Rozwiązania antykorupcyjne w samorządach #892

Treść

• Wniosek o informację dot. przeciwdziałania korupcji przez SOWP 3 lutego 2026 10:50

• Wniosek o informację dot. przeciwdziałania korupcji przez ŁĘKNICA 3 lutego 2026 12:07
  Ocena LLM: E) email jest odpowiedzią z innej instytucji lub na inny wniosek.

• Odpowiedź na wniosek informacja publiczna przez ŁĘKNICA 16 lutego 2026 09:32
  Ocena LLM: A) email jest odpowiedzią z ŁĘKNICA i zawiera odpowiedzi na pytania z wniosku o informację publiczną.

  Załączniki

  SKsero_2_-_26021608130.pdf	E- GEE ZENISĄ (A—4 KJEYN _4 © antyKorupcyjne dla urzędników 4 Warszawa 2014 Centralne Biuro Antykorupcyjne Al. Ujazdowskie 9 00-583 Warszawa www.cba.gov.pl ISBN 978-83-62455-85-0 Opracowanie graficzne, skład, korekta i druk Wydawnictwo Centrum Szkolenia Policji ul. Zegrzyńska 121, 05-119 Legionowo www.CSp.edu.pl Nakład 5000 egz. Spis treści Il. SOCHA je | lil. Sbtzedajnóść UTZEGNICZA uumawawaumna niuni ua GR D Iv. Sposoby ograniczenia ryzyka KOTUPCJI «uses eessesszsanaznan nawa waaaaa naa naszaaanaaaaeananezccn 12 V. Sposób postępowania w przypadku zaistnienia KOrUpCeJI uasssassssnsasanananannnna 16 VI. Formy zgłaszania KOFUPCJI »e2e2-- sue wes aea ao zanaaaeanzeznaaencznna LB VII. Powódy zgłaszania KOLOKCJI awa OGG GSG AGC AGGGGGNGGG LO VIII. Rola przełożonego w przeciwdziałaniu KOrUpewcji -seesassez saa oa nana aznaaznannanecze 21 IX. Rola instytucji w przeciwdziałaniu korupcji ...eesesasasaaae wawa wa aaa nnnnanncn 2Ó O Centralne Biuro Antykorupcyjne zezzmas l m Wstęp Wszyscy jesteśmy świadomi, że walka z korupcją jest niezwykle trudna, a całkowite wyeli- minowanie tego patologicznego zjawiska wręcz niemożliwe. Możemy jednak wspólnie wpłynąć na ograniczenie korupcji poprzez podnoszenie świadomości na jej temat oraz zmianę postaw wobec niej. Jednym ze sposobów ograniczenia korupcji jest podejmowanie działań o charakterze edukacyjnym. Działalność edukacyjna Centralnego Biura Antykorupcyjnego (CBA) polega w szczególności na prowadzeniu szkoleń oraz publikowaniu materiałów informacyjnych. Dotychczas CBA wydało wiele publikacji, z których największym zainteresowaniem cieszył się Poradnik antykorupcyjny dla urzędników. Jego wydanie stanowiło uzupełnienie szko- leń przeprowadzonych przez funkcjonariuszy CBA dla prawie 30 000 urzędników w blisko 500 urzędach. Dzisiaj możemy stwierdzić, że poradnik stał się skutecznym narzędziem prewencyjnym. Efekty zmian już są widoczne. Z każdym rokiem Polska uzyskuje coraz wyższą pozycję w Indeksie Percepcji Korupcji”. Jeżeli jednak chcemy należeć do grupy państw najmniej skorumpowanych, przed nami jeszcze wiele pracy. Mamy nadzieję, że w osiągnięciu tego celu pomoże niniejsza publikacja zatytułowana Wskazówki antykorupcyjne dla urzędni- ków. Została ona opracowana na podstawie doświadczeń funkcjonariuszy CBA zdobytych podczas przeprowadzonych dotychczas szkoleń oraz uwag i sugestii zgłoszonych przez ich uczestników. Możemy zatem stwierdzić, że wskazówki są efektem wspólnej pracy. Pragmatyczny charakter poradnika ma pomóc urzędnikom w lepszym zrozumieniu tego, w którym momencie ich zachowanie może zostać potraktowane jako zdarzenie korupcyjne, jak uniknąć tego typu zdarzeń i w jaki sposób postępować w przypadku ich zaistnienia. CBA jest służbą specjalną do spraw zwalczania korupcji w życiu * publicznym i gospodarczym, w szczególności w instytucjach pań- stwowych i samorządowych, a także do zwalczania działalności godzącej w interesy ekonomiczne państwa”. 1 Transparency International corocznie publikuje Indeks Percepcji Korupcji (Corruption Perception Index, CPI), który jest wyznacznikiem percepcji korupcji w danym kraju. W 2013 r. Polska została sklasyfikowana na 38. miejscu na 177 krajów poddanych ewaluacji (w 2012 r. na 41., w 2009 r. na 49., a w 2005 r. na 70.). 2. Zob. art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. z 2014 r. poz. 1411), zwanej dalej ustawą o CBA. szzszcezeczea Wskazówki antykorupcyjne dla urzędników ee l l m Istota korupcji Korupcja to pojęcie trudne do zdefiniowania, ponieważ jest zjawiskiem wieloaspektowym i wielowątkowym. Dlatego w niniejszej publikacji zostaną przedstawione tylko dwie defini- cje: słownikowa i legalna. Według słownika języka polskiego, korupcja oznacza zepsucie, demoralizację społeczną, przekupstwo?. Definicja legalna korupcji została uregulowana w ustawie o CBA. Korupcją, w rozumieniu ustawy o CBA, jest czyn: )>- polegający na obiecywaniu, proponowaniu lub wręczaniu przez jakąkolwiek osobę, bezpośrednio lub pośrednio, jakichkolwiek nienależnych korzyści osobie pełniącej funkcję publiczną dla niej samej lub dla jakiejkolwiek innej osoby, w zamian za dzia- łanie lub zaniechanie działania w wykonywaniu jej funkcji; > polegający na żądaniu lub przyjmowaniu przez osobę pełniącą funkcję publiczną bezpośrednio, lub pośrednio, jakichkolwiek nienależnych korzyści, dla niej samej lub dla jakiejkolwiek innej osoby, lub przyjmowaniu propozycji lub obietnicy takich korzy- ści, w zamian za działanie lub zaniechanie działania w wykonywaniu jej funkcji; >- popełniany w toku działalności gospodarczej, obejmującej realizację zobowiązań względem władzy (instytucji) publicznej, polegający na obiecywaniu, proponowaniu lub wręczaniu, bezpośrednio lub pośrednio, osobie kierującej jednostką niezali- czaną do sektora finansów publicznych lub pracującej w jakimkolwiek charakterze na rzecz takiej jednostki, jakichkolwiek nienależnych korzyści, dla niej samej lub na rzecz jakiejkolwiek innej osoby, w zamian za działanie lub zaniechanie działania, które narusza jej obowiązki i stanowi społecznie szkodliwe odwzajemnienie; >. popełniany w toku działalności gospodarczej obejmującej realizację zobowiązań względem władzy (instytucji) publicznej, polegający na żądaniu lub przyjmowaniu bezpośrednio lub pośrednio przez osobę kierującą jednostką niezaliczaną do sek- tora finansów publicznych lub pracującą w jakimkolwiek charakterze na rzecz takiej jednostki, jakichkolwiek nienależnych korzyści lub przyjmowaniu propozycji lub obietnicy takich korzyści dla niej samej lub dla jakiejkolwiek innej osoby, w zamian za działanie lub zaniechanie działania, które narusza jej obowiązki i stanowi społecz- nie szkodliwe odwzajemnienie. 3 Mały słownik języka polskiego, red. S. Skorupka, H. Auderska, Z. Łempicka, Warszawa 1969, s. 305. Centralne Biuro Antykorupcyjne szanmemes l || l Sprzedajność urzędnicza Korupcja może dotyczyć wielu sfer życia, charakteryzując się przy tym wielością form. Przykładami mogą być korupcja urzędnicza, polityczna lub gospodarcza. Na korupcję urzędniczą składają się takie przestępstwa, jak choćby: sprzedajność urzęd- nicza, przekupstwo”, płatna protekcja” i handel wpływamiź. Celem kryminalizacji tych zachowań jest ochrona prawidłowego funkcjonowania instytucji państwowych i samorządu terytorialnego oraz dobre imię tych podmiotów. Ponieważ poradnik został opracowany z myślą o ograniczeniu ryzyka korupcji występu- jącego w pracy urzędniczej, uwaga zostanie skupiona tylko na jednym z wymienionych przestępstw, a mianowicie na sprzedajności urzędniczej”. Sprzedajność urzędnicza polega na: > przyjęciu korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy, »- przyjęciu korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy za zachowanie stano- wiące naruszenie przepisów prawa, > uzależnieniu wykonania czynności służbowej od otrzymania korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy, b. żądaniu korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy — w związku z pełnie- niem funkcji publicznej?. 4. zgodnie z art. 229 $ 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.), zwanej dalej k.k., kto udziela albo obiecuje udzielić korzyści majątkowej lub osobistej osobie pełniącej funkcję publiczną w związku z pełnieniem tej funkcji, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. 5 zgodnie z art. 230 $ 1 k.k., kto, powołując się na wpływy w instytucji państwowej, samorządowej, organizacji międzynarodowej albo krajowej lub w zagranicznej jednostce organizacyjnej dysponującej środkami publicznymi albo wywołując przekonanie innej osoby lub utwierdzając ją w przekonaniu o istnieniu takich wpływów, podej- muje się pośrednictwa w załatwieniu sprawy w zamian za korzyść majątkową lub osobistą albo jej obietnicę, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. 8 Zgodnie z art. 230a $ 1 k.k., kto udziela albo obiecuje udzielić korzyści majątkowej lub osobistej w zamian za pośrednictwo w załatwieniu sprawy w instytucji państwowej, samorządowej, organizacji międzynarodowej albo krajowej lub w zagranicznej jednostce organizacyjnej dysponującej środkami publicznymi, polegające na bez- prawnym wywarciu wpływu na decyzję, działanie lub zaniechanie osoby pełniącej funkcję publiczną, w związku z pełnieniem tej funkcji, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. 7. Poradnik nie odnosi się do sprzedajności urzędniczej w państwie obcym lub organizacji międzynarodowej, o której mowa w art. 228 $ 6 k.k. 8. zgodnie z art. 228 $ 1 k.k., kto, w związku z pełnieniem funkcji publicznej, przyjmuje korzyść majątkową lub osobistą albo jej obietnicę, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. 