maja 2021 roku o godz. 07:(…):(...) oraz korespondencja e-mailowa prowadzona pomiędzy oskarżonym a J. Ż. ( w korespondencji tej J. K. potwierdził, że to on umieścił ten wpis). Nie pozostawia także wątpliwości, iż oskarżony czyn swój popełnił w sposób kwalifikowany z § 2 art. 212 k.k., bowiem za pomocą środka masowego komunikowania, jakim niewątpliwie jest Internet, a ściślej ujmując popularny portal internetowy (…) prowadzony (…) Sp. z o.o. Wpis dokonany przez oskarżonego, z pewnością dotarł do szerokich rzesz odbiorców. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania 10 ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności J. K. 1, 2 1 Okoliczności obciążające: - wysoka społeczna szkodliwość czynu i stopień zawinienia - dopuszczenie się przez oskarżonego, bez żadnego racjonalnego powodu zamachu na dobro chronione prawem jakim jest wizerunek firmy, co niewątpliwie może przełożyć się na dalszy rozwój firmy, pozyskanie przez nią wyspecjalizowanych pracowników, czy też utratę, bądź pozyskanie kontraktów - umieszczenie wpisu na ogólnodostępnym portalu – z zamiarem dotarcia do dużej rzeszy odbiorców, Okoliczności łagodzące: -uprzednia niekaralność oskarżonego. Mając na uwadze powyższe okoliczności obciążające i łagodzącą oraz uznając iż kara jest przede wszystkim środkiem polityki karnej umożliwiającym osiągnięcie celów prewencyjnych i represyjnych, Sąd uznał, że karą adekwatną do omówionych wyżej okoliczności przestępstwa oraz do stopnia zawinienia oskarżonego będzie wymierzenie oskarżonemu kary 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności. W ocenie Sądu kara pozbawienia wolności w najniższym wymiarze będzie stanowiła dla oskarżonego odpowiednią do stopnia winy dolegliwość stanowiącą konsekwencję popełnionego występku. 11 Sąd mimo dotychczasowej niekaralności oskarżonego nie zdecydował się na orzeczenie wobec niego kary grzywny bądź też ograniczenia wolności, mając na względzie sytuację finansową, zdrowotną i rodzinną oskarżonego. W świetle przedstawianych przez oskarżonego w pismach procesowych okoliczności – w ocenie Sądu - nie byłby on w stanie uiścić kary grzywny, zaś jego stan zdrowia (przebyty udar) uniemożliwiłby mu wykonywanie kary ograniczenia wolności. Na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 1 (jeden) rok uznając w tym zakresie, iż istnieje pozytywna prognoza kryminologiczna, że oskarżony będzie przestrzegał porządku prawnego i nie popełni ponownie przestępstwa. Zatem mimo, że orzeczona kara jest najsurowszą karą rodzajowo to w sytuacji oskarżonego, przy zastosowaniu środka probacyjnego wydaje się być najmniej dolegliwą. J. K. 3 1 Mając na uwadze charakter popełnionego przez oskarżonego czynu, Sąd na podstawie art. 72 § 1 pkt 2 k.k. zobowiązał oskarżonego J. K. do przeproszenia oskarżyciela prywatnego (…) S.A. z siedzibą w P. poprzez zamieszczenie w terminie 14 (czternastu) dni od uprawomocnienia się wyroku na ogólnodostępnym portalu (…) – a więc tym samym, na którym został umieszczony przez oskarżonego zniesławiający wpis - przeprosin o treści „J. K. przeprasza (…) S.A. z siedzibą w P. za umieszczenie w dniu 16 maja 2021 roku na portalu (…) przy użyciu Nicku (…) nieprawdziwych i zniesławiających informacji, pomawiających (…) S.A. o postępowanie, które mogło ją poniżyć w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla wykonywanej działalności gospodarczej” 12 J. K. 4 1 Sąd - na podstawie art. 212 § 3 k.k. - w związku ze skazaniem orzekł od oskarżonego na rzecz Polskiego Czerwonego Krzyża nawiązkę w kwocie 2000 złotych, uznając tym samym, że ww. środek stanowić będzie element oddziaływania wychowawczego w stosunku do oskarżonego. Cel społeczny, na którego rzecz orzeczono nawiązkę został wskazany przez pokrzywdzonego. Kwota nawiązki w ocenie Sądu jest adekwatna do bezprawności przypisanego oskarżonemu czynu i jego sytuacji finansowej. 5. 1INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisaneg o czynu Przytoczyć okoliczności 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Sąd uznał, iż wystarczającym będzie umieszczenie przez oskarżonego przeprosin na ogólnodostępnym portalu (…), a więc tym samym, na którym został umieszczony przez oskarżonego zniesławiający wpis i dlatego nie zobowiązał oskarżonego do dokonania przeprosin na łamach papierowego wydania (…). 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięc ia z wyroku Przytoczyć okoliczności 13 5 Sąd orzekł o kosztach zastępstwa adwokackiego w ramach świadczenia nieodpłatnej pomocy prawnej z urzędu oskarżonemu J. K.– biorąc pod uwagę ilość terminów, w których obrońca uczestniczył – cztery terminy. 6 Rozstrzygnięcie w oparciu o art. art. 626 § 1 k.p.k. i art. 628 pkt 1 k.p.k. (orzeczona kwota obejmuje kwotę 300 ( trzystu) złotych, stanowiącą zryczałtowaną równowartość wydatków w sprawach z oskarżenia prywatnego i koszty zastępstwa procesowego wedle norm przypisanych – cztery terminy rozprawy). 7 Sąd - mając na względzie sytuację finansową oskarżonego - zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, które przejął na rachunek Skarbu Państwa. 8. 1PODPIS
7._Wyrok_II_K_213._23.pdf	Sygn. akt II K 213/23 i ZA WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Płock, dnia 5 stycznia 2024 roku Sąd Rejonowy w Płocku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia Monika Ponikiewska - Lisiak Protokolant: Anna Sobiecka, Karolina Banasiewicz bez udziału Prokuratora przy udziale oskarżycielki prywatnej K. K. po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 15 listopada 2023 roku i 22 grudnia 2023 roku w P. sprawy: E. Z., urodzonej w dniu [...] w P., córki S. i Z. z domu G. oskarżonej o to, że: w okresie od 25.04.2023 r. do 07.05.2023 r. dopuściła się zniesławienia K. K. w ten sposób, że za pomocą środków masowego komunikowania tj. portalu (...) pomówiła ją o to, że K. K. porwała jej córkę A. K. i szprycuje ją środkami na uspokojenie, że słabo karmi dziecko i że chciała pobić oskarżoną, które to pomówienia mogły K. K. poniżyć w opinii publicznej, to jest o czyn z art. 212 $2 k.k. orzeka: 1. oskarżoną E. Z. w ramach zarzucanego jej aktem oskarżenia czynu uznaje za winną tego, że w okresie od dnia 25 kwietnia 2023 roku do dnia 28 sierpnia 2023 roku w P. i innych miejscowościach, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, poprzez umieszczenie na ogólnodostępnym portalu internetowym (...) na grupach (...) i (...), (...), (...), a więc za pośrednictwem środków masowego komunikowania, zdjęcia K. K. oraz wpisów sugerujących, że pokrzywdzona porwała i przetrzymywała jej małoletnią córkę A. K., podawała jej leki na uspokojenie, słabo karmiła oraz że chciała pobić oskarżoną, pomówiła K. K. o postępowanie, które mogło poniżyć pokrzywdzoną w opinii publicznej, to jest popełnienia występku z art. 212 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie przywołanych przepisów skazuje ją, zaś na podstawie art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 57 b k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierza jej karę 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na równą kwocie 20 (dwudziestu) złotych; 2. na podstawie art. 212 § 3 k.k. orzeka od oskarżonej E. Z. na rzecz oskarżycielki prywatnej K. K. nawiązkę w kwocie 10.000,00 (dziesięciu tysięcy) złotych; 3. zasądza od oskarżonej E. Z. na rzecz oskarżycielki prywatnej K. K. kwotę 1.164,00 ( jeden tysiąc sto sześćdziesiąt cztery) złote tytułem zwrotu poniesionych przez nią kosztów procesu; 4. zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 300 (trzystu) złotych tytułem opłaty.
