Wyroki w sprawach z art. 212 par. 2 k.k. #227

Treść

• Wniosek o informacje dot. wyroków w sprawach z art. 212 par. 2 k.k. przez SOWP 4 kwietnia 2025 09:51

• Read: Wniosek o informacje dot. wyroków w sprawach z art. 212 par. 2 k.k. przez Sąd Rejonowy w Rybniku 4 kwietnia 2025 09:53
  Ocena LLM: Kategoryzacja AI została pominięta dla listu z automatyczną odpowiedzią.

  
  

• Odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej przez Sąd Rejonowy w Rybniku 16 kwietnia 2025 09:32
  Ocena LLM: A) email jest odpowiedzią z Sąd Rejonowy w Rybniku i zawiera odpowiedzi na pytania z wniosku o informację publiczną.

  Załączniki

  pastedImage.png
  green_23428ae4-ac13-4074-b753-8e574992f548_LJpD03h.png
  Odpowiedź_na_wniosek_-_OADM.0123.24.2025.pdf	yi Rybnik, dnia 15 kwietnia 2025 r. SAŻ(ŚŻ GZ KŻ TXINT ZA GGR PREZES SĄDU REJONOWEGO W RYBNIKU Znak pisma: OADM.0123.24.2025 „Klauzula informacyjna (obowiązek informacyjny) Sądu Rejonowego w Rybniku Plac Mikołaja Kopernika 2 znajduje się: https://rybnik.sr.gov.pl/ w zakładce RODO”, jeśli nie ma możliwości dostępu do Internetu należy zgłosić ten fakt do Biura Obsługi Interesantów tut. Sąd, celem otrzymania wydruku w formie papierowej. 2. Niniejsza korespondencja przeznaczona jest wyłącznie dla osoby lub podmiotu, do którego jest zaadresowana. Jeżeli nie są Państwo jej adresatem, bądź otrzymali ją przez pomyłkę należy niezwłocznie powiadomić nadawcę poprzez odesłanie zwrotnej odpowiedzi, usunąć wiadomości oraz nie ujawniać i nie rozpowszechniać jej w jakikolwiek sposób w całości lub w części w jakiejkolwiek formie”. Szanowni Państwo Marzena Błaszczyk i Szymon Osowski Sieć Obywatelska Watchdog Polska W odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej poniżej przedstawiam zawnioskowane informacje. Nadmieniam, iż zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i ugruntowanym orzecznictwem (m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego siedziba w Olsztynie z 22 grudnia 2015 r. Il SA/Ol 1179/15 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego siedziba we Wrocławiu z 20 grudnia 2016 r. IV SA/Wr 369/16) orzeczenia podlegały anonimizacji. 1. Łączna liczba wyroków w sprawach z art. 212 8 2 k.k. wydanych w roku 2024 -5 2. Liczba wyroków z art. 212 8 2 k.k. wydanych w roku 2024 prawomocnych w dniu otrzymania wniosku - 3 Sąd Rejonowy w Rybniku, PI. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezesQrybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 3. Liczba wyroków z art. 212 § 2 k.k. wydanych w roku 2024 sporządzonych wraz z uzasadnieniem - 5 4. Liczba wyroków z art. 212 § 2 k.k. wydanych w roku 2024 dotycząca sytuacji, w których oskarżonym był dziennikarz lub redakcja dowolnego medium (np. gazeta, portal internetowy, stacja telewizyjna, kanał radiowy, blog, itp.) – 1 5. Liczba spraw z art. 212 § 2 k.k. z roku 2024, w których oskarżonym był dziennikarz lub redakcja dowolnego medium (np. gazeta, portal internetowy, stacja telewizyjna, kanał radiowy, blog, itp.), zakończonych: - wyrokiem umarzającym postępowanie - 0 - wyrokiem warunkowo umarzającym postępowanie - 1 - wyrokiem uniewinniającym - 0 - wyrokiem skazującym - 0 - ugodą - 2 6. Liczba wyroków z art. 212 § 2 k.k. wydanych w roku 2024 dotyczących sytuacji, w których oskarżycielem była osoba pełniąca funkcję publiczną (np. polityk, urzędnik, radny, poseł, senator, burmistrz, wójt, prezydent miasta, sędzia, prokurator, itp.) - 0 Z poważaniem SSR Andrzej Makówka Wiceprezes Sądu Rejonowego w Rybniku - podpisano elektronicznie - Otrzymują: 1. Adresat, 2. a/a. Sygn. akt III K 1067/22 ARA RAR WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 października 2024 r. Sąd Rejonowy w Rybniku III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący sędzia Ewa Zalewska-Korpus Protokolant starszy protokolant sądowy Izabela Brzezina przy udziale Prokuratora: --- po rozpoznaniu w dniach 13 października 2023 roku, 17 listopada 2023 roku, 6 grudnia 2023 roku, 2 lutego 2024 roku, 26 marca 2024 roku, 4 czerwca 2024 roku, 12 lipca 2024 roku, 18 września 2024 roku sprawy IKc.JiTur.(...)r.wR oskarżonej o to, że: I. w dniu 14 lipca 2021 roku w R za pomocą środków masowego komunikowania się, a mianowicie portalu społecznościowego F zniesławiła A N słowami ,, (...)Stało się inaczej. Pani Prezes zmieniła decyzję i zostaliśmy z długami wobec prawników" tj. o czyn z art. 212 $ 2 k.k. w zw. zart. 11 $2 k.k. II. w dniu I października 2021 roku w R za pomocą środków masowego komunikowania się, a mianowicie portalu społecznościowego F zniesławiła A N słowami: „Najgorsze jest to, że zyski czerpie z ludzkiego nieszczęścia", tj. o czyn z art. 212 $ 2 k.k. w zw. zart. 11 $2 k.k. III. w dniu 19 listopada 2021 roku w R za pomocą środków masowego komunikowania się, a mianowicie portalu społecznościowego F zniesławiła A N słowami: „Widzicie Kochani - nie było by problemów finansowych, moglibyśmy sobie pozwolić na powołanie biegłych, gdyby Pani Prezes Stowarzyszenia, które zbierało pieniądze na operację naszej Oli wywiązała się z podjętych decyzji. Niestety - naciskana o publiczne i uczciwe rozliczenie zwinęła kasę i tyle ja widzieli", tj. o czyn z art. 212 $ 2 k.k. w zw. zart. 11 $2 k.k. IV. w dniu 19 listopada 2021 roku w R za pomocą środków masowego komunikowania się, a mianowicie portalu społecznościowego F zniesławiła A N słowami: „Prokuratura w Jastrzębiu Sąd Rejonowy w Rybniku, PI. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezesQ rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 wszczęła postępowanie w sprawie możliwości popełnienia przestępstwa przez Panią Prezes Stowarzyszenia !!!!!", tj. o czyn z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. D K s. R i E ur. (…) r. w K oskarżonego o to, że: V. w dniu 14 lipca 2021 roku w R za pomocą środków masowego komunikowania się, a mianowicie portalu społecznościowego F zniesławił A N słowami „ (...)Stało się inaczej. Pani Prezes zmieniła decyzję i zostaliśmy z długami wobec prawników" tj. o czyn z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., VI. w dniu 1 października 2021 roku w R za pomocą środków masowego komunikowania się, a mianowicie portalu społecznościowego F zniesławił A N słowami: „Najgorsze jest to, że zyski czerpie z ludzkiego nieszczęścia", tj. o czyn z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. VII. w dniu 19 listopada 2021 roku w R za pomocą środków masowego komunikowania się, a mianowicie portalu społecznościowego F zniesławił A N słowami: „Widzicie Kochani - nie było by problemów finansowych, moglibyśmy sobie pozwolić na powołanie biegłych, gdyby Pani Prezes Stowarzyszenia, które zbierało pieniądze na operację naszej Oli wywiązała się z podjętych decyzji. Niestety - naciskana o publiczne i uczciwe rozliczenie zwinęła kasę i tyle ja widzieli", tj. o czyn z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. VIII. w dniu 19 listopada 2021 roku w R za pomocą środków masowego komunikowania się, a mianowicie portalu społecznościowego F zniesławił A N słowami: „Prokuratura w Jastrzębiu wszczęła postępowanie w sprawie możliwości popełnienia przestępstwa prze Panią Prezes Stowarzyszenie !!!!!", tj. o czyn z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. stosując przepisy Kodeksu Karnego w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 października 2023 roku w związku z art. 4 § 1 kk 1) uniewinnia oskarżonego D K (K) od popełnienia czynów szczegółowo wyżej opisanych w pkt. od V do VIII, zaś na mocy art. 632 pkt 2 kpk kosztami postępowania w tym zakresie obciąża oskarżycielkę prywatną A N; 2) na mocy art. 66 § 1 i 2 kk oraz art. 67 § 1 kk warunkowo umarza postępowanie karne wobec oskarżonej I K (K) o czyny szczegółowo wyżej opisane w pkt. od I do IV, tj. czyny z art. 212 § 2 k.k., przyjmując, że wpisy oskarżonej mogły oskarżycielkę prywatną A N poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego do pełnienia funkcji Prezesa Stowarzyszenia (…) z siedzibą w J-Z - na okres próby 2 (dwóch) lat od uprawomocnienia się wyroku; 3) na mocy art. 67 § 3 kk orzeka wobec oskarżonej I K nawiązkę w wysokości 2.000 (dwóch tysięcy) złotych na rzecz oskarżycielki prywatnej A N, w terminie 2 (dwóch) miesięcy od uprawomocnienia się wyroku; 4) na mocy art. 67 § 3 kk w zw. z art. 39 pkt 7 kk orzeka wobec oskarżonej I K świadczenie Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 pieniężne w kwocie 2.000 (dwóch tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; 5) na mocy art. 67 § 3 kk w zw. z art. 72 § 1 pkt. 2 kk zobowiązuje oskarżoną I K do przeproszenia oskarżycielki prywatnej A N, poprzez zamieszczenie na portalu F na grupie „Serduszko dla O”, na okres 3 (trzech) miesięcy, przeprosin o treści: „Ja, I K, przepraszam panią A N za umieszczenie w dniach 14 lipca 2021 roku, 1 października 2021 roku i 19 listopada 2021 roku na portalu F zniesławiających wpisów dotyczących A N jako Prezesa Stowarzyszenia (…) z siedzibą w J-Z”, w terminie 1 (jednego) miesiąca od uprawomocnienia się wyroku; 6) na podstawie art. 628 pkt 1 kpk w zw. z art. 629 kpk zasądza od oskarżonej I K na rzecz oskarżycielki prywatnej A N kwotę 300,00 (trzystu) złotych tytułem zwrotu uiszczonej przez nią przy wnoszeniu aktu oskarżenia zryczałtowanej równowartości wydatków oraz kwotę 1.008 zł (jednego tysiąca ośmiu) złotych tytułem zwrotu poniesionych przez nią kosztów zastępstwa procesowego; 7) na podstawie art. 632 pkt 1 kpk zasądza od oskarżycielki prywatnej A N na rzecz oskarżonego D K kwotę 1.867 (jednego tysiąca ośmiuset sześćdziesięciu siedmiu) złotych tytułem zwrotu kosztów związanych z ustanowieniem obrońcy z wyboru; 8) na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżycielki prywatnej A N na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 60,00 (sześćdziesięciu złotych); 9) na mocy art. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonej I K na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 60,00 (sześćdziesięciu) złotych. Sędzia UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 1067/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) I. w dniu 14 lipca 2021 roku w R za pomocą środków masowego komunikowania się, a mianowicie portalu społecznościowego F zniesławiła A N słowami „ (,..) Stało się inaczej. Pani Prezes zmieniła decyzję i zostaliśmy z długami wobec prawników", który to wpis mógł oskarżycielkę prywatną A N poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego do pełnienia funkcji prezesa Stowarzyszenie (…) z siedzibą w J Z, tj. czyn z art. 212 § 2 kk II. w dniu 1 października 2021 roku w R za pomocą środków masowego komunikowania się, a mianowicie portalu społecznościowego F zniesławiła A N słowami: „Najgorsze jest to, że zyski czerpie z ludzkiego nieszczęścia", który to wpis mógł oskarżycielkę prywatną A N poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego do pełnienia funkcji prezesa Stowarzyszenie (…) z siedzibą w J Z, tj. czyn z art. 212 § 2 kk 1. I K III. w dniu 19 listopada 2021 roku w R za pomocą środków masowego komunikowania się, a mianowicie portalu społecznościowego F zniesławiła A N słowami: „Widzicie Kochani - nie było by problemów finansowych, moglibyśmy sobie pozwolić na powołanie biegłych, gdyby Pani Prezes Stowarzyszenia, które zbierało pieniądze na operację naszej O wywiązała się z podjętych decyzji. Niestety - naciskana o publiczne i uczciwe rozliczenie zwinęła kasę i tyle ją widzieli",który to wpis mógł oskarżycielkę prywatną A N poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego do pełnienia funkcji prezesa Stowarzyszenie (…) z siedzibą w J Z, tj. czyn z art. 212 § 2 kk Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 2. D K IV. w dniu 19 listopada 2021 roku w R za pomocą środków masowego komunikowania się, a mianowicie portalu społecznościowego F zniesławiła A N słowami: „Prokuratura w Jastrzębiu wszczęła postępowanie w sprawie możliwości popełnienia przestępstwa przez Panią Prezes Stowarzyszenia !!!!!", który to wpis mógł oskarżycielkę prywatną A N poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego do pełnienia funkcji prezesa Stowarzyszenie (…) z siedzibą w J Z, tj. czyn z art. 212 § 2 kk …………………………………………………………………. V. w dniu 14 lipca 2021 roku w R za pomocą środków masowego komunikowania się, a mianowicie portalu społecznościowego F zniesławił A N słowami „ (...) Stało się inaczej. Pani Prezes zmieniła decyzję i zostaliśmy z długami wobec prawników" treść zarzutów jw., tj. czyn z art. 212 § 2 kk VI. w dniu 1 października 2021 roku w R za pomocą środków masowego komunikowania się, a mianowicie portalu społecznościowego F zniesławił A N słowami: „Najgorsze jest to, że zyski czerpie z ludzkiego nieszczęścia", tj. czyn z art. 212 § 2 kk VII. w dniu 19 listopada 2021 roku w R za pomocą środków masowego komunikowania się, a mianowicie portalu społecznościowego F zniesławił A N słowami: „Widzicie Kochani - nie było by problemów finansowych, moglibyśmy sobie pozwolić na powołanie biegłych, gdyby Pani Prezes Stowarzyszenia, które zbierało pieniądze na operację naszej O wywiązała się z podjętych decyzji. Niestety - naciskana o publiczne i uczciwe rozliczenie zwinęła kasę i tyle ja widzieli", tj. czyn z art. 212 § 2 kk VIII. w dniu 19 listopada 2021 roku w R za pomocą środków masowego komunikowania się, a mianowicie portalu społecznościowego F zniesławił A N słowami: „Prokuratura w Jastrzębiu wszczęła postępowanie w sprawie możliwości popełnienia przestępstwa prze Panią Prezes Stowarzyszenia !!!!!", tj. czyn z art. 212 § 2 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty - Zawarcie w dniu 16 marca 2020r. pomiędzy A N, jako prezesem Stowarzyszenia (…) z siedzibą w J – Z, a D K porozumienia w zakresie udzielenia wsparcia finansowego w leczeniu chorej córki O, obejmującego w szczególności pomoc w zebraniu środków zeznania świadka A N 283-285, 286-288 Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 wydruki wpisów internetowych 6-14, 26- 27, 252- 254 pisma prokuratur 21,22,23 decyzje i pisma stowarzyszenia (106-107, 109), 154- 156- poświad- czone za zgodność z orygina- łem porozumienie o współpracy 110-111, 157-158 (poświad- czone za zgodność z orygina- łem) zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa 245-248 postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia 249 finansowych na pokrycie kosztów leczenia dziecka, - organizowanie przez to stowarzyszenie m.in. zbiórek na ten cel pod nazwą „Serduszko O” i udzielanie wsparcia rodzinie, - przedwczesne zakończenie pomocy na podstawie uchwały podjętej przez zarząd stowarzyszenia z uwagi na śmierć dziewczynki, - udzielanie przez stowarzyszenie szerokiej pomocy finansowej rodzinie K, obejmującej poza zwrotem kosztów leczenia dziecka, czy kosztów dojazdu do szpitala, także koszty w zakresie zakupu pulsoksymetru, pralki, kabiny prysznicowej, a nadto, związane z pogrzebem zmarłej córki, miejscem jej pochówku i sfinansowaniem pomnika, a także wyrażenie chęci pokrycia kosztów pomocy prawnej w związku z zamiarem wystąpienia przez rodziców do prokuratury w sprawie błędu w sztuce medycznej, - zawiadomienie rodziców dziecka przez stowarzyszenie o przekazaniu środków finansowych pozostałych z zamkniętej zbiórki na cele statutowe stowarzyszenia, - niezadowolenie rodziców dziecka z takiego rozwiązania i oczekiwanie na dalsze wsparcie finansowe ze strony stowarzyszenia, - zawiadomienie, w dniu 15 lipca 2021r. przez rodziców dziecka, Prokuratury Rejonowej w Jastrzębiu Zdroju o możliwości popełnienia przestępstwa przez członków zarządu Stowarzyszenia (…), - kilkukrotne zamieszczenie przez I K niepochlebnych opinii w internecie, na grupie o nazwie „Serduszko O”, której jest administratorką, na portalu społecznościowym F pod adresem A N, jako prezesa Stowarzyszenia (…), które mogły A N poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego do pełnienia funkcji prezesa Stowarzyszenie (…) z siedzibą w J Z, :  „ (,..) Stało się inaczej. Pani Prezes zmieniła decyzję i zostaliśmy z długami wobec wydruki ze strony Stowarzyszenia (…) 252-254 Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 dokumentacja medyczna opinie sądowo – psychiatryczne 293, 294 289-290 291-292, postanowienie Sądu Rejonowego w Jastrzębiu Zdroju 398 częściowo wyjaśnienia I K 392v-394 prawników" – pełny wpis z dnia 14 lipca 2021r.- k.6 akt,  „Najgorsze jest to, że zyski czerpie z ludzkiego nieszczęścia" – wpis z dnia 1 października 2021r.,  „Widzicie Kochani - nie było by problemów finansowych, moglibyśmy sobie pozwolić na powołanie biegłych, gdyby Pani Prezes Stowarzyszenia, które zbierało pieniądze na operację naszej O wywiązała się z podjętych decyzji. Niestety - naciskana o publiczne i uczciwe rozliczenie zwinęła kasę i tyle ją widzieli" – wpis z dnia 19 listopada 2021 r.,  „Prokuratura w Jastrzębiu wszczęła postępowanie w sprawie możliwości popełnienia przestępstwa przez Panią Prezes Stowarzyszenia !!!!!" – wpis z dnia 19 listopada 2021 r., - odmowa wszczęcia dochodzenia przez Prokuraturę Rejonową w Jastrzębiu Zdroju w sprawie z zawiadomienia I i D K o czyn z art. 284 § 2 k.k., z uwagi na brak znamion przestępstwa, - utrzymanie tej decyzji w mocy przez Sąd Rejonowy w Jastrzębiu Zdroju postanowieniem z dnia 18 maja 2022r., o sygn. akt II Kp 20/22, - brak postępowań karnych w Prokuraturze Rejonowej w Rybniku, Jastrzębiu Zdroju i Wodzisławiu Śląskim p-ko A N, -poczytalność I K i D K, wyjaśnienia D K opinie sądowo- psychiatryczne 394 k.289-290, 291-292 2. - niekaralność w/w. dane o karalności 71,72, 241,242, 277,278, 351,352, 396, 397 2.1. Fakty uznane za nieudowodnione Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2. OCENA DOWODÓW Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1 zeznania świadka A N Zeznania świadka są rzeczowe, jasne, logiczne i korelujące ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, ocenionym przez Sąd aprobująco. Świadek bardzo szczegółowo opisała w swojej relacji współpracę z oskarżonymi, sposób uzyskiwania środków finansowych na pomoc ich dziecku oraz sposób ich wydatkowania. Podała jakiej pomocy udzielono rodzinie K i wskazała na rosnące z ich strony żądania pod adresem stowarzyszenia. Wytłumaczyła także przekonująco dlaczego zaprzestano finansowania wydatków państwa K, w tym związanych z dalszym opłacaniem im pomocy prawnej. Zatem Sąd dając świadkowi wiarę oparł się na relacji A N rekonstruując stan faktyczny w niniejszej sprawie. 1 opinie sądowo – psychiatryczne Opinie jasne, pełne, a nadto jednoznaczne i kategoryczne oraz niekwestionowane przez strony postępowania. 1 dokumenty wymienione wyżej Niekwestionowane dokumenty prywatne oraz urzędowe (dane o karalności, odpisy postanowień, pisma prokuratur), bez wątpliwości co do ich autentyczności. 1 wyjaśnienia oskarżonego D K Sąd dał wiarę oskarżonemu, w kluczowym dla sprawy zakresie, w którym zaprzeczył popełnieniu przestępstw zarzuconych mu w prywatnym akcie oskarżenia i wskazał, że nie nie umieszczał wpisów wskazanych w treści zarzutów. W swoich wyjaśnieniach podał, że nie jest administratorem grupy Serduszko O, która została założona przez jego żonę, która umieściła w internecie przedmiotowe wpisy, będące odzwierciedleniem jej sytuacji emocjonalnej. Kategorycznie wskazał, że wpisy te nie były z nim konsultowane. Sąd nie znalazł podstaw do negowania relacji oskarżonego. W sprawie nie ujawniły się dowody przeciwne pozwalające kwestionować prawdziwość jego relacji. Okoliczność, że w części wpisów I K posłużyła się liczbą mnogą nie może niejako automatycznie oznaczać, że treść wpisów była uzgodniona z jej mężem i współdziałał on z nią w ich zamieszczeniu w internecie. 2.2.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 albo 1.2 1 częściowo wyjaśnienia oskarżonej I K Sąd nie negował wyjaśnień I K w zakresie, w jakim przyznała, że to ona jest autorką przedmiotowych wpisów, które umieściła w internecie. Okoliczność ta nie budziła wątpliwości Sądu. Sąd dał jej przy tym wiarę, że działała samodzielnie, nie ujawniły się bowiem dowody przeciwne, które by temu przeczyły. Wpisy umieszczone zostały przez nią na grupie Serduszko O, której jest administratorem. Żadne dowody nie wskazują przy tym na to, aby jej mąż współdziałał z nią przy ich formułowaniu i umieszczaniu w internecie. W tym zatem zakresie Sąd dał I K wiarę. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej co do meritum, w których zaprzeczyła popełnieniu przez siebie czynów zarzuconych jej w prywatnym akcie oskarżenia i próbowała przekonać Sąd, że jej zachowanie nie było bezprawne. Wyjaśnienia oskarżonej nieprzyznającej do zarzucanych jej czynów nie znajdują odzwierciedlenia w zebrany materiale dowodowym i stanowią wyłącznie linię obrony mającą znieść jej odpowiedzialność karną za popełnione występki. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej xxxxxxxxxxxxxx ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej xxxxxxxxxxxxxx Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania 1) I K Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania Sąd, po analizie zebranych dowodów, uznał, że oskarżona I K swoim zachowaniem zrealizowała zarówno podmiotowe, jak i przedmiotowe znamiona występków z art. 212 § 2 kk, zarzuconych jej prywatnym aktem oskarżenia. Przedmiotem ochrony przepisu art. 212 § 1 k.k. jest cześć i godność osoby pomawianej o takie postępowanie lub właściwości, które są sprzeczne z prawem, z zasadami etyki, w tym etyki zawodowej, oraz świadczą - na przykład- o braku jej kompetencji lub zdolności do wykonywania danego zawodu albo pełnienia danej funkcji. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 29 listopada 1937 r., w sprawie o sygn. akt III K 737/34, dla bytu przestępstwa zniesławienia nie wystarcza jednak sam fakt, iż określone twierdzenia są niepochlebne, lecz niezbędnym elementem jest, aby naruszały one cześć pomówionego, godząc w jego dobre imię. Zważywszy więc na to, że zniesławienie jest przestępstwem godzącym w dobre imię człowieka, należy przyjąć, że w istocie chodzi o rozgłaszanie takich zarzutów, które mogą ukształtować ujemną, a w szczególności poniżającą opinię o pokrzywdzonym w danym środowisku. Przepis art. 212 § 2 kk dotyczy sytuacji, gdy sprawca dopuszcza się takiego czynu za pomocą środków masowego komunikowania. Niewątpliwie obowiązuje prawo do swobody wypowiedzi, do krytyki jednakże prawo takie nie może być utożsamiane z prawem do "zniesławiania", a krytyczne oceny powinny być wyrażane w odpowiedniej formie, zwłaszcza gdy nie są wyrażane w sposób spontaniczny lub w toku szybkiej wymiany słów, a w sposób zaplanowany i przemyślany. Tak jak każdy człowiek ma prawo do wolności wyrażania opinii, tak również każdy człowiek ma prawo do poszanowania swojego życia prywatnego i rodzinnego, a prawo do wolności wyrażania opinii zasadnie może podlegać ograniczeniom ze względu m.in na ochronę dobrego imienia i praw innych osób (wyr. SN z 17.3.2015 r., V KK 301/14, KZS 2015, nr 6, poz. 15). Sąd podziela powyższe stanowisko Sądu Najwyższego, wskazujące na intencjonalne lub/i złośliwe stawianie zarzutów niemających odzwierciedlenia w rzeczywistości. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż oskarżona w swoich wpisach internetowych wskazanych wyżej, w których posądziła A N o nieuczciwość oraz podała w jednym z nich, że prokuratura wszczęła postępowanie w sprawie możliwości popełnienia przez nią przestępstwa, co nie miało miejsca, dopuściła się zniesławienia A N za pomocą środków masowego komunikowania. Bezpodstawne zarzucenie A N działań niezgodnych z prawem niewątpliwie stanowi pomówienie. Komentarze oskarżonej zawierające zniesławiającą treść nosiły znamię publiczności, bowiem były dostępne dla nieokreślonej bliżej liczby osób będących użytkownikami portalu F. Treść tych komentarzy niewątpliwe mogła poniżyć A N w opinii publicznej lub narazić ją na utratę zaufania niezbędnego do pełnienia funkcji prezesa stowarzyszenia, którego działalność dotyczyła pomocy potrzebującym. Zwrócić uwagę należy, iż zachowanie oskarżonej motywowane było jej niezadowoleniem z faktu, że pomoc stowarzyszenia zakończyła się i nie służyło np. obronie społecznie uzasadnionego interesu. Oceniając stopień winy oraz społecznej szkodliwości czynów przypisanych oskarżonej, Sąd przyjął, iż nie jest on znaczny. Zauważyć należy w tym miejscu, iż określenie „nie jest znaczny” Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 nie ma tego samego znaczenia, co termin „nieznaczny”, obejmując swoim zakresem i wypadki o „średnim” stopniu społecznej szkodliwości. W szczególności stopień ten musi być wyższy od „znikomego” skutkującego, zgodnie z art. 1 § 2 k.k., brakiem przestępności czynu i koniecznością bezwarunkowego umorzenia postępowania (art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k.). Takie oznaczenie w art. 66 § 1 k.k. stopnia społecznej szkodliwości czynu, jako przesłanki warunkowego umorzenia postępowania, pełni funkcję wyznaczającą granicę możliwej tolerancji dla sprawcy z punktu widzenia racjonalizacji sprawiedliwościowej i potrzeb w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości przypisanych oskarżonej czynów, Sąd kierował się okolicznościami wskazanymi przez ustawodawcę w treści art. 115 § 2 k.k. biorąc pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynów, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. Sąd ocenił, iż w niniejszej sprawie wystąpiły nadto pozostałe warunki, o których mowa w treści art. 66 kk. Okoliczności popełnienia czynów nie budzą wątpliwości. Miał Sąd na uwadze okoliczność, że oskarżona jest osoba niekaraną, prowadzi uregulowany tryb życia, pracuje w WSS nr 3 w R, jako pielęgniarka, zaś czyny, których się dopuściła stanowią incydent w jej dotychczasowym życiu. Warunki osobiste oraz jej dotychczasowy sposób życia uzasadniają, zdaniem Sądu, przypuszczenie, że będzie ona przestrzegała porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa i nie ma potrzeby, ze względu na cele kary, jej wymierzania. Wobec tego Sąd na podstawie art. 66 § 1 i § 2 k.k. w zw. z art. 67 § 1 k.k. warunkowo umorzył postępowanie wobec oskarżonej I K na okres próby wynoszący 2 lata, który powinien być wystarczający do oceny prawidłowości postawionej prognozy przyszłego zachowania oskarżonej. ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania xxxxxxxxxxxxx ☐ 3.5. Uniewinnienie 2) D K co do zarzutów V-VIII Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 Sąd uniewinnił oskarżonego D K od popełnienia zarzuconych mu czynów. Przede wszystkim miał Sąd na uwadze okoliczność, iż żadne dowody nie wskazują na to aby to on był autorem przedmiotowych wpisów bądź współdziałał w popełnieniu przestępstw z I K. Okoliczność, że wiedział o wpisach nie może być uznana za równoznaczną z tym, że miał związek z ich umieszczaniem. Podniesiona przez pełnomocnika oskarżycielki prywatnej okoliczność, iż w niektórych z wpisów pojawia się liczba mnoga nie może niejako automatycznie oznaczać, że brał on udział w przestępstwach przypisanych jego żonie. Oskarżony temu kategorycznie zaprzeczył. Nie potwierdziła tego również I K, która w swojej relacji wskazała, że to ona jest autorką wpisów umieszczonych na grupie, której jest administratorką. Także oskarżycielka prywatna potwierdziła w swoich zeznaniach, że komentarze zamieszczane były na prywatnym koncie I K. Nie ujawniły się w toku procesu dowody przeciwne, które pozwalałyby poddać w wątpliwość prawdziwość ich relacji w tym zakresie. Mając zatem na względzie przepis art. 5 § 2 kpk Sąd zobligowany był rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego ewentualne niedające się usunąć wątpliwości. 4. Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności I K 2,3,4,5) I-IV Sąd, z przyczyn omówionych wyżej, warunkowo umorzył postępowanie wobec oskarżonej na okres próby 2 lat. I K I-IV Zgodnie z treścią art. 67 § 3 kk zdanie pierwsze, umarzając warunkowo postępowanie karne, sąd nakłada na sprawcę obowiązek naprawienia szkody w całości albo w części, a w miarę możliwości również obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, albo zamiast tych obowiązków orzeka nawiązkę. W niniejszej sprawie Sąd, na mocy art. 67 § 3 kk, orzekł wobec oskarżonej wnioskowaną przez pełnomocnika nawiązkę w wysokości 2.000 złotych na rzecz oskarżycielki prywatnej A N, w terminie 2 (dwóch) miesięcy od uprawomocnienia się wyroku. Nawiązka ma, co do zasady, charakter zryczałtowanego zadośćuczynienia za Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 doznaną krzywdę. W ocenie Sądu nawiązka w wysokości wnioskowanej przez pełnomocnika oskarżycielki prywatnej nie może zostać uznana za wygórowaną i jawi się się jako adekwatna do popełnionych przez oskarżoną czynów i ich skutków, a nadto jako wyważona. Ponadto Sąd orzekł w wyroku wobec oskarżonej świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 2000 złotych. Świadczenie pieniężne pełni funkcję związaną z potrzebą kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, będąc wyrazem tego, że sprawca, popełniając czyn zabroniony, powinien spotkać się z pewną, nawet łagodną, formą dolegliwości. Pełni on funkcje penalne, ale nie ma w zasadzie charakteru kompensacyjnego. Wskazanym jest, zdaniem Sądu, aby I K uiściła takie świadczenie, które stanowi pewnego rodzaju dolegliwość finansową i dzięki temu nie będzie miała ona poczucia bezkarności. Dodatkowo Sąd, zobowiązał oskarżoną do przeproszenia oskarżycielki prywatnej A N za pośrednictwem portalu F w sposób wskazany w treści wyroku. W ocenie Sądu skoro oskarżona zamieściła w internecie zniesławiające oskarżycielkę prywatną wpisy powinna ją za swoje zachowanie przeprosić i to w taki sposób aby przeprosiny te dostępne były dla użytkowników internetu, w tym zwłaszcza osób, które zapoznały się z treścią wpisów I K. 5. 1INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzyg nięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 1,7,8 W związku z uniewinnieniem oskarżonego Sąd zobligowany był zwolnić go od ponoszenia kosztów procesu i obciążył nimi w tym zakresie oskarżycielkę prywatną i to zarówno w zakresie wpłaconych przez nią przy wniesieniu aktu oskarżenia zryczałtowanych wydatków w wysokości 300 zł, jak również zwrotu oskarżonemu kosztów związanych z ustanowieniem obrońcy z wyboru. W związku z uniewinnieniem jednego z oskarżonych Sąd zobligowany był treścią art. 13 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych do zasądzenia od A N na rzecz Skarbu Państwa opłaty w wysokości od 60 do 240 zł, orzekając ją w minimalnej wysokości. 6,9 Sąd zasądził od oskarżonej na rzecz oskarżycielki prywatnej zwrot uiszczonych przez nią przy wniesieniu aktu oskarżenia zryczałtowanych kosztów postępowania, a nadto zwrot kosztów zastępstwa procesowego w wysokości ½ kosztów, bowiem oskarżycielka prywatna korzystała z pomocy jednego pełnomocnika, zaś drugi z oskarżonych został uniewinniony od zarzuconych mu czynów. Nadto Sąd zasądził od I K opłatę w wysokości 60 zł na rzecz Skarbu Państwa w o związku z warunkowym umorzeniem postępowania karnego wobec niej. 6. PODPIS Sygn. akt III K 129/23 ES? A zaj ya al ki Az, deżei [LON A] poTj Sąd Rejonowy w Rybniku, PI. Kopernika 2, 0 TRA tel. 32 43 93 105, prezes©rybnik.sr.gov.pl. d Gy * NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 marca 2024r. Sąd Rejonowy w Rybniku III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący sędzia Justyna Sarikaya Protokolant Joanna Walecki przy udziale Prokuratora: --- po rozpoznaniu w dniach 20 lutego 2024r. i 26 marca 2024r. sprawy K D (D) s. A i A ur. (…) r. w B oskarżonego o to, że w okresie od 20 listopada 2021 r. do dnia 25 września 2022 r. działając w nieustalonym miejscu, które to działanie ujawniono w R, za pomocą masowego komunikowania jako Prezes (…) w W pomówił pokrzywdzoną N R poprzez portal społecznościowy F o takie postępowanie, które mogło poniżyć ją w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego do prowadzonej przez nią w mediach społecznościowych działalności, uzyskania zatrudnienia, a to: - umieszczając na portalu społecznościowym F w dniu 20 listopada 2021 r., podając, że pokrzywdzona N R jako tiktokerka o pseudonimie „N” pochwala publicznie przestępstwo jakim było nieudzielenie pomocy Pani I, która trafiła do szpitala w P, gdzie zmarła; - umieszczając na portalu społecznościowym F w dniu 15 marca 2022 r. wpis, że pokrzywdzona N R: „straszy, że ukraińskie matki z dziećmi nienawidzą Polaków, na tyle, że zrobią nam drugi Wołyń, nazywając je słowami Nienawistnymi”; - umieszczając na portalu społecznościowym F w dniu 18 czerwca 2022 r. wpis, że pokrzywdzona N R: „rozpowszechnia antynaukowe bzdury, które krzywdzą dzieci, wmawiając, że onanizowanie jest czymś złym i prowadzi do chorób, wygaduje bzdury dotyczące przyczyn chorób psychicznych, a tysiące dzieci, które nie potrafią zweryfikować tych informacji zaczyna wierzyć w te bzdury i ma potem zaburzenia lękowe i to co robi jest szkodliwe społecznie i niebezpieczne; - umieszczając na portalu społecznościowym F w dniu 4 września 2022 roku wpis wskazujący, że znieważa osoby pochodzenia ukraińskiego; - umieszczając na portalu społecznościowym F w dniu 25 września 2022 r. wpis z podaniem danych w postaci imienia i nazwiska N R, że „Gdyby N R pseudonim „N” sprawdziła wcześniej z kim się spotyka, to dowiedziała by się, że kanał, w którym wystąpiła został uznany przez ABW za rozpowszechniający propagandę zbrodniczego reżimu putinowskiego i z tego powodu zablokowany”, „Przy okazji informujemy, że N R została przesłuchana kilka dni temu przez Policję w śledztwie prokuratorskim, które zainicjował nasz Ośrodek” oraz o to, że naruszyła kodeks karny, tj. o czyn z art. 212 § 1 i 2 kk Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 1) uniewinnia oskarżonego K D (D) od popełnienia wyżej opisanego czynu; 2) na podstawie art. 632 pkt 1 kpk zasądza od oskarżycielki prywatnej N R na rzecz oskarżonego kwotę 1.044,00 (jednego tysiąca czterdziestu czterech) złotych tytułem zwrotu koszów związanych z ustanowieniem obrońcy z wyboru; 3) na podstawie art. 632 pkt 1 kpk kosztami procesu obciąża oskarżycielkę prywatną N R. Sędzia UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 129/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. K D w okresie od 20 listopada 2021 r. do dnia 25 września 2022 r. działając w nieustalonym miejscu, które to działanie ujawniono w R, za pomocą masowego komunikowania jako Prezes (…) w W pomówił pokrzywdzoną N R poprzez portal społecznościowy F o takie postępowanie, które mogło poniżyć ją w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego do prowadzonej przez nią w mediach społecznościowych działalności, uzyskania zatrudnienia, a to: - umieszczając na portalu społecznościowym F w dniu 20 listopada 2021 r., podając, że pokrzywdzona N R jako tiktokerka o pseudonimie „N” pochwala publicznie przestępstwo jakim było nieudzielenie pomocy Pani I, która trafiła do szpitala w P, gdzie zmarła; - umieszczając na portalu społecznościowym F w dniu 15 marca 2022 r. wpis, że pokrzywdzona N R: „straszy, że ukraińskie matki z dziećmi nienawidzą Polaków, na tyle, że zrobią nam drugi Wołyń, nazywając je słowami nienawistnymi”; - umieszczając na portalu społecznościowym F w dniu 18 czerwca 2022 r. wpis, że pokrzywdzona N R: „rozpowszechnia antynaukowe bzdury, które krzywdzą dzieci, wmawiając, że onanizowanie jest czymś złym i prowadzi do chorób, wygaduje bzdury dotyczące przyczyn chorób psychicznych, a tysiące dzieci, które nie potrafią zweryfikować tych informacji zaczyna wierzyć w te bzdury i ma potem zaburzenia lękowe i to co robi jest szkodliwe społecznie i niebezpieczne; - umieszczając na portalu społecznościowym F w dniu 4 września 2022 roku wpis wskazujący, że znieważa osoby pochodzenia ukraińskiego; - umieszczając na portalu społecznościowym F w dniu 25 września 2022 r. wpis z podaniem danych w postaci imienia i nazwiska N R, że „Gdyby N R pseudonim „N” sprawdziła wcześniej z kim się spotyka, to dowiedziała by się, że kanał, w którym wystąpiła został uznany przez ABW za rozpowszechniający propagandę zbrodniczego reżimu putinowskiego i z tego powodu zablokowany”, „Przy okazji informujemy, że N R została przesłuchana kilka dni temu przez Policję w śledztwie prokuratorskim, które zainicjował nasz Ośrodek” oraz o to, że naruszyła kodeks karny, Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty wyjaśnienia oskarżonego K D k. 218v- 219v zeznania oskarżycielki prywatnej N R k. 10-11, 219v- 221v, zeznania świadka D A k. 221v- 222 notatka urzędowa wraz z załącznikami w postaci wydruków ze strony O na portalu F k. 15-45 wpis O z 20.11.2021 r. k. 16 1) Oskarżycielka prywatna N R prowadzi własny kanał w serwisie Internetowym T, działając pod pseudonimem „N”. Nagrywa filmiki ze swoim wizerunkiem oraz wypowiada się na różne tematy społeczne, które następnie upublicznia na różnych serwisach internetowych. W swoich wypowiedziach oskarżycielka prywatna powołuje się na swoją religię katolicką. Poruszała ona tematy m.in. o 30-letniej kobiecie w ciąży, która zmarła w szpitalu w P, czy o Ukraińcach przybywających z zagranicy. W czasie jednego z nagrań „N” włączyła się w dyskusję dotyczącą śmierci 30-letniej kobiety z P, która zmarła będąc w zaawansowanej ciąży. Było to w czasie, kiedy było głośno o tym zdarzeniu. Nagranie zostało zapoczątkowane przez D A na kanale T, w którym odnosiła się ona do śmierci kobiety i mówiła o niedokonaniu aborcji, kiedy była ona według niej potrzebna. Następnie oskarżycielka prywatna N R udostępniła nagranie, w którym w pewnym momencie użyła słów: „i bardzo dobrze, że tak się stało”, po czym kontynuowała swoją wypowiedź wskazując, „bo mimo wszystko nie ludzie mają decydować o tym, które dziecko przeżyje, a które nie. To nie my, ludzie pro- life, decydujemy o tym, że to dziecko ma żyć, a to nie ma, tylko właśnie wy, jakieś pro-choice'y i tak dalej. Kto wam zezwolił na takie traktowanie życia? Nie macie w ogóle w sobie miłości do tych najmłodszych osób. Poza tym widzę, jak sumienie sobie po prostu staracie wytrzeć słowem „płód". Ontogeneza jasno mówi, że człowiek zaczyna się w momencie poczęcia. Polecam wrócić na biologię wszystkim osobom, które będą sobie tłumaczyć, że to absolutnie nie jest człowiek i że można się go pozbyć. Ale wracając do tej sytuacji, o której dosyć tak głośno i wiele osób się o to pyta. Lekarze mieli ratować i kobietę, dziecko. Nie wiadomo jak to wyglądało za plecami, kobieta mogła też coś źle zrozumieć przez lekarzy. Często lekarze posługują się takim językiem, że mało co jest wiadome. Ja osobiście się bardzo cieszę mimo wszystko, że weszła taka ustawa, bo przynajmniej żadne dziecko na tym nie ucierpi w brzuchu mamy. To wy, ludzie którzy są właśnie za tym żeby aborcja była dostępna prowadzicie chorą selekcję, na którą Pan Jezus się absolutnie nie zgadza. Widzę, że wy chcecie mieć po prostu krew na rękach, dokonując i zezwalając właśnie na aborcję. Owszem, ja sądzę, że lekarze źle postąpili w tymże wypadku, bo na pewno było jakieś inne wyjście. Przestańcie prowadzić chorą selekcję, że ta osoba ma żyć, a ta nie. Pytaliście Boga o zdanie? Nie, nie odpis zawiadomienia o przestępstwie z 20 listopada 2021 r. k. 63 Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 odpis postanowienia Prokuratury Rejonowej w Pszczynie z 17 grudnia 2021 r. o odmowie wszczęcia dochodzenia k. 86-88 odpis postanowienia Sądu Rejonowego w Pszczynie z dnia 7 lipca 2022 r. w sprawie II Kp 78/22 k. 108 akta Prokuratury Rejonowej w Pszczynie o sygn. 4114- 4.Ds.543.2021 akta wydruk z portalu F dot. moderatorów konta fundacji O k. 95 pytaliście, bo wy patrzycie tylko na to, żeby w życiu wam było delikatnie, żebyście mogli sprawiać sobie przyjemność z partnerem ile wlezie, i nie ponosić za to żadnej konsekwencji. Rozbrajają mnie takie osoby, które decydują kto ma żyć, a kto nie ma żyć. Przestańcie się bawić w jakichś bożków i wybierać, że to dziecko ma przeżyć, a to nie. Bardzo dobrze, że mimo wszystko lekarze nie popełnili tutaj grzechu właśnie związanego z aborcją, bo mieliby krew na rękach, tak jak wy, gdy przyzwalacie na aborcję i gdy krzyczycie, że ta kobieta żyje tylko i wyłącznie dlatego, że aborcja nie jest dostępna w Polsce. I mnie naprawdę średnio interesuje to, co takie osoby jak wy mówią tutaj na mój temat, że ooo ja serca nie mam, ooo to siamto i owamto. Średnio mnie to interesuje. Serca nie mają osoby, które tak bardzo chronią życia zwierząt i mówią ojejku, szczeniaczek, w brzuszku mamusi trzeba go ratować. Ale gdy dziecko jest w brzuchu matki to wy mówicie: a usunąć je, usunąć je. Pozwolił wam ktoś decydować o życiu innych ludzi? Nie. Piąte przykazanie - nie zabijaj. A druga kwestia która mówi, że Jezus, proszę się zastanowić nad tymi słowami, mianowicie: wszystko co uczyniliście jednemu z moich braci najmniejszych mnieście uczynili. Skończcie mieć krew na rękach. Myślicie w tym wieku tylko i wyłącznie o przyjemnościach, a nie o konsekwencjach tego wszystkiego. Nie prowadźcie chorej se...” Na powyższą wypowiedź zareagowała fundacja zarejestrowana w 2017r. działająca pod numerem KRS (…) i nazwą Ośrodek (…), do której celów należy upowszechnianie i ochrona praw kobiet, działania związane z ujawnianiem przestępstw oraz organizowanie pomocy ofiarom przestępstw, podtrzymywanie tradycji narodowej, pielęgnowanie polskości oraz rozwój świadomości narodowej, obywatelskiej i kulturowej, której prezesem zarządu jest K D. Fundacja działa również w Internecie, gdzie publikuje różne posty na swoim profilu na F w zakresie ujawnionych przez nią zachowań i ocenionych jako naruszenia prawnokarne. Administratorami profilu na F są K D i R G. Natomiast posty są również publikowane przez moderatorów, czyli osób zaangażowanych w działalność fundacji, których personalia nie zostały ustalone w toku niniejszego postępowania karnego z uwagi na rotację tych osób działających w ramach O. Powyższe nagranie N R zostało udostępnione przez fundację na portalu F w poście opublikowanym w dniu 20 listopada 2021 r. pt.: „młoda kobieta publicznie pochwala przestępstwo – zawiadamiamy prokuraturę” oraz w którym zawarto informację m.in., że: „tiktokerka posługująca się pseudonimem „N” publicznie pochwala przestępstwo jakim było nieudzielenie pisma Komisariatu Policji w Rybniku – k. 140- 141, 146-148 Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 Boguszowicach wraz z płytami DVD płyty z nagraniami przedłożone przez oskarżycielkę prywatną k. 143- 144, 216, 228 nagranie z T wraz z notatką urzędową dot. odtworzenia płyty k. 165- 167 notatka urzędowa Komisariatu Policji w Rybniku – Boguszowicach k. 169 pomocy pani I, która trafiła do szpitala w P, gdzie zmarła”. Poniżej tego postu zacytowano cały przepis czynu z art. 255 kk, który mówi m.in. o publicznym pochwaleniu przestępstwa. W tym samym dniu K D jako prezes zarządu O złożył do Prokuratury Rejonowej w Pszczynie zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa przez N R w związku z jej wypowiedzią wskazując, iż w jego odczuciu oskarżycielka prywatna popełniła przestępstwo z art. 255 kk. W uzasadnieniu wskazano, że nagranie zostało zamieszczone na platformie T, w portalu I, a także na innych stronach internetowych, przy czym jego autorka czerpała zyski z tych publikacji poprzez uzyskiwanie wpłat od osób aprobujących prezentowany przez nią przekaz. Do zawiadomienia o przestępstwie dołączono nagranie z wypowiedzią oskarżycielki prywatnej. Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2021 r. asesor Prokuratury Rejonowej w Pszczynie w sprawie o sygn. 4114-4.Ds.543.2021 odmówił wszczęcia dochodzenia o przestępstwo z art. 255 § 3 kk wobec stwierdzenia, iż czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że dokonano oceny wypowiedzianych przez N R słów: „i bardzo dobrze, że tak się stało" poprzez pryzmat tego, czy stanowiły w istocie dokonaną publicznie pochwałę popełnienia przestępstwa. Uznano, że słowa te stanowiły jedynie urywek wypowiedzi, nie mogą być zatem poprawnie zinterpretowane w oderwaniu od całości wywodu, a ponadto od kontekstu, w którym zostały sformułowane. Uznano, iż całokształt wypowiedzi osoby o pseudonimie „n" nastawiony jest na polemikę ze stanowiskiem osób, które prezentują odmienny od niej światopogląd, w szczególności osób związanych ze środowiskiem „pro-choice", a więc opowiadających się za legalizacją aborcji. Wskazano, że użyte przez nią zdania „ale wracając do tej sytuacji, o której dosyć tak głośno i wiele osób się o to pyta. Lekarze mieli ratować i kobietę, i dziecko" oraz „Owszem, ja sądzę, że lekarze źle postąpili w tymże wypadku, bo na pewno było jakieś inne wyjście." świadczą o tym, iż słowa „i bardzo dobrze, że tak się stało" odnoszą się do faktu niedokonania przez lekarzy Szpitala Powiatowego w P zabiegu przerwania ciąży u pacjentki. Zdaniem Prokuratury Rejonowej w P zamiarem oskarżycielki prywatnej nie było pochwalenie konkretnego zachowania lekarzy, co do którego zresztą nie stwierdzono dotychczas, że stanowi ono przestępstwo, z uwagi na niezakończenie postępowania Prokuratury Regionalnej w Katowicach obejmującego działania personelu medycznego Szpitala Powiatowego w P, czy też przestępstwa nieudzielenia pomocy osobie znajdującej się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Zdaniem Prokuratury Rejonowej w notatka urzędowa Komisariatu Policji Szczecin – Nad Odrą k. 191 Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 Pszczynie biorąc pod uwagę ogół oświadczeń osoby o pseudonimie „n”, fakt zaniechania terminacji ciąży przez lekarzy nie był jednoznaczny z odstąpieniem przez nich od ratowania życia pacjentki. Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła pełnomocnik O wnosząc o jego uchylenie. Postanowieniem Sądu Rejonowego w Pszczynie z dnia 7 lipca 2022 w sprawie II Kp 78/22 nie uwzględniono zażalenia i utrzymano w mocy powyższe postanowienie. Zatem zaskarżone postanowienie stało się prawomocne. W uzasadnieniu sądu potwierdzono, że w zachowaniu oskarżycielki prywatnej brak jest znamion czynu zabronionego z art. 255 § 3 kk. Wskazano, że wypowiedź oskarżycielki prywatnej miała charakter felietonistyczny, nie była analityczna, równocześnie łatwo wytknąć jej niespójności i niedomówienia. Wskazano, że można rozważać ocenianie tej wypowiedzi jako naruszającej prawo do godnego przeżycia żałoby. Zdaniem tamtejszego sądu wypowiedz ta może być też odczytywana jako zachowanie prowokacyjne lub niedojrzałe i niewyważone, a przez to nieadekwatne do wagi problemu. wyjaśnienia oskarżonego K D k. 218v- 219v zeznania oskarżycielki prywatnej N R k. 10-11, 219v- 221v, wpis O z 15.03.2022 r. k. 15-45 2) W dniu 24 lutego 2022 r. oskarżycielka prywatna zawarła na kanale serwisu Internetowego Y nagranie zatytułowane „SYTUACJA NA UKRAINIE! Czemu Bóg pozwala na wojnę?, w którym odniosła się do sytuacji napływu osób narodowości ukraińskiej do Polski oraz wykazała swoje obawy. N R na tym nagraniu powiedziała: „Prywatnie bym w życiu nie przyjęła żadnej osoby właśnie z Ukrainy, dlatego, że ja mam ograniczone zaufanie. Ja bym się bała, ze będzie to działać to w ten sposób, że my ich przyjmiemy, że oni się tutaj zalegną i że oni później zrobią coś nam. I to jest moje prywatne myślenie, to jest moja prywatna teoria. Trzeba tylko by czasami patrzeć jakby na historię”. Na nagraniu uwidoczniony był cytat z Biblii „Nie wprowadzaj do domu byle kogo, bo ileż to ran może zadać włóczęga Syr 11,29” a pod nagraniem był napisany jej komentarz „Nie wpuszcza się nieprzyjaciół do domu, bo mogą narobić szkody”. Również na portalu I oskarżycielka prywatna zawarła wpis w odpowiedzi na pytanie zadane przez jednego z obserwujących o treści: „Modlić się powinniśmy, jak najbardziej, ale nie pomagać im w ten sposób co Polska.. Kojarzycie może co oni zgotowali nam, za los? Jak źle traktowano Polaków? To zobacznie sobie film Wołyń. Może być podobnie. Brak znajomości historii szkodzi:)”. Na powyższy filmik ponownie zareagowała fundacja O, która w wpis O z 04.09.2022 r. k. 29 Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 wpis O z 25.09.2022 r. k. 30 notatka urzędowa wraz z załącznikami w postaci wydruków ze strony O na portalu F k. 15-45 wydruk z portalu F dot. moderatorów konta fundacji O k. 95 okresie od 15 marca 2022 r. do 22 lipca 2022 r. opublikowała na portalu społecznościowym F 5 wpisów udostępniające filmiki „N”, opisując po krótce wypowiedzi influencerki, w tym wskazując, że „Teraz przestrzega, że uchodźcy z Ukrainy mogą powtórzyć Wołyń. Mówi o nich, jak o robactwie: boje się, że się tu zalęgną., „katoinfluencerka straszy uchodźcami” i zawierające nadto informacje o chęci poniesienia przez kobietę konsekwencji oraz o tym, że zostanie złożone zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa przez N R dotyczącego dyskryminowania uchodźców. Jednocześnie w dniu 19 marca 2022 r. wpłynęło zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa do Prokuratury Rejonowej w Rybniku napisane przez K D jako prezesa zarządu O. W uzasadnieniu wskazano, że w ocenie zawiadamiającego publiczne wypowiedzi oskarżycielki prywatnej wyczerpują znamiona przestępstwa z art. 256 kk poprzez publiczne nawoływanie do nienawiści na tle różnic narodowościowych. Wskazano także, że sformułowanie „zalęgnąć się” stosowane jest w kontekście drobnych zwierząt oraz oznacza rozmnożyć się lub zagnieździć się gdzieś, a zatem użyte wobec ludności ukraińskiej miało na celu okazanie im pogardy i ich dehumanizację. Przywołano także, że N R wskazała, jakoby ludność ukraińska była nieprzyjacielem, którego nie można wpuścić do domu, bo może narobić szkody oraz powołała się na wydarzenia historyczne, czyli czystki etniczne ludności polskiej dokonane przez skrajnych nacjonalistów ukraińskich dokonane w I połowie XX wieku. W celu generalizującej stygmatyzacji ora zbudowania postaw antagonistycznych. Zdaniem zawiadamiającego N R zastosowała w powyższy sposób obelżywy zarzut w stosunku do całego narodu – jakoby współcześni Ukraińcy byli skłonni do powtórzenia czystki etnicznej na ludności polskiej. Również w dniu 4 września 2022 roku fundacja O umieściła na portalu społecznościowym Facebook wpis, w którym poinformowano o tym, że jest prowadzone śledztwo w sprawie szkody na rzecz obywateli Ukrainy i nikomu nie postawiono jeszcze zarzutów. We wpisie wskazano, że „jako Ośrodek chcemy zaznaczyć, że zupełnie nie interesuje nas w co wierzy i jaką religię wyznaje N R. pseudonim „N” – nasz ośrodek zajmuje się wyłącznie jej wypowiedziami w których znieważała osoby pochodzenia Ukraińskiego.” Następnie w toku postępowania karnego o sygn. 4.Ds.342.2022 w dniu 13 września 2022 roku N R została przesłuchana w charakterze świadka, gdzie potwierdziła opublikowanie takiego nagrania wskazując, że nie miała zamiaru nikogo obrazić i uważa, że jedynie wyraziła głośno swoje przemyślenia będąc odpisy dokumentacji z akt sprawy Sądu Rejonowego w Rybniku o sygn. III K 2375/22: - zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa, - protokół przesłuchania świadka N R, - postanowienie o przedstawieniu zarzutów, - protokół przesłuchania podejrzanej i zaznajomienia się z materiałami, - uzasadnienie postanowienia, - postanowienie o wyłączeniu k. 111- 130 Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 materiałów, - akt oskarżenia, - wyrok nakazowy, - oświadczenie, - protokół posiedzenia pisma Komisariatu Policji w Rybniku – Boguszowicach wraz z płytami DVD k. 140- 141, 146-148 płyty z nagraniami przedłożone przez oskarżycielkę prywatną k. 143- 144, 228 wydruki ze stron internetowych k. 96- 101, 173-187` zaniepokojona sytuacją w Polsce. Następnie w dniu 21 grudnia 2022 r. został przedstawiony N R zarzut popełnienia przestępstwa z art. 256 § 1 kk i art. 257 kk w zw. z art. 12 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk o to, że w okresie od lutego 2022 do 22 lipca 2022 roku w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru za pośrednictwem strony internetowej Y w filmie wideo o tytule „SYTUACJA NA UKRAINIE! Czemu Bóg pozwala na wojnę" oraz w serwisie Instagram na koncie o nazwie n i l, publicznie nawoływała do nienawiści na tle różnic narodowościowych oraz znieważyła publicznie grupę ludności narodowości ukraińskiej z powodu jej przynależności narodowej słowami: „Nie wprowadzaj do domu byle kogo, bo ileż to ran może zadać włóczęga", „w życiu bym nie przyjęła żadnej osoby z Ukrainy dlatego, że ja mam ograniczone zaufanie. Ja bym się bała, że będzie działać to w ten sposób, że my ich przyjmiemy, że oni się tutaj zalęgną i że oni później zrobią coś nam. I to jest moje prywatne myślenie, to jest moja prywatna teoria.", „Nie wpuszcza się nieprzyjaciół do domu, bo mogą narobić szkody". Oskarżycielka prywatna będąc przesłuchiwana w charakterze podejrzanej wskazała, że jej słowa zostały źle zrozumiane i nadinterpretowane. Po przedstawieniu jej zarzutów oskarżyciel publiczny – prokurator Prokuratury Rejonowej Gliwice-Wschód w Gliwicach wniósł akt oskarżenia do Sądu Rejonowego w Rybniku o wyżej opisany czyn. Następnie wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 4 kwietnia 2023 r. w sprawie o sygn. akt III K 2375/22 uznano N R za winną popełnienia zarzucanego jej czynu i wymierzono jej za powyższy czyn karę 5 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 32 godzin miesięcznie. Wyrok ten nie był prawomocny, gdyż w terminie przewidzianym do złożenia sprzeciwu pismem zastępcy prokuratora Prokuratury Rejonowej Gliwice-Wschód w Gliwicach Marcina Masłowskiego z dnia 27 kwietnia 2023 r. cofnięto akt oskarżenia przeciwko N R. W wyniku tego oświadczenia postanowieniem Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 28 czerwca 2023 r. na podstawie art. 17 § 1 pkt 9 kpk umorzono postępowanie karne prowadzone wobec N R o czyn z art. 256 § 1 kk i art. 257 kk w zw. z art. 12 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk – z uwagi na cofnięcie aktu oskarżenia przez oskarżyciela publicznego przed rozpoczęciem przewodu sądowego na pierwszej rozprawie głównej. notatka urzędowa Komisariatu Policji w Rybniku – Boguszowicach k. 32 Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 wyjaśnienia oskarżonego K D k. 218v- 219v zeznania oskarżycielki prywatnej N R k. 10-11, 219v- 221v, wpis O z 18.06. 