8 2. W wypadku mniejszej wagi, sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności ałbo pozbawienia wolno- ści do lat 2. $ 3. Kto, w związku z pełnieniem funkcji publicznej, przyjmuje korzyść majątkową lub osobistą albo jej obietnicę za zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10. $ 4. Karze określonej w $ 3 podlega także ten, kto, w związku z pełnieniem funkcji publicznej, uzależnia wykonanie czynności służbowej od otrzymania korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy lub takiej korzyści żąda. $ 5. Kto, w związku z pełnieniem funkcji publicznej, przyjmuje korzyść majątkową znacznej wartości albo jej obiet- nicę, podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12. smazzeezniewa Wskazówki antykorupcyjne dla urzędników Osoba pełniąca funkcję publiczną Sprawcą przestępstwa sprzedajności urzędniczej może być tylko osoba pełniąca funkcję publiczną, którą jest: b» funkcjonariusz publiczny, > członek organu samorządowego, >». osoba zatrudniona w jednostce organizacyjnej dysponującej środkami publicznymi, chyba że wykonuje wyłącznie czynności usługowe, >- inna osoba, której uprawnienia i obowiązki w zakresie działalności publicznej są określone lub uznane przez ustawę lub wiążącą Rzeczpospolitą Polską umowę międzynarodową”. Funkcjonariusz publiczny Funkcjonariuszem publicznym jest: »- Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, - poseł, senator, radny, >- poseł do Parlamentu Europejskiego, > sędzia, ławnik, prokurator, funkcjonariusz finansowego organu postępowania przy- gotowawczego lub organu nadrzędnego nad finansowym organem postępowania przygotowawczego, notariusz, komornik, kurator sądowy, syndyk, nadzorca sądowy i zarządca, osoba orzekająca w organach dyscyplinarnych działających na podstawie ustawy, >. osoba będąca pracownikiem administracji rządowej, innego organu państwo- wego lub samorządu terytorialnego, chyba że pełni wyłącznie czynności usługowe, a także inna osoba w zakresie, w którym uprawniona jest do wydawania decyzji administracyjnych, >- osoba będąca pracownikiem organu kontroli państwowej lub organu kontroli samo- rządu terytorialnego, chyba że pełni wyłącznie czynności usługowe, >- osoba zajmująca kierownicze stanowisko w innej instytucji państwowej, >. funkcjonariusz organu powołanego do ochrony bezpieczeństwa publicznego albo funkcjonariusz Służby Więziennej, >> osoba pełniąca czynną służbę wojskową, >- pracownik międzynarodowego trybunału karnego, chyba że pełni wyłącznie czynno- ści usługowe”. Przyjęcie korzyści Przyjęcie korzyści polega na wzięciu czegoś, odebraniu itp. Może ono przybrać postać materialną (np. banknoty wręczone do rąk) albo niematerialną (np. przelew na rachunek bankowy). Przyjęcie korzyści oznacza, że przestępstwo zostało dokonane. Nawet jeżeli osoba peł- niąca funkcję publiczną zwróci korzyść, nie mogą mieć zastosowania przepisy regulu- 9. Zob. art. 115 $ 19 k.k. 10. Zob. art. 115 $ 13 k.k. Centralne Biuro Antykorupcyjne rzez: jące dobrowolne odstąpienie od usiłowania*!. Przestępstwo bowiem zostało już dokonane i w grę wchodzi jedynie podstawa do nadzwyczajnego złagodzenia kary ze względu na postawę sprawcy”. Korzyść majątkowa Korzyść majątkowa to zysk w zakresie dóbr materialnych. Korzyść ma charakter mająt- kowy, gdy ma wartość ekonomiczną, czyli taką, której wielkość może być wyrażona w pieniądzu, a ponadto gdy za pomocą danego dobra można zaspokoić określoną potrzebę materialną. Może wyrażać się zwiększeniem aktywów, czyli przysporzeniem majątku, lub zmniejszeniem pasywów majątkowych, oznaczającym zmniejszenie obciążeń lub uniknię- cie strat. Wartość korzyści majątkowej Dla zakwalifikowania korzyści majątkowej jako łapówki nie ma znaczenia wartość (mini- malna) tej korzyści. Korzyść osobista Korzyść osobista to pożytek niemający charakteru majątkowego, tzn. nieprzeliczalny na pieniądze. W wielu przypadkach nie jest łatwo odróżnić korzyść majątkową od osobistej. Niektóre korzyści zaspokajają zarówno potrzeby materialne, jak i niematerialne (np. awans służ- bowy, przyjęcie do pracy czy atrakcyjny wyjazd bez opłat). Przyjęcie obietnicy Przyjęcie obietnicy polega na zaakceptowaniu złożonej propozycji. Stwierdzenie, że doszło do przyjęcia obietnicy może być utrudnione ze względu na formę lub sposób jej akceptacji. Obietnica Obietnica rozumiana jest jako zapewnienie zrobienia, załatwienia lub wręczenia komuś czegoś. Zachowanie stanowiące naruszenie przepisów Zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa obejmuje wszelkie obowiązujące normy prawne, w tym również takie, które wynikają z aktów normatywnych o charakterze wewnętrznym. 11 Zob. art. 15 $ 1 k.k. 12 Zob. art. 60 $ 2 pkt 2 k.k. uszmacwwecwa Wskazówki antykorupcyjne dla urzędników Uzależnienie wykonania czynności służbowej Uzależnienie wykonania czynności służbowej od otrzymania korzyści albo jej obietnicy polega na zrozumiałym przekazaniu informacji, że czynność zostanie wykonana dopiero wtedy, gdy urzędnik otrzyma korzyść albo obietnicę jej otrzymania. Czynność służbowa Czynnością służbową jest każda czynność mieszcząca się w granicach uprawnień i obo- wiązków osoby pełniącej funkcję publiczną. Żądanie korzyści Żądanie korzyści polega na stanowczym, zdecydowanym lub kategorycznym żądaniu cze- goś przez osobę pełniącą funkcję publiczną. Różnica pomiędzy „uzależnieniem wykonania czynności służbowej” a „żądaniem korzyści” polega chociażby na tym, że uzależnić od czegoś wykonanie czynności można tylko przed podjęciem tej czynności, natomiast żądanie może się pojawić w każdej fazie dokonywania czynności służbowej - przed, po i w trakcie. Związek z pełnieniem funkcji publicznej Związek jest stosunkiem pomiędzy zachowaniem korupcyjnym a pełnieniem funkcji publicznej. Nie musi dotyczyć konkretnej decyzji w sprawie, może też polegać na zapew- nieniu sobie przychylności osoby pełniącej funkcję publiczną, na którą liczy udzielający korzyści w przyszłości. Korzyść na rzecz kogo innego Nie ma znaczenia - dla odpowiedzialności karnej za sprzedajność urzędniczą — okolicz- ność, że korzyść w rezultacie odniosła nie sama osoba pełniąca funkcję publiczną, lecz inny podmiot. Korzyść majątkowa lub osobista może być udzielona Sprawcy przestępstwa korupcyjnego lub na rzecz kogo innego (np. członka rodziny lub innej osoby przez niego wskazanej)”. Relacje podmiotowe popełnienia przestępstwa sprzedajności urzędniczej Przestępstwo sprzedajności urzędniczej może zostać popełnione w układzie bezpośred- nim i pośrednim. i 13. Zob. art. 115 $ 4 k.k. Centralne Biuro Antykorupcyjne zzezznemes Układ bezpośredni Osoba wręczająca Osoba pełniąca funkcję publiczną "JI |ooszzywyzecnn EZETEEPEC TEZĄ Przekupstwo Sprzedajność urzędnicza (art. 229 k.k.) (art. 228 k.k.) Układ pośredni Osoba wręczająca Osoba pośrednicząca Osoba pełniąca funkcję publiczną TI ETETEAZENEA EEZEREEREOEEZDERCA Handel wpływami Płatna protekcja Sprzedajność urzędnicza (art. 230a k.k.) (art. 230 k.k.) (art. 228 k.k.) Zwrócenie uwagi na możliwość popełnienia sprzedajności urzędniczej w układzie bezpo- średnim i pośrednim jest o tyle istotne, że w układzie pośrednim osobą pośredniczącą może być każda osoba. W szczególności może nią być członek rodziny, przełożony lub współpracownik. umzmuzma Wskazówki antykorupcyjne dla urzędników e e || |7/ Sposoby ograniczenia ją 14 m ryzyka korupcji W wielu przypadkach korupcja zaczyna się od przyjmowania drobnych upominków. Jeżeli chcesz pozostać urzędnikiem bezstronnym i obiektywnym - nie przyjmuj prezentów. Odmowa przyjęcia prezentu pozwoli ci pozostać uczciwym i wolnym. Jest to o wiele więcej warte niż jakikolwiek prezent. Pamiętaj, że tylko ścisłe rozdzielenie interesów osobistych i służbowych pozwoli ci zapewnić swobodę podejmowania decyzji. Prezenty tę swobodę naruszają. Prezenty naruszają swobodę podejmowania decyzji! Czasami silna wola nie wystarczy do odrzucenia propozycji przyjęcia prezentu. Staraj się przewidywać tego typu sytuacje i ich unikać. Możesz tego dokonać, prosząc o pomoc prze- łożonego lub współpracownika. Pomoc ta może polegać chociażby na wspólnym uczestni- czeniu w czynnościach służbowych (np. spotkaniu). Jeżeli jesteś urzędnikiem, który ma bezpośredni kontakt z interesantem, od początku stwórz odpowiednie relacje. Nigdy nie sprawiaj wrażenia, że jesteś otwarty na przyjmo- wanie prezentów, nawet drobnych. Jeżeli przyjąłeś prezent i masz wątpliwości, poinformuj o tym przełożonego. Nie wahaj się zwrócić lub odesłać prezent! Niełatwym zadaniem, jakie stoi przed urzędnikami, jest rozdzielenie kontaktów służbo- wych i prywatnych. Trudno jest odmówić udzielenia pomocy osobie, z którą ma się dosko- nałe kontakty prywatne. Pamiętaj, że relacje prywatne nie mogą wpłynąć na twój sposób wykonywania obo- wiązków służbowych. Każdy ma prawo żądać od ciebie, abyś był wobec niego uczciwy i bezstronny. Nie trać czujności i sprawdzaj, czy prywatne interesy twoje lub twoich bli- skich nie pozostają w konflikcie z twoimi obowiązkami służbowymi. Jeżeli uznasz, że