8._wyrok_i_uzasadnienie_VII_K_553.23.pdf	Sygn. akt VII K 553/23 WYROK WARUNKOWO UMARZAJĄCY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 maja 2024 roku Sąd Rejonowy w Płocku w VII Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący Sędzia Magdalena Nowacka Protokolant Monika Tyszkiewicz-Dąbrowska Bez udziału Prokuratora Przy udziale oskarżycielki prywatnej A. K. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 marca 2024 roku, 25 kwietnia 2024 roku i 23 maja 2024 roku sprawy A. R., urodzonej w dniu (...) w P., córki M. i A. z d. H. oskarżonej o to, że: 1. w dniu od 19 października 2023 roku, na portalu społecznościowym (…). pomówiła A. K. o zatrucie kota oskarżonej tj. o czyn z art. 212 § 2 k.k. 2. w lutym 2023 r., w P., na klatce schodowej przy ul. (...) znieważyła A. K. poprzez użycie wobec niej słów obelżywych „wieloryb”, „patologia”, „morderca” tj. o czyn z art. 216 § 1 i 2 k.k. orzeka: 1. na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. umarza postępowanie karne wobec oskarżonej A. R. w zakresie czynu zarzucanego jej w punkcie 2 (drugim); 2. uznaje, iż oskarżona A. R. swoim zachowaniem wypełniła znamiona czynu zarzucanego jej w punkcie 1 (pierwszym), przy czym ustala, iż oskarżona pomawiając A. K., użyła w treści wpisów jej nazwiska rodowego G., a nadto ustala, iż wina oskarżonej i stopień społecznej szkodliwości czynów nie były znaczne i na podstawie art. 66 § 1 k.k. i art. 67 § 1 k.k. postępowanie karne wobec oskarżonej A. R. warunkowo umarza na okres 1 (jednego) roku tytułem próby; 3. zasądza od oskarżonej na rzecz oskarżycielki prywatnej A. K. kwoty: - 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu zryczałtowanej równowartości kosztów postępowania, - (...) (jeden tysiąc osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów poniesionych w związku z ustanowieniem w sprawie pełnomocnika; 4. zwalnia oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych, obciążając wydatkami Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt VII K 553/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3– 8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 0.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1 A. R. (1) oskarżonej o to, że: 1. na portalu społecznościowym (…). pomówiła A. K. (1) o zatrucie kota oskarżonej, tj. o czyn z art. 212 § 2 k.k., przy czym - na rozprawie w dniu 07 marca 2024 r. jako datę w/w czynu pełnomocnik oskarżycielki prywatnej wskazał 19 października 2023 r. (k. 30) 2. w P., na klatce schodowej przy ul. (...), znieważyła A. K. (1) poprzez użycie wobec niej słów obelżywych „wieloryb”, „patologia”, „morderca” tj. o czyn z art. 216 § 1 i 2 k.k., przy czym - na rozprawie w dniu 07 marca 2024 r. jako datę w/w czynu pełnomocnik oskarżycielki prywatnej wskazał bliżej nieokreślony okres października i listopada 2023 r. (k. 30), zaś na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2024 r. sprostował wskazaną datę – z uwagi na omyłkę oskarżycielki prywatnej – na luty 2023 r. (k. 40). Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty A. R. (1) i A. K. (1) zamieszkują w jednej klatce bloku przy ul. (...) w P.. A. R. (1) pod w/w adresem mieszka od około 20 lat. A. K. (1) pod w/w adresem mieszka od około 50 lat, obecnie z mężem – T. K. (1), wcześniej, przez okres 40-tu kilku lat z rodzicami. W/w przed małżeństwem nosiła nazwisko rodziców – G. i pod takim nazwiskiem była kojarzona przez A. R. (1). Ta ostatnia która znała także rodziców A. K. (1), a nadto odwiedzała ją w mieszkaniu w/w osób. Od pierwszej połowy 2023 r. A. R. (1) i A. K. (1) pozostawały w konflikcie. A. R. (1) zamieszkiwała wspólnie z niepełnoletnim synem, pełnoletnią córką i jej córką, posiadała także u siebie w domu zwierzęta, w tym koty. Drzwi do mieszkania w/w pozostawały często otwarte, dzieci bawiły się na klatce schodowej, przenosząc na nią część zabawek, koty zaś przemieszczały się po klatce bloku. W/w sytuacja powodowała spięcia sąsiedzkie. W dniu 11 lutego 2023 r. A. K. (1), wychodząc z bloku i przechodząc przez piętro, na którym mieszkała A. R. (1), przesunęła energicznie nogą zabawki używane przez dzieci zamieszkujące razem z A. R. (1) i jej córką, a także zepchnęła ze schodów stolik, który