2022 r. k. 24 notatka urzędowa wraz z załącznikami w postaci wydruków ze strony O na portalu F k. 15-45 wydruk z portalu F dot. moderatorów konta fundacji O k. 95 3) Influencerka „N” w zamieszczonym w serwisach Internetowych filmikach zawarła ponadto wypowiedzi, w których odniosła się do tematów seksualnych i schorzeń natury psychicznej. W nagraniu dotyczącym masturbacji oskarżycielka prywatna wskazała m.in., że „onanizacja jest grzechem”, „w piekle możemy być ukarani”, „ręce mogą być popalone”. W nagraniu dotyczącym depresji oskarżycielka prywatna wskazała, że: „[…] depresja sama w sobie nie jest grzechem, ale całkowite, cały czas użalanie się nad sobą, cały czas po prostu krzywdzenie się, np. cieleśnie, okaleczanie się itd. to już jest grzech. […] mamy nie krzywdzić swojego ciała, mamy dbać o swoją duszę, a mówiąc o duszy, czy stricte o chorobie psychicznej, mamy sobie radzić w ten sposób, że mamy pójść do psychologa albo oczywiście do psychiatry, ale do takiego, który jest wierzący, bo osoba niewierząca nam nie pomoże […]” W dniu 18 czerwca 2022 r. fundacja O zamieściła kolejny post o tytule „Celebrytka rozpowszechnia antynaukowe bzdury, które krzywdzą dzieci” i zamieściła filmik „N”. W treści odnotowano, że „Wmawia dzieciom, że onanizowanie jest czymś złym i prowadzi do chorób, wygaduje bzdury dotyczące przyczyn chorób psychicznych” oraz, że „tysiące dzieci, które nie potrafią zweryfikować tych fałszywych informacji – zaczyna wierzyć w te bzdury i ma potem zaburzenia lękowe”. Ponadto, zamieszczono informację o podjętych wobec influencerki działaniach w organach ścigania oraz mających na celu wykrycie innych jej zachowań „mogących naruszać porządek prawny”. płyty z nagraniami przedłożone przez oskarżycielkę prywatną k. 228 4) Influencerka „N” udzieliła również wywiadu dla K Ł na kanale prowadzonym przez M R w W. W dniu 25 września 2022 r. O opublikowała kolejny post wraz ze zdjęciami wizerunków oskarżycielki prywatnej i orzeczeniem sądu. We wpisie wskazano, że „Gdyby N R pseudonim „Na” sprawdziła wcześniej z kim się spotyka to dowiedziałaby się, że kanał, w którym wystąpiła został uznany wyjaśnienia oskarżonego K D k. 218v- 219v Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 zeznania oskarżycielki prywatnej N R k. 10-11, 219v- 221v, wpis O z 25.09.2022 r. k. 30 notatka urzędowa wraz z załącznikami w postaci wydruków ze strony O na portalu F k. 15-45 przez ABW za rozpowszechniający propagandę zbrodniczego reżimu putinowskiego i z tego powodu zablokowany”, „Przy okazji informujemy, że N R została przesłuchana kilka dni temu przez Policję w śledztwie prokuratorskim, które zainicjował nasz ośrodek”. wydruk z portalu F dot. moderatorów konta fundacji O k. 95 zeznania oskarżycielki prywatnej k. 10-11, 219v- 221v wydruki wiadomości k. 38-45, 173-187 5) Powyższe wpisy OMZRiK rozpowszechniły się w Internecie na dużą skalę w różnych portalach ogólnie dostępnych. Ludzie negatywnie wypowiadali się na portalu F na temat „N”. Fundacja otworzyła zbiórkę pieniędzy za pośrednictwem portalu zrzutka.pl na cel związany z działaniami prawnymi i monitoringiem influencerki. Dotychczasowi kontrahenci N R zaczęli się wycofywać ze współpracy, prosząc o usunięcie publikacji z platformy T w zakresie ich marek i zaniechania publikacji dalszych materiałów w ramach kampanii. Komentujący w internecie ludzie zaczęli źle jej życzyć. To wszystko spowodowało, że Na R złożyła zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa przez O wraz z wnioskiem o wszczęcie postępowania o czyn z art. 212, 214, 234 k.k. i art. 235 k.k., które zawarła w mailu do Komendy Miejskiej Policji w Rybniku z dnia 18 listopada 2022 r. W dniu 15 grudnia 2022 pisma Komisariatu Policji w Rybniku – Boguszowicach wraz z płytami DVD k. 140- 141, 146-148 Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 r. N R złożyła ustnie skargę o przestępstwie ściganym z oskarżenia prywatnego. płyty z nagraniami przedłożone przez oskarżycielkę prywatną k. 143- 144, 228 6) Oskarżony nie był dotychczas karany. karta karna k. 223 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. K D w okresie od 20 listopada 2021 r. do 25 września 2022 r. działając w nieustalonym miejscu, które to działanie ujawniono w R, za pomocą środków masowego komunikowania jako Prezes (…) w Warszawie pomówił pokrzywdzoną N R poprzez portal społecznościowy F o takie postępowanie, które mogło poniżyć ją w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego do prowadzonej przez nią w mediach społecznościowych działalności Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty ------------ -------- ------ 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu wyjaśnienia oskarżonego Jasne, spójne i zbieżne z pozostałym materiałem dowodowym, w tym z wpisami i nagraniami, a także z zeznaniami świadków. Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 zeznania oskarżycielki prywatnej Jasne, spójne i zbieżne z pozostałym materiałem dowodowym, w tym z wpisami i nagraniami, a także z wyjaśnieniami oskarżonego. zeznania świadka D A Jasne, spójne i zbieżne z nagraniem dotyczącym wypowiedzi oskarżycielki prywatnej odnośnie śmierci kobiety z P, a także korelowały z wyjaśnieniami oskarżonego. Dowody z dokumentacji i nagrań: - wpisów z k. 15-31, -notatek urzędowych z k. 32, 167, - wydruków z k. 38-45, 95-101, 173-187, - dokumentacji z Prokuratury Rejonowej w Pszczynie z k. 62-63, 85-88, - dokumentacji z Prokuratury Rejonowej w Gliwicach z k. 89, - dokumentacji Sądu Rejonowego w Pszczynie o sygn. II Kp 78/22 z k. 107-108, - dokumentacji Sądu Rejonowego w Rybniku o sygn. III K 2375/22 z k. 111-129 (zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa, protokół przesłuchania świadka N R, postanowienie o przedstawieniu zarzutów, protokół przesłuchania podejrzanej i zaznajomienia się z materiałami, uzasadnienie postanowienia, postanowienie o Dowody prywatne i urzędowe nie były kwestionowane w toku postepowania, zatem nie budziły żadnych wątpliwości. Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 wyłączeniu materiałów, akt oskarżenia, wyrok nakazowy, oświadczenie, protokół posiedzenia), - nagrań zawartych na płytach CD i pendrive z k. 141, 143, 144, 148, 166, 216, 228, -odpowiedzi Komisariatu Policji w Boguszowicach z k. 146-147, k. 169, - akt Prokuratury Rejonowej w Pszczynie o sygn. 4114- 4.Ds.543.2021, -notatki Komisariatu Policji w Szczecinie z k. 191, - karty karnej k. 203 2.2.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. fakt u z pk t 1.1 alb o 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu -------- ------------- 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania xxxxxxx xxxxxxxxxxxxxx Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej xxxxxxxxxxxxx ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem xxxxxxx xxxxxxxxxxx Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej xxxxxxxxxxxx ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania xxxxx xxxxxxx Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania xxxxxxxxxxxxxx ☐ 3.4. Umorzenie postępowania xxxxxxx xxxxxxxxxxxxx Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania xxxxxxxxxxxx ☒ 3.5. Uniewinnie nie 1. K D Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 Mając na uwadze cały zgromadzony materiał dowodowy, dokonując jego oceny z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego oraz logicznego należy uznać, że nie pozwala on na przypisanie oskarżonemu przestępstwa zniesławienia z art. 212 kk. Bezspornym jest, że każda osoba czująca się pokrzywdzona zniesławiającymi wypowiedziami pod swoim adresem ma prawo wystąpić z aktem oskarżenia w postępowaniu prywatnoskargowym. Oskarżycielka prywatna N R skorzystała z takiego uprawnienia wnosząc ostatecznie prywatny akt oskarżenia przeciwko K D jako Prezesowi (…) (dalej: O) o czyn z art. 212 § 1 i 2 k.k. Zatem w przedmiotowej sprawie rozważenia wymagało czy objęte aktem oskarżenia działania zostały dokonane przez oskarżonego K D oraz, czy czyny takie poniżyły oskarżycielkę prywatną w opinii publicznej i naraziły ją na utratę zaufania lub na utratę dobrej opinii. W związku z postawionym oskarżonemu zarzutem z art. 212 § 1 i 2 k.k. sąd dysponował jako materiałem dowodowym wyjaśnieniami oskarżonego, zeznaniami oskarżycielki prywatnej i świadka D A oraz wydrukami postów zamieszczonych na stronie fundacji O, a także nagraniami oskarżycielki prywatnej dostępnymi na stronach internetowych. Sąd zobowiązywał Policję do nadesłania całości dowodów, na które powoływała się oskarżycielka prywatna, również została ona do tego zobowiązana. W pierwszej kolejności należy podnieść to, że pomimo tak obszernego materiału dowodowego w toku postępowania prywatnoskargowego nie udało się ustalić, kto był rzeczywistym autorem wpisów z konta O, gdyż oskarżycielka prywatna zdołała wykazać jedynie to, że kwestionowane wpisy zostały umieszczone na portalu internetowym F z konta O (również oskarżony nie kwestionował tego, że takie wpisy zostały umieszczone), jednakże nie wykazano, że ich autorem był K D. Oskarżycielka prywatna wręcz twierdziła, iż wskazała K D jako oskarżonego z tego wyłącznie powodu, iż był on prezesem zarządu O. Oskarżony konsekwentnie nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i podawał, iż to nie on był osobą, która umieściła powyższe wpisy na stronie internetowej. W postępowaniu prywatnoskargowym sąd jest zobowiązany do podejmowania czynności dowodowych z urzędu w celu ustalenia zasadności postawionego zarzutu, w tym celu sąd zwracał się o nadesłanie nagrań będących przedmiotem postępowania, jednakże przeprowadzenie dalszych czynności dowodowych przez sąd mających na celu ustalenie autora wpisów, w tym zwrócenie się do administratora strony internetowej F byłoby niecelowe wobec ustalenia, że sama treść tych wpisów nie zawierała treści zniesławiających. Dokonanie interpretacji wpisów było wystarczające do uniewinnienia oskarżonego już z tego powodu. Niezasadne byłyby zatem dalsze czynności zmierzające do ustalenia, kto dokonał wpisów, tym bardziej, iż z praktyki sądowej wiadomo, że w sprawach o zniesławienie właściciel portalu F nie udostępnia takich danych, a nawet w przypadku ich udostępnienia to do wykazania właściwej osoby potrzebne byłoby nie tylko uzyskanie adresu IP komputera, z którego dokonano wpisu, ale także następnie ustalenie wszystkich osób, które udostępniały w tym czasie wiadomości na stronie f w ramach organizacji O. Natomiast jak wynika z wiarygodnych wyjaśnień oskarżonego w ośrodku jest kilku moderatorów strony internetowej, ponadto osoby te zmieniały się w czasie. Sąd zatem poprzestał na ocenie treści merytorycznej wpisów i już na tej podstawie można było stwierdzić, iż zawarte na stronie internetowej wpisy nie zawierały treści zniesławiających. Przeprowadzone przez sąd postępowanie dowodowe i analiza prawna doprowadziły do uznania, że zarzut zniesławienia z art. 212 § 2 kk był niezasadny. Oskarżycielka prywatna N R oskarżyła K D o przestępstwo zniesławienia, które miało polegać na opublikowaniu kilku postów na Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 portalu społecznościowym F na profilu O. Początkowo w pisemnej skardze złożonej w formie e-maila na adres poczty elektronicznej Komisariatu Policji w Rybniku-Boguszowicach oskarżycielka prywatna powoływała się na 3 wpisy:  z dnia 20.11.2021 roku dotyczący publicznego pochwalenia śmierci kobiety z P,  z dnia 25.09.2022 roku dotyczący wskazania, że swoim postępowaniem naruszyła kodeks karny,  z dnia 04.09.2022 roku dotyczący wskazania, że publicznie znieważyła osoby pochodzenia ukraińskiego. Następnie w uzupełnionym akcie oskarżenia (pismo z dnia 15 czerwca 2023 r. – k. 67) doprecyzowano, że zarzut odnosi się do 4 wpisów:  z dnia 20.11.2021 roku dotyczący publicznego pochwalenia śmierci kobiety z P,  z dnia 15.03.2022 roku dotyczący osób pochodzenia ukraińskiego,  z dnia 18.06.2022 roku dotyczący kwestii onanizowania i przyczyn chorób psychicznych,  z dnia 25.09.2022 roku dotyczący wskazania, że udzieliła wywiadu na kanale „uznanym za rozpowszechniający propagandę reżimu putinowskiego” oraz była przesłuchiwana przez Policję. Tak więc łącznie zarzut opierał się na 5 wpisach, przy czym 2 wpisy – z 15.03.2022 roku i 04.09.2022 roku odnosiły się do tej samej kwestii – osób pochodzenia ukraińskiego. Sąd rozpatrywał łącznie wszystkie wpisy zgodnie z oświadczeniem oskarżycielki prywatnej złożonym na pierwszym terminie rozprawy. Według oskarżycielki prywatnej wskazane wyżej posty miały spowodować to, że inne portale, w tym na skalę ogólnopolską i inne osoby działające w Internecie (tzw. yotuberzy) rozpowszechniły je, co zdaniem oskarżycielki prywatnej spowodowało zerwanie z nią ofert współpracy przez poszczególnych kontrahentów w ramach prowadzonej działalności medialnej i wpłynęło na brak jej obecnego zatrudnienia. Dokonując oceny poszczególnych treści wpisów należy wskazać, że przede wszystkim odnoszono się w nich do treści wypowiedzi i wpisów dokonanych uprzednio przez N R umieszczonych na różnych portalach w Internecie. Ponadto we wpisach dotyczących sprawy śmierci kobiety w ciąży i osób pochodzenia ukraińskiego zawarto w nich informacje o zawiadomieniu prokuratury o zachowaniach N R, które w ocenie O nosiły znamiona przestępstw. Należy podkreślić, iż (…) jest fundacją, której zadaniami jak wynika z odpisu KRS są m.in. działania związane z ujawnianiem przestępstw oraz organizowanie pomocy ofiarom przestępstw, działalność na rzecz mniejszości narodowych, upowszechnianie i ochrona praw kobiet, oświata i wychowanie, itd. Także z samej nazwy fundacji wynika, iż zajmuje się ona przeciwdziałaniem zachowaniom rasistowskim i ksenofobicznych. Mając zatem na uwadze, iż jednym z głównych działań fundacji O, jest ujawnianie przestępstw, to nie można uznać, aby zachowanie takie wyczerpywało znamiona przestępstwa z art. 212 § 2 k.k. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego nie stanowią zniesławienia oświadczenia i wypowiedzi będące realizacją uprawnień opartych na prawie. Dotyczy to w szczególności krytycznych ocen wyrażonych w opiniach służbowych, skargach, pismach procesowych, krytyce naukowej, artystycznej itp. (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 maja 2002 r., sygn. V KKN 435/00, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 2000 r., sygn. IV KKN 331/00). Jak wskazał Sąd Najwyższy (uchwała z 3 kwietnia 2023 r. w sprawie I ZPI 44/22 oraz uchwała z Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 31 maja 2023 r. w sprawie I ZI 15/23): „nie wyczerpuje znamion zniesławienia zachowanie polegające na wyrażaniu opinii w ramach wykonywania uprawnień i obowiązków, z wyjątkiem sytuacji, gdy są one świadomie nieprawdziwe, a formułujący je działa w zamiarze ugodzenia w dobre imię lub poderwania zaufania do osoby opiniowanej”. W wyroku Sądu Najwyższego z 11.12.1996r., (III KKN 98/96, Pal. 1997, nr 9-10, s. 189) wskazano, że „Pisanie i kierowanie do odpowiednich organów skarg i wniosków jest uprawnieniem jednostki subiektywnie broniącej swoich praw, niezależnie od tego, czy jej roszczenia są słuszne, a także niezależenie od tego, czy potrafi ona udowodnić swoje twierdzenia”. Zatem w ocenie sądu poprzez swoją aktywność w Internecie O realizowała swoje uprawnienia – cele wyznaczone przez fundację. Jej oświadczenia były oparte na nagraniach oskarżycielki prywatnej i jednocześnie prokuratura została zawiadomiona o możliwości popełnienia przestępstwa zgodnie z zamiarem ujawnionym we wpisach. Informacje przekazywane przez O w Internecie nie były zatem bezpodstawne. Pozostałe wpisy, w których nie odnoszono się do możliwości złożenia zawiadomienia o przestępstwie oceniono w kategoriach dopuszczalnej krytyki. W toku postępowania należało w związku z tym odpowiedzieć na pytanie: czy treści zawarte we wpisach mogły przekroczyć granice dozwolonej krytyki, czy uchybiono wymogom szczególnej staranności i rzetelności, czy złamano granice wolności słowa i w efekcie czy doszło do zniesławienia oskarżycielki prywatnej. Przepis art. 212 k.k. stoi na straży czci i dobrego imienia – jako rodzajowego dobra chronionego prawem. Źródłem tej ochrony jest art. 47 Konstytucji. Również akty prawa międzynarodowego publicznego oraz obu systemów europejskich /Rady Europy i Unii/ gwarantują cześć i godność człowieka. Art. 212 § 1 i 2 kk jest zgodny z art. 14 i art. 54 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Wyrok z dnia 30 października 2006r. Trybunał Konstytucyjny P 10/06 ). Art. 212 § 1 k.k. brzmi: „Kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nie mającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności, podlega grzywnie, karze ograniczenia albo pozbawienia wolności do roku”. Przepis ten ustanawia zatem podstawowy (ogólny, zasadniczy) typ tego przestępstwa, potocznie nazywanego zniesławieniem lub pomówieniem. Zarówno z dyspozycji art. 212 § 2 k.k., jak i ugruntowanego stanowiska doktryny oraz judykatury - zarówno Sądu Najwyższego, jak i Europejskiego Trybunału Praw Człowieka wynika, że w treści art. 212 § 2 k.k. mowa o kwalifikowanej postaci zniesławienia mianowicie o zniesławieniu za pomocą „środków masowego komunikowania”. Zatem art. 212 § 2 k.k. ustanawia typ kwalifikowany tegoż przestępstwa, mający te wszystkie znamiona, które występują w typie podstawowym, oraz znamiona kwalifikujące, które przesądzają o surowszym (wyższym) zagrożeniu karnym. Przepis ten brzmi: "Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 za pomocą środków masowego komunikowania, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2". Opisując znamiona przestępstwa z art. 212 § 2 k.k., ustawodawca, dążąc do skrócenia tekstu przepisu, posłużył się techniką odesłania do § 1. Zatem w trakcie interpretowania § 2 konieczne jest sięgnięcie także do § 1. Działanie za pomocą środków masowego przekazu ma tę właściwość, że nawet, gdy ogranicza się do przekazywania informacji o osobach oraz dotyczących ich faktach bez żadnych komentarzy, to i tak wystawia te osoby pod osąd publiczny, który może być dotkliwie krzywdzący, gdyż odbywa się na zasadzie jednostronnej informacji. Krzywda wyrządzona Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 człowiekowi zniesławionemu w publikacji prasowej jest z reguły bardzo trudna do naprawienia, a w pewnych przypadkach - w ogóle nie dająca się naprawić (zwłaszcza gdy naruszona zostaje sfera prywatności), zaś skutek w postaci poniżenia, czy utraty zaufania opinii publicznej, często jest nieodwracalny. (W. Kulesza, Zniesławienie i zniewaga. Ochrona czci i godności osobistej człowieka w polskim prawie karnym - zagadnienia podstawowe, Warszawa 1984, s. 128-132). Należy dodać, iż znamiona przestępstwa zniesławienia można wyczerpać tylko w ramach jednej postaci czynności sprawczej, a mianowicie przez „pomówienie”. W dyspozycji art. 212 § 1 k.k. brak bliższej charakterystyki czynności czasownikowej jaką jest „pomówienie”. Nie wyliczono też ani w sposób enumeratywny, ani przykładowy, jakiego rodzaju czynności mogą być uznane za takie, które mają charakter pomówienia. W znaczeniu potocznym „pomówienie” oznacza przypisanie komuś nieprawdziwych bądź niesłusznych zarzutów, bezpodstawne oskarżenie, bezzasadne posądzenie. Zniesławiający zarzut nie musi mieć charakteru skonkretyzowanego, może przybrać postać pogłoski, bądź twierdzeń wysoce ogólnikowych i niejednoznacznych. Pomówienie może nastąpić bądź przez podanie pewnych informacji, choćby w postaci podejrzenia lub powtarzania pogłoski czy to umyślnie przez pomawiającego zmyślonej, czy rzeczywiście krążącej, bądź w postaci skonkretyzowanego zarzutu. Nie jest konieczne, aby sam pomawiający był źródłem zniesławiających wiadomości; wystarczy, aby pomawiał na podstawie wiadomości otrzymanych od osób trzecich, byleby jego zamiarem było zniesławienie pokrzywdzonego (Peiper, Komentarz, s. 525). W takiej formie nader często zniesławienie następuje w środkach społecznego przekazu (masowego komunikowania). Zniesławiający zarzut może być także formułowany hipotetycznie w formie podejrzeń, insynuacji lub tzw. pytań retorycznych zawierających w podtekście odpowiedź. Podkreślenia wymaga fakt, że wbrew potocznemu znaczeniu określenia „pomówienie” - zniesławieniem, a więc karalnym pomówieniem, może być - oczywiście nie zawsze, a jedynie w określonych okolicznościach i warunkach - podniesienie zarzutów prawdziwych. Wypowiedź zniesławiająca może być wyrażona nie tylko w trybie oznajmującym, lecz także w trybie przypuszczającym. Zniesławienie - zarówno w typie podstawowym, jak i kwalifikowanym - jest powszechnym przestępstwem formalnym. Jest to przestępstwo umyślne, które może być popełnione zarówno z zamiarem bezpośrednim, jak i ewentualnym. Co do uwag natury ogólnej to należy jeszcze zaznaczyć, iż art. 213 § 2 k.k. wskazuje okoliczności wyłączające odpowiedzialność za zniesławienie, czyli konstruuje tzw. kontratyp, określany kontratypem dozwolonej krytyki. Wspomniany przepis stanowi: „Nie popełnia przestępstwa określonego w art. 212 § 1 lub 2, kto publicznie podnosi lub rozgłasza prawdziwy zarzut służący obronie społecznie uzasadnionego interesu; jeżeli zarzut dotyczy życia prywatnego lub rodzinnego, dowód prawdy może być przeprowadzony tylko wtedy, gdy zarzut ma zapobiec niebezpieczeństwu dla życia lub zdrowia człowieka albo demoralizacji małoletniego”. Dopiero zestawienie obydwu tych przepisów pozwala zrekonstruować penalizowany przez ustawę zakres korzystania z wolności słowa i wolności prasy. Na podstawie art. 212 § 1 i 2 w związku z art. 213 § 2 k.k. odpowiedzialności karnej nie poniesie osoba, która publicznie pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej o odpowiadające rzeczywistości (prawdziwe) postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności, albo o postępowanie lub właściwości prawdziwe, jeśli zarzuty te służą obronie społecznie uzasadnionego interesu. Surowsza ocena prawna w wypadku podniesienia w środku społecznego komunikowania nieprawdziwego lub nawet prawdziwego zarzutu, lecz Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 niesłużącego obronie społecznie uzasadnionego interesu, nie jest przejawem woluntaryzmu ustawodawcy, lecz uwzględnia z wymaganą racjonalnością wyższy stopień społecznej szkodliwości czynu i większy rozmiar krzywdy wyrządzonej jednostce ze względu na zasięg i intensywność działania pomówienia. W sytuacji zarzutu uczynionego publicznie, uchylenie przestępności zniesławienia wymaga nie tylko jego prawdziwości, ale także zarzut ten musi służyć obronie społecznie uzasadnionego interesu (art. 213 § 2 kk). Działanie publiczne zachodzi wówczas: „gdy bądź ze względu na miejsce działania, bądź ze względu na okoliczności i sposób działania sprawcy jego zachowanie się jest lub może być dostępne (dostrzegalne) dla nieokreślonej liczby osób, przy czym sprawca mając świadomość tej możliwości co najmniej na to się godzi” (OSNKW 1988, nr 11-12, poz. 82). Nie zawsze zachowanie dokonane w miejscu publicznym będzie miało charakter publiczny, bowiem musi zaistnieć taka sytuacja, w której owo zachowanie jest (lub może być) dostępne dla nieokreślonej liczby osób. Sąd Najwyższy wskazał: „Społecznie uzasadniony interes nie może być rozumiany w sposób abstrakcyjny, jest bowiem pojęciem konkretnym i musi wynikać z określonej sytuacji, wymagającej obrony tego interesu nawet z naruszeniem dobrego imienia innej osoby, grupy osób lub instytucji. Nie każde działanie jest działaniem w obronie społecznie uzasadnionego interesu, lecz tylko takie, które faktycznie temu służy" (OSNKW 1974, nr 2, poz. 27). „Dozwolona krytyka jest tylko wtedy kontratypem, gdy jest konieczna, tzn. gdy dla obrony społecznie uzasadnionego interesu konieczne jest naruszenie dobrego imienia innej osoby lub podmiotu zbiorowego. Konieczność odnosi się zarówno do sposobu, jak i formy naruszenia czci. Eksces w tym zakresie prowadzi do odpowiedzialności za zniesławienie" (A. Zoll, Kodeks karny. Część szczególna. Komentarz, Kraków 1999, t. II, s. 658). Godzi się tu również przytoczyć stanowisko Sądu Najwyższego, które wyraził w postanowieniu z 22 czerwca 2004 r. (OSNKW 2004/9/86): „Naruszanie godności i dobrego imienia przez podnoszenie i rozgłaszanie nieprawdziwych zarzutów ma w naszym kręgu cywilizacyjno-kulturowym jednoznacznie negatywną ocenę z powodu fundamentalnych racji moralnych i etycznych. W tym zatem zakresie ingerencja prawa - respektującego te racje - w niczym nie narusza wolności wypowiedzi, która nie jest przecież równoznaczna z prawem do całkowitej dowolności, ani zgodą na działanie wolnego rynku werbalnego zła, lecz pozytywną wartością dojrzałej i odpowiedzialnej wolności. Nieprawda nie realizuje idei wolności wypowiedzi i nie służy żadnej innej wartości, a więc i obronie społecznie uzasadnionego interesu, bo czynienie zła nie przysparza dobra. Nie oczekuje jej również odbiorca informacji, skoro nie urzeczywistnia jego prawa do informacji rzetelnej, lecz lekceważy go, dezinformuje i traktuje przedmiotowo. Nieprawda sprzeniewierza się idei wolności wypowiedzi, deprecjonując samą jej istotę. Inne rozumienie swobody wyrażania poglądów, w tym prawa do krytyki, wyrażałoby aprobatę dla stałego obniżania kulturowych standardów oraz redukcji poziomu przyzwoitości, wrażliwości i odpowiedzialności”. Subiektywne przeświadczenie sprawcy przestępstwa z art. 212 § 1 lub 2 k.k., że działa w obronie społecznie uzasadnionego interesu nie jest wystarczające do przyjęcia, iż zaistniały warunki określone w art. 179 § 2 k.k. z 1969 r. W myśl treści art. 179 § 2 pkt 2 k.k. z 1969 r. koniecznym jest, aby to przeświadczenie było oparte po pierwsze na uzasadnionych podstawach, że zarzut jest prawdziwy, po drugie zaś aby towarzyszyło mu przekonanie, iż podnoszący zarzut broni społecznie uzasadnionego interesu. Odnosząc się do poszczególnych wpisów należy wskazać, co ustalono:  I wpis z 20 listopada 2021 r. - odnosił się do komentarza N R odnośnie sytuacji związanej ze śmiercią 30-letniej kobiety z P będącej w ciąży. Oskarżycielka prywatna włączyła się w dyskusję na kanale T zapoczątkowaną przez D A, która dotyczyła Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 problemu aborcji. Oskarżycielka prywatna jak wynika z uciętego nagrania użyła słów: „i dobrze, że tak się stało”, po czym kontynuowała swoją wypowiedź odnosząc się przede wszystkim do kwestii związanych z brakiem aborcji w tamtej sytuacji. O udostępniła post na portalu F, w którym poinformowała, że „młoda kobieta publicznie pochwala przestępstwo – zawiadamiamy prokuraturę” oraz, że „tiktokerka N publicznie pochwala przestępstwo jakim było nieudzielenie pomocy pani Izabeli, która trafiła do szpitala w P, gdzie zmarła”. Następnie w treści wpisu przytoczono cały przepis art. 255 kk, który mówi m.in. o publicznym pochwaleniu przestępstwa. Jak wynika z akt postępowania przygotowawczego prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową w Pszczynie w sprawie o sygn. 4114-4.Ds.543.2021 już w tym samym dniu - w dniu 20 listopada 2021 r. oskarżony jako prezes zarządu O złożył do Prokuratury Rejonowej w Pszczynie zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa przez N R w związku z jej wypowiedzią. W zawiadomieniu tym oskarżony przytoczył wypowiedź oskarżycielki prywatnej oraz dołączył nagranie. Czynność ta zdaniem sądu stanowiła potwierdzenie tego, że intencją oskarżonego nie było uczynienie złośliwości, a tylko i wyłącznie wola ścigania osoby, która jego zdaniem dopuściła się przestępstwa i przekazania sprawy do prowadzenia organom postępowania przygotowawczego. W postępowaniu przygotowawczym odmówiono wszczęcia dochodzenia bazując na nagraniu wypowiedzi N R z argumentacją, że zamiarem oskarżycielki prywatnej nie było pochwalenie przestępstwa, gdyż jej początkowe słowa odnosiły się do faktu niedokonania przez lekarzy z P zabiegu przerwania ciąży i jednocześnie nie stanowiły pochwalenia zachowania tych lekarzy wobec pacjentki będącej w ciąży, wręcz uznano, że oskarżycielka prywatna skrytykowała leczenie lekarzy w tym przypadku. Oceny tej dokonano w oparciu o całą wypowiedź oskarżycielki prywatnej zawartą na nagraniu, które jednak w początkowej części wypowiedzi było niepełne. W postępowaniu przygotowawczym nie przesłuchano na tą okoliczność N R. Następnie postanowienie to zostało zaskarżone przez pełnomocnika O. Ostatecznie postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Sąd Rejonowy w Pszczynie, gdzie przychylono się do argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, jednocześnie wskazano, że wypowiedź oskarżycielki prywatnej nie była analityczna, łatwo wytknąć jej niespójności i niedomówienia, była również zachowaniem prowokacyjne lub niedojrzałym i niewyważonym, a przez to nieadekwatnym do wagi problemu. Sąd w niniejszym postępowaniu w zasadniczym aspekcie przychyla się do powyższej interpretacji słów zawartej na nagraniu na kanale T. Natomiast nie zmienia to faktu, że wypowiedź N R mając na uwadze cały kontekst wypowiedzi – to, że padło w czasie żywej dyskusji nad śmiercią kobiety w zaawansowanej ciąży – było niejednoznaczne, ponadto odnosiło się do głównego nurtu problemu związanego jednak ze śmiercią kobiety, a nie z kwestią braku aborcji. Z uwagi na niejednoznaczność tej wypowiedzi (czy odnosiła się do śmierci kobiety, czy do braku aborcji), jej chaotyczność oraz jej upublicznienie w momencie dyskusji społecznej, jaka wywiązała się po tragicznej śmierci ciężarnej kobiety z pewnością wypowiedzenie słów „i bardzo dobrze, że tak się stało” wymagało analizy w toku postępowania karnego. Zatem O – fundacja, która fachowo zajmuje się zgłaszaniem o tego rodzaju przestępstwach miała pełne prawo do uznania, że taka wypowiedź może stanowić przestępstwo z art. 255 § 3 kk i upublicznić taką informację. Na uwagę zasługuje to, że w informacji tej wprost powołano się na to, że O zawiadamia prokuraturę o zachowaniu oskarżycielki prywatnej. Nie przesądzono zatem sprawstwa oskarżycielki prywatnej, a zawarto jedynie własną ocenę prawną jej wypowiedzi jako organizacji zajmującej się także prawami kobiet.  