ist- nieje konflikt interesów, niezwłocznie poinformuj o tym swojego przełożonego. Zapobiegaj wzajemnemu przenikaniu się interesów prywatnych i służbowych! Pomimo że nie jest możliwe stworzenie zamkniętego katalogu łapówek, to lepiej nie przyj- mować korzyści: »- mogących naruszyć urzędniczą zasadę bezstronności lub obiektywizmu; 14 Rozdział został opracowany przy wykorzystaniu: The RESPONSibility rests with me. Code of conduct to pre- vent corruption, Federal Chancellery of Austria, Vienna 2010. Centralne Biuro Antykorupcyjne rumem > wformie zaproszeń: — do lokali gastronomicznych, w szczególności drogich restauracji; — od podmiotów pozostających w sporze prawnym z twoją instytucją; — na wydarzenia, w których udział nie jest zalecany (np. z powodu udziału osób o wątpliwej reputacji); — na wydarzenia związane z wysokimi kosztami uczestnictwa; — na wyjazdy turystyczne (jeśli koszty pobytu itp. są ponoszone przez osoby trzecie); >- w formie doradztwa i praktycznej pomocy. Pamiętaj, że wiele korzyści jest wręczanych w formie mającej na celu obniżenie twojej czujności (np. bilety wstępu na wydarzenia sportowe). Prezent? — Nie, dziękuję! Ograniczanie ryzyka korupcji dotyczy również przełożonych. Przełożeni powinni dawać przykład i pokazywać swoim podwładnym, że nie tolerują ani nie wspierają korupcji, a także sami jej nie ulegają. Zarówno zachowania niewłaściwe i naganne przełożonych, jak i podwładnych powinny być nagłaśniane. Zachowania niewłaściwe i naganne powinny być nagłaśniane! Zapoznaj się z podanymi przykładami i komentarzami. Następnie zadaj sobie postawione poniżej pytania. Przykład 1 Interesant wręcza ci prezent (np. czekoladki, koniak, wino itd.) w obecno- ści twoich współpracowników lub innych interesantów. Odmawiasz, ale on zostawia prezent na twoim biurku i wychodzi. Niezwłocznie poinformuj przełożonego, najlepiej w obecności tych samych CJ osób, które były świadkami zdarzenia. Prezent przekaż przełożonemu. Razem zastanówcie się, czy zwrócić prezent, sporządzić z zaistniałej sytu- acji notatkę służbową lub powiadomić organy ścigania. Pamiętaj, że wyzna- czenie granicy między prezentem a łapówką jest niezwykle trudne. Uznanie korzyści za prezent lub łapówkę zależy od wielu czynników, w tym oceny okoliczności konkretnej sytuacji. Odpowiedz sobie na poniższe pytania: »- Czy powinienem przyjąć prezent za wykonanie czynności, która należy do moich obo- wiązków służbowych? b Czy powinienem wręczyć prezent w sytuacji, w której to ja występuję jako interesant? uuwazaza Wskazówki antykorupcyjne dla urzędników Przykład 2 Reprezentowałeś kierownictwo twojej instytucji na uroczystości okoliczno- Ściowej, na której wygłosiłeś referat. Po wygłoszeniu referatów wszyscy pre- legenci otrzymali od organizatora prezenty, tj. okolicznościowe pióra wieczne o wartości 1000 PLN. O zaistniałej sytuacji poinformuj przełożonego i przekaż mu niezwłocznie CJ otrzymany prezent. Nie zapomnij o obowiązku ujawnienia otrzymanych korzyści w rejestrze korzyści. Obowiązkiem wpisania do rejestru objęte są wszystkie prezenty o wartości przekraczającej 50% minimalnego wynagro- dzenia za pracę, określanego w każdym roku w rozporządzeniu Rady Ministrów. Obo- wiązek ujawnienia otrzymanych korzyści w rejestrze korzyści dotyczy osób określonych w przepisach prawa, np. w ustawie o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodar- czej przez osoby pełniące funkcje publiczne lub w ustawie o wykonywaniu mandatu posła i senatora. Pomimo iż wymienione regulacje nie obejmują swoim zakresem wszystkich osób pełniących funkcje publiczne, to nic nie stoi na przeszkodzie, aby dana instytucja uregulowała - w akcie normatywnym o charakterze wewnętrznym - obowiązek zgłoszenia prezentów otrzymanych przez inne osoby do wewnętrznego rejestru korzyści”. Odpowiedz sobie na poniższe pytanie: b- Czy przyjąłbym prezent, gdybym następnego dnia przeczytał o tym w prasie? Przykład 3 Interesant będący przedsiębiorcą, któremu wydajesz decyzję, zostawia ci na osobności wiele materiałów biurowych w postaci długopisów, ołówków itp. Dodaje, że materiały są dla wszystkich urzędników. Unikaj przyjmowania przedmiotów w takich okolicznościach. Poinformuj CGI interesanta, że nie jesteś osobą upoważnioną do przyjmowania tego typu przedmiotów. Jeżeli interesant pozostawi materiały, poinformuj przełożo- nego i przekaż mu je. 43 Obowiązek ujawniania korzyści w Rejestrze Korzyści obejmuje członków Rady Ministrów, sekretarzy i pod- sekretarzy stanu w ministerstwach i Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, kierowników urzędów centralnych, wojewodów, wicewojewodów, członków zarządów województw, sekretarzy województw, skarbników województw, członków zarządów powiatów, sekretarzy powiatów, skarbników powiatów, wójtów (burmistrzów, prezydentów miast), zastępców wójtów, sekretarzy gmin i skarbników gmin - lub ich małżonków (zob. szerzej art. 12 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne, Dz. U. z 2006 r. Nr 216, poz. 1584, z późn. zm.). Obowiązek ten dotyczy również posłów, senatorów - lub ich małżonków (zob. szerzej art. 35a ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora, Dz. U. z 2011 r. Nr 7, poz. 29, z późn. zm.). Centralne Biuro Antykorupcyjne nasze Odpowiedz sobie na poniższe pytania: >- Jaki jest powód wręczenia prezentu? b Czy przyjmując prezent, mogę wpłynąć na zmniejszenie zaufania do urzędu, który reprezentuję? b- Czy przyjmując materiały, mogę stworzyć wrażenie, że chętnie przyjmuję prezenty? Przykład 4 Interesant próbuje ci wręczyć pieniądze za niezwłoczne załatwienie sprawy albo zobowiązuje się do ich wręczenia tuż po jej zakończeniu. Zarówno próbę wręczenia korzyści, jak i obietnicę jej udzielenia powinieneś CJ potraktować jako fakt zaistnienia przestępstwa. Odpowiedz sobie na poniższe pytanie: b- Czy mogę stać się podejrzanym o popełnienie przestępstwa sprzedajności urzędni- czej? uzuzuszcwasza Wskazówki antykorupcyjne dla urzędników |” Ó i m Sposób postępowania k e LJ e ee w przypadku zaistnienia korupcji W przypadku zaistnienia sytuacji, w której interesant sugeruje załatwienie sprawy „w inny sposób”, nie bój się zdecydowanie odmówić. Odmów w taki sposób, aby nie pozostawić wątpliwości proponującemu. Jednocześnie poinformuj, że takie zachowanie może być potraktowane jako przestępstwo korupcyjne. W razie kontynuowania przez osobę zachowania świadczącego o woli wręczenia korzyści majątkowej albo jej obietnicy nie rozmawiaj w cztery oczy. Postaraj się, aby podczas dal- szej rozmowy z interesantem była obecna inna osoba (np. inny pracownik), która będzie świadkiem. Nie przyjmuj korzyści albo jej obietnicy. Zgłoś bezpośredniemu przełożonemu lub innej osobie z kierownictwa fakt złożenia propo- zycji korupcyjnej lub próbę wręczenia korzyści. Jeżeli nie istnieje możliwość powiadomie- nia przełożonych, sam powiadom właściwą prokuraturę lub CBA. Złożenie propozycji lub próbę wręczenia korzyści potraktuj jako fakt zaistnienia przestęp- stwa. Możesz dokonać ujęcia interesanta, czyli tzw. zatrzymania obywatelskiego (np. przy pomocy służby ochrony)*5. Pamiętaj, żeby dokonać ujęcia interesanta tylko w sytuacjach wyjątkowych, ponieważ ujęcie obywatelskie może również pociągać za sobą odpowiedzialność cywilną za wyrzą- dzoną szkodę i z tytułu zadośćuczynienia”, a także odpowiedzialność karną”. 16 Zob. art. 243 $ 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm.), zwanej dalej k.p.k. 17 zob. art. 415 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121). 18 Zob. np. art. 189 i art. 191 8 1 k.k. Centralne Biuro Antykorupcyjne rzzaneseu W przypadku dokonania ujęcia przekaż interesanta w ręce organów ścigania. Przekazanie oznacza doprowadzenie zatrzymanego do siedziby organu lub wydanie funkcjonariuszom przybyłym na miejsce. Przekaż również organom ścigania wszelkie informacje dotyczące przebiegu zdarzenia, osób uczestniczących itp. Nie dopuść do tego, aby interesant pozostał sam w pomieszczeniu, w którym przebywa albo w którym doszło do zdarzenia korupcyjnego. Zabezpiecz miejsce zdarzenia. Zabezpieczenie polega w szczególności na niedopuszcze- niu osób postronnych, uniemożliwieniu zatarcia śladów (np. linii papilarnych) lub ich znisz- czenia (np. dokumentów). Nie próbuj zabezpieczać „łapówki”. Opisz zdarzenie w notatce służbowej dla przełożonego, zawierającej w miarę możliwości odpowiedzi na tzw. siedem złotych pytań (kto? co? gdzie? kiedy? w jaki sposób? czym? dlaczego?). Współpracuj z organami ścigania w celu wyjaśnienia okoliczności zdarzenia. Działaj niezwłocznie! czswazzzewwa Wskazówki antykorupcyjne dla urzędników m Formy zgłaszania korupcji Em) Śd Telefonicznie: 800 808 808 (bezpłatna linia CBA) Q Elektronicznie: - wypełniając formularz zgłoszenia na stronie: www.cba.gov.pl - przesyłając e-mail na adres: kontakt©cba.gov.pl IJ 24 Pisemnie lub osobiście: > Centralne Biuro Antykorupcyjne Al. Ujazdowskie 9 00-583 Warszawa e Delegatury Centralnego Biura Antykorupcyjnego: Białystok, ul. Antoniukowska 21, 15-740 Białystok Gdańsk, ul. Kartuska 385 b, 80-125 Gdańsk Katowice, ul. 1 Maja 123, 40-235 Katowice Kraków, ul. Racławicka 