w/w dzięki wykorzystywały do zabawy. Wywiązała się wówczas żywa dyskusja pomiędzy córką A. A. (1) R. a A. K. (1). Po jakimś czasie na miejscu pojawiła się A. R. (1), która wezwała interwencję Policji, zaś do A. K. (1) skierowała słowa „gruby wieloryb” i „nierób”. W październiku 2023 r. jeden z posiadanych przez A. R. (1) kotów zachorował, przy czym mimo podjętego intensywnego leczenia weterynaryjnego nie udało się ocalić jego życia. W trakcie leczenia, z zeznania A. K. zeznania T. K. zeznania Z. S. zeznania J. K. zeznania A. R. zeznania R. Z. (1) zeznania R. Z. i P. Z. wydruk screenów z portalu (…), wykaz interwencji k. 31- k. 40-43 k. 43-46 k. 46-48 k. 48-51 k. 51-53 k. 70-71 k. 7-8 k. 56 uwagi na objawy u kota, weterynarz zasugerował, że zwierzę mogło zostać otrute. W dniu 19 października 2023 r. A. R. (1) zamieściła na portalu społecznościowym (…)., na swoim profilu wpisy o treści: „A z mojej klatki S. albo K. albo G., nie nawidzą mnie nie wiedzieć za co, zazdroszczą mi pracy, tego że jestem szczupła, zawsze zadowolona (2 emotikony) i zabili mi kota, otruli, a dwa sie chowały razem i kochały a został jeden smutny, a ten, co nie żyje umierał dwa dni i płakał jak małe dziecko. Mam nadzieję, że Bóg spotka tego kota z mordercą” „[…] Aż któregoś dnia ktoś wstrętny parszywy człowiek jednego mi zatruł. Przeszkadzały te koty wstrętnym, paskudnym ludziom z (…), bo w tej klatce właśnie mieszkam, dzwonili do (...) ubze kotek na klatce nie raz szedł. I zatruli mi go, kot snuł się, wymiotował, był dwa dni na kroplówce, ale umarł. Umarł i płakał jak małe dziecko na pól osiedla przez te łajzy, które go zatruły. Osoby, które zgłaszały mnie i przeszkadza im wszystko to S. Z., K., A. F.. To zawistne, podłe ludzie, gotowe posunąć się do okrutnych rzeczy, byle postawić na swoim” oraz – w odpowiedzi innej osoby na komentarz pod wpisem - „To mordercy, mieszkają na klatce na (…)” - „To mordercy (emotikon rozpaczy)”. W/w wpisy zostały odczytane przez osoby będące wspólnymi znajomymi A. R. (1) i A. K. (1), a następnie przekazane w formie screenów tej ostatniej. 0.1. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2. OCena DOWOdów 0.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu zeznania A. K. (1) - uznane przez Sąd za wiarygodne. Choć w/w w swoich zeznaniach prezentowała własną perspektywę przebiegu znajomości z oskarżoną, to jej relacje analizowane przez pryzmat analizowanych w sprawie wpisów, a także zeznań pozostałych, przesłuchanych w sprawie świadków, składały się w logiczną całość, a przebieg wydarzeń poprzedzających dokonanie wpisów i kwestia utożsamiania osoby z wpisów z oskarżycielką prywatną właśnie, jak również fakt zainteresowania innych osób, w tym znajomych oskarżycielki prywatnej, sytuacją w klatce nie nasuwały zastrzeżeń co do ich wiarygodności. Z tych względów zeznania w/w, w zakresie istotnym dla rozstrzygania w niniejszej sprawie, mogły zostać uznane za wartościową podstawę ustaleń faktycznych w sprawie. zeznania T. K. (1), Z. S. (2) J. K. (2) A. R. (1) R. Z. (1) - ocenione jako wartościowe, pozostawały bowiem na miarę możliwości rzeczowe, skoncentrowane na przekazywaniu przez świadków wiadomych im okoliczności, zaś sposób składania relacji, w tym odpowiedzi na zadawane pytania uzasadniały wniosek, iż, niezależnie od napiętej sytuacji sąsiedzkiej w klatce bloku przy ul. (...), stanowiły odzwierciedlenie faktycznych zdarzeń, pozbawione elementów zniekształcających wypowiedź. Odnotowania wymaga w tym miejscu, iż w sposób oczywisty zakres przekazywanych przez każdą z w/w osób informacji był nieco odmienny: - co do sytuacji sąsiedzkiej w aspekcie osoby oskarżonej – w związku z różnym stopniem sympatii/antypatii do A. R. (1) lub relacji z nią (vide córka), w konsekwencji różną optyką postrzegania takich okoliczności jak sposób opieki nad zwierzętami, sposób współegzystowania w bloku, w tym korzystania z klatki schodowej, - co do zdarzenia