II wpis z 15 mara 2022r. oraz odnoszący się także do tego problemu – wpis z 4 września 2022 r. – dotyczyły odniesienia się N R do sytuacji związanej z napływem Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 ludności narodowości ukraińskiej do P po rozpoczęciu wojny przez R. W swojej wypowiedzi na kanale Y N R wykazała obawy, że U „zalęgną się” u nas, przywołała także cytat z Biblii dotyczący zadania ran przez włóczęgę i wskazała, że może być podobnie jak w filmie „Wołyń”. Również w tym przypadku na to nagranie zareagowała fundacja O poprzez dokonanie wpisu na portalu F, w którym wskazano, że oskarżycielka prywatna mówi o Ukraińcach jak o robactwie wskazując „boję się, że się tu zalęgną”. We wpisie wskazano także, że „katoinfluencerka straszy uchodźcami”, a w kolejnym wpisie z 4 września 2022 r. wskazano, że znieważa osoby pochodzenia ukraińskiego. Pierwszy wpis O również dotyczył poinformowania o złożeniu zawiadomienia do prokuratury. Takie zawiadomienie w dniu 19 marca 2022 r. wpłynęło do Prokuratury Rejonowej w Rybniku, które było sporządzone przez K D jako prezesa zarządu O. W uzasadnieniu również powołano się na to, że w ocenie O oskarżycielka prywatna dopuściła się przestępstwa z art. 256 kk oraz zawarto własną interpretację jej słów. W następstwie tego zawiadomienia toczyło się postępowanie karne, gdzie początkowo N R została przesłuchana w charakterze świadka, a następnie w charakterze podejrzanej, gdzie postawiono jej zarzut popełnienia przestępstwa z art. 256 § 1 kk i art. 257 kk w zw. z art. 12 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk. Następnie o w/w czyn wniesiono akt oskarżenia do Sądu Rejonowego w Rybniku, w wyniku czego wyrokiem nakazowym tut. Sądu z dnia 4 kwietnia 2023 roku oskarżycielka prywatna w sprawie o sygn. III K 2375/22 została uznana winną popełnienia tego czynu, za co wymierzono jej karę 5 miesięcy ograniczenia wolności. Wyrok ten nie był prawomocny, gdyż pismem zastępcy prokuratora Rejonowego Gliwice-Wschód w Gliwicach z przyczyn niewskazanych w treści pisma cofnięto akt oskarżenia, co spowodowało, że postanowieniem Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 28 czerwca 2023r. umorzono postępowanie karne w tym zakresie. Rozstrzygnięcie to było formalne, gdyż postępowanie zostało umorzone wobec braku skargi oskarżyciela publicznego, nie stanowiło zatem rozstrzygnięcia merytorycznego dotyczącego zarzucanego czynu. Wobec braku rozstrzygnięcia w tym zakresie sąd w postępowaniu prywatnoskargowym dokonał własnych ustaleń, czy wypowiedź ta stanowiła podstawę do poinformowania o złożeniu zawiadomienia do prokuratury. W ocenie sądu jak najbardziej wypowiedź ta uprawniała do poinformowania O w mediach, iż zachowanie takie może wyczerpywać znamiona przestępstwa. Dokonując oceny prawnokarnej wypowiedzi N R odnośnie znamion przestępstwa znieważenia ludności ukraińskiej poprzez użycie określenia, że oni się tutaj „zalegną” to w tym zakresie niewątpliwie doszło do użycia sformułowania odnoszącego się do robactwa, a więc sformułowania obraźliwego. W ocenie sądu wypowiedź ta ma charakter znieważający grupę ludności, a więc mieści się w ramach przestępstwa z art. 257 kk. Inaczej jednak należy ocenić wypowiedź N R odnośnie znamion przestępstwa z art. 256 § 1 kk dotyczącego nawoływania do nienawiści na tle różnic narodowościowych. W tym przypadku wypowiedź oskarżycielki prywatnej stanowiła raczej ujawnienie jej własnego poglądu i przekonania, aniżeli nawoływania do nienawiści. N R w treści wypowiedzi użyła słów: „Prywatnie bym nie przyjęła [….] I to jest moje prywatne myślenie, to jest moja prywatna teoria”. Nie można zatem uznać, aby słowa te miały na celu oddziaływanie na psychikę innych osób i wzbudzenia w nich negatywnych emocji wobec danej grupy narodowej. W ocenie sądu oskarżycielka prywatna w sposób publiczny ujawniła swój własny pogląd, chociaż oczywiście jest on społecznie nieakceptowalny, nie może być on jednak uznany za nawoływanie do nienawiści. Oskarżycielka prywatna jako osoba znana w internecie z pewnością miała dużą silę oddziaływania na inne osoby, jednakże poprzez użycie słów oznaczających jej prywatnie Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 myślenie, nie można w sposób jednoznaczny uznać, aby miała na celu popełnienia przestępstwa z art. 256 § 1 kk. Oceniając natomiast treść wpisu O z 15 marca 2022 r., w którym wskazano, że w związku z powyższą wypowiedzią zostanie złożone zawiadomienie do prokuratury to podobnie jak oceniono to wyżej O działała w granicach przysługujących jej uprawnień. Miała zatem prawo do dokonania takiego wpisu bazującego na wypowiedzi oskarżycielki prywatnej. Wypowiedz ta była kontrowersyjna i jej zamiar wymagał dokonania oceny przez organy ściągania, a następnie przez sąd. Idąc tokiem rozumowania oskarżycielki prywatnej, która upatrywała zniesławienia jej osoby we wpisie dokonanym przez O, to na takiej samej zasadzie zniesławienia powinna upatrywać w działaniu prokuratora, który wniósł akt oskarżenia i sędziego, który wydał wyrok nakazowy, co oczywiście nie jest właściwe. Z kolei we wpisie z dnia 4 września 2022 r. poinformowano o tym, że jest prowadzone śledztwo w sprawie szkody na rzecz obywateli U i nikomu nie postawiono jeszcze zarzutów. Również ten wpis miał na celu wyłącznie poinformowanie o biegu postępowania karnego zainicjowanego przez O, nie kożna zatem uznać aby miał na celu zniesławienie kogokolwiek.  III wpis z 18 czerwca 2022 r. – we wpisie tym O wskazał, że N R rozpowszechnia antynaukowy przekaz do dzieci i młodzieży, wmawiając dzieciom, że onanizowanie się jest czymś złym i prowadzi do chorób oraz wygaduje bzdury dotyczące przyczyn chorób psychicznych. Wobec tego, że wpis ten zawierał ocenę wypowiedzi oskarżycielki prywatnej w stosunku do niego pozostaje inna argumentacja niż odnośnie powyżej opisanych wpisów, w których upatrywano przestępstwa. Sąd miał na uwadze, iż przedłożone przez oskarżycielkę prywatną nagrania dotyczące kwestii onanizowania ( płyta CD – k. 228 nagrania nr 1, 2, 6) i chorób psychicznych (płyta CD – k. 228 nagranie nr 8) nie wskazywały wprost na bezpośrednie użycie takich słów, a dopiero ich interpretacja doprowadziła do postawienia takich wniosków. Wpis O odnosił się do nagrania, w którym N R wskazała, że co prawda depresja sama w sobie nie jest grzechem, jednakże całkowite użalanie się nad sobą i krzywdzenie się cieleśnie (a więc niektóre z objawów depresji) są już grzechem. W innym nagraniu oskarżycielka prywatna przekonywała o tym, że onanizowanie się jest grzechem, za który możemy być ukarani w piekle, poprzez m.in. podpalenie rąk. W przypadku kwestii dotyczącej przyczyn chorób psychicznych to z nagrania wynikało, że osoby wyznające i praktykujące religię katolicką nie cierpią na depresję, zatem określenie wskazujące na to, że są to „bzdury” należy uznać za dozwoloną krytykę w tym zakresie. Odnośnie kwestii onanizacji to rzeczywiście oskarżycielka prywatna wielokrotnie na nagraniach wskazywała, że jest to coś złego, zatem w tym zakresie wpis odnosił się do użytych przez oskarżycielkę prywatną słów. W ocenie sądu jest to kwestia ocenna dla każdego człowieka, a zatem wpis umieszczony na stronie internetowej przez O zawierał jedynie własną ocenę tej kwestii. We wpisie O wskazano jednak, że według N R onanizowanie prowadzi do „chorób”, a na głównym nagraniu oskarżycielki prywatnej dotyczącym tej kwestii jest natomiast wskazane, że onanizowanie prowadzi do „grzechu”. Stwierdzenia te są różne, natomiast wobec tego, że oskarżycielka prywatna twierdziła, że nagrań dotyczących problemu onanizacji było wiele i nie jest możliwe odzyskanie ich wszystkich, a oskarżony wskazywał, że taka była treść słów użytych przez oskarżycielkę prywatną na nagraniach w tym zakresie, to sąd uznał jego wyjaśnienia za wiarygodne, tym bardziej mając na uwadze treść pozostałych nagrań i treści wypowiadanych przez oskarżycielkę prywatną. W tym zakresie nie można uznać, aby konieczne było przechodzenie do kwestii kontratypu z art. 213 § 2 kk i przerzucenia ciężaru dowodu na oskarżonego. Oskarżycielka prywatna jak już wskazano wyżej nie Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 zdołała wykazać, aby to K D był autorem tego wpisu, a tylko w takim przypadku można oskarżonego obarczyć ciężarem dowodowym dostarczenia konkretnego nagrania z użyciem powyższych słów. Tym bardziej, iż jak wykazało postępowanie dowodowe, czemu nie zaprzeczyła, a wręcz potwierdziła oskarżycielka prywatna - nagrań w kwestii masturbacji było wiele, jednakże było one w krótkim czasie usuwane przez moderatora portalu, na którym były umieszczone jako uznane za kontrowersyjne i naruszające politykę danego portalu. Oceniając natomiast całościowo ten wpis należy uznać, że osoba umieszczającą go wyraziła własną dopuszczalną krytykę treści wypowiedzianych wcześniej przez oskarżycielkę prywatną. Również na uwagę zasługuję to, że treści wypowiadane przez N R są odbierane przez duży krąg osób w internecie, w tym w dużej mierze przez dzieci i młodzież, a jednym z celów działalności O jest także m.in. nauka, edukacja, oświata i wychowanie, to organizacja ta mogła przedstawić własny pogląd na treści przedstawione przez oskarżycielkę prywatną, która jak sama wskazała nie działała na faktach naukowych, a jedynie na przekazie zawartym w Piśmie Świętym. Jak wynika z wypowiedzi doktryny (Wróbel Włodzimierz (red.), Zoll Andrzej (red.), Kodeks karny. Część szczególna. Tom II. Część II. Komentarz do art. art. 212-277d): „Relewantny na gruncie art. 212 kk zarzut musi dotyczyć określonych faktów, nie zaś ograniczać się wyłącznie do opinii. Uzasadnienie dla takiego ograniczenia bazuje na brzmieniu art. 213 kk, z którego wynika, że treść pomawiającego zarzutu musi być możliwa do zweryfikowania w kategoriach prawdy bądź fałszu […] Takie ujęcie odpowiada stanowisku prezentowanemu w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, który w swej judykaturze zwraca uwagę, że prawdziwości opinii nie da się udowodnić. […] Konsekwencją stanowiska pozostawiającego poza zakresem penalizacji z art. 212 kk wypowiedzi o charakterze ocennym jest to, że nie może wyczerpać znamion przestępstwa zniesławienia formułowanie krytycznych ocen dotyczących postępowania lub właściwości innego podmiotu realizowanych w ramach prawnego obowiązku bądź też prawnego uprawnienia do opiniowania”. W ocenie sądu również zawarte we wpisie sformułowania dotyczące negatywnej oceny w kierunku wypowiedzi oskarżycielki prywatnej miały charakter opinii, a nie stwierdzenia faktu. Także zgodnie z postanowieniem Sądu Najwyższego z 9.7.2013 r., II KK 152/13, LEX nr 1352390): „Obok kontratypu ustawowego przewidzianego w art. 213 k.k. w państwie prawa istnieją także kontratypy pozaustawowe, w tym kontratyp w postaci realizacji prawa do krytyki”. Nawet gdyby rozpatrywać treść wpisu odnośnie faktu – to również w takim przypadku wpis ten informował o prawdziwej wypowiedzi i służył obronie społecznie uzasadnionego interesu, tj. przeciwdziałaniu przekazywaniu dzieciom i młodzieży niepotwierdzonych naukowo treści.  IV wpis z 25 września 2022 r. - dotyczy udzielonego przez oskarżycielkę prywatną wywiadu na kanale, który według O został uznany przez ABW za rozpowszechniający propagandę zbrodniczego reżimu putinowskiego i z tego powodu zablokowany. Oskarżycielka prywatna nie zaprzeczyła temu, aby nie wystąpiła w takim kanale. Nie twierdziła także, aby kanał ten nie został zablokowany przez ABW, zatem nie można uznać aby ta wypowiedz była zniesławiająca, gdyż informowała jedynie o fakcie wzięcia udziału w wywiadzie, co zostało potwierdzone przez oskarżycielkę prywatną. Także gdyby rozpatrywać treść wpisu odnośnie faktu – to również w takim przypadku wpis ten był prawdziwy i służył obronie społecznie uzasadnionego interesu, tj. przeciwdziałaniu promowania kanału rozpowszechniającego propagandę. Ponadto w prywatnym akcie oskarżenia upatrywano zniesławienia także w dalszej części wpisu, w której poinformowano, że N R została przesłuchana kilka dni temu przez Policję w śledztwie Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 prokuratorskim, które zainicjował ich ośrodek. Jak natomiast wynika z akt Sądu Rejonowego w Rybniku o sygn. III K 2375/22 w dniu 13 września 2022 roku N R została przesłuchana w charakterze świadka w sprawie toczącej się z zawiadomienia O. Nie można zatem uznać, aby wpis ten był nieprawdziwy. Zmierzał on także do poinformowania społeczeństwa o biegu postępowania zainicjowanego zgłoszeniem ośrodka. Nie miał także w tym zakresie charakteru zniesławiającego. Reasumując, oświadczenia zawarte przez O w czterech rzeczonych wpisach opierało się na subiektywnej ocenie wypowiedzi oskarżycielki prywatnej, zaś analiza pierwszych dwóch wpisów doprowadziła do uznania, że nie doszło do rozpowszechniania nieprawdziwych oskarżeń, zachowania oskarżycielki prywatnej z uwagi na ich kontekst wypowiedzi mogły obiektywnie zostać uznane za realizujące znamiona czynu zabronionego. Nie można zatem uczynić zarzutu, iż w czasie zdarzeń O działała bezpodstawnie, aczkolwiek rzeczywiście ze względu na formę oświadczeń i powielania przekazu w kolejnych postach doszło do medialnej nagonki, co można było racjonalnie uniknąć, albowiem w polskim systemie prawnym zostały powołane organy ścigania do wykrywania przestępstw i ścigania sprawców. Natomiast każda osoba fizyczna lub prawna posiadająca informacje mogące uzasadniać możliwość wystąpienia przestępstwa ma prawo zawiadomić o tym organy ścigania. Wypowiedzi zaś osób działających w Internecie poddawane są nieustannej ocenie i muszą się one liczyć z tym, że ich zachowanie może zostać zaopiniowane negatywnie, a nawet poddane ocenie przez pryzmat prawnokarny. Podkreślenia wymaga, że realizowanie funkcji ochronnej przepisu art. 212 § 1 k.k. nie może prowadzić do kryminalizacji życia społecznego, którego nieodłączną cechą jest występowanie sytuacji konfliktowych, wzbudzających emocje i powodujących wyrażanie ocen zachowania. Ich negatywny odbiór przez innych uczestników życia społecznego, czy w konsekwencji naruszenie dóbr osobistych, nie zawsze musi być oceniane w kategoriach przestępstwa. Przedłożone w większości przez oskarżycielkę prywatną nagrania nie miały większego wpływu na ocenę odpowiedzialności karnej oskarżonego, gdyż dotyczyły one faktu powielania informacji zawartych w O przez inne portale i osoby, co mogłoby mieć znaczenie dopiero w przypadku uznania, że wpisy zamieszczone przez O miały charakter zniesławiający, a czego jednak w tym postępowaniu karnym nie przyjęto. Mając na uwadze powyższe wywody, sąd na podstawie art. 414 § 1 kpk w zw. z art. 17 § 1 pkt 2 kpk uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu. Obrona powoływała się także na przedawnienie karalności w przedmiocie pierwszego wpisu, tj. wpisu z 20.11.2021 r. W pierwszej kolejności należy wskazać, że prywatny akt oskarżenia został skonstruowany tak, że przyjęto działanie oskarżonego w warunkach art. 12 § 1 kk, co wykluczyłoby przyjęcie przedawnienia karalności całego czynu. Jednakże gdyby rozpatrywać każdy z wpisów z osobna, to w ocenie sądu i tak nie można by przyjąć przedawnienia. Otóż zgodnie z art. 101 § 2 kk karalność przestępstwa ściganego z oskarżenia prywatnego ustaje z upływem roku od czasu, gdy pokrzywdzony dowiedział się o osobie sprawcy przestępstwa, nie później jednak niż z upływem 3 lat od czasu jego popełnienia. Tymczasem w ocenie sądu oskarżycielka prywatna, jak wynika z jej zeznań w dalszym ciągu nie wie, kto dokonał wpisów, zatem w tym przypadku do ustalenia przedawnienia karalności czynu należałoby przyjmować termin 3-letni liczony od czasu popełnienia czynu. Prywatny akt oskarżenia został złożony w dniu 15 grudnia 2022 r., więc nie doszło do przedawnienia karalności czynu z art. 212 kk. Nie było zatem podstaw do umorzenia postępowania karnego w tym zakresie. Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskar żony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności xxx xxx xxx xxxxxx xxxxxxxx xxxxxxxxxxxx 5. 1INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskar żony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności xxx xxx xxxx xxxxxx xxxxxxxxxxx 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę xxxxxxxxxxxxxx 7. KOSZTY PROCESU Pun kt rozs trzy gnię cia z wy Przytoczyć okoliczności UOOONNNNNNNNNENE Z uwagi na wynik procesu, sąd na podstawie art. 632 pkt 1 kpk kosztami postępowania, w tym kosztami obrony, obciążył oskarżycielkę prywatną. Sąd zasądził od oskarżycielki prywatnej na rzecz oskarżonego kwotę 1.044 złotych tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem obrońcy w sprawie. Wynagrodzenie obrońcy zostało oparte 2), | na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w 3) | sprawie opłat za czynności adwokackie - $ 11 ust. 2 pkt I (720 zł — za I termin rozprawy) i$ I2 ust. I (za posiedzenie pojednawcze — 180 zł) w zw. z $ 17 ust. 1(144zł— za Il termin rozprawy). Ponadto sąd obciążył oskarżycielkę prywatną zryczałtowanymi wydatkami postępowania w wysokości 300 złotych uiszczonymi przy wnoszeniu prywatnego aktu oskarżenia. 8. PODPIS Sygn. akt III K 220/23 SF) 2 EA Ac WYROK Sąd Rejonowy w Rybniku, PI. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezesQ©rybnik.sr.gov.pl, www .rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 lutego 2024 roku Sąd Rejonowy w Rybniku III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący sędzia Justyna Sarikaya Protokolant Joanna Walecki przy udziale Prokuratora: --- po rozpoznaniu w dniach 15 grudnia 2023 roku, 16 stycznia 2024 roku i 23 lutego 2024 roku sprawy B F (F) s. M i E ur. (…) r. w R oskarżonego o to, że w dniu 6 lutego 2023 r. za pośrednictwem środka masowego przekazu – internetowego portalu (…) w publikacji prasowej „J nadal jest ruiną. Firma „skasowała” 1,5 mln zł, ale kary nie zapłaci” pomawiał oskarżycielkę prywatną (…) Sp. z o.o. w R o to, że naruszyła zobowiązanie umowne w ten sposób, iż nierzetelnie, nieterminowo, w opóźnieniu oraz w sposób zasługujący na obciążenie karą umowną realizowała umowę o roboty budowlane zawartą z Gminą R w ramach zamówienia publicznego pod nazwą „Modernizacja zabytkowego budynku J byłego Szpitala Miejskiego im. J R w R. Etap I – roboty konstrukcyjne”, a także odmówiła dalszej realizacji robót z uwagi na inflację, przez to naraził oskarżycielkę prywatną na utratę zaufania potrzebnego dla wykonywania działalności gospodarczej o charakterze budowlanym, rozbiórkowym oraz remontowym tj. o czyn z art. 212 § 1 i 2 kk 1) na mocy art. 66 § 1 kk i art. 67 § 1 kk warunkowo umarza postępowanie karne przeciwko oskarżonemu B F (F) o czyn wyżej szczegółowo opisany, tj. o czyn z art. 212 § 1 i 2 kk na okres 1 (jednego) roku tytułem próby; 2) na mocy art. 67 § 3 kk orzeka wobec oskarżonego nawiązkę na rzecz oskarżycielki prywatnej (…) sp. z o.o. w R w kwocie 5.000,00 (pięciu tysięcy) złotych w terminie 3 (trzech) miesięcy; 3) na mocy art. 67 § 3 kk w zw. z art. 72 § 1 pkt 2 kk orzeka wobec oskarżonego obowiązek przeproszenia oskarżycielki prywatnej (…) sp. z. o. o. w R w terminie 3 (trzech) miesięcy poprzez opublikowanie na portalu internetowym (…) w zakładce „Wiadomości”, bez pogrubienia, bez kursywy, czcionką Times New Roman 12 następującego tekstu: „Przepraszam za opublikowanie artykułu prasowego w dniu 6 lutego 2023 roku w portalu internetowym (…) , w którym zawarto pomawiające oskarżycielkę prywatną (…) sp. z o. o. w R informacje wskazujące na to, że spółka naruszyła zobowiązania umowne w ten sposób, iż nierzetelnie, nieterminowo, w opóźnieniu oraz w sposób zasługujący na obciążenie karą umowną realizowała umowę o roboty budowlane zawartą z Gminą R w ramach zamówienia Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 publicznego pod nazwą „Modernizacja zabytkowego budynku J byłego Szpitala Miejskiego im. J R w R. Etap I – roboty konstrukcyjne”, a także odmówiła dalszej realizacji robót z uwagi na inflację”; 4) na podstawie art. 628 pkt 1 kpk w zw. z art. 629 kpk zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżycielki prywatnej (…) sp. z o. o. w R kwotę 300,00 (trzystu) złotych tytułem zwrotu uiszczonej przez nią przy wnoszeniu aktu oskarżenia zryczałtowanej równowartości wydatków oraz kwotę 2.748,00 (dwóch tysięcy siedmiuset czterdziestu ośmiu) złotych tytułem zwrotu poniesionych przez nią kosztów zastępstwa procesowego. Sędzia Sygn. akt III K 220/23 UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 220/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1 B F w dniu 6 lutego 2023 r. za pośrednictwem środka masowego przekazu – internetowego portalu (…) w publikacji masowej „J nadal jest ruiną. Firma „skasowała” 1,5 mln zł, ale kary nie zapłaci” pomawiał oskarżycielkę prywatną (…) Sp. z o.o. w R o to, że naruszyła zobowiązanie umowne w ten sposób, iż nierzetelnie, nieterminowo, w opóźnieniu oraz w sposób zasługujący na obciążenie karą umowną realizowała umowę o roboty budowlane zawartą z Gminą R w ramach zamówienia publicznego pod nazwą „Modernizacja zabytkowego budynku J byłe Szpitala Miejskiego im. J R w R. Etap I – roboty konstrukcyjne”, a także odmówiła dalszej realizacji robót z uwagi na inflację, przez to naraził oskarżycielkę prywatną na utratę zaufania potrzebnego dla wykonywania działalności gospodarczej o charakterze budowlanym, rozbiórkowym oraz remontowym Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty zeznania P D k. 181v- 182 zeznania D B k. 182- 183v zeznania P W k. 191- 192 B F jest dziennikarzem wykonującym pracę na rzecz portalu internetowego „(…)”. Firma (…) sp. z o.o. w R prowadzi działalność w zakresie m.in. rozbiórki i burzenia obiektów budowalnych, realizacji projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków oraz robót budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych. Nadto realizuje roboty objęte zamówieniami publicznymi. Spółka wygrała przetarg na realizację inwestycji dotyczącej modernizacji zabytkowego budynku „J” w R. W dniu 17 sierpnia 2021 roku zawarta została w tym przedmiocie umowa z Miastem R. Prace zostały rozpoczęte przez spółkę, jednakże współpraca została zakończona podpisaniem w dniu 8 grudnia 2022 roku ugody rozwiązującej za porozumieniem stron w/w umowę. Oskarżony B F w dniu 6 lutego 2023 r. napisał publikację umieszczoną w internetowym portalu (…) pod tytułem „J nadal jest ruiną. Firma „skasowała” 1,5 mln zł, ale kary nie zapłaci”. W tym artykule pomawiał oskarżycielkę prywatną (…) sp. z o.o. w R o to, że naruszyła zobowiązanie umowne w ten sposób, iż nierzetelnie, nieterminowo, w opóźnieniu oraz w sposób zasługujący na wyjaśnienia k. 180v- Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 oskarżonego B F 181 zeznania T T k. 462v- 464 zeznania T K k. 464 wydruki z portalu (…) wraz z nagraniem na płycie CD k. 13- 36 umowa o modernizacji budynku z dnia 17 sierpnia 2021 roku k. 37- 44 ugoda z dnia 8 grudnia 2022 roku k. 45- 47 korespondencj a email k. 48- 49 wydruk KRS k. 50- 52 obciążenie karą umowną realizowała umowę o roboty budowlane zawartą z Gminą R w ramach zamówienia publicznego pod nazwą „Modernizacja zabytkowego budynku J byłe Szpitala Miejskiego im. J R w R. Etap I – roboty konstrukcyjne”, a także odmówiła dalszej realizacji robót z uwagi na inflację. W/w. publikacja prasowa zniesławiła firmę (…) sp. z o.o. w R, wskazując m.in. iż jest nierzetelna i nieterminowo