58, 30-017 Kraków Lublin, ul. Gliniana 7, 20-616 Lublin Łódź, ul. Żeromskiego 87, 90-502 Łódź Poznań, ul. Wichrowa 20, 60-449 Poznań Rzeszów, ul. Wspólna 1, 35-205 Rzeszów Szczecin, ul. Żołnierska 4d, 71-210 Szczecin Warszawa, ul. Poleczki 3, 02-822 Warszawa Wrocław, ul. Rodakowskiego 6, 51-637 Wrocław Centralne Biuro Antykorupcyjne | rezameeems e ee | 4 | || m Powody zgłaszania korupcji 8 PUC SSERIARĘ D śś a CA KG ooo seu a STA Y EEE „SER CUdARŚ AGA © FARNA REREDIRODNA R wiaze Pom aa py 099 Sa R aa, pów KORA oe 5 powodów Ochrona samego siebie BAS AAA Och, PR ka R KO Półp, Op, ków Sz, o, KM 44 CA Społeczny obowiązek Społeczny obowiązek zawiadomienia o przestępstwie ma każdy, kto dowiedział się o jego popełnieniu. Obowiązek ten ciąży na każdej osobie fizycznej, która uzyskała infor- mację o popełnionym przestępstwie ściganym z urzędu”. Prawny obowiązek Prawny obowiązek zawiadomienia o przestępstwie spoczywa na instytucjach państwo- wych i samorządowych, które w związku ze swą działalnością dowiedziały się o popeł- nieniu przestępstwa ściganego z urzędu. Obowiązek ten ciąży na kierowniku jednostki lub osobie, która według przepisów wewnętrznych zobowiązana została do informowania organów ścigania o przestępstwie. Niewypełnienie prawnego obowiązku zawiadomienia o przestępstwie może powodować odpowiedzialność karną na podstawie art. 231 k.k., tj. taką, jak za działanie na szkodę interesu publicznego lub prywatnego w wyniku niedo- pełnienia obowiązku”. 198 Zob. art. 304 $ 1 k.p.k. 20 Zob. art. 304 $ 2 k.p.k. uuzezzzees Wskazówki antykorupcyjne dla urzędników Ochrona samego siebie Jeżeli nie zgłosisz faktu zaistnienia przestępstwa korupcyjnego, możesz narazić się na odpowiedzialność karną. Każda osoba, która złoży ci propozycję korupcyjną może zgło- sić ten fakt organom ścigania i nie ponieść odpowiedzialności. Nie podlega bowiem karze sprawca przestępstwa przekupstwa, jeżeli korzyść majątkowa lub osobista albo ich obietnica zostały przyjęte przez osobę pełniącą funkcję publiczną, a sprawca zawiadomił o tym fakcie organ powołany do ścigania przestępstw i ujawnił wszystkie istotne okoliczności przestępstwa, zanim organ ten o nim się dowiedział”*, Regulacja ta została wprowadzona w celu rozerwania solidarności między uczestnikami zdarzenia korupcyjnego. Pomimo że jej wprowadzenie ułatwia walkę z korupcją, to nie sposób nie mieć na uwadze faktu, iż może być nadużyta i stanowić źródło problemów dla uczciwych urzędników. Zatem nawet jeżeli nie przyjąłeś korzyści albo obietnicy ich przyjęcia, możesz zostać niesłusznie oskarżony o żądanie wręczenia korzyści. Możesz się przed tym ochro- nić, zgłaszając fakt zaistnienia zdarzenia korupcyjnego. Wreszcie - niezgłoszenie faktu zaistnienia przestępstwa korupcyjnego może być wykorzystane w celu szantażu. Dlatego niezwykle istotne jest unikanie tego typu zdarzeń, w szczególności poprzez realizowanie zasady wielu par oczu. Ochrona współpracowników Jeżeli nie przyjąłeś korzyści albo jej obietnicy, jednak nie zgłosiłeś faktu zaistnienia prze- stępstwa, osoba korumpująca może próbować wręczyć korzyść innemu urzędnikowi. Zgłoszenie faktu zaistnienia przestępstwa może ochronić nie tylko ciebie, ale również twoich współpracowników. Pomoc organom ścigania Zgłaszając fakt zaistnienia przestępstwa korupcyjnego, możesz pomóc organom Ści- gania w uzyskaniu jego dowodów, w tym poprzez m.in. zastosowanie szczególnych uprawnień organów ścigania (np. CBA), do których należą czynności polegające na niejawnym przyjęciu korzyści majątkowej??. Zastosowanie tej czynności operacyjno- -rozpoznawczej jest możliwe tylko wtedy, gdy została ci złożona obietnica wręczenia korzy- ści, ale wstępnie jej nie przyjąłeś. 21. Zob. art. 229 $ 6 k.k. 22 Zob. art. 19 ustawy o CBA. Centralne Biuro Antykorupcyjne zezzusmes m Rola przełożonego e e e w przeciwdziałaniu ji23 korupcji A MIEJ ŚWIADOMOŚĆ Zachowanie przełożonego odgrywa ogromną rolę w przeciwdziałaniu korupcji. Kierując pracą podległych urzędników, powinieneś stanowić dla nich przykład. Pamiętaj, że korupcja rozwija się najczęściej tam, gdzie: >- nadzór służbowy i merytoryczny jest niedostateczny; >- istnieje zbyt duże zaufanie do podwładnych, a także długoletnich lub wysoko wyspe- cjalizowanych pracowników; >- przełożeni dają zły przykład; »- brak jest reakcji w przypadku wykrycia zachowania nieuczciwego, tym samym brak efektu odstraszania. Relacje przełożony — pracownik AT) ROZMAWIAJ Regularnie rozmawiaj ze swoimi podwładnymi o zagrożeniach, z którymi się spotykają lub mogą się spotykać przy realizacji obowiązków i zadań służbowych. Rozmowa ułatwi ci zidentyfikowanie obszarów zagrożonych. Analizuj zagrożenia, także te, które wystąpiły w innych urzędach, wykonujących podobne zadania. Na podstawie wyników analizy zasta- nów się, jakie zmiany trzeba wprowadzić np. w strukturze organizacji, przepływie doku- mentów oraz podziale obowiązków, aby w przyszłości uniknąć tego typu zagrożeń. Dobry kontakt z pracownikami pozwoli zapobiec wielu niepotrzebnym problemom. W szczególności: >. uwzględniaj fakt, że pojedynczy pracownicy są bardziej zagrożeni korupcją; b- uwzględniaj służbowe i prywatne problemy swoich pracowników; b- stosuj środki zaradcze, jak np. zwolnienia pracownika z zadań, które wedle two- 28 Rozdział został opracowany przy wykorzystaniu: Richtlinie des Bundesinnenministers zur Korruptionsbe- kampfung in der Bundesverwaltung, Berlin 2004. umacaczewema _ Wskazówki antykorupcyjne dla urzędników jej wiedzy mogą prowadzić do konfliktu między interesem pracownika, wynikającym z jego działalności pozazawodowej lub interesem jego najbliższych a jego obowiąz- kami zawodowymi; - wykaż ostrożność w sytuacji, gdy pracownik ma wyraźnie zbyt dużo lub zbyt mało obowiązków; »- zwróć uwagę na osobiste słabości (np. uzależnienia, zamiłowanie do drogich, trud- nych do sfinansowania hobby lub nadmierne zadłużenie twoich pracowników); pracownicy o niestabilnej sytuacji finansowej nie powinni być zatrudniani w dziale zakupów, zamówień publicznych lub na stanowiskach, na których byliby szczególnie wyeksponowani na nieuczciwy wpływ osób trzecich. Symptomy korupcji RR OBSERWUJ Istnieje wiele symptomów, które możesz zaobserwować w zachowaniu twojego podwład- nego. Nie zawsze zaobserwowanie symptomu korupcji, chociażby jednego, oznacza, że masz do czynienia z korupcją, w której uczestniczy twój podwładny. Odwołuj się do zdrowego rozsądku. Żaden symptom nie stanowi dowodu korupcji, ale pozwala na jej rozpoznawanie i zapobieganie. Symptomy mogą dotyczyć osoby pracownika lub realizo- wanych przez niego zadań. W odniesieniu do pracownika zwróć uwagę na: > sytuację finansową: nieuzasadniony wysoki standard życia lub problemy finansowe; b- podejmowanie innej działalności zarobkowej bez wymaganego zezwolenia lub poin- formowania przełożonych; >- nietypowe zachowanie (np. wynikające z faktu, że pracownik jest szantażowany lub ma nieczyste sumienie); coraz większe zamknięcie w sobie; b- nagłą zmianę zachowania wobec kolegów i przełożonych; >- obniżenie lub brak identyfikacji z pracodawcą lub wykonywanymi zadaniami; b- uzależnienia: alkohol, środki odurzające, hazard itp.; P- chęć imponowania, chwalenie się kontaktami służbowymi i prywatnymi; b. kontakty prywatne (np. zaproszenia, działalność pozazawodowa, umowy doradcze lub rzeczoznawcze, udziały kapitałowe itp.); >- przyjmowanie korzyści od osób trzecich (np. specjalne ceny przy zakupach, przyjmo- wanie drogich obiadów w restauracjach, zaproszeń na imprezy prywatne lub bizne- sowe interesantów). W odniesieniu do zadań realizowanych przez pracownika zwróć uwagę na: b- niestosowanie się do obowiązujących przepisów prawnych; b- przyzwolenie na uchybienia, w szczególności na zachowania sprzeczne z prawem lub budzące wątpliwości; b- dopuszczanie się „drobnych nieprawidłowości”; Centralne Biuro Antykorupcyjne sumas: »- różnice między faktycznym przebiegiem procedury a późniejszym jej udokumento- waniem; >- niespójną ocenę sytuacji i decyzję przy takim samym stanie faktycznym, lecz różnych wnioskodawcach; b. nadużywanie kompetencji decyzyjnych; >- celowe unikanie kontroli; >. zabieganie o realizację konkretnych zadań; b- nieinformowanie o wszystkich podejmowanych działaniach; >- niechęć do uzasadniania swoich decyzji; »- stronniczość w przypadku niektórych wnioskodawców lub oferentów; b. bagatelizowanie zasady oszczędności, racjonalności wydatków ze środków publicznych; b próby wywierania wpływu na decyzje w przypadku zadań, które nie należą do zakresu odpowiedzialności danego pracownika, a mają znaczenie dla interesów osób trzecich; b- nieuzasadnioną niechęć pracownika do zmiany zakresu zadań lub przeniesienia, w szczególności gdy wiążą się z awansem lub podwyżką płacy albo przynajmniej z taką perspektywą. Przyjmujesz odpowiedzialność — powierzasz odpowiedzialność © ZAPOBIEGAJ Jesteś zobowiązany do działania zgodnego z zasadami etyki zawodowej oraz zapobie- gania korupcji, w tym podnoszenia świadomości twoich podwładnych. Jako przełożony masz podobne obowiązki wobec swoich przełożonych, jak pracownicy wobec ciebie. W przypadku