z 11 lutego 2023 r. – w związku z dynamicznym i bardzo emocjonalnym przebiegiem zdarzenia i różnym momentem oraz zakresem udziału (choćby biernego) w nim przez poszczególne osoby, - co do wpisów na portalu (…). – w związku z różną oceną powagi w/w wpisów . Niezależnie od powyższego wszystkie w/w osoby zgodnie wskazywały na istnienie konfliktu i podobnie umiejscawiały jego punkty zapalne, zgodnie wskazywały na dynamiczny, emocjonalny przebieg wydarzenia związanego z interwencją Policji, zgodnie też identyfikowały wskazaną we wpisach na portalu osobę A. F./G. z oskarżycielką prywatną w niniejszej sprawie. Z tych względów, analizując relacje zdroworozsądkowo, możliwe było poczynienie na ich podstawie ustaleń faktycznych. zeznania R. Z. (3) i P. Z. (2) - w sprawie nie pojawiły się żadne okoliczności uzasadniające zastrzeżenia co do wiarygodności zeznań w/w świadków – funkcjonariuszy Policji, którzy przy tym szczerze przyznali brak pamięci o przebiegu interwencji, w jakiej brali udział, potwierdzając przy tym autorstwo notatników oraz – w konsekwencji – datę w/w czynności, to jest 11 lutego 2023 r. zgromadzone w sprawie dokumenty - brak podstaw do kwestionowania ich wartościowości 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu wyjaśnienia A. R. (1) - oskarżona nie przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów i odmówiła składania dalszych wyjaśnień w sprawie, przy czym jej stanowisko wobec informacji płynących z zeznań przesłuchanych w sprawie świadków, w tym, zawnioskowanych przez obronę zeznań córki oskarżonej i znajomej, sąsiadki – R. Z. (1), musiało zostać ocenione jako pozostające bez wpływu na czynione w sprawie ustalenia faktyczne. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Sprawcą czynu z art. 212 § 1 k.k. jest ten, kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności. Formą kwalifikowaną przestępstwa pozostaje, zgodnie z § 2 powołanego artykułu, popełnienie przedmiotowego czynu za pomocą środków masowego komunikowania Dobrem chronionym przez treść art. 212 k.k. jest cześć, pojmowana jako godność, dobre imię, dobra sława, świadomość własnej wartości, szacunek dla samego siebie, honor, reputacja i duma. Cześć stanowi moralną wartość, z której jednostka zdaje sobie sprawę (szacunek dla siebie) i której poszanowania ma prawo wymagać od innych (S. H., R. Sądu Najwyższego w zakresie ochrony czci jednostki w postępowaniu cywilnym, (...) Prace Prawnicze 1982, Nr 100, s. 11). W treści art. 212 k.k., zarówno w § 1, jak i w § 2 przewidziana jest jedna postać czynności sprawczej, czyli pomówienie. W znaczeniu potocznym pomówić to bezpodstawnie zarzucić lub niesłusznie przypisać coś komuś, posądzić kogoś bądź oskarżyć. Pomówienie to przypisanie komuś w publicznej wypowiedzi cech, poglądów lub czynów, które psują mu dobrą opinię, powodują utratę zaufania do niego. Przestępstwo to jest przestępstwem umyślnym. W literaturze podkreśla się, iż możliwe jest popełnienia go z zamiarem bezpośrednim, ale również w zamiarze ewentualnym, w sytuacji, gdy sprawca nie chce wprost znieważyć/zniesławić innej osoby/instytucji, ale godzi się z tym, że swoim zachowaniem to uczyni. Przestępstwo to jest formalne i bezskutkowe. W niniejszej sprawie zrealizowane zostały, w ocenie Sądu, elementy strony przedmiotowej i – w świetle sposobu popełnienia czynu, w tym treści wpisów – także podmiotowej – przestępstwa z art. 212 § 2 k.k. Oskarżona A. R. (1), korzystając ze swojego profilu na portalu społecznościowym (…), zamieściła w dniu 19 października 2023 r. (data widoczna we wpisie k. 7v.) informacje wskazujące w sposób jednoznaczny na fakt śmierci należącego do niej kota, przyczynę śmierci w postaci otrucia oraz osoby odpowiedzialne za powyższe, to jest troje sąsiadów z pierwszej klatki bloku przy ul. (...), w tym A. G.. Jak wynika przy tym z relacji nie tylko samej oskarżycielki prywatnej, ale innych przesłuchanych w sprawie świadków, wiedza