wykonuje prace zlecone jej w ramach zamówienia publicznego. Artykuł zaczynał się od wytłuszczonego tekstu: „Wygrali przetarg w drugiej połowie 2021, roboty nie skończyli, zgarnęli niecałe 1,5 mln, a kary nie dostali – tak w skrócie można napisać o wykonawcy modernizacji „J”, który zszedł z palcu budowy. – Normalna firma miałaby naliczone kary. Miasto wycwaniło się i wycofało pozwolenie na budowę – informuje nas Czytelnik. R magistrat tak bardzo spanikował, że po naszych pytaniach już opublikował swoje wyjaśnienia.” Opublikowany przy tym tekst zawierał ponadto stwierdzenia typu: „ Półtora roku „prac”, a efektów nie widać”, „Mamy luty 2023, a roboty nie zostały zakończone. Ba! Teraz dowiadujemy się, że (…) po 1,5 roku zrobił niewiele.”, „(…)po prostu nie wywiązał się z umowy, nie wykonał projektów wskazując, że to projektant popełnił błędy. Co zrobiło miasto? Żeby nie naliczając kar (…) rozwiązało umowę i wycofało pozwolenie na budowę. Sami sobie dali pozwolenie na budowę, a potem odebrali, żeby tylko firma nie dostała kary – zauważa wzburzony Czytelnik (imię i nazwisko znane redakcji), związany z branżą budowlaną.”, „Jak dodaje, w każdym projekcie mogą znaleźć się błędy. ”Recz w tym, że (…) za późno się za to zabrał, a potem stwierdził, że w wyniku inflacji nie będzie realizował zadania. A miasto poszło mu na rękę, to stricte decyzja prezydenta – zaznacza”, „Jest „zbrodnia”, nie ma kary”. „Nie tak dawno pisaliśmy też o przerwanych robotach przy hospicjum w N. Wtedy miasto ogłaszało wszem i wobec, że naliczy karę wykonawcy z Wrocławia za mizerne efekty prac. W tym przypadku nawet się nie zająknęło. Mało tego, wypłaci firmie wynagrodzenie w postaci 1,5 mln zł – oczywiście z naszej kieszeni.” „”Normalna firma już miałaby naliczone kary. Urzędnicy średniego szczebla mają teraz problem. Uważają, że (…) powinien ponieść konsekwencje, albo skończyć robotę […] – zastanawia się Czytelnik.”, „Co więcej – od wyników prac (…) uzależniona była następna firma (…), która wygrała przetarg na kolejny etap inwestycji. W tym przypadku musi ona wykreślić zadanie z harmonogramu prac.” Zatem w całościowym ujęciu, odbiorca publikacji otrzymał jasny przekaz, co do samego charakteru stawianych w treści artykułu zarzutów wobec oskarżycielki prywatnej. Dopiero w końcowej części artykułu znalazły się pytania i odpowiedzi od rzecznika prasowego Urzędu Miasta w R opisujące dokumentacja zawarta na k. 193- 427 Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 stronie internetowej Urzędu Miasta R powody niewykonania prac w terminie. Oskarżony przed publikacją przedmiotowego artykułu nie zapoznał się z ogólnodostępną dokumentacją związaną z przedmiotowymi pracami budowlanymi dostępnymi na stronie internetowej Urzędu Miasta R. Znajdowały się tam takie informacje jak: ogłoszenie o zamówieniu publicznym, specyfikacja warunków zamówienia, materiały przetargowe, dokumentacja fotograficzna, odpowiedzi na pytania. W materiałach tych wskazane były planowane zadania takie jak np. przygotowanie terenu pod budowę, roboty rozbiórkowe na zewnątrz i wewnątrz budynku, podany był okres realizacji zamówienia oraz zakres umowy. Znajdował się tam również projekt budowlany wraz z projektem technicznym. Oskarżony jako dziennikarz nie dokonał także rzetelnej weryfikacji informacji, które następnie przytoczone zostały w jego treści. Rozmawiał na ten temat jedynie z dwoma informatorami – osobami z branży budowlanej. Nadto nie dokonał weryfikacji przytoczonych treści w Urzędzie Miasta R, jak i u samego wykonawcy (…) sp. z o.o. w R. Co za tym idzie przeprowadził jedynie szczątkowe „śledztwo dziennikarskie”, na kanwie którego wysnuł nierzetelne wnioski. Oskarżony wprawdzie w formie e-maila wyznaczył (…) sp. z o.o. w R termin 24 godzin na udzielenie odpowiedzi na podane przez niego pytania, co zostało wykonane przez oskarżyciela prywatnego, jednakże nie dokonywał dalszych czynności weryfikacyjnych. Oskarżony w treści maila zadał pytania dotyczące tego, dlaczego firma nie wykonała powierzonego zadania, czy firma wniosła do miasta postulat, by waloryzować wartość umowy, jeżeli tak, to o jaką kwotę, kiedy (…) zszedł z budowy, czy czują się w porządku z tym, że firma, która miała wejść po (…) pozostała bez pracy i bez pieniędzy. P D jako przedstawiciel spółki odpisał, że wyraża stanowczy sprzeciw co do insynuacji, aby spółka nie wywiązała się z obowiązków przy realizacji inwestycji dotyczącej budynku „Juliusz” oraz, aby spółka miała nie być w porządku wobec następnej firmy, która miała tam wykonywać pozostałe prace. Wprost wskazał, że spółka wywiązała się z zawartej umowy w zakresie w jakim było to możliwe a umowa została rozwiązana przez wzgląd na obiektywny brak możliwości prowadzenia dalszych prac. Poinformował, że spółka nie występowała z żądaniem waloryzacji wynagrodzenia a przekazanie placu budowy zamawiającemu odbyło się zgodnie z ustaleniami stron. Poinformował również, że żadne działania lub zaniechania spółki nie miały wpływu na sytuacje podmiotów, które miały realizować inne zakresy robót. Jednocześnie podkreślił, że wszelkie wypowiedzi o charakterze zniesławiającym lub naruszające dobra osobiste spotkają się z reakcją służącą ochronie interesów spółki. Nadto przypomniał o ekspertyza techniczna z 15.11.2021 r. 433- 458 Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 obowiązku wynikającego z ustawy Prawo Prasowe zachowania szczególnej staranności i rzetelności przy zbieraniu i wykorzystaniu materiałów prasowych. W rzeczywistości firma (…) sp. z o.o. w R wygrała przetarg na realizację zamówienia publicznego – „Modernizacja zabytkowego budynku J byłego Szpitala Miejskiego im. J R w R. Etap I – roboty konstrukcyjne”. Tym samym doszło do zawarcia umowy z Gminą R i rozpoczęcia prac. Umowa przewidywała kary umowne m.in. za zwłokę w wykonaniu przedmiotu umowy i nieterminowe realizowanie harmonogramu. Na początku spółka wykonywała roboty rozbiórkowe i zabezpieczające. Prace były wykonywane zgodnie z przyjętym harmonogramem. Dopiero na etapie faktycznej realizacji prac ujawniono problemy techniczne skutkujące niemożliwością ich wykonania, gdyż okazało się, że budynek jest w bardzo złym stanie. Problemem okazał się bowiem stan ścian zewnętrznych obiektu uniemożliwiający dalsze wykonywanie prac. O powyższym poinformowano zamawiającego. Były prowadzone rozmowy z projektantami i pracownikami urzędu miasta. W tym czasie zlecono dodatkową ekspertyzę techniczną, którą wykonali prof. dr hab. inż. Ł D i dr inż. W Mr, w której dokonali oni aktualnej oceny stanu technicznego budynku „J”, a po wykonaniu odpowiednich badań doszli do wniosków, że stan techniczny budynku jest także awaryjny, stwierdzono znaczne zawilgocenie murów piwnic i nadziemia, stwierdzono liczne braki w wypełnieniu, nieszczelności dachu. Stwierdzili oni, że ekspertyza będąca podstawą przetargu określiła w sposób lakoniczny i niedbały stan techniczny obiektu, projekt budowlany branży konstrukcyjnej nie spełniał wymagań nawet projektu budowlanego, części opisowe, rysunkowe były niespójne, brak było projektu rozbiórki i projektu zabezpieczenia elementów do pozostawienia w trakcie prowadzenia robót budowlanych oraz brak dokumentacji wykonawczej. Na podstawie tej ekspertyzy obawiano się, że dalsze wykonywanie prac może prowadzić nawet do katastrofy budowlanej. Projekt budowlany będący podstawą przetargu był sporządzony około 4 lata wcześniej (w 2017 roku), nie uwzględniał zatem zmian, jakie zaszły w budynku. Ostatecznie po wielu rozmowach i negocjacjach powyższe doprowadziło do rozwiązania umowy i rozliczenia za wykonane do tego momentu roboty. Zaś w czasie prowadzenia robót wykonawca nie znajdował się w zwłoce względem zlecającego, wykonywał możliwe zadania – takie jak wyjmowanie rzeczy, belek, kafelkowanie, zabezpieczanie terenu itd., tym samym brak było podstaw do naliczania jakichkolwiek kar umownych. Sama niemożność wykonania umowy wynikła z czynników obiektywnych i nie skutkowała powstaniem jakiegokolwiek sporu pomiędzy Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 stronami. Treść artykułu naraziła oskarżyciela prywatnego – spółkę zajmującą się robotami budowlanymi na utratę zaufania potrzebnego dla wykonywania działalności gospodarczej o charakterze budowlanym, rozbiórkowym oraz remontowym. Pod artykułem znalazły się niepochlebne komentarze. Spółka (…) prowadzi działalność od 2005 roku, w ciągu roku prowadzi kilkanaście inwestycji budowlanych, w tym przede wszystkim na podstawie zamówień publicznych, zatrudnia około 50 pracowników. Po ukazaniu się artykułu dużo osób, w tym podwykonawcy dzwonili do P D o wyjaśnienie sytuacji. B F jest osobą niekaraną. dane o karalności k. 128 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) ------ Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty ------------------ OCENA DOWODÓW 8.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu zeznania P D Dokonując analizy zeznań złożonych przez świadka – prezesa spółki(…) , sąd przyznał im walor wiarygodności, ponieważ są one jasne, spójne i konsekwentne. Świadek w swojej relacji odniósł się do twierdzeń oskarżonego, a dotyczących kwestii realizacji zamówienia publicznego oraz artykułu prasowego, który związany był z tą inwestycją. Świadek wskazał jaki jest profil działalności Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 prowadzonej przez niego firmy. Następnie szczegółowo opisał prace zlecone w ramach zamówienia publicznego przez Urząd Miasta w R, które dotyczyły budynków dawnego szpitala. Nakreślił jakie były powody ostatecznego rozwiązania umowy, zaznaczając, że w trakcie realizacji nie dochodziło do opóźnień. Przyznał, że otrzymał zapytanie dziennikarskie, jednak termin w jakim miał udzielić odpowiedzi był nader krótki. W jego ocenie oskarżony zaniechał przeprowadzenia rzetelnego rozeznania tematu i nie zapoznał się z dokumentacją, co do której dostęp nie był niczym ograniczony. Podkreślił, że przedmiotowy artykuł naraził jego firmę na utratę zaufania potrzebnego dla wykonywania działalności gospodarczej o charakterze budowlanym, rozbiórkowym oraz remontowym. Treść jego zeznań była zbieżna z pozostałymi przesłuchanymi w sprawie świadkami, a ponadto znalazła oparcie w zgromadzonej dokumentacji. Podsumowując zeznania P D, sąd dał im w całości wiarę uznając, że brak jest jakichkolwiek dowodów świadczących o odmiennym stanie faktycznym niż ten, jaki przedstawił on w swoich zeznaniach. zeznania D B Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadka. W swojej relacji potwierdził zatrudnienie w firmie (…) , gdzie jako inżynier budownictwa był odpowiedzialny za realizację inwestycji. Świadek wskazał, że przedmiotowa inwestycja była wykonywana zgodnie z harmonogramem a dopiero w czasie jej prowadzenia ujawniono nowe okoliczności, związane ze stanem technicznym budynku. Świadek potwierdził, że doszło do wydania ekspertyzy związanej z ze stanem budynku i potwierdzono wtedy, że część budynku znajduje się w katastrofalnym stanie. Przyznał nadto, że firmie zależało na wykonaniu tak prestiżowej inwestycji, a dopiero ujawnienie rzeczywistego stanu budynku doprowadziło do ostatecznego rozwiązania umowy. Odnosząc się do kwestii samego artykułu stwierdził, że według niego zawierał on szereg nierzetelnych informacji, które w rzeczywistości zaszkodziły firmie. Należy ocenić, iż powyższe zeznania świadka były zbieżne z pozostałymi zgromadzonymi w sprawie dowodami. zeznania P W Zeznania świadka jawiły się jako wiarygodne, brak jest jakichkolwiek podstaw do ich kwestionowania. Świadek opisywał działania związane z inwestycją związaną z budynkiem „J” będąc inspektorem nadzoru. W toku składanych zeznań świadek potwierdził, że dopiero w czasie wykonywania prac okazało się, że stan techniczny budynku jest zły. Jego zeznania były spójne z zeznaniami D B i pozostałymi świadkami. Treść jego zeznań korespondowała także ze zgromadzoną dokumentacją. wyjaśnienia B F Oskarżony opisał, w jaki sposób doszło do publikacji materiału prasowego będącego przedmiotem postępowania. Potwierdził, iż to on był autorem tej publikacji. Oskarżony wskazał na podstawie jakich materiałów bazował, a także opisał specyfikę swojej pracy Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 jako dziennikarza. Sąd uznał jego wyjaśnienia w tym zakresie za wiarygodne. Natomiast sąd nie podzielił zaprezentowanej przez oskarżonego argumentacji zmierzającej do uniknięcia lub zminimalizowania odpowiedzialności za zarzucony mu czyn a powołującej się na to, że działania podjęte przez niego były wystarczające do napisania takiej treści artykułu. Oskarżony w swoich wyjaśnieniach zaprzeczył swojemu sprawstwu wskazując, że zweryfikował w sposób rzetelny informacje dotyczące realizacji zamówienia publicznego w dawnych budynkach szpitalnych, swą wiedzę czerpał zaś z anonimowych źródeł osobowych. Ocena dotycząca rzetelności postępowania oskarżonego była oceną prawną, natomiast sam przebieg podejmowanych przez oskarżonego czynności przedstawiony przez niego należało uznać za prawdziwy. zeznania T Ti Zeznania świadka będącego właścicielem firmy (…) , a więc firmy, która miała wykonywać prace polegające na zagospodarowaniu terenu wokół budynku „” były wiarygodne. Świadek opisał czynności związane z przetargiem, jak również treść rozmowy z oskarżonym. Świadek odniósł się do tego, czy poszczególne części artykułu były na podstawie jego słów. Zeznania świadka były jasne i spójne z pozostałym materiałem dowodowym, zatem w całości dano im wiarę. zeznania T K Zeznania świadka – dyrektora zarządzającego w firmie (…) również uznano za wiarygodne. Zeznania te były spójne z zeznaniami T T. Świadek posiadał ogólną wiedzę na temat inwestycji związanej z inwestycją. wydruki z portalu (…) wraz z nagraniem na płycie CD Brak podstaw do kwestionowania wiarygodności tych dokumentów zawierających artykuł, którego autorem jest oskarżony, a który dotyczy pokrzywdzonej firmy. Oskarżony nie kwestionował treści tego dokumentu. - umowa modernizacji budynku z dnia 17 sierpnia 2021 roku - ugoda z dnia 8 grudnia 2022 roku -korespondencja email - wydruk KRS - dokumentacja zawarta na stronie Brak podstaw do kwestionowania wiarygodności dokumentów, które nie były kwestionowane przez żadną ze stron. Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 internetowej Urzędu Miasta R - ekspertyza techniczna z 15.11.2021 r. dane o karalności Dokument urzędowy, brak podstaw do kwestionowania wiarygodności. 8.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ---------- ---------------- PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 8.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 B F Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej W świetle ustalonych okoliczności sprawy nie budzi wątpliwości, iż oskarżony B F swoim zachowaniem zrealizował znamiona czynu zabronionego stypizowanego w art. 212 § 1 kk w zw. z art. 212 § 2 kk. Odpowiedzialność za ten czyn ponosi sprawca, który pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności i czyni to za pomocą środków masowego komunikowania się. Zniesławienie jest przestępstwem umyślnym, a do jego dokonania nie jest wymagany skutek Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 w postaci rzeczywistego poniżenia lub utraty zaufania przez osobę lub inny podmiot zniesławienia. Wystarczy bowiem, że zniesławiające zarzuty „mogły” taki skutek spowodować, a więc – obiektywnie rzecz ujmując – stwarzały zagrożenie dla dobrego imienia lub innego pomówionego podmiotu (wyrok Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 06 grudnia 2013 r., sygn. IX Ka 908/13, LEX nr 1717784). Ocena zachowania sprawcy pod kątem charakteru znieważającego musi jednak opierać się na kryteriach obiektywnych, tj. powinno być powszechnie uznane za obraźliwe i naruszające godność osobistą człowieka w świetle przyjętych norm społeczno-obyczajowych (post. SN z 7.5.2008 r., III KK 234/07, Biul. PK 2008, Nr 10, poz. 33). Od strony podmiotowej przestępstwo zniewagi zarówno w typie podstawowym, jak i kwalifikowanym może być popełnione tylko umyślnie, zarówno z zamiarem bezpośrednim, jak i ewentualnym. Sprawca musi zatem chcieć znieważyć pokrzywdzonego, albo przewidując, że jego słowa mogą mieć obraźliwy charakter, na to się godzić. Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w postanowieniu z dnia 14 października 2010 r., II KK 105/10, Prok. i Pr.-wkł. 2011, nr 3, poz. 11: „(...) Pomówienie tylko wtedy podlega odpowiedzialności karnej, kiedy wiąże się z nim możliwość wystąpienia szkody moralnej po stronie osoby pokrzywdzonej w postaci możliwości poniżenia lub narażenia na utratę zaufania. (...) Przepis art. 212 § 1 kk mówi nie o poniżeniu w ogóle, lecz «o poniżeniu w opinii publicznej», co oznacza, że chodzi tu nie tyle o urazę osobistych uczuć osoby pokrzywdzonej, ale o to, jak osoba pomówiona będzie postrzegana przez szeroki, nieokreślony krąg osób. Karalne jest więc takie pomówienie, które może prowadzić do upokorzenia danej osoby w opinii innych osób, spowodować, że inne osoby będą uważać pokrzywdzonego za osobę poniżoną.” W ustalonym w sprawie stanie faktycznym, oskarżony B F w dniu 6 lutego 2023 r. za pośrednictwem środka masowego przekazu – internetowego portalu www.rybnik.com.pl w publikacji masowej „J nadal jest ruiną. Firma „skasowała” 1,5 mln zł, ale kary nie zapłaci” pomawiał oskarżycielkę prywatną (…) Sp. z o.o. w R o to, że naruszyła zobowiązanie umowne w ten sposób, iż nierzetelnie, nieterminowo, w opóźnieniu oraz w sposób zasługujący na obciążenie karą umowną realizowała umowę o roboty budowlane zawartą z Gminą R w ramach zamówienia publicznego pod nazwą „Modernizacja zabytkowego budynku J byłe Szpitala Miejskiego im. J R w R. Etap I – roboty konstrukcyjne”, a także odmówiła dalszej realizacji robót z uwagi na inflację, przez to naraził oskarżycielkę prywatną na utratę zaufania potrzebnego dla wykonywania działalności gospodarczej o charakterze budowlanym, rozbiórkowym oraz remontowym. Analiza treści artykułu prasowego autorstwa Bartłomieja Furmanowicza prowadzi do niebudzącego wątpliwości wniosku, że bezpośrednim adresatem zarzutów jest firma (…) sp. z o.o. w R, a jedynie w dalszej kolejności – miasto R. Oskarżony stawiając wyżej wymienione zarzuty niewątpliwie naraził pokrzywdzoną spółkę na utratę zaufania potrzebnego dla wykonywania działalności gospodarczej o charakterze budowlanym, rozbiórkowym oraz remontowym. Treści przekazane w tym artukule bez wątpienia mogą wywołać utratę zaufania potencjalnych klientów prowadzonej przez ww. działalności gospodarczej, gdyż osoby, które zapoznają się z tą publikacją nie będą miały wątpliwości, że mowa w nich o pokrzywdzonej firmie. Nadto godzi on w dobre imię pokrzywdzonej firmy kreując jej negatywny wizerunek w opinii publicznej jako podmiotu nierzetelnego i nieterminowego działającego na rynku gospodarczym. Przedmiotem ochrony przepisu art. 212 § 1 kk jest cześć i godność osoby pomawianej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności. Z drugiej strony niewątpliwą jest konieczność ochrony takich wartości, jak swoboda wypowiedzi, wolność wyrażania opinii, czy realizacja prawa do sądu poprzez podnoszenie w pismach procesowych określonych argumentów, w tym dotyczących sposobu postępowania innej osoby, czy jej właściwości. Powyższe prawa i wolności nie są jednak nieograniczone, co oznacza, że niedopuszczalne jest przekraczanie pewnych granic, zwłaszcza w zakresie ochrony czci i godności innych osób oraz poszanowania ich praw. Pozaustawowy kontratyp prawa do dozwolonej krytyki odnosi się wyłącznie do takich sytuacji, w których krytyka ta jest konieczna, tj. dla obrony uzasadnionego interesu konieczne jest naruszenie dobrego imienia innej osoby lub podmiotu zbiorowego. Wykroczenie poza ramy konieczności skutkuje odpowiedzialnością za zniesławienie (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 2017 r. III KK 477/16). Kontratyp dozwolonej krytyki, o którym mowa w art. 213 § 2 kk, ma miejsce, gdy zaistnieją łącznie dwie przesłanki. Po pierwsze - gdy udowodniona zostanie prawdziwość zarzutu i po drugie - gdy stwierdzone zostanie, iż zarzut służył obronie społecznie uzasadnionego interesu. Przyjęcie działania w obronie społecznie uzasadnionego interesu wymaga ustalenia, że sprawca kierował się tylko taką intencją, a obce mu były inne względy (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 września 2003 r. III KK 176/02). Mając na uwadze powyższe wymaga podkreślenia, iż w sprawach o zniesławienie obowiązuje inna reguła ciężaru dowodu, niż w pozostałych przestępstwach, wynikająca z interpretacji kontratypów określonych w art. 213 kk. Przy zarzucie postawionym publicznie, a z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, oskarżyciel musi wykazać, że oskarżony postawił określony zniesławiający zarzut, natomiast oskarżony, jeśli chce uniknąć odpowiedzialności musi wykazać, że zarzut był prawdziwy. To nie pomówiony jako oskarżyciel prywatny ma udowodnić w procesie nieprawdziwość zarzutu, ale stawiający zarzuty musi wykazać ich prawdziwość. W ocenie sądu B F nie wykazał, że zarzuty postawione przez niego pokrzywdzonej firmie w treści artykułu były prawdziwe, gdyż jak wykazało niniejsze postępowanie, przedmiotowa publikacja oparta została wyłącznie na niepopartych rzetelnymi dowodami informacjami, bez ich fachowego zweryfikowania. Oskarżony nie dochował zatem należytej staranności, przeprowadzając tzw. „śledztwo dziennikarskie” w sposób szczątkowy. Artykuł 41 ustawy Prawo prasowe określa wymagania, spełnienie których wyłącza bezprawność działania dziennikarza w sytuacji, kiedy opublikowany przez niego materiał krytyczny zawartymi w nim ocenami narusza dobra osobiste danej osoby. Przesłankami zwolnienia od odpowiedzialności jest w takim wypadku rzetelność publikacji i zgodność zawartych w niej ocen z zasadami współżycia społecznego. Zakresy regulacji art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo prasowe i art. 41 ustawy Prawo prasowe są zatem odmienne. Pierwszy określa zawsze ciążące na dziennikarzu obowiązki, natomiast drugi wyznacza granice krytyki pozostającej pod ochroną prawa (a więc pozbawionej piętna bezprawności). Artykuł 41 ustawy Prawo prasowe nie może być zatem odczytywany, jako umniejszenie obowiązku staranności dziennikarza w zbieraniu i wykorzystywaniu materiału, bądź złagodzenie wymagań w prawdziwym przedstawianiu faktów, ani też jako dozwolenie na naruszanie dóbr osobistych, lecz jedynie jako wytyczenie granic swobody formułowania ujemnych ocen (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2003 r., IV CKN 1846/00, Legalis). Rzetelność możemy rozumieć, jako "solidność", "odpowiedzialność", "ostrożność", "rozwagę", "krytycyzm" etc. – głównie intelektualne parametry jakościowe wypowiedzi. "Staranność" to "pilność", "wnikliwość", "wytrwałość" etc., a więc głównie intelektualne parametry ilościowe. Natomiast "zgodność z zasadami współżycia społecznego" nie tyle jest parametrem intelektualnym, ile Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 etycznym, moralnym. Zasady te to normy moralne godne ochrony i przestrzegania w stosunkach społecznych, uznawane za takie obiektywnie; reguły słusznego postępowania, nieszkodzące interesom zasługującym na ochronę (wyrok SN z 15.1.2014 r., V KK 178/13, Legalis; wyr. SN z 15.4.2004 r., IV CK 284/03, Legalis). Wobec powyższych rozważań, dla wyjaśnienia okoliczności niniejszej sprawy, konieczne było ustalenie, czy postawione w niniejszej sprawie przez B F zarzuty były prawdziwe, a co za tym idzie, czy artykuł prasowy oskarżonego stanowił pozaustawowy kontratyp do dozwolonej krytyki. Przeprowadzone w toku sprawy dowody wykazały jednak, że brak jest dostatecznie uzasadnionych podstaw do przypisania prawdziwości twierdzeniom oskarżonego zamieszczonym w przedmiotowym artykule. Oskarżony, opierając się na wiadomościach uzyskanych od osób trzecich, których nie zweryfikował, w sposób nieobiektywny pomówił pokrzywdzoną o praktyki, których niniejsze postępowanie nie wykazało, mimo obszernego materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. Oskarżony nie zbadał zatem rzetelnie pierwotnych ustaleń, które miały mu przekazać osoby trzecie, tj. pracownicy z szeroko rozumianej branży budowlanej. Jego ustalenia były przy tym powierzchowne, nie poparte dowodami, a czas ich przeprowadzenia był stosunkowo krótki. Tym samym udostępnił zniesławiające treści oparte wyłącznie na własnych przypuszczeniach oraz relacjach osób trzecich. Oskarżony przewidując, że jego artykuł może mieć zniesławiający charakter godził się na to i je udostępnił. Analiza akt sprawy wykazała, iż brak jest dowodów dostatecznie uzasadniających, aby firma (…) w rzeczywistości przedmiotową inwestycję wykonała nierzetelnie oraz nieterminowo i aby fakt niewykonania zadania w całości był spowodowany niewłaściwym działaniem oskarżycielki prywatnej. Wręcz przeciwnie, na podstawie zeznań świadków, jak i dokumentacji w postaci informacji zawartych na stronie internetowej Urzędu Miasta R i ekspertyzy z 15 listopada 2021 r. ustalono, że (…) w sposób właściwy wykonywała zlecone jej prace, a dalszy brak możliwości wykonywania robót budowlanych wyniknął z powodu czynników nieleżących po stronie oskarżycielki prywatnej. Postępowanie dowodowe wykazało, że firma (…) nie mogła w dalszym ciągu zgodnie z przewidzianym harmonogramem wykonywać prac budowlanych w zabytkowym budynku „J”, gdyż mogłoby to nawet grozić katastrofą budowlaną. Nie pozostawała zatem w żadnej mierze w zwłoce, taki stan nie uzasadniał zatem możliwości naliczenia jej jakichkolwiek kar umownych. Sytuacja ta spowodowała zawarcie ugody z Urzędem Miasta, na mocy której doszło do rozwiązania umowy za porozumieniem stron. Okoliczności powyższe oskarżony jako dziennikarz mógł bez problemu uzyskać na podstawie informacji zawartych w internecie, ale także poprzez informacje przekazane przez rzecznika Urzędu Miasta w R. Oskarżony również zaniechał bezpośredniej rozmowy, czy to z P D, czy też z jego pracownikami. A na podstawie uzyskanych od nich informacji mógłby poznać rzeczywisty przebieg czynności związanych z tą inwestycją. Dalsza część artykułu oskarżonego wskazuje na okoliczności, które spowodowały brak dalszej możliwości wykonywania umowy, które nie leżały po stronie oskarżycielki prywatnej. Jednakże treść całej publikacji wskazuje na to, że oskarżony zawinionego braku wykonania inwestycji upatrywał po stronie(…). Sąd dostrzegł przy tym, że oskarżony zaniechał przeprowadzenia rzetelnego rozeznania. Nie zapoznał się bowiem z ogólnodostępną dokumentacją dotycząca danego przetargu, która była w tym czasie ogólnie dostępna. Nadto mimo, iż zwrócił się do firmy (.) w formie wiadomości e-mailowej wyznaczył na tyle nierealny termin na udzielnie odpowiedzi, iż nie sposób było oczekiwać, aby ta została mu udzielona w sposób szeroko opisujący inwestycję. Pomimo jednak udzielenia krótkiej informacji, w której P D zaprzeczył, aby to z powodu działania spółki (…) doszło do Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 niewykonania umowy i wnosił o rzetelne sprawdzenie całej sprawy, oskarżony nie dokonał dalszych czynności weryfikacyjnych, poprzestając na swojej tendencyjnej wersji zdarzeń, która opierała się wyłącznie na danych uzyskanych od jego informatorów. Oskarżony nie zweryfikował zatem informacji zarówno u zamawiającego, jak i u wykonawcy w zakresie przedmiotowych prac, ich terminowości oraz rzetelności. W ocenie Sądu przeprowadził on „śledztwo dziennikarskie” w sposób nienależyty, mimo iż wskazał, że temat był dla niego priorytetowy. W rzeczywistości zebranie i ocena materiału zajęła mu ledwie tydzień, na co też sam wskazał. Należy także zwrócić uwagę, że oskarżony w celu uniknięcia odpowiedzialności, w czasie składania wyjaśnień, częściowo powoływał się na swoją niepamięć. Zwłaszcza gdy miał odnieść się do szczegółów związanych zarówno ze zbieraniem materiałów, jak i samego artkułu jaki stworzył i zamieścił na ogólnodostępnym portalu. Już wprost z wyjaśnień oskarżonego złożonych na rozprawie wynika, iż nie podejmował dalszych czynności po uzyskaniu odpowiedzi od P D, gdyż nie dostał od spółki informacji, których oczekiwał. Sąd miał w polu widzenia to, że oskarżony jako dziennikarz chciał poruszyć z pewnością bulwersujący dla mieszkańców R temat braku wykonania zamówienia i jednoczesnej zapłaty na rzecz wykonawcy ogromnej kwoty w wysokości około półtorej miliona złotych. Z pewnością jest to bardzo ważny temat, o którym dziennikarze powinni pisać artykuły. Jednakże treść takiego materiału powinna być rzetelna i oparta na bazie wiarygodnych informacji. Ton artykułu napisanego przez oskarżonego godził głównie w wykonawcę inwestycji, upatrując nieprawidłowości w jego działaniu i jedynie pośrednio w osoby decyzyjne w mieście. Z pewnością w artykule tym oskarżony nie starał się wykazać właściwego powodu zakończenia inwestycji i powodów zawarcia ugody pomiędzy (…) jako wykonawcą a Miastem R, jako zamawiającym. Gdyby oskarżony w sposób rzetelny zebrał materiał dowodowy to z pewnością treść jego artykułu byłaba inna. Oskarżony, jako dziennikarz, który od wielu lat wykonuje ten zawód powinien był sobie zdawać sprawę z wagi zarzutów jakie stawia oskarżycielce prywatnej. Ponadto powinien mieć świadomość, że opisując w taki sposób firmę budowlaną, w jaki uczynił to w napisanym przez siebie artykule w istocie pomówił ją o działania, jakich spółka ta nie dokonała. Zarzucanie, że oskarżycielka prywatna jako firma zajmująca się robotami budowlanymi wykonała swoją pracę nierzetelnie, nieterminowo, w opóźnieniu oraz w sposób zasługujący na obciążenie karą umowną przy realizacji umowy o roboty budowlane niewątpliwie stawia ją w złym świetle jako podmiot występujący na rynku budowlanym. Jednocześnie użyte przez oskarżonego sformułowania typu: „Firma „skasowała” 1,5 mln zł, ale kary nie zapłaci”, „Wygrali przetarg w drugiej połowie 2021, roboty nie skończyli, zgarnęli niecałe 1,5 mln, a kary nie dostali”, czy „Jest „zbrodnia”, nie ma kary” niewątpliwie mają zniesławiający charakter. Zatem autor publikacji pomówił (…) w treści swego artykułu, zamieszczonego na ogólnodostępnym portalu internetowym. Prawdziwość zarzutów kierowanych przez oskarżonego w stronę pokrzywdzonej firmy nie została udowodniona, a co za tym idzie przesłanki uzasadniające zastosowanie pozaustawowego kontratypu prawa do dozwolonej krytyki nie zostały zrealizowane. Podkreślić należy, że oskarżony dopuścił się zniesławienia pokrzywdzonej firmy za pomocą środków masowego komunikowania w postaci Internetu, a zatem publicznie, bowiem był on dostępny dla nieokreślonej bliżej liczby osób będących użytkownikami. Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 ☐ 8.4. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej --------- ☒ 8.5. Warunkowe umorzenie postępowania 1 B F Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania Zważywszy przy tym na okoliczności zdarzenia, a mianowicie podłoże zachowania oskarżonego, który dokonał czynu wykonując swoją pracę jako dziennikarz i jego działanie z zamiarem ewentualnym sąd uznał, że stopień społecznej szkodliwości czynu, mimo niewątpliwej naganności zachowania oskarżonego, nie był znaczny, choć niewątpliwie, w ocenie sądu, był on wyższy niż znikomy. Sąd miał na uwadze pobudki działania oskarżonego, który chciał przekazać opinii publicznej w jego ocenie nieprawidłowości przy realizacji inwestycji opiewającej na kilka milionów złotych. Miał na uwadze sąd to, że popełnienie czynu było spowodowane brakiem wszechstronnego zbadania sprawy i wynikało także poniekąd z powodu wielości spraw i braku czasu na bardziej dogłębne zapoznanie się z problemem. Oczywiście okoliczności te nie powodują braku winy po stronie oskarżonego i nie wyłączają jego odpowiedzialności za przypisany mu czyn, ale niewątpliwie mają wpływ na jego ocenę. Podkreślić w tym miejscu należy, iż określenie „nie jest znaczny” nie ma tego samego znaczenia, co termin „nieznaczny”, obejmując swoim zakresem także wypadki o „średnim” stopniu społecznej szkodliwości, tak jak w niniejszej sprawie. W szczególności stopień ten musi być wyższy od „znikomego” skutkującego, zgodnie z art. 1 § 2 kk, brakiem przestępności czynu i koniecznością bezwarunkowego umorzenia postępowania (art. 17 § 1 pkt 3 kpk). Takie zaś oznaczenie w art. 66 § 1 kk stopnia społecznej szkodliwości czynu, jako przesłanki warunkowego umorzenia postępowania, pełni funkcję wyznaczającą granicę możliwej tolerancji dla sprawcy z punktu widzenia racjonalizacji sprawiedliwościowej i potrzeb w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd w niniejszej sprawie, przy ocenie stopnia społeczności szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu, wziął pod uwagę rodzaj naruszonych jego działaniem dóbr. Nadto sąd wziął pod uwagę również sposób i okoliczności jego popełnienia, jak również motywację oskarżonego. Ponadto sąd uznał, że czyn oskarżonego jest również przez niego zawiniony, gdyż w momencie jego popełnienia nie zachodziły żadne przesłanki wyłączające lub ograniczające jego winę. Zasadnym jest zatem postawienie oskarżonemu zarzutu, że mimo możliwości wyboru postępowania nie dał on posłuchu normie prawnej. Jednakże, z uwagi na wskazane okoliczności jego popełnienia, sąd przyjął, że stopień winy oskarżonego także nie jest znaczny. Zważywszy zatem, iż wina i społeczna szkodliwość czynu przypisanego oskarżonemu nie są Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 znaczne, a okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości oraz biorąc pod uwagę to, że oskarżony nie był dotychczas karany, sąd warunkowo umorzył prowadzone przeciwko niemu postępowanie. Dotychczasowy tryb życia oskarżonego, jego właściwości i warunki osobiste, dopuszczenie się czynu przy wykonywaniu zawodu uzasadniają bowiem przypuszczenie, że mimo umorzenia postępowania będzie on przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa i jednocześnie zostaną spełnione cele ustawy karnej i to zarówno w zakresie prewencyjnego i resocjalizacyjnego oddziaływania na osobę oskarżonego, jak i w zakresie dotyczącym ugruntowania w społeczeństwie przekonania o konieczności poszanowania dóbr chronionych prawem. Podobnie dotychczasowy sposób życia oskarżonego uzasadnia przekonanie, iż nie ma potrzeby, ze względu na cele kary, jej wymierzania. Reasumując, należy zatem stwierdzić, że wobec oskarżonego istnieje pozytywna prognoza kryminologiczna wyrażająca się w przekonaniu, że mimo warunkowego umorzenia tego postępowania, oskarżony nie popełni ponownie przestępstwa, dlatego też sąd warunkowo umorzył postępowanie karne wobec B F na okres próby jednego roku celem zweryfikowania powyższej prognozy. Warunkowe umorzenie postępowania nie jest skazaniem, lecz szansą - środkiem mającym na celu poddanie sprawcy próbie przez wskazany w wyroku czas biegnący od dnia uprawomocnienia się wyroku. W przypadku niewłaściwego zachowania oskarżonego w okresie próby, tj. w razie popełnienia umyślnego przestępstwa sąd obligatoryjnie podejmuje warunkowo umorzone postępowanie. Ponadto podjęcie postępowania karnego może nastąpić, jeżeli sprawca w okresie próby rażąco narusza porządek prawy, w szczególności gdy popełni inne niż określone w przestępstwo, jeżeli uchyla się wykonania nałożonego obowiązku lub orzeczonego środka kompensacyjnego, albo nie wykonuje zawartej z pokrzywdzonym ugody. ☐ 8.6. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania --------- ☐ 8.7. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ------- Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarż ony Punkt rozstrzygni ęcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisane go czynu Przytoczyć okoliczności 2 1 Sąd na mocy art. 67 § 3 kk orzekł wobec oskarżonego nawiązkę na rzecz oskarżycielki prywatnej (…) sp. z o.o. w R w kwocie 5.000,00 złotych w terminie 3 miesięcy. Orzeczony środek nie tylko bowiem pełni funkcję zadośćuczynienia, lecz ma na celu także zwiększenie oddziaływania na sprawcę (poprzez zadanie mu dolegliwości materialnej), a także ma wzgląd na prewencję ogólną, będąc wyrazem tego, że sprawca popełniając czyn zabroniony powinien spotkać się z pewną, nawet łagodną, formą dolegliwości. Wymiar nawiązki został ustalony z uwzględnieniem wysokości rozmiaru naruszeń, jakie zostały dokonane w związku z publikacją oskarżonego, a także zasięgu jego oddziaływania. Sąd wziął pod uwagę, że napisany przez oskarżonego artykuł został upubliczniony na stronie internetowej portalu (…), a więc na portalu ogólnie odwiedzanym przede wszystkim przez mieszkańców miasta R, ale także przez mieszkańców miast ościennych, miał on więc zasięg nie tylko stricte lokalny. Sąd wziął pod uwagę także dotychczasową renomę oskarżycielki prywatnej - to, że funkcjonuje na rynku budowlanym przez kilkanaście lat i wykonuje wiele inwestycji budowlanych, zatem zasięg jej zniesławienia był duży. 3 1 Sąd na mocy art. 67 § 3 kk w zw. z art. 72 § 1 pkt 2 kk orzekł wobec oskarżonego obowiązek przeproszenia oskarżycielki prywatnej (…) sp. z. o. o. w R w terminie 3 miesięcy poprzez opublikowanie na portalu internetowym (…) w zakładce „Wiadomości”, bez pogrubienia, bez kursywy, czcionką Times New Roman 12 następującego tekstu: „Przepraszam za opublikowanie artykułu prasowego w dniu 6 lutego 2023 roku w portalu internetowym(…) , w którym zawarto pomawiające oskarżycielkę prywatną (…) sp. z o. o. w R informacje wskazujące na to, że spółka naruszyła zobowiązania umowne w ten sposób, iż nierzetelnie, nieterminowo, w opóźnieniu oraz w sposób zasługujący na obciążenie karą umowną realizowała umowę o roboty budowlane zawartą z Gminą R w ramach zamówienia publicznego pod nazwą „Modernizacja zabytkowego budynku J byłego Szpitala Miejskiego im. J R w R. Etap I – roboty konstrukcyjne”, a także odmówiła dalszej realizacji robót z uwagi na inflację”; Sąd zobowiązał oskarżonego do przeproszenia pokrzywdzonej Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 firmy w oświadczeniu na stronie portalu (…) , a więc w tym samym miejscu, w jakim doszło do naruszenia dobrego imienia oskarżycielki prywatnej. Oddziaływanie to przybiera charakter prewencyjny, sąd powinien bowiem nie tylko orzekać obowiązki mające na celu sprawienie dolegliwości sprawcy, ale także eliminować przyczyny naruszania przez niego porządku prawnego. Obowiązek przeproszenia pokrzywdzonego polega na osobistym wyrażeniu skruchy za wyrządzoną krzywdę i jest w szczególności zasadny, gdy popełnione przestępstwo wymaga moralnej rekompensaty. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego „W niektórych wypadkach może być celowa forma publicznych przeprosin (np. wówczas, gdy przestępstwo popełnione było publicznie)" (uchwała SN z 29.1.1971 r., VI KZP 26/69, OSNKW 1971, Nr 3, poz. 33). 1INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarż ony Punkt rozstrzygni ęcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypis anego czynu Przytoczyć okoliczności ----- -- 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę -------- 9. KOSZTY PROCESU Punkt rozstr zygni Przytoczyć okoliczności ęcia z wyr oku Sąd na podstawie art. 628 pkt 1 kpk w zw. z art. 629 kpk w zw.z$ Il ust. 2pktli4w zw. z ust. 7, $ 12 ust. I w zw. z ust. 3 i $ 17 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżycielki prywatnej (...) sp. Z 0. o. w R kwotę 300,00 złotych tytułem zwrotu uiszczonej przez nią przy wnoszeniu aktu oskarżenia zryczałtowanej równowartości wydatków oraz kwotę 2.748,00 złotych 4 tytułem zwrotu poniesionych przez nią kosztów zastępstwa procesowego. Ustalając wysokość należności z tytułu zastępstwa prawnego sąd uwzględnił udział pełnomocnika oskarżycielki prywatnej: na posiedzeniu, w którym umorzono postępowanie (720 zł), przed sądem drugiej instancji (840 zł), na posiedzeniu pojednawczym (180 zł — jako 25 % stawki przewidzianej dla postępowania szczególnego przed sądem rejonowym) oraz w postępowaniu przed sądem rejonowym po uchyleniu postanowienia o umorzeniu postępowania — na 3 terminach rozprawy (1.008 zł). PODPIS Sygn. akt III K 754/23 ERĄ, Ę AAA EE dE dja Sąd Rejonowy w Rybniku, PI. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezesQ©rybnik.sr.gov.pl, www .rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 kwietnia 2024r. Sąd Rejonowy w Rybniku III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący sędzia Justyna Sarikaya Protokolant Joanna Walecki przy udziale Prokuratora: --- po rozpoznaniu w dniach 9 stycznia 2024r., 23 stycznia 2024r., 5 kwietnia 2024 r. i 16 kwietnia 2024r. sprawy 1. W P (P) c. B i Ł ur. (…) r. w R oskarżonej o to, że w dniu 11.05.2023 r. około godziny 17:00 w S przy ulicy Sj naruszyła nietykalność cielesną J P poprzez odepchnięcie go tj. o czyn z art. 217 § 1 kk 2. T Z (Z) s. B i Ł ur. (…) r. w R oskarżonego o to, że w dniu 12.05.2023r. w S opublikował na portalu społecznościowym „F” post, w którym wskazał, że poszukuje świadków pobicia swojej siostry, przez byłego męża J P. wraz z konkubiną przy szkole podstawowej w S tj. o czyn z art. 212 § 2 kk oraz z oskarżenia wzajemnego 3. J P (P) s. M i I ur. (…) r. w R oskarżonego o to, że w dniu 11.05.2023 r. około godziny 17:00 w S przy ulicy S naruszył nietykalność cielesną W P poprzez chwycenie jej za twarz jedną ręką tj. o czyn z art. 217 § 1 kk 1) na mocy art. 66 § 1 kk i art. 67 § 1 kk warunkowo umarza postępowanie karne przeciwko oskarżonej W P (P) o czyn szczegółowo opisany wyżej w punkcie I, tj. o czyn z art. 217 § 1 kk na okres 1 (jednego) roku tytułem próby; Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 2) na mocy art. 67 § 3 kk orzeka wobec oskarżonej W P obowiązek zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego J P kwoty 2.000,00 (dwóch tysięcy) złotych w terminie 3 (trzech) miesięcy; 3) na mocy art. 66 § 1 kk i art. 67 § 1 kk warunkowo umarza postępowanie karne przeciwko oskarżonemu T Z o czyn szczegółowo opisany wyżej w punkcie II, przy czym dodaje, że tym samym pomówił pokrzywdzonego o postępowanie, które może poniżyć go w opinii publicznej, tj. o czyn z art. 212 § 2 kk na okres 1 (jednego) roku tytułem próby; 4) na mocy art. 67 § 3 kk orzeka wobec oskarżonego T Z obowiązek zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego J P kwoty 2.000,00 (dwóch tysięcy) złotych w terminie 3 (trzech) miesięcy; 5) na mocy art. 67 § 3 kk w zw. z art. 72 § 1 pkt 2 kk orzeka wobec oskarżonego T Z obowiązek przeproszenia pokrzywdzonego J P w terminie 1 (jednego) miesiąca poprzez opublikowanie przez okres 1 (jednego) dnia na portalu internetowym (…) na swoim koncie o nazwie „T Z” przeprosin pokrzywdzonego J P za to, że opublikował post w dniu 12.05.2023r., w którym wskazał, że poszukuje świadków pobicia swojej siostry przez J P przy szkole podstawowej w S; 6) uniewinnia oskarżonego J P (P) od popełnienia czynu wyżej szczegółowo opisanego w punkcie III; 7) na podstawie art. 628 pkt 1 kpk w zw. z art. 629 kpk w zw. z art. 632 pkt 1 kpk zasądza od oskarżonych - oskarżycieli prywatnych wzajemnych W P i T Z solidarnie na rzecz oskarżyciela prywatnego - oskarżonego wzajemnie J P kwotę 300,00 (trzystu) złotych tytułem zwrotu uiszczonej przez niego przy wnoszeniu aktu oskarżenia zryczałtowanej równowartości wydatków oraz kwotę 1.332,00 (jednego tysiąca trzystu trzydziestu dwóch) złotych tytułem zwrotu poniesionych przez niego kosztów zastępstwa procesowego; 8) na podstawie art. 632 pkt 1 kpk kosztami procesu obciąża oskarżoną - oskarżycielkę prywatną wzajemną W P; 9) na podstawie art. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jedn. Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) zasądza od oskarżonych - oskarżycieli prywatnych wzajemnych W P i T Z na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe obejmujące opłatę w wysokości po 60,00 (sześćdziesiąt) złotych. Sędzia UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 754/23 Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1 W P w dniu 11.05.2023 r. około godziny 17:00 w S przy ulicy S naruszyła nietykalność cielesną J P poprzez odepchnięcie go tj. czyn z art. 217 § 1 kk 2 T Z w dniu 12.05.2023r. w S opublikował na portalu społecznościowym „F” post, w którym wskazał, że poszukuje świadków pobicia swojej siostry, przez byłego męża J P. wraz z konkubiną przy szkole podstawowej w S, tym samym pomówił pokrzywdzonego o postępowanie, które może poniżyć go w opinii publicznej tj. czyn z art. 212 § 2 kk 3 J P Oskarżony o to, że w dniu 11.05.2023 r. około godziny 17:00 w S przy ulicy S naruszył nietykalność cielesną W P poprzez chwycenie jej za twarz jedną ręką tj. o czyn z art. 217 § 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty częściowo wyjaśnienia/zeznania W P k. 27, 144- 145, 146- 147 wyjaśnienia/zeznania J P k. 3, 146- 147 Od 28 stycznia 2016 roku W P pozostaje w związku małżeńskim z J P. Ze związku tego pochodzą małoletnie dzieci W P i J P. W Pa w dniu 17 grudnia 2021 r. złożyła pozew o rozwód, w wyniku czego nadal przed Sądem Okręgowym w Rybniku toczy się postępowanie rozwodowe pomiędzy stronami, prowadzone w sprawie o sygn. akt I C 2311/21. Po odejściu od siebie W P na stałe zajmowała się dziećmi. W toku postępowania rozwodowego były wydawane postanowienia zabezpieczające kontakty J P z dziećmi. Ogólnie małżeństwo P pozostawało w głębokim konflikcie dotyczącym opieki nad dziećmi, co częściowo wyjaśnienia T Z k. 145 Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 zeznania I P k. 155 zeznania M P k. 155 zeznania D N k. 189-190 płyty CD k. 14, 31, 58 dokumentacja zgromadzona w sprawie Sądu Okręgowego w Rybniku o sygn. IC 2311/21 – opinie, wywiady kuratora, pozew o rozwód, postanowienia w przedmiocie kontaktów, pisemne zeznania J P, protokół rozprawy i wyrok rozwodowy k. 198-244 powodowało, że został ustanowiony nadzór kuratora sądowego nad wykonywaniem władzy rodzicielskiej oraz rodzice zostali zobowiązani do odbycia terapii psychologicznej dla rodziny. Niejednokrotnie J P informował kuratora sądowego o braku realizacji kontaktów z dziećmi przedkładając także szereg nagrań, a W P twierdziła, iż dzieci są w tym czasie chore bądź, że nie chcą widzieć się z ojcem. W toku postępowania rozwodowego małżonkowie składali wiele wniosków dotyczących opieki nad dziećmi. W dniu urodzin małoletniego W P ojciec złożył mu życzenia i stawił się z prezentem, była wtedy też obecna jego aktualna partnerka D N. W dniu 11 maja 2023 roku córka stron J P miała urodziny. Strony ustaliły wcześniej za pośrednictwem swoich pełnomocników, że W P przywiezie córkę na ul. S w S ok. godziny 17:00 celem spotkania z ojcem i przekazania jej prezentu urodzinowego. Na spotkaniu miało nie być jego obecnej partnerki - D N. Jednak jak się okazało na miejscu wraz z J P na spotkanie przybyła również jego obecna partnerka – D N, co bardzo rozzłościło W P. Na spotkanie w pierwszym samochodzie podjechali rodzice J P – I P i M P, następnie zaparkowała W P z córką, która siedziała za fotelem kierowcy, a na końcu J P z D N. W momencie, gdy J P wyszedł z samochodu W P zaczęła krzyczeć „jej tu miało nie być”, następnie zaczęła wychodzić z samochodu i krzyczeć, żeby jej nie dotykał. Wtedy jej mąż dopiero dochodził do jej samochodu i był w odległości około 1 metra od niej. Gdy J P doszedł do jej auta i chciał sięgnąć po dziecko od strony kierowcy podczas otwartych drzwi (ponieważ samochód był trzydrzwiowy), to wtedy W P odepchnęła go obiema rękami. Doszło między nimi do utarczki słownej głównie z D N. Zdarzenie to odbiło również swoje piętno na małoletniej, która będąc w centrum powstałego konfliktu wystraszyła się i cały czas płakała i wrzeszczała. W P opowiedziała w domu o zdarzeniu mówiąc także swojemu bratu, że jej mąż pobił ją. Następnego dnia T Z, który jest bratem W P opublikował na portalu społecznościowym „F” na swoim koncie o nazwie „T Z” post, w którym wskazał, że poszukuje świadków pobicia swojej siostry, przez byłego męża J P. wraz z konkubiną przy szkole podstawowej w S. W komentarzu do tego wpisu J P nakazał mu usunięcie tego wpisu. wydruk postu i komentarzy k. 55-57 Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 Oskarżeni nie byli dotychczas karani. karty karne k. 74-76 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCENA DOWODÓW 9.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1 wyjaśnienia/ zeznania oskarżonej i oskarżycielki prywatnej wzajemnej W P Sąd jedynie w części uznał wyjaśnienia oskarżonej W P za wiarygodne, gdyż były one sprzeczne przede wszystkim z wyjaśnieniami oskarżonego J P. W przedmiocie wzajemnego konfliktu pomiędzy małżonkami, ustaleń dotyczących kontaktu z córką w dniu urodzin i początku przybycia na umówione miejsce - wyjaśnienia oskarżonej były zbieżne z pozostałym materiałem dowodowym. Jednakże w zasadniczej części, a więc tego czy J P złapał ją za twarz oraz czy ona odepchnęła go - to wyjaśnienia oskarżonej były odmienne od wyjaśnień oskarżonego. W tym zakresie sąd opierał się także na nagraniach, z których wynika, że W P była bardzo zbulwersowana faktem przybycia na spotkanie partnerki jej męża - D N. Oskarżona krzyczała i była zdenerwowana Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 z tego powodu. Z drugiej strony nie dostrzeżono, aby J P wykazywał takie emocje. Zatem mając na uwadze cały konflikt pomiędzy małżonkami, który wynikał już chociażby z akt postępowania rozwodowego, zachowanie oskarżonej uwidocznione na nagraniach, a także zasady doświadczenia życiowego uznano, że bardziej wiarygodny jest stan faktyczny opisany przez oskarżonego. To W P była zdziwiona pojawieniem się D N w miejscu zdarzenia, co wywołało jej znaczne zdenerwowanie. Oskarżony J P nie miał większego celu w złapaniu jego żony za twarz, tym bardziej, iż w postępowaniu dotyczącym kontaktów nad wspólnymi dziećmi wielokrotnie w pismach do kuratora zarzucał jej niewłaściwe zachowanie polegające na braku umożliwienia mu spotkań z dziećmi, a wcześniej nie dochodziło do rękoczynów. Co więcej, oskarżony nagrywał zdarzenie telefonem, wiedział zatem, że jego zachowanie zostanie uwidocznione. Z drugiej strony oskarżona również nagrywała to zdarzenie telefonem, jednakże nagrany został wyłącznie tylko dźwięk. Na samym początku nagrania dźwiękowego słychać jak oskarżona mówiła po kolei co się dzieje wokół, tak jakby chciała komentować zdarzenie, tj. np. że właśnie dojeżdża na miejsce. Miała ona zatem świadomość, że nie będzie posiadała nagrania obrazu z tej sytuacji, tylko głosy. Nie bez znaczenia jest także to, że w opinii psychologicznej i OZSS sporządzonych na potrzeby postępowania rozwodowego uznano, że W P ma skłonność do manipulacji dzieci i jest silnie skoncentrowana na poczuciu krzywdy i żalu wobec jej męża. Mając zatem na uwadze powyższe uznano, że brak jest poza jej wyjaśnieniami dowodów świadczących o tym, aby to J P dokonał naruszenia jej nietykalności cielesnej. 1 wyjaśnienia/ zeznania oskarżonego wzajemnie i oskarżyciela prywatnego J P Sąd w całości dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, gdyż były one zbieżne z większością pozostałego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci zeznań D N, I P i M P, a także przedłożonych nagrań. W zakresie naruszenia nietykalności cielesnej pomiędzy nim a jego żoną, to w tym zakresie występowała oczywista sprzeczność pomiędzy wyjaśnieniami W P a wyjaśnieniami J P. Jednakże w tym zakresie sąd uznał za bardziej wiarygodne wyjaśnienia J P. W ocenie sądu oskarżony w sposób rzeczowy opisał przesłanki przemawiające za brakiem naruszenia nietykalności cielesnej jego żony. Jednocześnie konsekwentnie wskazywał, że to żona podczas zdarzenia odepchnęła go. Pozostali w sprawie świadkowie nie widzieli całego zdarzenia od początku, jednakże najlepszą możliwość obserwacji zdarzenia miała D N, która powieliła opis przebiegu zdarzenia przedstawiony przez jej konkubenta. Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 1 częściowo wyjaśnienia oskarżonego T Z Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego T Z wyłącznie w zakresie okoliczności dotyczących udostępnienia przez niego posta na portalu F. Natomiast odnośnie zdarzenia związanego z naruszeniem nietykalności cielesnej oskarżonych z dnia 11 maja 2023 r. to oskarżony nie miał na ten temat wiedzy, gdyż nie był on na miejscu zdarzenia. Zatem wiedzę posiadał wyłącznie od swojej siostry. 1 zeznania świadka I P 1 zeznania świadka M P Sąd uznał zeznania świadków- rodziców J P za wiarygodne w zakresie przez nich opisanym. Jednakże świadkowie ci nie mieli wiedzy odnośnie samego początku zdarzenia, a więc sytuacji mającej miejsce przy samochodzie W P po wypowiedzeniu przez nią słów „jej tu miało nie być”, gdyż dopiero dochodzili oni do tego samochodu. Natomiast w zakresie opisu zachowania W P, jej wzburzenia i kłótni z D N, to sąd bazował na podstawie ich zeznań, gdyż były zbieżne także z nagraniami. 1 zeznania świadka D N Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadka, która jest konkubiną J P. Przedstawiony przez nią przebieg zdarzenia odpowiada temu zaprezentowanemu przez oskarżonego. Przy czym sąd miał na uwadze to, że o ile J P wskazywał na to, że jego żona odepchnęła go, o tyle D N powoływała nadto to, że W P chwyciła go za ramię i chciała wyciągnąć z samochodu, uderzając go drzwiami samochodu. Sąd miał jednak na uwadze, że świadek D N obserwowała zdarzenie z innej perspektywy, będąc nieco dalej, niż jej konkubent, który uczestniczył w tym zdarzeniu, a więc był bezpośrednio przy oskarżonej i zamierzał dostać się do wnętrza samochodu po córkę. Również w przedmiocie zarzucanego oskarżonemu J czynu w postaci złapania jego żony za twarz, to także świadek w tożsamy sposób, co oskarżony wskazywała, że do takiego zdarzenia nie doszło, gdyż oskarżony w tym czasie był w odległości około 1 metra przed samochodem i dopiero dochodził do samochodu, przy którym stała jego żona. 1 płyty CD Sąd uznał za miarodajne dowody w postaci nagrań przedłożone przez strony. Jednakże miał na uwadze sąd to, że nagranie przedstawione przez W P było wyłącznie głosowe. Natomiast nagranie przedstawione przez J P było częściowe – nie obejmowało ono całości zdarzenia z uwagi na jego dynamikę, podczas którego to nagranie wyłączało się, a oskarżony ponownie je nagrywał. Oskarżona W P zakwestionowała jakość nagrania przedłożonego przez oskarżonego, zarzucając mu wycięcie fragmentu zdarzenia ze złapaniem jej twarzy i przytrzymywaniu drzwi samochodu, jednakże sąd w tym zakresie miał to na uwadze, że nagranie było jedynie częściowe i okoliczności stanu faktycznego zostały ustalone na podstawie osobowych źródeł dowodowych. Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 1 i 2 -dokumentacja zgromadzona w sprawie Sądu Okręgowego w Rybniku o sygn. IC 2311/21 – opinie, wywiady kuratora, pozew o rozwód, postanowienia w przedmiocie kontaktów, pisemne zeznania J P, protokół rozprawy i wyrok rozwodowy - wydruk postu i komentarzy - karty karne Dowody z dokumentów urzędowych i prywatnych – nie kwestionowane przez żadną ze stron. 9.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1 wyjaśnienia/ zeznania W P w zakresie wskazanym jak wyżej 1 wyjaśnienia T Z w zakresie wskazanym jak wyżej Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 1 zeznania świadka Ł Z Zeznania złożone prze świadka, która jest matką oskarżonych W P i T Z cechowały się przedstawieniem jej dzieci wyłącznie w korzystnym świetle. Za zupełnie niewiarygodne uznano zeznania świadka w tym fragmencie, w jakim wskazała, że W P wracając do domu miała widoczne zaczerwienienia, gdyż nawet sama oskarżona nie twierdziła tak, ponadto nie przedstawiają tego nagrania. Przede wszystkim jednak świadek nie była obecna na miejscu zdarzenia, dlatego nie miała wystarczającej wiedzy o jego przebiegu, a wiedzę na temat zdarzenia miała wyłącznie od swojej córki. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 9.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 9.4. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 9.5. Warunkowe umorzenie postępowania W P, T Z Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 Sąd uznał, iż zachowanie oskarżonej W P wyczerpało znamiona przestępstwa z art. 217 § 1 kk, zaś zachowanie oskarżonego T Z wyczerpywało znamiona przestępstwa z art. 212 § 2 kk. Zgodnie z art. 217 § 1 kk odpowiedzialności karnej podlega ten, kto uderza człowieka lub w inny sposób narusza jego nietykalność cielesną. Prawnie relewantne będzie tu zatem w istocie każde oddziaływanie na ciało innej osoby, które nie jest przez nią akceptowane. Forma naruszenia nietykalności nie ma tu większego znaczenia, gdyż ustawodawca wprowadził otwarty katalog. Mając na uwadze zgromadzony materiał dowodowy sąd uznał, że oskarżona W P w dniu 11.05.2023 r. około godziny 17:00 w S przy ulicy S naruszyła nietykalność cielesną J P poprzez odepchnięcie go. Natomiast występek z art. 212 § 1 kk polega na pomówieniu innej osoby, grupy osób, instytucji, osoby prywatnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą ją poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego powyżej za pomocą środków masowego komunikowania dopuszcza się przestępstwa z art. 212 § 2 kk. Jest to przestępstwo umyślne, które można popełnić zarówno z zamiarem bezpośrednim, jak i ewentualnym. Czynność sprawcza zniesławienia sprowadza się do pomawiania o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego do danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności. Zniesławienie, na co wskazuje sama nazwa tego występku, godzi w sławę innego podmiotu, postrzeganą jako jego dobre imię i domniemanie wszelkich cech pozytywnych. Pomawianie to pojęcie wieloznaczne. W jego zakresie znaczeniowym mieści się oskarżanie, zarzucanie, przypisywanie, posądzanie, podejrzewanie o postępowanie lub właściwości negatywnie rzutujące na ocenę podmiotu, mające charakter poniżający w opinii publicznej, podrywający zaufanie społeczne. Zniesławiający zarzut odnosi się na ogół do określonego zachowania, np. postępowania nagannego, sprzecznego z zasadami współżycia społecznego czy prakseologią zawodową. Nie musi to być zachowanie sprzeczne z prawem, gdyż wystarczy, aby informacja o tym była zdolna poniżyć pokrzywdzonego lub narazić go na utratę potrzebnego zaufania. Ustalenie faktu realizacji przez sprawcę znamion zniesławienia podlega ocenie obiektywnej, a więc nie mają tu znaczenia subiektywne odczucia pokrzywdzonego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2001 r., IV KKN 78/97, LEX nr 51588). Materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania sądowego dowiódł zasadności zarzutu postawionemu oskarżonemu T Z. Oskarżony bowiem w dniu 12.05.2023r. w S opublikował na portalu społecznościowym „F” post, w którym wskazał, że poszukuje świadków pobicia swojej siostry, przez byłego męża J P. wraz z konkubiną przy szkole podstawowej w S, tym samym pomówił pokrzywdzonego o postępowanie, które może poniżyć go w opinii publicznej. Udostępniony post miał charakter zniesławiający, gdyż wskazywał na to, że pokrzywdzony J P jest sprawcą pobicia swojej żony. Nie ma wątpliwości co do tego, że wspomniany post dotyczył J P, gdyż siostra oskarżonego W P ma męża „J P.” Nie ma znaczenia także to, że oskarżony wskazał, iż dotyczy on „byłego męża”, podczas gdy pokrzywdzony pod Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 względem prawnym nadal pozostaje mężem W P, a postępowanie rozwodowe jest w toku. Istotne jest bowiem to, że nie było wątpliwości, kogo ten post dotyczył. Siostra oskarżonego nie posiada żadnych byłych mężów J P. Sąd ustalił, że informacja zawarta w poście była nieprawdziwa, gdyż nie stwierdzono, aby oskarżyciel prywatny J P dokonał pobicia swojej żony. Wskazanie w poście, iż oskarżony dopiero „poszukuje świadków”, także nie wyłącza bezprawności jego czynu, gdyż intencją oskarżonego było zniesławienie i postawienie w złym świetle osoby pokrzywdzonego. Zarzucanie komuś popełnienia przestępstwa pobicia niewątpliwie może poniżyć taką osobę w opinii publicznej. Zgodnie z art. 213 § 1 k.k. nie ma przestępstwa określonego w art. 212 § 1 k.k., jeżeli zarzut uczyniony niepublicznie jest prawdziwy. Natomiast zgodnie z art. 212 § 2 k.k. nie popełnia przestępstwa określonego w art. 212 § 1 lub 2 k.k., kto publicznie podnosi lub rozgłasza prawdziwy zarzut: 1) dotyczący postępowania osoby pełniącej funkcję publiczną lub 2) służący obronie społecznie uzasadnionego interesu. Zatem w przypadku przestępstwa z art. 212 § 2 k.k. konstrukcja kontratypu z art. 213 k.k. wchodzi w rachubę jedynie w przypadku zarzutu prawdziwego. Zważywszy jednak na okoliczności zdarzenia i jego tło, a w szczególności na silny konflikt pomiędzy oskarżonymi J P i jego żoną W P związany ze sprawą rozwodową i na tle opieki nad dziećmi, Sąd uznał, że stopień społecznej szkodliwości ich czynu, mimo niewątpliwej naganności zachowania oskarżonej, nie był znaczny, choć niewątpliwie, w ocenie Sądu, był on wyższy niż znikomy. Podobnie oceniono zachowanie oskarżonego T Z, który niejako został uwikłany w konflikt małżeński jego siostry i bazował na tym, co powiedziała mu jego siostra na temat zdarzenia. Podkreślić w tym miejscu należy, iż określenie „nie jest znaczny” nie ma tego samego znaczenia, co termin „nieznaczny”, obejmując swoim zakresem także wypadki o „średnim” stopniu społecznej szkodliwości, tak jak w niniejszej sprawie. W szczególności stopień ten musi być wyższy od „znikomego” skutkującego, zgodnie z art. 1 § 2 k.k., brakiem przestępności czynu i koniecznością bezwarunkowego umorzenia postępowania (art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k.). Takie zaś oznaczenie w art. 66 § 1 k.k. stopnia społecznej szkodliwości czynu, jako przesłanki warunkowego umorzenia postępowania, pełni funkcję wyznaczającą granicę możliwej tolerancji dla sprawcy z punktu widzenia racjonalizacji sprawiedliwościowej i potrzeb w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd zatem w niniejszej sprawie, przy ocenie stopnia społeczności szkodliwości czynu przypisanego oskarżonej wziął pod uwagę rodzaj naruszonego jej działaniem dobra, jak również sposób i okoliczności jego popełnienia oraz rodzaj zamiaru towarzyszącego oskarżonej. Sąd miał na względzie, iż zachowanie oskarżonej było impulsywne, a było spowodowane jej zaskoczeniem tym, że na spotkanie do dziecka w celu wręczenia prezentu urodzinowego stawiła się także obecna konkubina jej męża, której nie życzyła sobie widzieć. Podobny jest stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu T Z. Oskarżony działał w emocjach, bazował na wypowiedziach swojej siostry. Jego celem było także oprócz zniesławienia, odszukanie ewentualnych świadków zdarzenia z 11 maja 2023 roku. Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 Czyn oskarżonych jest również przez nich zawiniony, gdyż w momencie ich popełnienia nie zachodziły żadne przesłanki wyłączające lub ograniczające ich winę. Zważywszy zatem, iż wina i społeczna szkodliwość tych czynów nie są znaczne, a okoliczności ich popełnienia nie budzą wątpliwości oraz biorąc pod uwagę to, że oskarżeni nie byli dotychczas karani i dopuścili się popełnienia występków zagrożonych karą pozbawienia wolności do 5 lat, Sąd warunkowo umorzył prowadzone przeciwko nim postępowanie. Dotychczasowy tryb życia oskarżonych, ich właściwości i warunki osobiste uzasadniają bowiem przypuszczenie, że mimo umorzenia postępowania będą oni przestrzegali porządku prawnego, a w szczególności nie popełnią ponownie przestępstwa i jednocześnie zostaną spełnione cele ustawy karnej i to zarówno w zakresie prewencyjnego, jak i resocjalizacyjnego oddziaływania na oskarżonych oraz w zakresie dotyczącym ugruntowania w społeczeństwie przekonania o konieczności poszanowania dóbr chronionych prawem. Reasumując, należy zatem stwierdzić, że wobec oskarżonych istnieje pozytywna prognoza kryminologiczna wyrażająca się w przekonaniu, że mimo warunkowego umorzenia tego postępowania, oskarżeni nie popełnią ponownie przestępstwa, zważywszy na ich wiek i dotychczasową postawę wobec porządku prawnego, dlatego też Sąd warunkowo umorzył postępowanie karne wobec nich na okres próby 1 roku celem zweryfikowania powyższej prognozy. Przyjęty przez Sąd okres próby jest, w ocenie Sądu, wystarczający dla zweryfikowania przyjętej prognozy przyszłego zachowania oskarżonych, z uwagi na związek przyczynowo – skutkowy między przypisanym im niewłaściwym zachowaniem. ☐ 9.6. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 9.7. Uniewinnieni e J P Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 Sąd uznał, iż w sprawie brak jest wystarczających dowodów popełnienia przestępstwa naruszenia nietykalności cielesnej przez oskarżonego J P. Sąd w tym zakresie nie uznał za wiarygodnych twierdzeń W P. Także przedstawione przez nią nagranie głosowe było w ocenie sądu niewystarczającym dowodem przemawiającym za dokonaniem tego czynu. Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego w momencie, kiedy W P wypowiadała słowa dotyczące tego, aby oskarżony jej nie dotykał, J P dopiero dochodził do niej, nie miał więc możliwości złapania jej za twarz. Wobec powyższego – na podstawie art. 414 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k. uniewinniono oskarżonego J P od popełnienia zarzucanego mu czynu. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżon y Punkt rozstrzygni ęcia z wyroku Punkt z wyroku odnosz ący się do przypis anego czynu Przytoczyć okoliczności W P 2 1 Sąd na mocy art. 67 § 3 kk orzekł wobec oskarżonej obowiązek zapłaty zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego J P kwoty w wysokości 2.000 złotych w terminie 3 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku. Kwota ta jest odpowiednia do stopnia naruszenia dobra osobistego oskarżonego. Ponadto sąd miał na względzie to, że do tego czynu doszło w miejscu publicznym, przy szkole, na oczach wspólnego małoletniego dziecka i w dniu urodzin dziecka, co miało wpływ na zwiększenie stopnia krzywdy pokrzywdzonego. 4 2 Sąd na mocy art. 67 § 3 kk orzekł wobec oskarżonego obowiązek zapłaty zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego J P kwoty w wysokości 2.000 złotych w terminie 3 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku. Kwota ta jest odpowiednia do stopnia zniesławienia oskarżonego. Ustalając wysokość zadośćuczynienia sąd miał na względzie rodzaj zarzutu postawionego w poście oraz długość czasookresu udostępnionej informacji, jak także możliwy krąg osób, które zapoznały się z postem. T Z 5 2 Sąd na mocy art. 67 § 3 kk w zw. z art. 72 § 1 pkt 2 kk orzekł wobec oskarżonego T Z obowiązek przeproszenia pokrzywdzonego J P w terminie 1 miesiąca poprzez opublikowanie przez okres 1 dnia na portalu internetowym (…) na swoim koncie o nazwie „T Z” przeprosin pokrzywdzonego J P za to, że opublikował post w dniu 12.05.2023r., w którym wskazał, że poszukuje świadków pobicia Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 swojej siostry przez J P przy szkole podstawowej w S. Obowiązek ten ma zrekompensować pokrzywdzonemu dotychczas odniesione przez niego negatywne skutki w związku z treścią udostępnionego postu. 1INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżon y Punkt rozstrzygni ęcia z wyroku Punkt z wyroku odnosz ący się do przy pisane go czynu Przytoczyć okoliczności ------ 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę ---------- 10. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzyg nięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 7 Sąd na podstawie art. 628 pkt 1 kpk w zw. z art. 629 kpk w zw. z art. 632 pkt 1 kpk w zw. z § 11 ust. 2 pkt 3 w zw. z ust. 7 w zw. z § 17 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie zasądził od oskarżonych - oskarżycieli prywatnych wzajemnych W P i T Z solidarnie na rzecz oskarżyciela prywatnego - oskarżonego wzajemnie J P kwotę 300,00 złotych tytułem zwrotu uiszczonej przez niego przy wnoszeniu aktu oskarżenia zryczałtowanej równowartości wydatków oraz kwotę 1.332,00 złotych tytułem zwrotu poniesionych przez niego kosztów zastępstwa procesowego. Przy ustaleniu wysokości należności pełnomocnika/obrońcy J P sąd uwzględnił jej udział w posiedzeniu pojednawczym (25 % stawki) oraz udział na 4 terminach rozprawy. 8 Sąd na podstawie art. 632 pkt 1 kpk kosztami procesu, czyli zryczałtowaną równowartością wydatków ponoszoną w postepowaniu prywatnoskargowym w wysokości 300 złotych obciążył oskarżoną - oskarżycielkę prywatną wzajemną W P. 9 Sąd na podstawie art. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jedn. Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) zasądził od oskarżonych - oskarżycieli prywatnych wzajemnych W P i T Z na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe obejmujące opłatę w wysokości po 60,00 złotych z uwagi na warunkowe umorzenie postępowania. 1PODPIS Sygn. akt III K 294/24 7 42, ” 4 > WADE WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 października 2024r. Sąd Rejonowy w Rybniku III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący sędzia Justyna Sarikaya Protokolant Magdalena Migulla przy udziale Prokuratora --—- po rozpoznaniu w dniu 18 października 2024r. sprawy DW s.BiH ur.(...)r.w R oskarżonego o to, że W okresie od 13 do 26 lutego 2024 r. w R w celu poniżenia adwokata P B w opinii publicznej i narażenia go na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania jego działalności prawniczej, wspólnie i w porozumieniu z K A rozgłaszali przeciwko niemu publicznie nieprawdziwe zarzuty wyrażające się w twierdzeniach napisanych przez niego na wizytówce google Kancelarii Adwokackiej Adwokat P B, że „na wszelkie pytania ciągle słyszał „muszę zapytać kolegów” lub „dopiero będę mógł się ustosunkować po wyroku”. Jako profesjonalista nie potrafi zadbać o proste szczegóły jak „protokół zdawczo odbiorczy” i obarcza swojego klienta zatajeniem informacji. Gdzie jak sam twierdził jest to rzecz łatwa do podważenia. Wiele by pisać. Jeśli szanują Państwo swój czas i pieniądze to Pan P jest osobą, od której należy trzymać się z daleka” wystawiając w opinii jako ocenę 1 oraz „Po kilku dniach dostałem pismo od Panna B o usunięciu mojej opinii ze względu na fałszywe informację więc postanowiłem dodać zdjęcie wyroku oraz szantażu Panna B” tj. o czyn z art. 212 $ 2 kk 1) na mocy art. 414 $ I kpk i art. 17 $ 1 pkt 2 kpk uniewinnia oskarżonego D W od popełnienia opisanego wyżej czynu z art. 212 $ 2 kk; 2) namocy art. 632 pkt 2 kpk kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. Sędzia Sąd Rejonowy w Rybniku, PI. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezesQrybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 294/24 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 11. USTALENIE FAKTÓW 1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1 D W okresie od 13 do 26 lutego 2024 r. w R w celu poniżenia adwokata P B w opinii publicznej i narażenia go na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania jego działalności prawniczej, wspólnie i w porozumieniu z K A rozgłaszali przeciwko niemu publicznie nieprawdziwe zarzuty wyrażające się w twierdzeniach napisanych przez niego na wizytówce gogle Kancelarii Adwokackiej Adwokat P B, że: „na wszelkie pytania ciągle słyszał „muszę zapytać kolegów” lub „dopiero będę mógł się ustosunkować po wyroku”. Jako profesjonalista nie potrafi zadbać o proste szczegóły jak „protokół zdawczo odbiorczy” i obarcza swojego klienta zatajeniem informacji. Gdzie jak sam twierdził jest to rzecz łatwa do podważenia. Wiele by pisać. Jeśli szanują Państwo swój czas i pieniądze to Pan P jest osobą, od której należy trzymać się z daleka”, wystawiając w opinii jako ocenę 1 oraz „Po kilku dniach dostałem pismo od Panna B o usunięciu mojej opinii ze względu na fałszywe informację więc postanowiłem dodać zdjęcie wyroku oraz szantażu Panna B” Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżony D W nabył lokal mieszkalny z garażem od dewelopera. Oskarżony uważał, że nabyty przez niego lokal posiada wady w postaci braku murów oporowych. Uważał, że konieczne jest dokończenie procesu budowlanego przez sprzedającego. W tym celu zlecił oskarżycielowi prywatnemu P B, który jest adwokatem usługę prawną polegającą na dochodzeniu roszczenia z tego tytułu. Oskarżyciel prywatny przyjął zlecenie. Uzyskał on informacje od oskarżonego w przedmiocie jego żądania. Oskarżony nie wskazywał, czy jego żądanie miało polegać na zapłacie pieniędzy od pozwanego, czy też naprawie wad. Oskarżony nie posiada wiedzy prawniczej, wiedział jednak, że przysługują mu roszczenia prawne, o czym wcześniej także informował go także deweloper. Oskarżony nie wyjaśnienia oskarżonego D W 101- 102 Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 zeznania P B 103- 104 informował także adwokata o podpisaniu przez niego dokumentu – protokołu zdawczo-odbiorczego, gdyż uważał, że nie podpisał takiego dokumenty. Również prawnik nie dopytywał go o ten dokument. Po przedstawieniu całej sytuacji oskarżyciel prywatny uznał, że zasadne jest wystąpienie z pozwem. Nie informował oskarżonego na jakiej podstawie prawnej będzie dochodził tego roszczenia. Następnie adwokat przesłał mu na e-maila projekt pozwu, z którym ten się zapoznał i zaakceptował, gdyż zgadzała się chronologia zdarzeń zawarta w pozwie. Następnie w dniu 17 listopada 2021 roku P B sporządził pozew o wydanie projektu budowlanego oraz o upoważnienie do wykonania zastępczego z zabezpieczeniem. W pozwie zawarł 3 żądania: o upoważnienie zastępcze, o zasądzenie kwoty 65 tys. zł i o wydanie dokumentacji projektowej. Pozew ten złożył do Sądu Rejonowego w Rybniku, Wydziału I Cywilnego. Do pozwu dołączył dokumenty wykazujące żądanie. Zgodnie z zarządzeniem sędziego z dnia 24 listopada 2021 roku pozew został przekazany do Sądu Rejonowego w Rybniku, Wydziału Gospodarczego z uwagi na uznanie, że sprawa ma charakter gospodarczy (art. 458 2 § 1 pkt 5 kpc). Adwokat poinformował oskarżonego telefonicznie o tym, że sprawa trafiła do sądu gospodarczego, a nie cywilnego. Przedstawił to swojemu klientowi w ten sposób, że korzystniejsze jest to, że sprawa zostanie szybciej rozpoznana w wydziale gospodarczym, niż gdyby była w wydziale cywilnym. Nie wskazywał wtedy na ograniczenia w procedurze przewidziane w postępowaniu szczególnym gospodarczym. Oskarżony również nie dopytywał o to. Także w wiadomości tekstowej P B wskazał, że to ustawodawca zdecydował w ostatniej nowelizacji, że wszystkie sprawy „budowlane” będą rozpoznawane przez sąd gospodarczy bo ten rozpoznaje sprawy szybciej. Zarządzeniem z dnia 7 grudnia 2021 roku zwrócono pozew z uwagi na brak podania wartości przedmiotu sporu co do pozostałych roszczeń, niż roszczenie o zapłatę. Następnie w piśmie procesowym z dnia 30 grudnia 2021 roku oskarżyciel prywatny wycofał powództwo o zapłatę i jednocześnie określił wartość przedmiotu sporu dotyczącą żądania upoważnienia zastępczego. W wiadomości tekstowej oskarżyciel prywatny wskazał, że oskarżony zrezygnował z powództwa o zapłatę, gdyż musiałby zapłacić podwójnie także za to roszczenie oprócz opłaty za wykonanie zastępcze. Następnie toczyło się w dalszym ciągu postępowanie, w trakcie którego pozwany (…) sp. z o.o. wniosła o oddalenie powództwa. W toku tego postępowania pełnomocnik powoda zgłaszał nowe wnioski dowodowe, które jednak jako niedopuszczalne w postępowaniu gospodarczym zostały pominięte. Oskarżony przygotowywał te dowody, ponieważ jego pełnomocnik nie poinformował go wcześniej, że w procedurze gospodarczej są przewidziane akta SR w Rybniku o sygn. VI Gc 719/21: - pozew wraz z załącznikami k. 3-57, - odpowiedź k. 58, - zdjęcia k. 61- 64, - zarządzanie o zwrocie pozwu k. 69, - pismo procesowe k. 72, - postanowienia k. 74-75, - odpowiedź na pozew wraz z załącznikami k. 85-97, - replika do odpowiedzi na pozew k. 102- 127, - pismo procesowe pozwanego k. 129-130, - wniosek dowodowy pozwanego k. 132-133, akta SR w Rybni ku o sygn. VI Gc 719/2 1 Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 - pismo procesowe powoda k. 140-145, - protokół rozprawy k. 146, 171-172, 201-203, 217, 218, 224, 242, - pendrive k. 155, - oświadczenie oskarżanego k. 204, - wnioski dowodowe oskarżonego k. 205-206, - wyrok k. 243 - uzasadnienie wyroku k. 246- 248 ograniczenia w postępowaniu dowodowym. Oskarżony po rozprawie zapytał adwokata, dlaczego te wnioski dowodowe zostały pominięte, na co ten mu odpowiedział, że tak zdecydował sąd. Odnośnie kwestii protokołu zdawczo-odbiorczego adwokat poinformował go w trakcie rozprawy, że ten dokument jest łatwy do podważenia, gdyż nie wszystkie strony były na nim parafowane, a podpisana była jedynie ostatnia strona dokumentu. Oskarżony uczęszczał na wszystkie rozprawy, a jego pełnomocnik był obecny na nich jedynie w formie zdalnej. Po każdej rozprawie oskarżony chciał się dowiedzieć o kwestie prawnicze, których nie rozumiał, jednak jego pełnomocnik mówił mu najczęściej, że nie wie co będzie dalej albo, że dopiero musi się dowiedzieć jakiej treści będzie wyrok i dopiero wtedy będzie mógł się do tego ustosunkować. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Rybniku, Wydziału VI Gospodarczego z dnia 8 sierpnia 2023 r. w sprawie VI GC 719/21 oddalono powództwo D W. Jak wynika z pisemnego uzasadnienia wyroku zasadniczym powodem oddalenia powództwa było oparcie pozwu o przepis art. 480 § 1 k.c., a żądanie polegało na dokończeniu procesu budowlanego, tymczasem strony postępowania nie zawarły żadnej umowy o roboty budowlane, tylko łączyła je umowa sprzedaży. Sąd oddalający powództwo uznał, że powoływane przez powoda okoliczności faktyczne, a więc niewykonanie murów oporowych i niewłaściwe wykonanie ocieplenia budynku wskazywały na istnienie wad fizycznych budynku, co ostatecznie powód sprecyzował w piśmie procesowym z dnia 11 października 2022 roku wraz ze zgłoszeniem roszczenia alternatywnego, jednak przepisy w postępowaniu gospodarczym zabraniają w toku postepowania występowania z nowymi roszczeniami lub obok dotychczasowych. Sąd w uzasadnieniu wyraźnie wskazał, że przepis art. 480 k.c. nie ma zastosowania ani do umów o roboty budowlane, ani do usunięcia wad tych robót. Z uwagi na wynik postępowania od oskarżonego jako powoda zasadzono na rzecz pozwanego kwotę 5.400 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego strony przeciwnej. Po ogłoszeniu wyroku oskarżony dopytywał swojego pełnomocnika o dalsze kroki prawne, ten jednak wskazał, że przyjedzie do niego i dopiero wtedy omówią to. Niespodziewanie oskarżony dostał na e- maila wiadomość od P B, że nie przyjdzie do niego. Strony umówiły się na wtorek, ale 3 godziny przed spotkaniem adwokat napisał, że nie przyjedzie z powodu skierowania do szpitala i prosi o jednoznaczną decyzję co do wniesienia apelacji, gdyż w takim przypadku musiałby zapewnić jej napisanie przez innego prawnika. wydruk opinii k. 5-6 Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 wydruk decyzji w sprawie szkody z E H k. 7- 10 wydruk skargi do Izby Adwokackiej w Bielsku- Białej k. 24- 27 informacja pisemna K A k. 28- 29 W tym czasie do piątku był możliwy termin na złożenie apelacji od wyroku. Z uwagi na treść ustnych motywów wyroku sędziego, z których wynikało, że sprawa została przegrana z uwagi na dobór niewłaściwego przepisu oskarżony dopytywał swojego pełnomocnika o to, na jakiej podstawie prawnej zamierza wnieść zarzuty w apelacji. Oskarżyciel prywatny poinformował go, że jest po konsultacjach ze znajomymi prawnikami i uważa, że popełnili błąd na samym początku sprawy, ponieważ niepotrzebnie sprawa została przekazana do wydziału gospodarczego i zamierzał powołać jako główny zarzut apelacyjny przepis art. 4582 kpc i inne przepisy. Oskarżony nie był zadowolony z interpretacji prawnika, gdyż uważał, że powinno to być zaskarżone już na samym początku sprawy i obawiał się, że wniesienie apelacji jedynie z takim zarzutem narazi go na poniesienie dalszych kosztów. Adwokat uzależnił dalsze czynności od uiszczenia przez oskarżonego opłaty za apelację. W związku z brakiem zapłaty dalszy kontakt został zerwany i apelacja od niekorzystnego dla oskarżonego wyroku nie została wniesiona. Następnie oskarżony napisał do adwokata, że chce zgłosić prowadzenie przez niego sprawy do ubezpieczyciela, gdyż chce odzyskać zwrot kosztów za przegraną sprawę. Oskarżyciel prywatny przekazał mu numer do jego brokera ubezpieczeniowego. Ubezpieczyciel jednak odmówił wypłaty ubezpieczenia, ponieważ nie została wykorzystana przez klienta droga postępowania odwoławczego. Oskarżony postanowił skorzystać z usług innego prawnika i złożyć nowy pozew w przedmiocie roszczenia związanego z zakupem przez niego lokalu. W celu poinformowania opinii publicznej o niewłaściwym według niego prowadzeniu sprawy przez adwokata P B oskarżony napisał w internecie komentarz. We wpisie wskazał, że: „Zdecydowanie nie polecam!. Dostałem kontakt do Pana P z polecenia, dzięki czemu dowiedziałem się w trakcie postępowania sprawy, że gdyby nie ten fakt to całą moją sprawą by się nie zainteresował. Na wszelkie pytania ciągle słyszałem „muszę zapytać kolegów” lub „dopiero będę mógł się ustosunkować po wyroku”. Jako profesjonalista nie potrafi zadbać o proste szczegóły jak „protokół zdawczo odbiorczy” i obarcza swojego klienta zatajeniem informacji. Gdzie jak sam twierdził jest to rzecz łatwa do podważenia. Wiele by pisać. Jeśli szanują Państwo swój czas i pieniądze to Pan P jest osobą, od której należy trzymać się z daleka EDIT: Po kilku dniach dostałem pismo od Panna B o usunięciu mojej opinii ze względu na fałszywe informację więc postanowiłem dodać zdjęcie wyroku oraz szantażu Panna B” Oskarżony umieścił także w Internecie zdjęcie wyroku i pisma oskarżyciela prywatnego. Również wystawił adwokatowi na Google ocenę 1. Oskarżony złożył w dniu 22 marca 2024 roku skargę do Izby wydruki wiadomości k. 30- 40 Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 Adwokackiej w Bielsku Białej z wnioskiem o wszczęcie przeciwko P B postępowania dyscyplinarnego. Oskarżony był wcześniej karany. karta karna k. 48 1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) xxx xxxx xxxxxxxxx Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty xxxxxxxxx xxxxxx xxxxxx xx 12. OCENA DOWODÓW 12.