realizowania spraw w najbardziej korupcjogennych obszarach: >- nie działaj rutynowo; > informuj pracowników o zagrożeniach korupcyjnych; b. żądaj informacji od pracowników o stanie realizowanych zadań; >. wprowadź dodatkowe obowiązki związane ze sprawozdawczością wykonywanych zadań; >- realizuj zasadę wielu par oczu; > o ile to możliwe, zmieniaj skład zespołów, grup roboczych itp.; >- wzmocnij nadzór służbowy i merytoryczny; >- korzystaj z kontroli wewnętrznej. wowacewecwwa _ Wskazówki antykorupcyjne dla urzędników Sposób postępowania przełożonego w przypadku podejrzenia uczestnictwa podwładnego w zdarzeniu korupcyjnym REAGUJ > $ W przypadku uzasadnionego podejrzenia korupcji zastanów się nad bezzwłocznym podję- ciem przykładowych działań: b- odebranie pracownikowi niektórych bieżących lub zakończonych spraw; >- zakaz dostępu do akt; >- zabezpieczenie miejsca pracy, notatek dotyczących spraw służbowych lub narzędzi pracy (takich jak komputer, pendrive itp.); >- wszczęcie kontroli wewnętrznej; »- postępowanie zgodne z algorytmem postępowania dla urzędników w przypadku zaistnienia zdarzenia korupcyjnego. Dokonaj oceny sposobu postępowania na podstawie okoliczności konkretnego przypadku. Nie zawsze występowanie symptomów korupcji oznacza, że z korupcją mamy do czy- nienia. Jednak brak reakcji może szkodzić nie tylko twojemu wizerunkowi, ale przede wszystkim naraża cię na odpowiedzialność dyscyplinarną lub karną. Nadzór służbowy i merytoryczny 4% STOSUJ W przeciwdziałaniu korupcji nie możesz zapomnieć o nadzorze służbowym i merytorycz- nym, który przecież i tak należy do twoich podstawowych obowiązków jako przełożonego. Brak nadzoru może prowadzić do zgubnych skutków, w szczególności w obszarach zagrożonych. W związku z tym spróbuj: b- zoptymalizować kontrolę procedur, np. poprzez wbudowanie w nie mechanizmów kontrolnych (np. dwukrotne sprawdzanie); >- unikać odgradzania się lub usamodzielniania poszczególnych pracowników; b- zwracać uwagę na symptomy korupcji; b- poprzez wyrywkową kontrolę sprawdzać, czy pracownicy nie wykraczają poza swoje kompetencje; b- badać zadowolenie z realizacji obowiązków i zadań służbowych podwładnych poprzez rozmowy z interesantami; b- zapewnić przejrzystość procesu podejmowania decyzji. Centralne Biuro Antykorupcyjne mezem Współpraca z organami ścigania 2 eg © INFORMUJ = Jeżeli stoisz na czele instytucji państwowej lub samorządowej, spoczywa na tobie prawny obowiązek zawiadomienia organów ścigania o przestępstwie, o którym dowiedziałeś się w związku z działalnością twojego urzędu. Obowiązek ten spoczywa również na tobie, jeżeli jesteś osobą odpowiedzialną za informowanie organów ścigania o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Oprócz powiadomienia organów ścigania, masz obowiązek przedsięwziąć niezbędne czynności, aby nie dopuścić do zatarcia śladów i dowodów przestępstwa. Zaniechanie obowiązku prawnego zawiadomienia o przestępstwie może pociągać za sobą odpowiedzialność dyscyplinarną lub karną, określoną w art. 231 k.k. wzazzemzeama _ Wskazówki antykorupcyjne dla urzędników | x | e ee m Rola instytucji e d e ł e se24 w przeciwdziałaniu korupcji Kierownictwo każdego urzędu powinno dążyć do stosowania w nim zasad bezstronności, rzetelności i przestrzegania prawa. Nie ulega wątpliwości, że poważną przeszkodę stojącą na drodze do realizacji powyższego celu stanowi korupcja. Jednym ze sposobów pokonania tej przeszkody jest wprowadzenie polityki antykorup- cyjnej. Polityka powinna określać sposób działania wszystkich osób pełniących funkcje publiczne w celu wyeliminowania lub zmniejszenia zdarzeń korupcyjnych z ich udziałem. Przyjęcie polityki antykorupcyjnej nie jest dowodem na to, że w instytucji wystąpiły przypadki zdarzeń korupcyjnych. Potwierdza jedynie, że instytucja potrafi lub próbuje oszacować istniejące ryzyko, aby w przyszłości wyeliminować tego typu zdarzenia. Kierownictwo i pracownicy urzędu powinni działać wspólnie i według zgodnie ustalonych reguł! Polityka antykorupcyjna powinna uwzględniać strukturę organizacyjną i specyfikę mery- toryczną poszczególnych instytucji. W każdej instytucji należy regularnie dokony- wać analizy ryzyka zagrożeń korupcyjnych. Na podstawie wyników tej analizy należy przykładowo: b». dokonać aktualizacji polityki antykorupcyjnej; b- ustalić, jakie zmiany przeprowadzić: — wstrukturze organizacyjnej instytucji, — wramach podległości służbowej urzędników, — wzakresach obowiązków poszczególnych urzędników, — wsposobie obsługi interesantów, — wsposobie dokumentowania realizowanych zadań, — wobiegu dokumentacji. W obszarach szczególnie zagrożonych należy stosować zasadę dwóch par oczu, a jedno- cześnie zapewnić przejrzystość podejmowania decyzji. Przejrzystość chroni przed korupcją! Jeżeli dany urząd ma taką możliwość, powinien zatrudnić lub wyznaczyć osobę odpo- wiedzialną za realizowanie zadań z zakresu prewencji korupcji albo powołać zespół do spraw przeciwdziałania korupcji. Na taką osobę lub zespół można nałożyć następujące zadania: 24 Rozdział został opracowany przy wykorzystaniu: Richtlinie des Bundesinnenministers zur Korruptionsbe- kampfung in der Bundesverwaltung, Berlin 2004. Centralne Biuro Antykorupcyjne zeszeemem »- kontakt z kierownictwem, urzędnikami i interesantami w celu doradztwa z zakresu przeciwdziałania korupcji; b przyjmowanie sygnałów o zdarzeniach korupcyjnych lub innych nieprawidłowo- ściach; b- analizowanie i wskazywanie obszarów zagrożonych ryzykiem korupcji; b. obserwowanie symptomów korupcji; »- prowadzenie szkoleń dla kierownictwa i urzędników; »- współpraca z organami ścigania; >- prowadzenie działalności informacyjnej na temat przeciwdziałania korupcji. Kolejnym istotnym elementem polityki antykorupcyjnej jest ciągłe podnoszenie świado- mości urzędników poprzez regularne prowadzenie szkoleń lub dyskusji na temat prze- ciwdziałania korupcji. W szczególności powinno dotyczyć to osób nowo zatrudnionych lub realizujących zadania w obszarach zagrożonych. Podnoszenie świadomości urzędników kształtuje ramy organizacyjne urzędu! Jeżeli w instytucji doszło do zdarzenia korupcyjnego, należy poinformować pracowników i wyjaśnić im zaistniałą sytuację oraz podjąć kroki zaradcze mające na celu uniknięcie takich samych lub podobnych zdarzeń w przyszłości. W przypadku uzasadnionego podejrzenia zaistnienia zdarzenia korupcyjnego, na kie- rownictwie urzędu, osobie lub zespole do spraw przeciwdziałania korupcji spoczywa prawny obowiązek zawiadomienia organów ścigania o popełnieniu przestępstwa korupcyjnego.
  SKsero_2_-_26021608111.pdf	Informacja o działaniach podejmowanych wobec organów władzy publicznej gminy Łęknica w roku 2025 przez podmioty wykonujące zawodową działalność lobbingową W roku 2025 nie były podejmowane żadne działania wobec organów władzy publicznej gminy Łęknica przez podmioty wykonujące zawodową działalność lobbingową. Sekretarz Gminy Łęknica Marzena Bfzezińska | 16 luty 2026r. Informacja o działaniach podejmowanych wobec organów władzy publicznej gminy Łęknica w roku 2024 przez podmioty wykonujące zawodową działalność lobbingową W roku 2024 nie były podejmowane żadne działania wobec organów władzy publicznej gminy Łęknica przez podmioty wykonujące zawodową działalność lobbingową. Sekretarz Gmi | Łęknica Marzćna-Brzezińska 14 luty 2025r. Informacja o działaniach podejmowanych wobec organów władzy publicznej gminy Łęknica w roku 2023 przez podmioty wykonujące zawodową działalność lobbingową W roku 2023 nie były podejmowane żadne działania wobec organów władzy publicznej gminy Łęknica przez podmioty wykonujące zawodową działalność lobbingową. ) 15 stycznia 2024r. zup. Bu Marzena jąska SEKRETARZ GMIN)
  SKsero_2_-_26021608100.pdf	ZARZĄDZENIE NR 33.2012 BURMISTRZA ŁĘKNICY z dnia 21 grudnia 2012r. w sprawie wprowadzenia Standardów Obsługi Klienta w Urzędzie Miejskim w Łęknicy Na podstawie art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) oraz $ 18 pkt 13 Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Miejskiego w Łęknicy zarządzam, co następuje: $ 1. Wprowadza się Standardy Obsługi Klienta w Urzędzie Miejskim w Łęknicy w brzmieniu stanowiącym załącznik do zarządzenia. $ 2. Zobowiązuje się pracowników Urzędu do przestrzegania postanowień niniejszych Standardów Obsługi Klienta i kierowania się określonymi w nich zasadami i wytycznymi. $ 3. Wykonanie zarządzenia powierza się Sekretarzowi Gminy. = $ 4. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem podjęcia. | | Buńmistrz Łękłjicy Jan Bi Załącznik do Zarządzenia Burmistrza Nr 33.2012 z dnia 21.12.2012r. Standardy Obsługi Klienta w Urzędzie Miejskim w Łęknicy WPROWADZENIE Wdrażanie standardów obsługi Klienta jest elementem konkurencji w sektorze prywatnym, natomiast w sektorze publicznym staje się przejawem zrozumienia istoty administracji jako służby publicznej. Czas załatwiania wnoszonych spraw, sposób i warunki obsługi, dostępność druków, pełna informacja — to podstawowe kryteria mające wpływ na stopień zadowolenia Klientów. Przedmiotowy dokument jest instrukcją właściwego sposobu obsługi Klienta, która stanowić będzie pomoc i wsparcie w codziennej pracy z Klientami. Główne cele i założenia to: e zagwarantowanie wysokiej jakości obsługi, e wypracowanie pozytywnego wizerunku Urzędu Miejskiego w Łęknicy jako instytucji zaufania publicznego, e ujednolicenie sposobu obsługi Klienta we wszystkich komórkach organizacyjnych Urzędu, e satysfakcja i zadowolenie Klientów. Osiągnięcie powyższych celów będzie możliwe, jeśli Wszyscy przyjmiemy i zaakceptujemy zasadę, że celem naszej pracy jest satysfakcja i zadowolenie Klienta. Należy pamiętać, że wykonywanie zawodu urzędnika samorządowego jest służbą publiczną. Naszym celem jakościowym jest świadczenie usług, które spełniają wymagania Klientów i są zgodne z przepisami prawa. Utrzymanie wysokich standardów obsługi Klienta jest stale realizowanym procesem, wdrożenie Standardów Obsługi Klienta jest kolejnym krokiem do urzeczywistnienia Dobrej Praktyki Administracyjnej w zakresie orientacji na Klienta. e Klient jest najważniejszą osobą dla naszego Urzędu, e Klient nie zakłóca naszej pracy, jest jej celem, e Zawsze stawiaj się w sytuacji swojego Klienta, chciej zrozumieć jego cele, problemy, obawy, e Traktuj Klienta tak, jak sam chciałbyś być traktowany, e Nic tak dobrze nie nastraja Klienta jak dbałość o jego interesy, e Bierz odpowiedzialność za wszystko, co spotyka Klienta w kontaktach z Twoim Urzędem, e Dotrzymuj obietnic — dajesz Klientowi odczuć, że jest kimś ważnym dla Urzędu, a poza tym tworzysz atmosferę wzajemnego zaufania. Standard: Identyfikuj się z Urzędem ZALECENIA: Pamiętaj, że w każdej sytuacji reprezentujesz Urząd Miejski w Łęknicy — zawsze możesz być rozpoznany jako jego pracownik, dlatego: 1. zawsze przyjmuj odpowiedzialność za Urząd i współpracowników przed Klientem, 2. nie wygłaszaj krytycznych uwag pod adresem Urzędu, 3. w żadnym wypadku nie dokonuj oceny Klienta, nie komentuj i nie krytykuj jego zachowania, 4. nie przekazuj plotek, 5. w sytuacjach publicznych bądź przygotowany do udzielenia podstawowych informacji o Urzędzie. Uzasadnienie wprowadzenia Reprezentujesz Urząd nie tylko na swoim stanowisku pracy, lecz reprezentujesz go również w wielu innych sytuacjach publicznych. Osoby, z którymi się spotykasz mogą wiedzieć, że jesteś urzędnikiem administracji, są potencjalnymi Klientami Urzędu. Standard: Twój wygląd zewnętrzny — wizytówką Urzędu ZALECENIA: Twój ubiór i wygląd muszą budzić zaufanie Klientów — reprezentujesz Urząd. Twój wygląd musi mieć charakter służbowy, preferowany ubiór: 1. jasne, jednokolorowe koszule/bluzki, 2. kostiumy/spodnie/garnitury, 3. stonowana, jednobarwna kolorystyka, bez jaskrawych wzorów, 4. preferowane obuwie zakryte, 5. decydując się na makijaż i ozdoby pamiętaj, aby były dyskretne i nie rzucające się w oczy, 6. niedopuszczalne są: topy, przezroczyste bluzki, głębokie dekolty, połyskliwe i ekstrawaganckie wzornictwo, krótkie spodenki i zbyt krótkie spódnice. Uzasadnienie wprowadzenia Klient musi mieć pewność, że spotkanie z urzędnikiem ma charakter służbowy. Twój wygląd zewnętrzny może zatem zdecydować o sposobie w jaki zostaniesz potraktowany przez Klienta i jak Klient będzie się do Ciebie odnosił. Już w pierwszych chwilach kontaktu wyrabiamy sobie opinię o rozmówcy. Stosowny ubiór i schludny wygląd podniosą w oczach Klienta Twoją wiarygodność. Odpowiednio ubrany, tworzysz wrażenie osoby profesjonalnej. Standard: Stanowisko pracy świadczy o Twoim profesjonalizmie ZALECENIA: 1. dbaj o porządek i estetykę swojego miejsca pracy, 2. utrzymuj w idealnym porządku, czystości i ładzie strefę widoczna dla Klienta, 3. trzymaj na stanowisku pracy wyłącznie niezbędne dokumenty i narzędzia, bez przedmiotów natury osobistej. 4. w pobliżu przechowuj materiały informacyjne pomocne w obsłudze Klienta, 5. pamiętaj o umieszczeniu w zasięgu ręki spisu najważniejszych numerów telefonów/procedur niezbędnych do sprawnej obsługi Klienta, 6. podczas obsługi Klienta nie posługuj się zniszczonymi materiałami. Uzasadnienie wprowadzenia Uporządkowane stanowisko wzbudza zaufanie Klientów do Urzędu u Ciebie. Od tego czy jest uporządkowane i dobrze zorganizowane zależy efektywność Twojej pracy oraz opinia jaką wyrabia sobie na Twój temat Klient. Standard: Wiedza ZALECENIA: 1. systematycznie poszerzaj swoją wiedzę o obowiązujących przepisach i procedurach, 2. bądź otwarty na proponowane przez pracodawcę formy szkoleń, 3. w aktywnym samodoskonaleniu się wykorzystuj wszelkie dostępne źródła: przepisy, prasa, Internet, TV, 4. pamiętaj, że tylko wysoki poziom wiedzy gwarantuje profesjonalną i kompetentną , obsługę Klienta, 5. Klient nie powinien usłyszeć odpowiedzi „nie wiem”, 6. wykazuj się pełną wiedzą w temacie świadczonych przez Urząd usług, 7. przekazuj rzetelną i sprawdzoną wiedzę o usługach i sposobach załatwiania spraw. Uzasadnienie wprowadzenia Urzędnik administracji powinien doskonale znać i stale aktualizować swoją wiedzę na temat obowiązujących przepisów i procedur. Tylko w ten sposób może zawsze jasno i wyczerpująco odpowiedzieć na wszystkie pytania Klientów. Pracownik kompetentny, udzielający rzetelnej informacji wzbudza zaufanie Klienta i tym samym wpływa na opinię i wizerunek instytucji. Standard: Zainteresowanie i koncentracja na Kliencie ZALECENIA: 1. zwracaj uwagę na wchodzących Klientów, 2. jeśli widzisz dezorientację u Klienta pewnym gestem zaproś go do stanowiska używając np. zwrotów: „w czym mogę pomóc?, co mogę dla Pani/Pana zrobić?” 3. jak najszybciej rozpocznij obsługę Klienta, 4. jeśli kończysz wcześniej rozpoczęte zadanie poinformuj o tym Klienta, wyjaśniając przyczynę i poproś o chwilę cierpliwości, 5. skup uwagę wyłącznie na Kliencie, do którego się zwracasz, 6. utrzymuj kontakt wzrokowy z Klientem — ciągłe patrzenie „w bok” np. na monitor komputera zostanie odebrane jako lekceważenie, 7. zamiast zwrotu „pani Nowak” używaj zwrotu „Proszę Pani”, 8. podczas rozmowy staraj się jak najwięcej uśmiechać do Klienta, 9. unikaj zwrotów: ”co robimy?”, „o co chodzi?”, „co załatwiamy?” itp., 10. pamiętaj o tym aby stać/siedzieć przodem do Klienta Uzasadnienie wprowadzenia Zadowolony Klient jest najlepszym ambasadorem Urzędu, dlatego wchodząc do Urzędu powinien odczuć życzliwość i zainteresowanie ze strony pracowników. Klient, który odczuje uwagę skoncentrowaną na sobie utwierdzi się w przekonaniu, ze jest traktowany poważnie, a jego sprawa zostanie załatwiona rzetelnie i starannie. Standard: Proces obsługi Klienta ZALECENIA: 1. mów do Klienta spokojnie i wyraźnie, 2. używaj zrozumiałych zwrotów — Klient nie ma obowiązku znać fachowych określeń stosowanych w administracji, 3. staraj się dokładnie zrozumieć powód wizyty Klienta, w razie wątpliwości zadawaj pytania otwarte aby lepiej zrozumieć, 4. odpowiadaj wyczerpująco i rzeczowo na pytania i wątpliwości Klienta, 5. wyjaśnij w sposób uporządkowany co Klient powinien zrobić, aby załatwić sprawę, 6. upewnij się, że Twoje wyjaśnienia zostały dobrze zrozumiane, 7. w przypadku złożonych procedur zaproponuj sporządzenie listy czynności, 8. miej zawsze przygotowany zestaw właściwych formularzy, 9. wyjaśnij Klientowi jak poprawnie wypełnić druki i formularze, 10. nie pouczaj Klienta lecz pomóż poprawnie wypełnić formularz, 11. przekaż Klientowi listę dodatkowych dokumentów jakie powinien złożyć do Urzędu, 12. poinformuj Klienta o wszystkich opłatach, wskaż miejsce zapłaty i numer konta, 13. sprawdź i zweryfikuj poprawność składanych dokumentów, 14. podaj termin załatwienia sprawy, 15. poproś numer telefonu Klienta w celu skontaktowania się w razie potrzeby uzyskania dodatkowych informacji, 16. podczas obsługi nie zajmuj się czynnościami, które nie są związane z załatwianą sprawą, 17. jeśli obsługując Klienta musisz oddalić się na chwilę, poinformuj go, dlaczego i na jak długo, 18. skieruj Klienta do właściwej osoby jeśli sprawa przekracza Twoje kompetencje, 19. pożegnaj Klienta uprzejmie. Uzasadnienie wprowadzenia Klient przychodząc do Urzędu oczekuje, że zostanie profesjonalnie obsłużony, dokładnie poinformowany co robić i dlaczego, jakie formularze wypełnić, jakie dokumenty złożyć aby jego sprawa została załatwiona prawidłowo w krótkim czasie i za pierwszym razem. Dlatego tak istotne jest, aby urzędnik na początku przekazał wszystkie niezbędne informacje. Wychodząc z Urzędu Klient powinien być przekonany, że dzięki profesjonalnej pomocy pracownika jego sprawa zostanie właściwie załatwiona. Standard: Dyskrecja i szacunek dla Klienta Twoim obowiązkiem ZALECENIA: 1. traktuj każdego Klienta z należnym szacunkiem, a sprawy załatwiaj z zaangażowaniem, 2. nie dokonuj oceny Klientów, 3. nie komentuj opinii, decyzji, zachowania Klienta, 4. nie oceniaj sprawy Klienta jako mało ważnej — dla niego jego sprawa jest najważniejsza, 5. nigdy nie rozmawiaj przy Kliencie o sprawach innych Klientów, 6. dbaj o poufność dokumentacji Klienta — dokumenty przechowuj w taki sposób by inne osoby nie miały możliwości wglądu, 7. nie pouczaj Klienta — życzliwie informuj, 8. nie okazuj zniecierpliwienia, nie wyśmiewaj Klienta ani jego zachowań, 9. nie okazuj swojej wyższości, nie popisuj się swoją wiedzą — Klient ma prawo nie wiedzieć, nie