o tym, iż nazwisko G. stanowiło panieńskie nazwisko A. K. (1) była powszechna, w konsekwencji dla osób postronnych (chociażby mieszkańców klatki) nie stanowiło trudności zidentyfikowanie z wpisów oskarżycielki prywatnej. Nie mogło budzić również wątpliwości, iż zarzucenie – niesłuszne – oskarżycielce prywatnej uśmiercenia cudzego zwierzęcia poprzez otrucie miało charakter zniesławiający w rozumieniu art. 212 § 1 k.k. mogący poniżyć A. K. (1) w opinii publicznej. Oskarżona dokonała w/w czynu z winy umyślnej w zamiarze bezpośrednim, będącym wynikiem – na co wskazywały zarówno A. R. (3), jak i R. Z. (1) – emocji oskarżonej związanej z utratą zwierzęcia i powiązania z tym zdarzeniem m.in. oskarżycielki prywatnej. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania W zakresie karnoprawnej reakcji za ustalony jako popełniony z jednej strony – na niekorzyść oskarżonej: - objęcie wpisami uczynionymi w mediach publicznych osoby z najbliższego sąsiedztwa, identyfikowanej przy tym nie tylko z imienia i nazwiska (panieńskiego), ale i miejsca zamieszkania i uczynienie tejże osobie zarzutu zachowania o znacznym ujemnym ładunku kryminalno-społecznym, stygmatyzującym jako osobę pozbawioną elementarnej wrażliwości (uśmiercenia zwierzęcia metodą pociągającą dwudniowe cierpienie), - podnoszony przez oskarżycielkę prywatną i jej męża – negatywny skutek wpisów w zakresie psychiki A. K. (1), przeżywania niesprawiedliwego zarzutu, a także wywołanych tym zarzutem nieprzychylonych komentarzy w sieci. z drugiej strony – na korzyść oskarżonej: - wcześniejszą niekaralność oskarżonej (dane o karalności k. 21), - okoliczność, iż wpisy obejmowała jeden dzień – 19 października 2023 r., - fakt poczynienia wpisów na tle - wynikającego z relacji córki oskarżonej – trudnej emocjonalnie sytuacji bezskutecznego i przeciągniętego w czasie (w relacji do intensywności chorobowych objawów) ratowania posiadanego przez oskarżoną zwierzęcia, w optyce zasygnalizowanego przez prowadzącego leczenie weterynarza, zatrucia i w optyce istniejącego (nasuwającego podejrzenie) konfliktu oskarżonej z (m.in.) oskarżycielką prywatną właśnie: co do sytuacji z 11 lutego 2023 r. „Starałem się załagodzić trochę ten konflikt. Przede wszystkim małżonkę zabierałem do domu. Mówiłem, że najwyżej nie pójdziemy na imprezkę, ale emocje były za duże i chyba żona zadzwoniła wtedy na policję. Prawie cały czas panie ze sobą dyskutowały, aż do przyjazdu policji. Ciężko to zresztą nazwać dyskusją. To były raczej krzyki, połowa klatki schodowej się zeszła. To miało może przerwy 5-10 minut, bo żona poszła wziąć tabletki na uspokojenie. Nie mogę sobie przypomnieć, czego miała dotyczyć interwencja. Mogę tak przypuszczać, że żona wrzuciła te samochody, a A., że tego tak nie zostawi.” (zeznania T. K. k. 40-41), „Sprawa jest w Sądzie, w mojej ocenie, bo dziewczyny nie mogą się dogadać” (zeznania T. K. k. 42) - brak negatywnych skutków wpisów w środowisku znajomych oskarżonej (a zatem osób dla oskarżonej faktycznie najistotniejszych), a także brak dalszych naruszeń ze strony oskarżonej: „Czy ktoś potraktował te wpisy na poważnie, to nie, ale tam są komentarze takie co do nas – mordercy, kto tu mieszka. Nie wiem, kto to komentował, bo ja tej pani nie mam wśród znajomych […] Raczej nikt z moich znajomych nie brał pod uwagę, że mogłam otruć tego kota […] Ja nie osobą mściwą, mi chodzi o to, żeby ta pani, czy nas przeprosiła, żeby takich sytuacji nie było nigdy. Pierwszy raz się przydarzyło z tym kotem, nie wiadomo co będzie dalej. Po tym listopadzie–październiku nic się nie działo z udziałem pani oskarżonej i mnie […] W listopadzie i październiku 2023 roku nie miałam kontaktu z panią R.” (zeznania A. K. k. 33) „Od tego momentu co była policja, to A. zaczęła zamykać drzwi, dzieci przestały się bawić na klatce, tzn. nie bawią się notorycznie, sytuacja się uspokoiła” (zeznania T. K. k. 42) Z tych względów Sąd ocenił, iż wystarczające dla odzwierciedlenia konsekwencji kryminalnoprawnej przypisanego oskarżonej czynu warunkowe umorzenie postępowania na minimalny roczny okres próby. ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania W niniejszej sprawie w zakresie czynu z punktu 2 (znieważenia słowami „wieloryb”, „patologia”, „morderca”) zaistniała, w ocenie Sądu, ujemna przesłanka procesowa określona art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w postaci przedawnienia karalności czynu. Zgodnie z art. 101 § 2 k.p.k. karalność przestępstwa ściganego z oskarżenia prywatnego ustaje z upływem roku od czasu, gdy pokrzywdzony dowiedział się o osobie sprawcy przestępstwa, nie później jednak niż z upływem 3 lat od czasu jego popełnienia. Zgodnie z art. 102 § 1 k.p.k. jeżeli w okresie, o którym mowa w art. 101, wszczęto postępowanie, karalność przestępstwa ustaje z upływem 5 lat od zakończenia tego okresu. Zgodnie z § 2 przywołanego przepisu, jeżeli w toku wszczętego postępowania powzięto uzasadnione podejrzenie popełnienia innego przestępstwa, karalność tego przestępstwa ulega przedłużeniu w sposób określony w § 1 z dniem, w którym podjęto pierwszą czynność procesową zmierzającą do ustalenia, czy zostało ono popełnione. Jak podnosi się w orzecznictwie, zwrot „wszczęto postępowanie” w odniesieniu do przestępstw ściganych z oskarżenia prywatnego – obejmuje wszelkie przypadki, w których pokrzywdzony złożył skutecznie prywatny akt oskarżenia o takie przestępstwo albo złożył skargę, o której mowa w art. 488 § 1 k.p.k., jak również przypadki, w których doszło do wszczęcia postępowania o czyn stanowiący tego rodzaju przestępstwo w trybie publicznoskargowym na podstawie art. 60 k.p.k. albo z tego powodu, że ów czyn początkowo zakwalifikowano jako przestępstwo publicznoskargowe (odnośnie do ostatnio wymienionych przypadków zob. np. wyrok SN z 3.03.2022 r., IV KK 726/21, LEX nr 3372327) J. M. [w:] A. B., J. Z., P. Z., J. M., Kodeks karny. Komentarz, W. 2024, art. 102. W niniejszej sprawie: 1. A. K. (1) w dniu 09 listopada 2023 r. złożyła ustną skargę o przestępstwie ściganym z oskarżenia prywatnego (k. 5-5v.), w której to wskazała na znieważenie jej na portalu społecznościowym (…). poprzez określenie morderca i twierdzenie, że zabiła jej kota, wskazała także, iż „również tak samo ubliżała mi na ulicy, klatce schodowej od wielorybów, patologii, nierobów, a także od innych określeń, ubliża mi tez do innych ludzi, którzy powtarzają te słowa”, 2. w/w skarga w dniu 15 listopada 2023 r. została zarejestrowana jako prywatny akt oskarżenia, przy czym w związku z treścią skargi, na podstawie art. 16 § 2 k.p.k. oskarżycielka prywatna została pouczona, iż zgodnie z treścią art. 487 k.p.k. prywatny akt oskarżenia winien zawierać co najmniej: a) oznaczenie osoby oskarżonego, b) oznaczenie zarzucanego mu czynu c) wskazanie dowodów, na których się opiera, przy czym w niniejszej sprawie nie został wskazany czas popełnienia zarzucanego A. R. (1) czynu. 3. pismem z dnia 24 listopada 2023 r. oskarżycielka prywatna wskazała, iż jej wola jest skierowanie prywatnego aktu oskarżenia przeciwko A. R. (1) o „ubliżanie jej na portalu społecznościowym, nękanie bez uzasadnionej przyczyny, wyzwiska”, dowodem na powyższe są (załączona przez nią) wpisy na portalu społecznościowym (…), zaś czyn ten miał miejsce w okresie od 24 do 26 października 2023 r. (k. 11), 4. na posiedzeniu pojednawczym w dniu 29 stycznia 2024 r. oskarżycielka prywatna podtrzymała wolę poddania analizie w niniejszej sprawie kwestii wpisów na portalu społecznościowym (…)., zaznaczając dodatkowo, które wpisy dotyczyć miałyby konkretnie jej osoby, nie złożyła przy tym innych wniosków procesowych ani dowodowych w sprawie, wskazujących na wolę objęcia postępowaniem innego, prócz wpisów na portalu, zachowania oskarżonej (k. 19), 5. na rozprawie głównej w dniu 07 marca 2024 r., przy przedstawieniu oskarżonej zarzutów, pełnomocnik oskarżycielki prywatnej wskazał, iż wolą w/w pozostaje oskarżenie A. R. (4) : 1) o czyn z art. 212 § 2 k.k. popełniony w dniu 19 października 2023 r., a polegający na zniesławieniu oskarżycielki prywatnej poprzez pomówienie jej o śmierć kota poprzez jego zatrucie 2) o czyn z art. 216 § 1 i 2 k.k. popełniony w okresie bliżej nieokreślonym okresie października i listopada 2023 r., poprzez użycie wobec A. K. (1) słów obelżywych „wieloryb”, „patologia”, „morderca” – w słowach kierowanych do oskarżycielki prywatnej w P. na klatce schodowej przy ul. (...). 