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1 wyjaśnienia oskarżonego D W Sąd w całości uznał wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne, gdyż były zgodne z dokumentacją znajdującą się w aktach Sądu Rejonowego w Rybniku o sygn. VI Gc 719/2 oraz z pozostałymi dokumentami zgromadzonymi w sprawie, w tym z wydrukami wiadomości tekstowych oraz decyzją w sprawie szkody. Ponadto Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 w zasadniczych kwestiach były zbieżne z częściowymi zeznaniami świadka P B. Sąd nie znalazł żadnych podstaw, aby odmówić wiarygodności wyjaśnień oskarżonego, gdyż opisane przez niego okoliczności poprzedzające napisanie kwestionowanego przez oskarżyciela prywatnego wpisu w internecie były jasne i szczegółowe. Za wiarygodne przyjęto to, że oskarżony skorzystał z usługi adwokata, gdyż nie posiadał wystarczającej wiedzy prawniczej. Działania pełnomocnika w postępowaniu cywilnym, opisane przez oskarżonego są w całości zbieżne z dokumentacją zgromadzoną w sprawie o sygn. VI GC 719/21. Ponadto przedstawiony przez oskarżonego przebieg udzielania mu pomocy prawnej przez P B zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego, w tym doświadczenia sądowego należy uznać za zgodny z rzeczywistością, tym bardziej, że został potwierdzony wydrukami z wiadomości tekstowych zawierających porady prawne adwokata i decyzją odmowną E H w sprawie szkody. 1 zeznania świadka P B Sąd uznał częściowe zeznania świadka za wiarygodne, gdyż były w zasadniczych kwestiach zbieżne z wyjaśnieniami oskarżonego. Sąd na podstawie art. 180 § 2 kpk nie uwzględnił wniosku świadka wykonującego zawód adwokata o zwolnienie go z obowiązku zachowania tajemnicy adwokackiej. Przede wszystkim sąd miał na uwadze, że zwolnienie z tajemnicy adwokackiej powinno być stosowane wyjątkowo, tylko kiedy nie ma innych dowodów na ustalenie okoliczności sprawy, albo kiedy dostępne dowody pozostają ze sobą w istotnej sprzeczności. W przeciwnym wypadku doszłoby niejako do wypaczenia idei zakazów dowodowych. W tej sprawie okoliczności sprawy mogły być ustalone na podstawie wyjaśnień oskarżonego, ale także głównie na podstawie akt prowadzonego postępowania cywilnego. Również treść samego wpisu wskazywała na zawartą w nim krytykę zachowania adwokata związaną ze świadczoną przez niego usługą. Co do tych kwestii świadek wypowiedział się. Zatem nie można było uznać, aby dla dobra wymiaru sprawiedliwości konieczne było zwolnienie adwokata od zachowania tajemnicy zawodowej w zakresie dotyczącym udzielanych przez niego oskarżonemu porad prawnych i przebiegu postępowania, w którym występował jako pełnomocnik powoda. 1 i 2 - akta SR w Rybniku o sygn. VI Gc 719/2; - wydruk Dokumenty urzędowe i prywatne – niekwestionowane przez żadną ze stron. Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 opinii; - wydruk decyzji w sprawie szkody z E H - wydruk skargi do Izby Adwokackiej w Bielsku- Białej - informacja pisemna K A - wydruki wiadomości - karta karna 12.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu zeznania K W Świadek skorzystała z przysługującego jej prawa do odmowy składania zeznań na podstawie art. 182 § 1 kpk. 13. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 13.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem xxxxxx xxxxxxx Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej xxxxxxxxxxx ☐ 13.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem xxxxx xxxxxx Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 xxxxxxxxx ☐ 13.3. Warunkowe umorzenie postępowania xxxx xxxxxx Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania xxxxxxxxx ☐ 13.4. Umorzenie postępowania xxxxx xxxxxx Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania xxxxxxxxx 1. K A ☒ 13.5. Uniewinnienie 2. D W Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia Bezspornym jest, że każda osoba czująca się pokrzywdzona zniesławiającymi wypowiedziami pod swoim adresem ma prawo wystąpić z aktem oskarżenia w postępowaniu prywatnoskargowym. Oskarżyciel prywatny P B skorzystał z takiego uprawnienia wnosząc prywatny akt oskarżenia przeciwko swoim byłym klientom o czyn z art. 212 § 1 i 2 k.k. Zatem w przedmiotowej sprawie rozważenia wymagało czy objęte aktem oskarżenia działania oskarżonego D W poniżyło oskarżyciela prywatnego w opinii publicznej i naraziło go na utratę zaufania, czy na utratę dobrej opinii. W toku postępowania należało w związku z tym odpowiedzieć na podstawowe pytanie: czy oskarżony przekroczył granice dozwolonej krytyki i czy złamał granice wolności słowa, a w efekcie, czy doszło do zniesławienia oskarżyciela prywatnego. Przepis art. 212 k.k. stoi na straży czci i dobrego imienia – jako rodzajowego dobra chronionego prawem. Źródłem tej ochrony jest art. 47 Konstytucji. Również akty prawa międzynarodowego publicznego oraz obu systemów europejskich - Rady Europy i Unii Europejskiej gwarantują cześć i godność człowieka. Art. 212 § 1 i 2 kk są zgodne z art. 14 i art. 54 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. /Wyrok z dnia 30 października 2006r. Trybunał Konstytucyjny P 10/06 /. Art. 212 § 1 k.k. brzmi: "Kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nie mającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności, podlega grzywnie, karze ograniczenia albo pozbawienia wolności do roku". Przepis ten ustanawia zatem podstawowy (ogólny, zasadniczy) typ tego przestępstwa, potocznie nazywanego zniesławieniem lub pomówieniem. Zarówno z dyspozycji art. 212 § 2 k.k., jak i ugruntowanego stanowiska doktryny oraz judykatury - zarówno Sądu Najwyższego, jak i Europejskiego Trybunału Praw Człowieka wynika, że w treści art. 212 § 2 k.k. mowa o kwalifikowanej postaci zniesławienia mianowicie o zniesławieniu za pomocą "środków masowego komunikowania". Na gruncie przepisów art. 212 § 2 k.k. nie sposób zasadnie mówić o przestępstwie oszczerstwa, Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 a jedynie o zniesławieniu. Obecnie obowiązujący - Kodeks karny nie zna bowiem przestępstwa oszczerstwa. Zatem art. 212 § 2 k.k. ustanawia typ kwalifikowany tegoż przestępstwa, mający te wszystkie znamiona, które występują w typie podstawowym, oraz znamiona kwalifikujące, które przesądzają o surowszym (wyższym) zagrożeniu karnym. Przepis ten brzmi: "Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 za pomocą środków masowego komunikowania, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2". Opisując znamiona przestępstwa z art. 212 § 2 k.k., ustawodawca, dążąc do skrócenia tekstu przepisu, posłużył się techniką odesłania do § 1. Zatem w trakcie interpretowania § 2 konieczne jest sięgnięcie także do § 1. Wyodrębnienie zniesławienia dokonanego publicznie, w tym również za pomocą środków społecznego przekazu, stanowiącego w stosunku do przestępstwa zniesławienia typ kwalifikowany, a więc zagrożony wyższą sankcją, jest rozwiązaniem często spotykanym. Uzasadnione jest to oczywiście tym, że zniesławienie dokonane w ten sposób jest bardziej dolegliwe dla pokrzywdzonego, a usunięcie jego skutków nieporównanie trudniejsze. Działanie za pomocą środków masowego przekazu ma tę właściwość, że nawet, gdy ogranicza się do przekazywania informacji o osobach oraz dotyczących ich faktach bez żadnych komentarzy, to i tak wystawia te osoby pod osąd publiczny, który może być dotkliwie krzywdzący, gdyż odbywa się na zasadzie jednostronnej informacji. Krzywda wyrządzona człowiekowi zniesławionemu w publikacji prasowej jest z reguły bardzo trudna do naprawienia, a w pewnych przypadkach - w ogóle nie dająca się naprawić (zwłaszcza gdy naruszona zostaje sfera prywatności), zaś skutek w postaci poniżenia, czy utraty zaufania opinii publicznej, często jest nieodwracalny. Należy zwrócić uwagę na rażącą nierówność stron w konflikcie walczącej o swój honor jednostki ze środkami masowego przekazu, dysponującymi olbrzymim potencjałem perswazyjnego oddziaływania na opinię odbiorców. ( W. Kulesza, Zniesławienie i zniewaga. Ochrona czci i godności osobistej człowieka w polskim prawie karnym - zagadnienia podstawowe, Warszawa 1984, s. 128-132). Należy dodać, iż znamiona przestępstwa zniesławienia można wyczerpać tylko w ramach jednej postaci czynności sprawczej, a mianowicie przez "pomówienie". W dyspozycji art. 212 § 1 k.k. brak bliższej charakterystyki czynności czasownikowej jaką jest "pomówienie". Nie wyliczono też ani w sposób enumeratywny, ani przykładowy, jakiego rodzaju czynności mogą być uznane za takie, które mają charakter pomówienia. W znaczeniu potocznym "pomówienie" oznacza przypisanie komuś nieprawdziwych bądź niesłusznych zarzutów, bezpodstawne oskarżenie, bezzasadne posądzenie. Zniesławiający zarzut nie musi mieć charakteru skonkretyzowanego, może przybrać postać pogłoski, bądź twierdzeń wysoce ogólnikowych i niejednoznacznych. Pomówienie może nastąpić bądź przez podanie pewnych informacji, choćby w postaci podejrzenia lub powtarzania pogłoski czy to umyślnie przez pomawiającego zmyślonej, czy rzeczywiście krążącej, bądź w postaci skonkretyzowanego zarzutu. Nie jest konieczne, aby sam pomawiający był źródłem zniesławiających wiadomości; wystarczy, aby pomawiał na podstawie wiadomości otrzymanych od osób trzecich, byleby jego zamiarem było zniesławienie pokrzywdzonego (Peiper, Komentarz, s. 525). W takiej formie nader często zniesławienie następuje w środkach społecznego przekazu (masowego komunikowania). Zniesławiający zarzut może być także formułowany hipotetycznie w formie podejrzeń, insynuacji lub tzw. pytań retorycznych zawierających w podtekście odpowiedź. Podkreślenia wymaga fakt, że wbrew potocznemu znaczeniu określenia "pomówienie" - zniesławieniem, a więc karalnym pomówieniem, może być - oczywiście nie zawsze, a jedynie w określonych okolicznościach i warunkach - podniesienie zarzutów prawdziwych. Wypowiedź zniesławiająca może być wyrażona nie tylko w trybie oznajmującym, lecz także w trybie przypuszczającym. Zniesławienie - zarówno w typie podstawowym, jak i kwalifikowanym - jest powszechnym Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 przestępstwem formalnym. Jest to przestępstwo umyślne, które może być popełnione zarówno z zamiarem bezpośrednim, jak i ewentualnym. Nie stanowią zniesławienia oświadczenia i wypowiedzi będące realizacją uprawnień opartych na prawie. Dotyczy to w szczególności krytycznych ocen wyrażonych w opiniach służbowych, skargach, pismach procesowych, krytyce naukowej, artystycznej itp. (wyrok z dnia 23 maja 2002 r. Sąd Najwyższy V KKN 435/00). Pisanie i kierowanie do odpowiednich organów skarg i wniosków jest uprawnieniem jednostki subiektywnie broniącej swoich praw, niezależnie od tego, czy jej roszczenia są słuszne, a także niezależenie od tego, czy potrafi ona udowodnić swoje twierdzenia (wyrok Sądu Najwyższego z 11.12.1996r., (III KKN 98/96, Pal. 1997, nr 9- 10, s. 189). Co do uwag natury ogólnej to należy jeszcze zaznaczyć, iż art. 213 § 2 k.k. wskazuje okoliczności wyłączające odpowiedzialność za zniesławienie, czyli konstruuje tzw. kontratyp, określany kontratypem dozwolonej krytyki. Wspomniany przepis stanowi: "Nie popełnia przestępstwa określonego w art. 212 § 1 lub 2, kto publicznie podnosi lub rozgłasza prawdziwy zarzut dotyczący postępowania osoby pełniącej funkcję publiczną lub służący obronie społecznie uzasadnionego interesu; jeżeli zarzut dotyczy życia prywatnego lub rodzinnego, dowód prawdy może być przeprowadzony tylko wtedy, gdy zarzut ma zapobiec niebezpieczeństwu dla życia lub zdrowia człowieka albo demoralizacji małoletniego". Dopiero zestawienie obydwu tych przepisów pozwala zrekonstruować penalizowany przez ustawę zakres korzystania z wolności słowa i wolności prasy. Na podstawie art. 212 § 1 i 2 w związku z art. 213 § 2 k.k. odpowiedzialności karnej nie poniesie osoba, która publicznie pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej o odpowiadające rzeczywistości (prawdziwe) postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności, albo o postępowanie lub właściwości prawdziwe, jeśli zarzuty te służą obronie społecznie uzasadnionego interesu. Surowsza ocena prawna w wypadku podniesienia w środku społecznego komunikowania nieprawdziwego lub nawet prawdziwego zarzutu, lecz niesłużącego obronie społecznie uzasadnionego interesu, nie jest przejawem woluntaryzmu ustawodawcy, lecz uwzględnia z wymaganą racjonalnością wyższy stopień społecznej szkodliwości czynu i większy rozmiar krzywdy wyrządzonej jednostce ze względu na zasięg i intensywność działania pomówienia. W sytuacji zarzutu uczynionego publicznie, uchylenie przestępności zniesławienia wymaga nie tylko jego prawdziwości, ale także zarzut ten musi służyć obronie społecznie uzasadnionego interesu (art. 213 § 2 kk). Działanie publiczne zachodzi wówczas: "gdy bądź ze względu na miejsce działania, bądź ze względu na okoliczności i sposób działania sprawcy jego zachowanie się jest lub może być dostępne (dostrzegalne) dla nieokreślonej liczby osób, przy czym sprawca mając świadomość tej możliwości co najmniej na to się godzi" (OSNKW 1988, nr 11-12, poz. 82). Nie zawsze zachowanie dokonane w miejscu publicznym będzie miało charakter publiczny, bowiem musi zaistnieć taka sytuacja, w której owo zachowanie jest (lub może być) dostępne dla nieokreślonej liczby osób. Sąd Najwyższy wskazał: „Społecznie uzasadniony interes nie może być rozumiany w sposób abstrakcyjny, jest bowiem pojęciem konkretnym i musi wynikać z określonej sytuacji, wymagającej obrony tego interesu nawet z naruszeniem dobrego imienia innej osoby, grupy osób lub instytucji. Nie każde działanie jest działaniem w obronie społecznie uzasadnionego interesu, lecz tylko takie, które faktycznie temu służy" (OSNKW 1974, nr 2, poz. 27). „Dozwolona krytyka jest tylko wtedy kontratypem, gdy jest konieczna, tzn. gdy dla obrony społecznie uzasadnionego interesu konieczne jest naruszenie dobrego imienia innej osoby lub podmiotu zbiorowego. Konieczność odnosi się zarówno do sposobu, jak i formy naruszenia Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 czci. Eksces w tym zakresie prowadzi do odpowiedzialności za zniesławienie" (A. Zoll, Kodeks karny. Część szczególna. Komentarz, Kraków 1999, t. II, s. 658). Godzi się tu również przytoczyć stanowisko Sądu Najwyższego, które wyraził w postanowieniu z 22 czerwca 2004 r. (OSNKW 2004/9/86): "Naruszanie godności i dobrego imienia przez podnoszenie i rozgłaszanie nieprawdziwych zarzutów ma w naszym kręgu cywilizacyjno-kulturowym jednoznacznie negatywną ocenę z powodu fundamentalnych racji moralnych i etycznych. W tym zatem zakresie ingerencja prawa - respektującego te racje - w niczym nie narusza wolności wypowiedzi, która nie jest przecież równoznaczna z prawem do całkowitej dowolności, ani zgodą na działanie wolnego rynku werbalnego zła, lecz pozytywną wartością dojrzałej i odpowiedzialnej wolności. Nieprawda nie realizuje idei wolności wypowiedzi i nie służy żadnej innej wartości, a więc i obronie społecznie uzasadnionego interesu, bo czynienie zła nie przysparza dobra. Nie oczekuje jej również odbiorca informacji, skoro nie urzeczywistnia jego prawa do informacji rzetelnej, lecz lekceważy go, dezinformuje i traktuje przedmiotowo. Nieprawda sprzeniewierza się idei wolności wypowiedzi, deprecjonując samą jej istotę. Inne rozumienie swobody wyrażania poglądów, w tym prawa do krytyki, wyrażałoby aprobatę dla stałego obniżania kulturowych standardów oraz redukcji poziomu przyzwoitości, wrażliwości i odpowiedzialności". Subiektywne przeświadczenie sprawcy przestępstwa z art. 212 § 1 lub 2 k.k., że działa w obronie społecznie uzasadnionego interesu nie jest wystarczające do przyjęcia, iż zaistniały warunki określone w art. 179 § 2 k.k. z 1969 r. W myśl treści art. 179 § 2 pkt 2 k.k. z 1969 r. koniecznym jest, aby to przeświadczenie było oparte po pierwsze na uzasadnionych podstawach, że zarzut jest prawdziwy, po drugie zaś, aby towarzyszyło mu przekonanie, iż podnoszący zarzut broni społecznie uzasadnionego interesu. Przeprowadzone przez sąd postępowanie dowodowe i analiza prawna doprowadziły do uznania, że zarzut zniesławienia postawiony oskarżonemu był niezasadny, a to wobec ziszczenia się przesłanek z art. 213 § 2 pkt 2 k.k. Klienci mają prawo do wyrażania subiektywnych opinii dotyczących działalności prowadzonej przez przedsiębiorcę, niezależnie od rodzaju świadczonych usług. Oskarżyciel prywatny powinien liczyć się z tym, że jego działalność będzie podlegać ocenie i ewentualnej krytyce przez jego klientów, a także inne osoby. Tym bardziej, że założył profil firmy w Internecie w witrynie Google, co może wiązać się z różnymi konsekwencjami, w tym z wystawianiem negatywnych komentarzy. Zresztą taki też jest cel prezentacji swojej osoby na stronie Google, która również przewiduje wystawianie ocen danej osobie, czy firmie. W ocenie sądu wpis dokonany przez oskarżonego nie miał charakteru pomówienia, o jakim mowa w art. 212 § 2 k.k., co więcej wpis ten został umieszczony publicznie jako krytyka działalności prawniczej adwokata, w celu społecznie uzasadnionego interesu, a tym samym nie można uznać, aby oskarżony wyczerpał swoim zachowaniem znamiona czynu zabronionego. Krytyka postawy i działania oskarżyciela prywatnego nie miała zdaniem sądu na celu dokuczenia lub jego szykanowania. Treść słów użytych we wpisie oskarżonego wskazuje na to, że oskarżony opisał w swojej opinii, w jaki sposób została wykonana usługa prawna przez oskarżyciela prywatnego wykonującego zawód adwokata, stopień jego zaangażowania w zleconej sprawie, a także skutki związane z udzieloną pomocą prawną. Wyniki analizy wypożyczonych akt sprawy o sygn. akt VI GC 719/21, w której oskarżyciel prywatny reprezentował oskarżonego D W wskazują, że powództwo przez niego wytoczone w ramach udzielonego mu pełnomocnictwa procesowego zostało oddalone jako bezzasadne już z samego tylko powodu powołania w pozwie niezasadnej podstawy prawnej powództwa, nieprzystającej do okoliczności sprawy, ale także wzięto pod uwagę zgłaszane w toku postępowania nieprecyzyjne roszczenia (co wynika wprost z treści uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 8 sierpnia 2023 r.). Sama analiza akt o sygn. VI GC 719/21 Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 przemawia za tym, że oskarżony obiektywnie mógł uznać, że wykonana przez adwokata P B usługa prawna była nienależycie wykonana, skoro powództwo wytoczone przez jego pełnomocnika zostało oddalone już tylko wyłącznie z powodu doboru niewłaściwej podstawy prawnej dochodzonego roszczenia nieprzystającej do zawartej umowy. Przecież z tego powodu osoby bez wystarczającej wiedzy prawniczej zgłaszają się do adwokata, gdyż liczą na fachowe udzielenie im porady prawnej i prowadzenie ich sprawy przed sądem, ale również na wskazanie, iż w danych okolicznościach sprawy dochodzenie roszczenia przez sądem jest niezasadne. Rację ma oskarżony, iż to na adwokacie ciążył obowiązek prawidłowego napisania pozwu, odpowiedniego do okoliczności sprawy. Z akt sprawy o sygn. VI GC 719/21 wynika, że początkowo pełnomocnik powoda wskazał w pozwie, że oprócz upoważnienia zastępczego do dokończenia robót budowlanych dochodzi także kwoty 65 tys. złotych tytułem zapłaty, lecz dopiero na wezwanie sądu do sprecyzowania i wniesienia opłaty od każdego z dochodzonych roszczeń pełnomocnik wskazał, że jednak cofa żądanie zapłaty kwoty 65 tysięcy złotych. Oznacza to, że przed wniesieniem pozwu adwokat nie zadbał o precyzyjne ustalenie ze swoim klientem dochodzonego roszczenia, co uczynił dopiero po wniesieniu pozwu informując w wiadomości tekstowej zawartej na karcie 31, że takie żądanie rodziłoby konieczność uiszczenia podwójnej opłaty. Także odnośnie kwestii przekazania sprawy do wydziału gospodarczego, to za zrozumiałe należy uznać stanowisko oskarżonego, iż obawiał się o wniesienie apelacji z takim zarzutem apelacyjnym, skoro na wcześniejszym etapie postępowania jego pełnomocnik nie kwestionował tego, a co więcej, wskazywał, że jest to korzystne, gdyż przyśpieszy to rozpoznanie sprawy. W ocenie sądu adwokat powinien poinformować swojego klienta o możliwych konsekwencjach prawnych polegających na pewnych ograniczeniach w procedurze dowodowej w związku z przekazaniem sprawy do wydziału gospodarczego, czego jednak adwokat na początku postępowania cywilnego nie uczynił, a informował o tym oskarżonego dopiero po wydaniu niekorzystnego wyroku, na wyraźne pytania klienta (co wynika z wiadomości tekstowych zawartych na k. 33-38). Również okoliczność, iż oskarżyciel prywatny zarzucał oskarżonemu zatajenie podpisania przez niego protokołu zdawczo-odbiorczego wskazuje na niezasadne obarczenie klienta swoim niedopatrzeniem. W ocenie sądu to adwokat, jako osoba, która posiada fachową wiedzę prawniczą i odpowiednie doświadczenie w tego typu sprawach sam powinien zapytać swojego klienta o te okoliczności, jeszcze przed wytoczeniem powództwa. Zatem sposób udzielania porad przez oskarżyciela prywatnego, prowadzenia sprawy i kontaktowania się z klientem opisany przez oskarżonego odzwierciedlał prawdziwość przywołanych w poście oskarżonego negatywnych sformułowań dotyczących działalności adwokata w tej konkretnej sprawie. Oskarżony nie posłużył się informacjami nieprawdziwymi lub przeinaczonymi, w bezpośrednim zamiarze narażenia oskarżyciela na utratę zaufania niezbędnego do wykonywania zawodu zaufania publicznego, lecz wyłącznie wypowiedział ocenę krytyczną odnoszącą się do sposobu realizacji przyjętego przez oskarżyciela prywatnego zlecenia na usługi prawne. Oskarżony w żaden sposób nie ubliżał oskarżycielowi prywatnemu, a jedynie odnosił się do faktów, które w jego odczuciu, były prawdziwe i stanowiły realizację jego prawa do krytyki. Natomiast wypowiedzi ocenne nie mogą być uznane za zniesławienie ani zniewagę, gdyż zwroty: „nie potrafi zadbać o proste szczegóły”, „musi się zapytać kolegów”, „jest osobą, od której należy się trzymać z daleka” nie mogą być uznane za obraźliwe. Zdaniem sądu krytyka nie traci swego charakteru nawet w wypadku przejaskrawienia, a nawet jeśli taka krytyka nacechowana była dużą dozą ironii, co ma miejsce niewątpliwie w niniejszej sprawie. Odnosząc się do poszczególnych zwrotów to oskarżony w swoim poście zarzucał oskarżycielowi prywatnemu, że na wszelkie zadawane pytania ten odpowiadał mu, że musi Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 zapytać kolegów. W tym zakresie świadek zeznał, iż tylko jedna była taka sytuacja spowodowana koniecznością jego pobytu w szpitalu i kończącym się terminem do napisania ewentualnej apelacji od wyroku. Jednakże podawane przez świadka daty wskazują, iż mógł wcześniej ustalić dokładnie ze swoim klientem, czy konieczne jest wniesienie apelacji, a po uzyskaniu informacji o pobycie w szpitalu miał jeszcze jeden dzień na ewentualne napisanie apelacji. W tym zakresie za bardziej wiarygodne uznano zatem wyjaśnienia oskarżonego, iż także w toku postępowania cywilnego adwokat udzielał mu takich wymijających odpowiedzi, mając także na uwadze stanowisko procesowe strony pozwanej prezentowane w pismach procesowych w sprawie VI GC 719/21 kwestionujące dochodzone roszczenie oraz w odpowiedzi na to brak istotnych argumentów merytorycznych w kolejnych pismach strony powodowej. Podobnie uznano za wiarygodne to, że pełnomocnik informował oskarżonego, iż odnośnie dotychczasowego przebiegu postępowania cywilnego, stawianych przez przeciwną stronę zarzutów i pominiętych nowych wniosków dowodowych przedłożonych przez oskarżonego, to będzie się mógł ustosunkować dopiero po wydaniu w sprawie wyroku. Również z odpowiedzi ubezpieczyciela, któremu została zgłoszona szkoda wynika, że adwokat obarczał swojego klienta ukryciem dokumentu, w którym oskarżony potwierdza odebranie robót bez zastrzeżeń. Nie ma także znaczenia to, że w postępowaniu szkodowym wytoczonym przez oskarżonego nie dopatrzono się nieprawidłowości w działaniu adwokata, które uzasadniałyby wypłatę klientowi odszkodowania. Sąd na potrzeby postępowania karnego dokonał własnej oceny działalności adwokata. W ocenie sądu działania P B upoważniały oskarżonego do wystawienia w sieci internet oceny i negatywnej krytyki prowadzonej przez niego sprawy. Prawo takie przysługuje każdej osobie i nie można uznać, aby zamiarem oskarżonego było zniesławienie. Postępowanie dowodowe wykazało prawdziwość twierdzeń D W zawartych w umieszczonym przez niego poście, a jednocześnie intencją oskarżonego było poinformowanie społeczeństwa o jego opinii na temat prowadzenia przez adwokata sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd doszedł do przekonania, że D W nie zrealizował znamion występku z art. 212 § 2 kk, stąd uniewinnił go od popełnienia zarzuconego mu czynu. 14.KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności xxx xxx xxxxx xxxxxxxx 15. 1INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia Punkt z wyroku odnoszący się Przytoczyć okoliczności Sąd Rejonowy w Rybniku, Pl. Kopernika 2, 44-200 Rybnik, tel. 32 43 93 105, prezes@rybnik.sr.gov.pl, www.rybnik.sr.gov.pl, NIP 642-23-33-394, Regon 000322169 z wyroku do przypisanego czynu xxxxxx xxxxx xxx xxxxxxxxxxx 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę xxxxxxxxxxx 16.KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięci a z wyroku Przytoczyć okoliczności 2 Sąd na podstawie art. 632 pkt 2 kpk kosztami postępowania obciążył omyłkowo Skarb Państwa, zamiast zgodnie z art. 632 pkt 1 dotyczącego spraw z oskarżenia prywatnego – oskarżyciela prywatnego. 17. 1PODPIS