musi znać się na przepisach, 10. pamiętaj o tym, że Klient chce być uznany za osobę kompetentną, ll.dbaj o to, by w trakcie obsługi przy stanowisku znajdował się tylko aktualnie obsługiwany Klient, 12. dokładaj wszelkich starań, aby eliminować sytuacje, w których do osób trzecich docierają informacje o Kliencie i jego sytuacji, 13. nie wolno dopuszczać do sytuacji kiedy Klient oczekuje przy pustym stanowisku, a kilku pracowników „krząta się” w okolicy, rozmawia przez telefon lub wyjaśnia miedzy sobą kwestie proceduralne. Uzasadnienie wprowadzenia Klient zawsze liczy na dyskrecję w sprawach go dotyczących. Czuje się mało komfortowo, gdy informacje o nim słyszą inni. Każdy człowiek chce być traktowany z szacunkiem. Standard: Rozmowy telefoniczne ZALECENIA: 1. każdą rozmowę telefoniczną rozpoczynaj od przedstawienia siebie i Urzędu (przykładowe powitanie: „Urząd Miejski w Łęknicy, inspektor, Jan Kowalski, Dzień dobry” 2. formułę wypowiadaj wyraźnie i nie za szybko, w przeciwnym razie Klient nie usłyszy powitania tylko zbitkę niewyraźnych słów, , 3. dzwoniąc do Klienta upewnij się, że rozmawiasz z właściwą osobą i czy jest to dobry | moment na rozmowę, przedstaw jasno cel swojego telefonu, 4. informacje dotyczące danego Klienta przekazuj zawsze tylko i wyłącznie bezpośrednio jemu, 5. rozmawiając nie zajmuj się innymi sprawami, 6. podczas rozmowy z Klientem unikaj słów typowych dla swobodnej konwersacji towarzyskiej w rodzaju: „aha, dobra, w porządku, OK.” itp. 7. miej zawsze pod ręką aktualny spis telefonów pracowników Urzędu, 8. przełączając Klienta do innego pracownika poinformuj go od kogo łączysz rozmowę, współpracownikowi krótko wyjaśnij sprawę, 9. nigdy nie wolno Ci zostawić Klienta bez skutecznego połączenia, 10. jeśli przełączenie rozmowy jest niemożliwe w danym momencie zapisz numer telefonu Klienta i poinformuj go, że pracownik oddzwoni z informacją, 1l.jeśli nie zastaniesz Klienta nie proś o oddzwonienie, pozostaw informację, że skontaktujesz się powtórnie, 12. staraj się odbierać telefon nie później niż po trzecim sygnale, 13. prywatne rozmowy prowadź tylko w wyjątkowych przypadkach, w ważnych sprawach i tylko wtedy gdy nie obsługujesz Klienta, 14.nie proś Klienta by powtórnie zadzwonił, zanotuj informacje i przekaż osobom prowadzącym sprawę, 15. gdy dzwoni telefon kiedy obsługujesz Klienta, przeproś i odbierz (dzwoniący uporczywie telefon zdenerwuje i Klienta i Ciebie), szybko zorientuj się o co chodzi: - jeśli sprawa jest prosta, załatw od razu - jeśli sprawa jest dłuższa, poproś o numer telefonu i zaproponuj, że oddzwonisz, - jeśli sprawa jest dłuższa ale bardzo pilna — przeproś na chwilę osobę telefonującą, zwróć się do Klienta i powiedz, że rozmowa telefoniczna może trochę potrwać, rozmawiaj możliwie najkrócej, ewentualnie przypomnij rozmówcy: „przepraszam bardzo, ale w tej chwili obsługuję Klienta, może pozostałe sprawy omówimy później ? Zadzwonię gdy tylko będę wolny”, Klientowi stojącemu przed tobą dawaj do zrozumienia, że o nim nie zapomniałeś — utrzymuj kontakt wzrokowy. 16. kończąc rozmowę telefoniczną podziękuj uprzejmie. Uzasadnienie wprowadzenia Używanie narzędzi ułatwiających komunikację wymaga stosowania pewnych zasad. Zasady te dotyczą szczególnie rozmów telefonicznych, które są jednym z trudniejszych elementów w procesie obsługi Klienta. Standard: Trudne sytuacje ZALECENIA: POMYŁKI l. przekazuj Klientowi jak najszybciej informacje o pomyłce wraz z propozycją jej naprawienia, 2. przeproś za zaistniałą sytuację, powiedz, że jest ci przykro w związku z zaistniałą sytuacją, 3. przedstaw Klientowi konsekwencje jakie wywołała pomyłka Urzędu, 4. nie przerysowuj sytuacji, rzetelnie i w jasny sposób opisz fakty, 5. wyjaśnij wszelkie wątpliwości Klienta, 6. przedstaw Klientowi sposób w jaki chcesz naprawić pomyłkę, ustal z klientem dalsze kroki postępowania, 7. zapewnij Klienta, że dołożysz wszelkich starań, aby sytuacja się nie powtórzyła. ODMOWA 1. przekazuj Klientowi decyzję odmowną w sposób okazujący poszanowanie jego osoby, 2. dołóż wszelkich starań, aby Klient zrozumiał, że decyzja może się zmienić w przyszłości, jeśli sytuacja Klienta ulegnie zmianie (w przypadku kiedy na dzień wydania decyzji Klient nie spełnia warunków niezbędnych do wydania pozytywnej decyzji), 3. decyzję odmowną przekazuj w sposób jasny i zdecydowany, 4. przedstaw dokładnie uzasadnienie odmowy, powołując się jedynie na fakty i okoliczności prawne podjętej decyzji, 5. okaż zrozumienie dla emocji Klienta, 6. pozwól wyrazić Klientowi swoje emocje, 7. powiedz: „Wyobrażam sobie, że czuje się Pan/i zawiedziony/ zdenerwowany” nie mów, że wiesz jak czuje się Klient, 8. ewentualnie zaproponuj rozwiązanie alternatywne, które pomoże Klientowi rozwiązać jego problem. SKARGA 1. skargi od Klienta przyjmuj ze zrozumieniem i wyrozumiałością, 2. nie przerywaj Klientowi — wysłuchaj Klienta, 3. nie staraj się już na samym początku wytłumaczyć sytuacji — zdobądź jak najwięcej wiedzy od Klienta w przedmiotowej sprawie, 4. wykaż inicjatywę w rozwiązaniu problemu, 5. okaż Klientowi, że rozumiesz problem, opisz go własnymi słowami, 6. ustal, co jest przyczyną skargi, 7. upewnij się, że dobrze zrozumiałeś, 8. nigdy nie mów, że Klient nie ma racji, 9. zawsze bądź wobec Klienta uprzejmy i życzliwy, 10. staraj się postawić w sytuacji swojego rozmówcy, zrozum jego problem i obawy, 11. nie obwiniaj innych pracowników, Urzędu, przepisów, procedur, 12. zaproponuj Klientowi rozwiązanie problemu, 13. spytaj czy będzie zadowolony z proponowanego rozwiązania, jeśli nie, spytaj jakie działania spotkałyby się z jego aprobatą, 14. każdą skargę wykorzystuj jako wskazówkę co, gdzie, należy poprawić. AGRESYWNY KLIENT 1. Bądź życzliwy — życzliwość jest ważną bronią w rozmowie z Klientem agresywnym, 2. bądź opanowany i spokojny 3. pozwól wypowiedzieć się Klientowi, nie przerywaj mu — podniesiesz poziom jego irytacji, 4. nie proś Klienta, żeby się uspokoił — osiągniesz odwrotny skutek, 5. nie używaj zwrotów: ”niech się Pan nie denerwuje”, „, nie ma się o co wściekać” itp. 6. jeśli jest taka możliwość zaproponuj Klientowi spokojne miejsce, w którym można porozmawiać, Klient nie mając widowni straci trochę na pewności siebie, 7. sprawdź czy rozumiesz powód zdenerwowania Klienta, 8. zignoruj obraźliwe słowa, gdy pojawią się po raz pierwszy w niezbyt napastliwej formie. Jeśli jednak Klient jest wulgarny lub obraża cię po raz kolejny, stanowczo spokojnie zaprotestuj: „Chcę pomóc w załatwieniu Pańskiej sprawy. Proszę jednak mnie nie obrażać”, 9. pokaż, że chcesz rozwiązać problem, 10. nie sprzeciwiaj się, nie zaprzeczaj argumentom Klienta, 11. nie okazuj swego niezadowolenia, 12. nie mów podniesionym głosem, 13. nie przerzucaj odpowiedzialności, 14.jeśli sytuacja tego wymaga zaproponuj rozwiązanie sprawy, jeśli Klient nie zaakceptuje Twojej propozycji zapytaj o jego oczekiwania względem Ciebie, Urzędu, 15. w zależności od sytuacji powołaj się na obowiązujące przepisy prawa, 16. poinformuj Klienta o krokach które podejmiesz, 17. jeśli wyczerpałeś wszystkie możliwości wpływu na Klienta i jego zachowanie zagraża bezpieczeństwu Twojemu, innych lub mienia wezwij pomoc. OSOBY STARSZE I NIEPEŁNOSPRAWNE 1. staraj się sprawić, aby doświadczały jak najmniej trudności wynikających z wieku/niepełnosprawności, 2. zapewnij dogodne miejsce obsługi, 3. bądź wyczulony, ale delikatny. Uzasadnienie wprowadzenia Każdy pracownik Urzędu powinien dołożyć wszelkich starań, aby pomyłki i błędy się nie zdarzały. Jeśli jednak już się wydarzą niech będą dobrym egzaminem z uprzejmości, kompetencji i klasy pracowników. Standard: Informacja w Urzędzie ZALECENIA: 1. przekazuj tylko aktualne informacje, 2. dbaj, aby aktualne informacje zawsze były dostępne dla Klienta, 3. pamiętaj, aby informacja była czytelna dla Klienta, 4. stosuj zawsze standardy urzędowe dla informacji w formie papierowej: logo, nazwa instytucji, pieczęć jeśli jest wymagana, 5. informacje w formie papierowej wywieszaj tylko w miejscach do tego przeznaczonych, 6. tablica ogłoszeń to nie „słup ogłoszeniowy”, lecz nośnik ważnych informacji, 7. nie eksponuj informacji/ ulotek/ materiałów reklamowych innych instytucji. Uzasadnienie wprowadzenia Informacja to podstawowy element komunikacji Klienta z Urzędem. PODSUMOWANIE Wzorce zachowań określone zarządzeniem obowiązują wszystkie osoby uczestniczące w procesie bezpośredniej obsługi Klienta. Przełożony ma obowiązek zlecić poszczególnym pracownikom zadanie zapoznania się z treścią tego dokumentu. Pracownik potwierdza fakt zapoznania się z treścią niniejszego podręcznika składając podpis na załączniku Nr 1 wraz z wpisaniem daty pod klauzulą „Zapoznałem się i przyjmuję do realizacji i stosowania”. Oznacza to, że świadomie deklaruje chęć stosowania standardów w procesie obsługi Klienta. Zasada ta obowiązuje także w stosunku do każdego nowo zatrudnionego pracownika oraz stażysty. Przełożony powinien cyklicznie przeprowadzać rozmowy z pracownikami zmierzające do wspólnego wyznaczania celów w zakresie jakości obsługi Klienta, a także oceniać postępy poszczególnych pracowników.