6. na rozprawie głównej w dniu 25 kwietnia 2024 r. pełnomocnik oskarżycielki prywatnej oświadczył, iż zachowanie z art. 216 § 1 kk miały miejsce w miesiącu lutym 2023 roku, a powyższa omyłka wynikała ze stresu związanego z toczącą się rozprawą (k. 40), 7. jak wynikało z zeznać samej oskarżycielki prywatnej – w okresie wskazanym zarówno przez nią – w piśmie uzupełniającym braki, jak i przez jej pełnomocnika – to jest październik/listopad 2023 r. ewentualne znieważenie przez oskarżoną dotyczyło córki oskarżycielki prywatnej, a nie jej samej: - w dniu 03 marca 2024 r. wskazywała ona „To trwa już od dawna, praktycznie październik, listopad tamtego roku.” (k. 31), następnie „Wulgaryzmy wskazane przez mojego pełnomocnika padły do mnie wcześniej. To było przed kotem. To było gdzieś w tamtym roku, może w marcu, to nie było teraz. W okresie października-listopada 2023 roku do mnie słowa wulgarne nie były kierowane przez oskarżoną, były do mojej synowej. Wyzwała ją wtedy od morderców. W marcu 2023 roku padły do mnie słowa patologia, nierób, wieloryb. Nie było nic o mordercy. To było jeden raz” (k. 32). 8. jak wynikało z zeznań świadków, sytuacja, w której obie strony miały możliwość kierowania do siebie pretensji, w tym padło słowo „wieloryb” dotyczyła interwencji policji, ta zaś miała miejsce w dniu 11 lutego 2023 r. (58), równocześnie jednak – jak wynikało z zeznań Z. S. (2) (zawnioskowanej jako świadka przez obronę) – użycie określenia wieloryb miało mieć miejsce także w jakimś wpisie na portalu (…). (k. 44) W związku z powyższym odnotować należało: - poszanowanie prawa do obrony oskarżonej i obowiązku oskarżycielki prywatnej sformułowania (na miarę możliwości precyzyjnie) zarzutu, przed którym oskarżona miałaby szansę skutecznie się obronić, - fakt, iż o zarzut dotyczący wpisu na portalu społecznościowym (…). został sprecyzowany co do sposobu, jak i czasu jego popełnienia już przed posiedzeniem pojednawczym (treść ustnej skargi, treść pisma w uzupełnieniu braków formalnych), o tyle zarzut znieważenia A. K. (1) został sformułowany dopiero na rozprawie w dniu 07 marca 2024 r. (dookreślony co do czasu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2024 r.). W tym stanie rzeczy pomiędzy datą czynu (przypadającą na luty 2023 r. – a precyzyjniej na 11 lutego 2023 r.), który to czyn był oskarżycielce prywatnej wiadomy (uczestniczyła bowiem w nim osobiście) a datą skierowania zarzutu o ten czyn (07 marca 2024 r.) upłynął okres roczny (a precyzyjniej 1 roku i 24 dni), a zatem nastąpiło przedawnienie karalności zarzuconego oskarżonej czynu. ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3 O zwrocie kosztów na rzecz oskarżyciela prywatnego Sąd orzekł na podstawie art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k., art. 626 § 1 k.p.k., art. 628 pkt 1 k.p.k., art. 629 k.p.k. Sąd orzekł od oskarżonej na rzecz oskarżycielki prywatnej zwrot zryczałtowanej równowartości kosztów postępowania poniesionej w niniejszej sprawie oraz wydatków z tytułu ustanowienia w sprawie pełnomocnika według norm przepisanych - § 11 ust. 2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 624 k.p.k., art. 628 pkt 2 k.p.k. Z uwagi na sytuację majątkową oskarżonej Sąd zwolnił ją od ponoszenia, przypadającej na rzecz Skarbu Państwa, na podstawie ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych, opłaty.