  SKsero_2_-_26021608090.pdf	KODEKS ETYKI PRACOWNIKÓW SAMORZĄDOWYCH URZĘDU MIEJSKIEGO W ŁĘKNICY PREAMBUŁA Kodeks etyczny jest zbiorem wartości i zasad, jakimi w służbie publicznej kierują się pracownicy Urzędu Miejskiego w Łęknicy. Celem Kodeksu jest sprecyzowanie wartości i standardów zachowania pracowników samorządowych, związanych z pełnieniem przez nich obowiązków, zebranie ich w postaci katalogu oraz poinformowanie obywateli o standardach zachowania, jakich mają prawo oczekiwać od pracowników samorządowych. ZASADY OGOLNE Artykuł 1 1. Kodeks wyznacza zasady (standardy) postępowania pracowników samorządowych w związku z wykonywaniem przez nich zadań publicznych, tj. pełnieniem służby publicznej. 2. Zasady określone w niniejszym kodeksie winny być stosowane przez wszystkich pracowników zatrudnionych w Urzędzie Miejskim. 3. Pracownicy samorządowi traktują pracę jako służbę publiczną, na zajmowanych stanowiskach służą państwu i społecznościom lokalnym, przestrzegają porządku prawnego i wykonują powierzone zadania. 4. Pracownicy samorządowi, którzy wskutek swego postępowania w miejscu pracy, jak ipoza nim, narażają się na utratę zaufania niezbędnego do wykonywania zadań publicznych, naruszają normy niniejszego Kodeksu. ZASADY POSTĘPOWANIA Artykuł 2 Pracownicy samorządowi pełniący służbę publiczną zobowiązani są dbać o wykonywanie zadań publicznych oraz o środki publiczne z uwzględnieniem interesu państwa, interesu wspólnoty samorządowej oraz indywidualnego interesu obywateli. W szczególności pracownicy samorządowi powinni przestrzegać i działać zgodnie z zasadami: — praworządności, — bezstronności i bezinteresowności, — obiektywizmu, — uczciwości i rzetelności, — odpowiedzialności, — jawności, — dbałość o dobre imię urzędu i pracowników samorządowych, — uprzejmości i życzliwości w kontaktach z obywatelami, zwierzchnikami, radnymi, podwładnymi i współpracownikami. WYKONYWANIE ZADAŃ Artykuł 3 1. Służba publiczna opiera się na zaufaniu publicznym i wymaga od pracowników samorządowych poszanowania Konstytucji i prawa oraz stawiania interesu publicznego ponad interes osobisty. Obywatele oczekują od pracowników samorządowych wysokich standardów etycznych zachowań oraz godnego zachowania w miejscu pracy i poza nim 2. Pracownicy samorządowi pełnią urząd w ramach prawa i działają zgodnie z prawem; podejmowane przez nich rozstrzygnięcia i decyzje posiadają podstawę prawną, ich treść jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa, zawierają uzasadnienie oraz informację o możliwości złożenia odwołania. Artykuł 4 Pracownicy Urzędu pełniąc służbę publiczną: — działają bezstronnie i bezinteresownie, — nie uczestniczą w podejmowaniu decyzji, naradach, opiniowaniu lub głosowaniu w sprawach, w których mają bezpośredni lub pośredni interes osobisty, —_ nie podejmują prac, ani zajęć kolidujących z pełnionymi obowiązkami służbowymi, — nie angażują się w działania o charakterze politycznym, nie ulegają wpływom i naciskom politycznym, które mogą prowadzić do działań stronniczych lub sprzecznych z interesem publicznym, — pełniąc obowiązki kierują się interesem wspólnoty samorządowej i nie czerpią korzyści materialnych ani osobistych (w trakcie zatrudnienia ani po jego ustaniu) z tytułu sprawowanego urzędu, — nie działają też w prywatnym interesie osób lub grup osób, — nie dopuszczają do powstania konfliktu interesów między interesem publicznym a prywatnym; w sytuacji powstania konfliktu interesów dbają, aby został on rozstrzygnięty na korzyść! interesu publicznego, — korzystają z uprawnień wyłącznie dla osiągnięcia celów, dla których uprawnienia te zostały im powierzone mocą odnośnych przepisów, — nie angażują się w działania, które zagrażają prawidłowemu wypełnianiu obowiązków służbowych lub wpływają negatywnie na obiektywizm podejmowanych decyzji. Artykuł 5 1. Pracownicy samorządowi wykonują obowiązki rzetelnie, sumiennie, z szacunkiem dla innych i poczuciem godności własnej. 2. W prowadzonych sprawach równo traktują wszystkich uczestników, nie ulegają żadnym naciskom, nie przyjmują żadnych zobowiązań wynikających z pokrewieństwa lub znajomości, nie przyjmują żadnych korzyści materialnych ani osobistych. 2 Artykuł 6 Pracownicy Urzędu pełniąc służbę publiczną: — ponoszą odpowiedzialność za decyzje i działania, nie unikając trudnych rozstrzygnięć, — zarządzając powierzonym majątkiem i środkami publicznymi, winni wykazywać należytą staranność i gospodarność, —. ujawniają próby marnotrawstwa, defraudacji środków publicznych, nadużywania władzy lub korupcji bezpośredniemu przełożonemu, KONA — zgłaszają wątpliwości dotyczące celowości lub legalności decyzji podejmowanych w urzędzie bezpośredniemu przełożonemu. Artykuł 7 Pracownicy samorządowi: — są zatrudniani, awansowani i wynagradzani w oparciu o przesłanki merytoryczne; kwalifikacje i umiejętności zawodowe, — rozwijają swoje kompetencje i wiedzę zawodową, potrzebne do wykonywania obowiązków, a urząd stwarza im po temu możliwości, — są lojalni wobec urzędu i zwierzchników oraz gotowi do wykonywania służbowych poleceń, — udzielają obiektywnych, zgodnych z najlepszą wolą iwiedzą porad i opinii zwierzchnikom, włącznie z oceną legalności i celowości ich działań. Artykuł 8 1. W kontaktach z obywatelami pracownicy samorządowi zachowują się uprzejmie, są pomocni i udzielają odpowiedzi na skierowane do nich pytania wyczerpująco i dokładnie. 2. Pracownicy samorządowi dbają o dobre stosunki międzyludzkie, przestrzegają zasad poprawnego zachowania, właściwych człowiekowi o wysokiej kulturze osobistej, w miejscu pracy i poza nim. ODPOWIEDZIALNOŚĆ DYSCYPLINARNA I PORZĄDKOWA Artykuł 9 Za nieprzestrzeganie niniejszego kodeksu pracownicy samorządowi ponoszą odpowiedzialność porządkową lub dyscyplinarną. POSTANOWIENIA KOŃCOWE Artykuł 10 1. Pracownicy samorządowi zobowiązani są przestrzegać przepisów Kodeksu i kierować się jego zasadami. 2. Kierownictwo Urzędu upowszechni zasady zawarte w Kodeksie wśród podległych pracowników, wspólnoty samorządowej oraz mediów, celem propagowania zawartych w nim wartości i zasad. 3
  SKsero_2_-_26021608250.pdf	ZARZĄDZENIE Nr 14. 2019 BURMISTRZA ŁĘKNICY z dnia 10 stycznia 2019r. w sprawie sposobu postępowania pracowników Urzędu Miejskiego w Łęknicy wobec działań podejmowanych przez podmioty wykonujące zawodową działalność lobbingową oraz podmioty wykonujące bez wpisu do rejestru czynności z zakresu zawodowej działalności lobbingowej Na podstawie art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2018r. poz. 994 z późn. zm.) oraz art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa (tj. Dz.U. z 2017r. poz. 248) zarządzam, co następuje: $ 1. Zarządzenie określa szczegółowy sposób postępowania pracowników Urzędu Miejskiego w Łęknicy, zwanego dalej Urzędem, z podmiotami wykonującymi zawodową działalność lobbingową oraz z podmiotami wykonującymi bez wpisu do rejestru czynności z zakresu zawodowej działalności lobbingowej, w tym sposób dokumentowania podejmowanych kontaktów. $ 2. Koordynowanie czynności w zakresie działalności lobbingowej należy do zadań Sekretarza Gminy. $ 3. Podmioty wykonujące zawodową działalność lobbingową mogą zgłaszać do organów gminy wystąpienia w formie : 1) wniosków o podjęcie określonej inicjatywy uchwałodawczej; 2) zgłoszenia zainteresowania pracami nad projektem uchwały lub projektem zarządzenia; 3) propozycji spotkania w celu omówienia określonej kwestii uregulowanej prawnie ze wskazaniem przedmiotu spotkania. $4. 1. Wystąpienia, o którym mowa w $ 3 ust. 1, dekretowane są do właściwego merytorycznie pracownika. 2. Pracownik do którego wpłynęło zgłoszenie: a) sprawdza, czy zgłoszenie spełnia wymagania określone w ustawie z dnia 7 lipca 2005r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa, b) sprawdza, czy podmiot, od którego pochodzi zgłoszenie, został wpisany do rejestru podmiotów wykonujących zawodową działalność lobbingową a w przypadku stwierdzenia, że czynności wchodzące w zakres zawodowej działalności lobbingowej są wykonywane przez podmiot niewpisany do rejestru, przygotowuje pismo informujące o tym ministra właściwego do spraw administracji publicznej,
  SKsero_2_-_26021608260.pdf	c) dokonuje weryfikacji zgłoszenia pod względem właściwości urzędu, a w przypadku stwierdzenia jej braku niezwłocznie przekazuje zgłoszenie do organu właściwego i jednocześnie zawiadamia o tym wnoszącego zgłoszenie, d) prowadzi postępowanie w sprawie, w tym udziela pisemnej odpowiedzi lub ustala termin spotkania w celu omówienia zagadnień zawartych w zgłoszeniu, e) uczestnicy w spotkaniu. 3. Przebieg spotkania o którym mowa w $ 3 ust. 1 dokumentuje się w formie protokołu, który zawiera w szczególności : a) określenie miejsca i terminu spotkania, b) dane identyfikujące podmiot, który dokonał zgłoszenia i osoby występującej w jego imieniu, c) dane osób występujących w imieniu burmistrza, d) opis przedmiotu spotkania, e) zaproponowany przez podmiot sposób rozstrzygnięcia sprawy, f) stanowisko organu gminy w przedmiocie zgłoszenia, g) podpis uczestników spotkania. $ 5. 1. Pracownik na stanowisku ds. obsługi Rady Miejskiej prowadzi Rejestr wystąpień. 2. Rejestr wystąpień powinien zawierać. 1) imię i nazwisko albo firmę podmiotu, 2) numer w rejestrze podmiotów wykonujących działalność lobbingową, 3) wskazanie podmiotu, na rzecz którego zawodowa działalność lobbingowa jest wykonywana, 4) data i formę wystąpienia , 5) informacja, jakiego projektu (aktu normatywnego) dotyczyło wystąpienie, 6) informacja, w jaki sposób załatwiono wystąpienie $ 6. Sekretarz Gminy: 1) * opracowuje do końca lutego każdego roku , informację o działaniach podejmowanych wobec Urzędu w roku poprzednim przez podmioty wykonujące zawodową działalność lobbingową . 2) zamieszcza informację, o której mowa w pkt 1 w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miejskiego w Łęknicy. $ 7. Wykonanie zarządzenia powierza się Sekretarzowi Gminy. $ 8. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem podjęcia. s 4 Pio mk
  OpenPGP_0xACAAB629B71996CB.asc
  OpenPGP_signature.asc